ശിവപുരാണമ്

ശിവാലയേ വില്വവനേ സംഹിതാം താം പഠേത്തു യഃ സ തത്ഫലമവാപ്നോതി യദ്വാചോ ഽപി ന ഗോചരേ

ശിവക്ഷേത്രത്തിലോ ബില്വവനത്തിലോ ആ സംഹിത പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ, വാക്കുകൾക്കപ്പുറം ഉള്ള ഫലം നേടും.

സംഹിതാം താം പഠന് ഭക്ത്യാ യഃ ശ്രാദ്ധേ ഭോജയേദ്ദ്വിജാന് തസ്യ യേ പിതരഃ സര്വേ യാംതി ശംഭോഃ പരം പദമ്

ആ സംഹിത ഭക്തിയോടെ പാരായണം ചെയ്ത് ശ്രാദ്ധത്തിൽ ദ്വിജന്മാരെ ഭക്ഷിപ്പിക്കുന്നവന്റെ പിതാക്കന്മാർ എല്ലാവരും ശംഭുവിന്റെ പരമപദം പ്രാപിക്കും.

ചതുര്ദശ്യാം നിരാഹാരോ യഃ പഠേത്സംഹിതാം ച താമ് ബില്വമൂലേ ശിവഃ സാക്ഷാത്സദേവൈശ്ച പ്രപൂജ്യതേ

ചതുര്ദശി ദിവസം ഉപവാസം പാലിച്ച് ബില്വമരത്തിന്റെ അടിയിൽ ആ സംഹിത പാരായണം ചെയ്യുന്നവനെ ശിവനും ദേവതകളും നേരിട്ട് ആരാധിക്കും.

അന്യാപി സംഹിതാ തത്ര സര്വകാമഫലപ്രദാ ഉഭേ വിശിഷ്ടേ വിജ്ഞേയേ ലീലാവിജ്ഞാനപൂരിതേ

അവിടെ മറ്റു സംഹിതകളും ഉണ്ട്, അവയും എല്ലാ ആഗ്രഹഫലങ്ങളും നൽകുന്നവയാണ്; ഇരുവരും വിജ്ഞാനത്തിന്റെ ലീലാപൂർണ്ണമായ ഉത്തമസംഹിതകളായി അറിയപ്പെടണം.

തദിദം ശൈവമാഖ്യാതം പുരാണം വേദസംമിതമ് നിര്മിതം തച്ഛിവേനൈവ പ്രഥമം ബ്രഹ്മസംമിതമ്

ഇങ്ങനെ വെദത്തോടു തുല്യമായ ശൈവപുരാണം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആദ്യം ശിവൻ തന്നെയാണ് ബ്രഹ്മസമമാക്കി അതു നിർമ്മിച്ചത്.

വിദ്യേശംച തഥാരൌദ്രം വൈനായകമഥൌമികമ് മാത്രം രുദ്രൈകാദശകം കൈലാസം ശതരുദ്രകമ്

വിദ്യേശം, താറരൗദ്രം, വൈനായകം, ഓമികം, മാതൃ, പതിനൊന്ന് ഭാഗങ്ങളുള്ള രുദ്രം, കൈലാസം, ശതരുദ്രം—

കോടിരുദ്രസഹസ്രാദ്യം കോടിരുദ്രം തഥൈവ ച വായവീയം ധര്മസംജ്ഞം പുരാണമിതി ഭേദതഃ

ആയിരം ശതരുദ്രങ്ങളാൽ ആരംഭിക്കുന്ന കോടിരുദ്രം, അതുപോലെ തന്നെ വായവീയവും ധർമ്മം എന്നറിയപ്പെടുന്ന പുരാണവും— ഇവയാണ് വ്യത്യസ്തമായ പുരാണങ്ങൾ.

സംഹിതാ ദ്വാദശമിതാ മഹാപുണ്യതരാ മതാ താസാം സംഖ്യാം ബ്രുവേ വിപ്രാഃ ശൃണുതാദരതോഖിലമ്

പന്ത്രണ്ട് സംഹിതകൾ ഉണ്ട്, അതിവിശുദ്ധമായവയാണവ. അവയുടെ എണ്ണം ഞാൻ പറയും, ദ്വിജന്മാരേ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.

വിദ്യേശം ദശാസാഹസ്രം രുദ്രം വൈനായകം തഥാ ഔമം മാതൃപുരാണാഖ്യം പ്രത്യേകാഷ്ടസഹസ്രകമ്

വിദ്യേശത്തിൽ പത്തായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ ഉണ്ട്; അതുപോലെ രുദ്രം, വൈനായകം, ഓമികം, മാതൃപുരാണം— ഓരോന്നിലും എട്ടായിരം ശ്ലോകങ്ങളുണ്ട്.

ത്രയോദശസഹസ്രം ഹി രുദ്രൈകാദശകം ദ്വിജാഃ ഷട്സഹസ്രം ച കൈലാസം ശതരുദ്രം തദര്ധകമ്

ദ്വിജന്മാരേ, പതിമൂവായിരം ശ്ലോകങ്ങളാണ് പതിനൊന്ന് രുദ്രന്മാരുടെ സംഹിത. കൈലാസം എന്നത് ആറായിരം ശ്ലോകങ്ങളുണ്ട്. ശതരുദ്രം അതിന്റെ പാതിയാണ്.

കോടിരുദ്രം ത്രിഗുണിതമേകാദശസഹസ്രകമ് സഹസ്രകോടിരുദ്രാഖ്യമുദിതം ഗ്രംഥസംഖ്യയാ

കോടിരുദ്രം എന്നത് പതിനൊന്ന് ആയിരത്തിന്റെ മൂന്നു മടങ്ങാണ്. ശ്ലോകങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിൽ, സഹസ്രകോടിരുദ്രം എന്നത് പത്ത് കോടി രുദ്രങ്ങളുടെ ആയിരം മടങ്ങാണ് എന്ന് പറയുന്നു.

വായവീയം ഖാബ്ധിശതം ഘര്മം രവിസഹസ്രകമ് തദേവം ലക്ഷസംഖ്യാകം ശൈവസംഖ്യാവിഭേദതഃ

വായവീയ സംഹിത സമുദ്രത്തിന്റെ നൂറു മടങ്ങാണ്. ഘർമം സൂര്യന്റെ ആയിരം മടങ്ങാണ്. ഇങ്ങനെ ശൈവ സംഖ്യാ വ്യത്യാസപ്രകാരം അവയുടെ എണ്ണം ഒരു ലക്ഷം വരെ എത്തുന്നു.

വ്യാസേന തത്തു സംക്ഷിപ്തം ചതുര്വിംശത്സഹസ്രകമ് ശൈവം തത്ര ചതുര്ഥം വൈ പുരാണം സപ്തസംഹിതമ്

വ്യാസൻ ഇതിനെ ഇരുപത്തിനാലായിരം ശ്ലോകങ്ങളായി ചുരുക്കി. അതിൽ ശൈവപുരാണം നാലാമത്തേതാണ്, ഏഴ് സംഹിതകളടങ്ങിയതാണ്.

ശിവേ സംകല്പിതം പൂര്വം പുരാണം ഗ്രന്ഥസംഖ്യയാ ശതകോടിപ്രമാണം ഹി പുരാ സൃഷ്ടൌ സുവിസ്മൃതമ്

മുന്പ് ശിവൻ തന്നെ ഈ പുരാണം സങ്കല്പിച്ചു. അപ്പോൾ ശ്ലോകങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിൽ ഇത് നൂറു കോടി ആയിരുന്നു. സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിൽ അതിൽ പലതും മറന്നുപോയി.

വ്യസ്തേഷ്ടാദശധാ ചൈവ പുരാണേ ദ്വാപരാദിഷു ചതുര്ലക്ഷേണ സംക്ഷിപ്തേ കൃതേ ദ്വൈപായനാദിഭിഃ

പതിനെട്ടായി വിഭജിച്ച്, ദ്വാപരയുഗാദികളിൽ പുരാണങ്ങൾ ദ്വൈപായനന്മാരും മറ്റും നാലുലക്ഷം ശ്ലോകങ്ങളാക്കി ചുരുക്കി.

പ്രോക്തം ശിവപുരാണം ഹി ചതുര്വിംശത്സഹസ്രകമ് ശ്ലോകാനാം സംഖ്യയാ സപ്തസംഹിതം ബ്രഹ്മസംമിതമ്

ശിവപുരാണം ഇരുപത്തിനാലായിരം ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയ ഏഴ് സംഹിതകളാണ്. ഇത് വേദത്തിന് തുല്യമായ മഹത്വമുള്ളതാണെന്ന് പറയുന്നു.

വിദ്യേശ്വരാഖ്യാ തത്രാദ്യാ രൌദ്രീ ജ്ഞേയാ ദ്വിതീയികാ തൃതീയാ ശതരുദ്രാഖ്യാ കോടിരുദ്രാ ചതുര്ഥികാ

അവയിൽ ആദ്യം വിദ്യേശ്വര സംഹിത, രണ്ടാം രൗദ്രി, മൂന്നാം ശതരുദ്രം, നാലാം കോടിരുദ്രം എന്നിങ്ങനെയാണ്.

പഞ്ചമീ ചൈവ മൌമാഖ്യാ ഷഷ്ഠീ കൈലാസസംജ്ഞികാ സപ്തമീ വായവീയാഖ്യാ സപ്തൈവം സംഹിതാമതാഃ

അഞ്ചാമത്തേത് ഉമാസംഹിത, ആറാമത്തേത് കൈലാസംഹിത, ഏഴാമത്തേത് വായവീയ സംഹിത. ഇങ്ങനെ ഏഴ് സംഹിതകളാണ് അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നത്.

സസപ്തസംഹിതം ദിവ്യം പുരാണം ശിവസംജ്ഞകമ് വരീവര്തി ബ്രഹ്മതുല്യം സര്വോപരി ഗതിപ്രദമ്

ഏഴ് സംഹിതകളോടെ ശിവപുരാണം ദിവ്യവും ഉത്തമവുമാണ്. ഇത് ബ്രഹ്മത്തിന് തുല്യവും എല്ലാറ്റിനും മുകളിൽ ഉന്നതലക്ഷ്യം നൽകുന്നതുമാണ്.

ഏതച്ഛിവപുരാണം ഹി സപ്തസംഹിതമാദരാത് പരിപൂര്ണം പഠേദ്യസ്തു സ ജീവന്മുക്ത ഉച്യതേ

ആർ എങ്കിലും ഈ ഏഴ് സംഹിതകളടങ്ങിയ ശിവപുരാണം ഭക്തിയോടെ പൂർണ്ണമായി പാരായണം ചെയ്താൽ, അവൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മോക്ഷം പ്രാപിച്ചവനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ശ്രുതിസ്മൃതിപുരാണേതിഹാസാഗമശതാനി ച ഏതച്ഛിവപുരാണസ്യ നാര്ഹംത്യല്പാം കലാമപി

ശ്രുതി, സ്മൃതി, പുരാണം, ഇതിഹാസം, ആഗമം എന്നിവയുടെ നൂറുകണക്കിന് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പോലും ഈ ശിവപുരാണത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ ഭാഗത്തിനും തുല്യമല്ല.

ശൈവം പുരാണമമലം ശിവകീര്തിതം തദ്വ്യാസേന ശൈവപ്രവണേന ന സംഗൃഹീതമ് സംക്ഷേപതഃ സകലജീവഗുണോപകാരേ താപത്രയഘ്നമതുലം ശിവദം സതാം ഹി

ശിവൻ മഹത്വപ്പെടുത്തി ശുദ്ധമായ ഈ ശൈവപുരാണം, ശൈവഭക്തനായ വ്യാസൻ ചുരുക്കമായി സമാഹരിച്ചിട്ടില്ല. എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഉപകാരപ്രദവും, താപത്രയം നശിപ്പിക്കുന്നതും, സന്മാർഗ്ഗികൾക്ക് അനുപമമായ ശുഭം നൽകുന്നതുമാണ്.

വികൈതവോ ധര്മ ഇഹ പ്രഗീതോ വേദാംതവിജ്ഞാനമയഃ പ്രധാനഃ അമത്സരാംതര്ബുധവേദ്യവസ്തു സത്കൢപ്തമത്രൈവ ത്രിവര്ഗയുക്തമ്

ഇവിടെ ധർമ്മം വഞ്ചനയില്ലാതെ ഉപദേശിക്കപ്പെടുന്നു. ഇതിന്റെ പ്രധാനമായ ഉള്ളടക്കം വേദാന്തജ്ഞാനമാണ്. അസൂയയില്ലാത്ത ജ്ഞാനികൾക്ക് അറിയേണ്ടതും, ശരിയായി സ്ഥാപിതവും, മൂന്നു പുരുഷാർത്ഥങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുമായ വിഷയമാണിത്.

ശൈവം പുരാണതിലകം ഖലു സത്പുരാണം വേദാംതവേദവിലസത്പരവസ്തുഗീതമ് യോ വൈ പഠേച്ച ശൃണുയാത്പരമാദരേണ ശംഭുപ്രിയഃ സ ഹി ലഭേത്പരമാം ഗതിം വൈ

ശൈവപുരാണം പുരാണങ്ങളിൽ ഉത്തമമായതും, വേദാന്തജ്ഞാനത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നതും, പരമാർത്ഥത്തെ ഗായിക്കുന്നതുമാണ്. ആരെങ്കിലും അതിനെ പരമഭക്തിയോടെ പാരായണം ചെയ്യുകയോ കേൾക്കുകയോ ചെയ്താൽ, ശംഭുവിന് പ്രിയനായവനും പരമഗതിയെ പ്രാപിക്കുന്നവനും ആകുന്നു.

ഇത്യാകര്ണ്യ വചഃ സൌതം പ്രോചുസ്തേ പരമര്ഷയഃ വേദാംതസാരസര്വസ്വം പുരാണം ശ്രാവയാദ്ഭുതമ്

ഇങ്ങനെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, പരമർഷികൾ സൂതനോട് പറഞ്ഞു: 'വേദാന്തത്തിന്റെ സാരവും സമ്പൂർണ്ണതയും ഉള്ള അത്ഭുതകരമായ പുരാണം ഞങ്ങൾക്ക് പാരായണം ചെയ്യൂ.'

ഇതി ശ്രുത്വാ മുനീനാം സ വചനം സുപ്രഹര്ഷിതഃ സംസ്മരഞ്ഛംകരം സൂതഃ പ്രോവാച മുനിസത്തമാന്

മുനികൾ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ട്, സൂതൻ അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ ശംകരനെ സ്മരിച്ച്, മഹർഷിമാരോട് പറഞ്ഞു.

ശൃണ്വംതു ഋഷയഃ സര്വേ സ്മൃത്വാ ശിവമനാമയമ് പുരാണപ്രവണം ശൈവം പുരാണം വേദസാരജമ്

എല്ലാ ഋഷികളും ശുദ്ധനായ ശിവനെ സ്മരിച്ച്, പുരാണപരമ്പര്യത്തോടും വേദസാരത്തോടും ചേർന്ന ശൈവപുരാണം കേൾക്കട്ടെ.

യത്ര ഗീതം ത്രികം പ്രീത്യാ ഭക്തിജ്ഞാനവിരാഗകമ്

അവിടെ ഭക്തിയും ജ്ഞാനവും വൈരാഗ്യവും ഉണർത്തുന്ന മൂവക ഗാനം സ്നേഹത്തോടെ പാടപ്പെടുന്നു.

വേദാംതവേദ്യം സദ്വസ്തു വിശേഷേണ പ്രവര്ണിതമ്

വേദാന്തം വഴി അറിയപ്പെടുന്ന സത്യം ഇവിടെ വ്യക്തമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.