ശിവപുരാണമ്

ജന്മാര്പണാച്ഛിവഃ പ്രീതിഃസ്വസായുജ്യംദദാതിഹി ഇദംതജ്ജന്മനൈവേദ്യംശിവസ്യൈവപ്രദാപയേത്

ജന്മം അർപ്പിച്ചാൽ ശിവൻ സന്തോഷിച്ചു സ്വസായുജ്യം നൽകുന്നു. ഈ ജന്മനൈവേദ്യം ശിവനോടു മാത്രം അർപ്പിക്കണം.

യോനിലിംഗസ്വരൂപേണശിവോജന്മാനിരൂപകഃ തസ്മാജ്ജന്മനിവൃത്ത്യര്ഥംജന്മ പൂജാ ശിവസ്യ ഹി

യോനി-ലിംഗരൂപത്തിൽ ശിവൻ ജന്മത്തിന്റെ നിർണായകനാണ്. അതുകൊണ്ട് ജന്മനിവൃത്തി നേടാൻ ശിവന്റെ ജന്മപൂജ നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

ബിംദുനാദാത്മകംസര്വംജഗത്സ്ഥാവരജംഗമമ് ബിംദുഃശക്തിഃശിവോനാദഃശിവശക്ത്യാത്മകംജഗത്

സകല ജഡ-ചരജഗത്‌തും ബിന്ദു-നാദരൂപമാണ്. ബിന്ദു ശക്തിയാണ്, ശിവൻ നാദം, ഈ ലോകം ശിവ-ശക്തിരൂപമാണ്.

നാദാധാരമിദംബിംദുര്ബിംദ്വാധാരമിദം ജഗത് ജഗദാധാരഭൂതൌഹിബിംദുനാദൌ വ്യവസ്ഥിതൌ

ഈ ബിന്ദു നാദത്തിന് ആധാരമാണ്, നാദം ബിന്ദുവിന് ആധാരമാണ്. ജഗത്ത് ബിന്ദു-നാദങ്ങളിലാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്; അവയാണ് സകലത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനമാകുന്നത്.

വിന്ദുനാദയുതംസര്വംസകലീകരണംഭവേത് സകലീകരണാജ്ജന്മജഗത്പ്രാപ്നോത്യസംശയഃ

ബിന്ദുവും നാദവും ഉള്ളതൊക്കെയും സാക്ഷാൽഭാവം പ്രാപിക്കുന്നു. ഈ സാക്ഷാൽഭാവത്തിൽ നിന്ന് ലോകം ജനിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

ബിംദുനാദാത്മകംലിംഗംജഗത്കാരണമുച്യതേ ബിംദുര്ദേര്വീശിവോനാദഃശിവലിംഗംതുകഥ്യതേ

ബിന്ദു-നാദരൂപമായ ലിംഗം ലോകത്തിന്റെയും കാരണമെന്നാണ് പറയുന്നത്. ബിന്ദു ദേവിയാണ്, ശിവൻ നാദമാണ്, അതാണ് ശിവലിംഗം.

തസ്മാജ്ജന്മനിവൃത്ത്യര്ഥംശിവലിംഗംപ്രപൂജയേത് മാതാദേവീബിംദുരൂപാനാദരൂപഃ ശിവഃ പിതാ

ജന്മനിവൃത്തി നേടാൻ ശിവലിംഗം ആരാധിക്കണം. അമ്മ ദേവി ബിന്ദുരൂപമാണ്, അച്ഛൻ ശിവൻ നാദരൂപമാണ്.

പൂജിതാഭ്യാംപിതൃഭ്യാംതുപരമാനംദ ഏവ ഹി പരമാനംദലാഭാര്ഥംശിവലിംഗംപ്രപൂജയേത്

അച്ഛനും അമ്മയും ആരാധിക്കുമ്പോൾ പരമാനന്ദം ലഭിക്കുന്നു. ഈ പരമാനന്ദം നേടാനാണ് ശിവലിംഗം ആരാധിക്കേണ്ടത്.

സാദേവീജഗതാംമാതാസശിവോജഗതഃ പിതാ പിത്രോഃ ശുശ്രൂഷകേനിത്യംകൃപാധിക്യം ഹി വര്ധതേ

ദേവിയാണ് ലോകങ്ങളുടെ അമ്മ, ശിവൻ ജഗത്തിന്റെ അച്ഛൻ. അച്ഛനെയും അമ്മയെയും എപ്പോഴും സേവിച്ചാൽ കൃപ വർദ്ധിക്കും.

കൃപയാംതര്ഗതൈശ്വര്യംപൂജകസ്യദദാതിഹി തസ്മാദംതര്ഗതാനംദലാഭാര്ഥംമുനിപുംഗവാഃ

കൃപയാൽ ആരാധകനു ഉള്ളിൽ ഐശ്വര്യം ലഭിക്കും. അതുകൊണ്ട്, മഹർഷിമാരേ, ഉള്ളിലെ ആനന്ദം നേടാൻ ആരാധിക്കണം.

പിതൃമാതൃസ്വരൂപേണശിവലിംഗംപ്രപൂജയേത് ഭര്ഗഃ പുരുഷരൂപോ ഹി ഭര്ഗാപ്രകൃതിരുച്യതേ

അച്ഛനും അമ്മയും എന്ന രൂപത്തിൽ ശിവലിംഗം ആരാധിക്കണം. ഭർഗ്ഗം പുരുഷസ്വഭാവമാണ്, ഭർഗ്ഗാ പ്രകൃതിയാണെന്ന് പറയുന്നു.

അവ്യക്താംതരധിഷ്ഠാനം ഗര്ഭഃ പുരുഷ ഉച്യതേ സുവ്യക്താംതരധിഷ്ഠാനംഗര്ഭഃ പ്രകൃതിരുച്യതേ

അവ്യക്തമായ ഉള്ളിലെ സ്ഥാനം ഉള്ള ഗർഭം പുരുഷനാണ്. വ്യക്തമായ ഉള്ളിലെ സ്ഥാനം ഉള്ള ഗർഭം പ്രകൃതിയാണ്.

പുരുഷത്വാദിഗര്ഭോഹിഗര്ഭവാഞ്ജനകോയതഃ പുരുഷാത്പ്രകൃതോയുക്തംപ്രഥമംജന്മകഥ്യതേ

പുരുഷൻ ഗർഭമാണ്, കാരണം ജനകൻ അവനാണ്. പുരുഷൻ പ്രകൃതിയുമായി യോജിച്ചാണ് ആദ്യജനനം ഉണ്ടാകുന്നത്.

പ്രകൃതേര്വ്യക്തതാംയാതംദ്വിതീയം ജന്മ കഥ്യതേ ജന്മജംതുര്മൃത്യുജന്മ പുരുഷാത്പ്രതിപദ്യതേ

പ്രകൃതി വ്യക്തമായപ്പോൾ രണ്ടാമത്തെ ജനനം ഉണ്ടാകുന്നു. ജനിച്ച ജീവി, പുരുഷനിൽ നിന്ന് ജനിച്ച്, മരണത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.

അന്യതോഭാവ്യതേ ഽവശ്യംമായയാജന്മകഥ്യതേ ജീര്യതേജന്മകാലാദ്യത്തസ്മാജ്ജീവ ഇതി സ്മൃതഃ

മറ്റുവഴി, മായയാൽ ജനനം നിർബന്ധമായും സംഭവിക്കുന്നു. ജനിച്ചതു കാലക്രമത്തിൽ നശിക്കും, അതുകൊണ്ടാണ് ജീവൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

ജന്മതേതന്യതേ പാശൈര്ജീവശബ്ദാര്ഥ ഏവ ഹി ജന്മപാശനിവൃത്ത്യര്ഥംജന്മലിംഗംപ്രപൂജയേത്

ജനനം ആത്മാവിനെ ബന്ധനത്തിലാക്കുന്നു; അതിനെയാണ് 'ജീവൻ' എന്നു വിളിക്കുന്നത്. ജനനബന്ധം അകറ്റാൻ ജനനചിഹ്നമായ ശിവലിംഗം ആരാധിക്കണം.

ഭം വൃദ്ധിം ഗച്ഛതീത്യര്ഥാദ്ഭഗഃപ്രകൃതിരുച്യതേ പ്രാകൃതൈഃ ശബ്ദമാത്രാദ്യൈഃ പ്രാകൃതേംദ്രിയഭോജനാത്

'ഭം' വളർച്ചയാണെന്നർത്ഥം കൊണ്ടാണ് 'ഭഗം' പ്രകൃതിയെന്നു പറയുന്നത്. സാധാരണ വാക്കുകളും സ്വാഭാവിക ഇന്ദ്രിയാനുഭവങ്ങളും പ്രകൃതിയെ അറിയാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ഭഗസ്യേദം ഭോഗമിതി ശബ്ദാര്ഥോ മുഖ്യതഃ ശ്രുതഃ മുഖ്യോ ഭഗസ്തു പ്രകൃതിര്ഭഗവാഞ്ഛിവ ഉച്യതേ

ഭഗത്തിന്റെ പ്രധാന അർത്ഥം ആസ്വാദനമാണ്; അതാണ് പ്രധാനമായും കേൾക്കുന്നത്. ഭഗം പ്രകൃതിയാണ്, ഭഗവാൻ ശിവൻ ആ ഭഗത്തിന്റെ ഉടമയാണെന്ന് പറയുന്നു.

ഭഗവാന്ഭോഗദാതാഹിനാ ഽന്യോഭോഗപ്രദായകഃ ഭഗസ്വാമീചഭഗവാന്ഭര്ഗ ഇത്യുച്യതേബുധൈഃ

ഭഗവാൻ ആസ്വാദനം നൽകുന്നവനാണ്; മറ്റാരും ആസ്വാദനം നൽകുന്നില്ല. ഭഗത്തിന്റെ ഉടമയായ ഭഗവാനെ പണ്ഡിതർ 'ഭർഗ' എന്നും വിളിക്കുന്നു.

ഭഗേനസഹിതംലിംഗം ഭഗംലിംഗേനസംയുതമ് ഇഹാമുത്രചഭോഗാര്ഥംനിത്യഭോഗാര്ഥമേവ ച

ഭഗത്തോടൊപ്പം ലിംഗം, അല്ലെങ്കിൽ ലിംഗത്തോടൊപ്പം ഭഗം, ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും ആസ്വാദനത്തിനും, എന്നും ആസ്വാദനത്തിനും വേണ്ടിയാണ്.

ഭഗവംതംമഹാദേവം ശിവലിംഗംപ്രപൂജയേത് ലോകപ്രസവിതാസൂര്യസ്തച്ചിഹ്നം പ്രസവാദ്ഭവേത്

ഭഗവാനായ മഹാദേവനെ ശിവലിംഗമായി ആരാധിക്കണം; സൂര്യൻ ലോകത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനാണ്, ആ ചിഹ്നം സൃഷ്ടിയിൽ നിന്നാണ് ഉദിക്കുന്നത്.

ലിംഗാര്ഥഗമകംചിഹ്നംലിംഗമിത്യഭിധീയതേ

ലിംഗത്തിന്റെ അർത്ഥം വ്യക്തമാക്കുന്ന ചിഹ്നം 'ലിംഗം' എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്.

ലിംഗമര്ഥംഹിപുരുഷം ശിവംഗമയതീത്യദഃ ശിവശക്ത്യോശ്ചചിഹ്നസ്യമേലനംലിംഗമുച്യതേ

ലിംഗം പുരുഷന്റെ ലക്ഷ്യത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു, കാരണം അത് ശിവനുമായി ഒന്നിക്കുന്നു; ശിവനും ശക്തിയും തമ്മിലുള്ള ചിഹ്നങ്ങളുടെ ഐക്യമാണ് ലിംഗം.

സ്വചിഹ്നപൂജനാത്പ്രീതശ്ചിഹ്നകാര്യം ന വീയതേ ചിഹ്നകാര്യംതുജന്മാദിജന്മാദ്യംവിനിവര്തതേ

സ്വന്തം ചിഹ്നം ആരാധിച്ചാൽ സന്തോഷം ലഭിക്കും; ചിഹ്നത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം അപ്രയോജനമാവുന്നില്ല. ജനനം മുതലുള്ള ചിഹ്നത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം അകറ്റപ്പെടുന്നു.

പ്രാകൃതൈഃ പുരുഷൈശ്ചാപിബാഹ്യാഭ്യംതരസംഭവൈഃ ഷോഡശൈരുപചാരൈശ്ച ശിവലിംഗംപ്രപൂജയേത്

സാധാരണ ആളുകളും സ്വാഭാവിക മാർഗ്ഗങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച്, പുറം-ഉള്ളിൽ നിന്നുള്ള പതിനാറ് ഉപചാരങ്ങളാൽ ശിവലിംഗം ആരാധിക്കണം.

ഏവമാദിത്യവാരേഹിപൂജാജന്മനിവര്തികാ ആദിവാരേമഹാലിംഗംപ്രണവേനൈവപൂജയേത്

ഇങ്ങനെ, ആദിത്യവാരത്തിൽ പൂജ ജനനബന്ധം അകറ്റുന്നു; ആദ്യവാരത്തിൽ മഹാലിംഗം പ്രണവം ഉപയോഗിച്ച് ആരാധിക്കണം.

ആദിവാരേ പഞ്ചഗവ്യൈരഭിഷേകോ വിശിഷ്യതേ ഗോമയംഗോജലംക്ഷീരംദധ്യാജ്യം പഞ്ചഗവ്യകമ്

ആദ്യവാരത്തിൽ, പശുവിന്റെ അഞ്ചു ഉൽപ്പന്നങ്ങളാൽ അഭിഷേകം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു: ഗോമയം, ഗോജലം, പാൽ, തൈര്, നെയ്യ്.

ക്ഷീരാദ്യംചപൃഥക്ച്ചൈവമധുനാചേക്ഷുസാരകൈഃ ഗവ്യക്ഷീരാന്നനൈവേദ്യംപ്രണവേനൈവകാരയേത്

പാൽ മുതലായവയും, തേനും കരിമ്പ് നീരും വേറെയും, പശുവിന്റെ പാലിൽ നിന്നുള്ള വിഭവങ്ങൾ പ്രണവം ഉപയോഗിച്ച് നൈവേദ്യമായി അർപ്പിക്കണം.

പ്രണവംധ്വനിലിംഗംതുനാദലിംഗംസ്വയംഭുവഃ ബിംദുലിംഗം തു യംത്രംസ്യാന്മകാരംതുപ്രതിഷ്ഠിതമ്

ശബ്ദലിംഗം പ്രണവമാണ്; നാദലിംഗം സ്വയംഭവം; ബിന്ദുലിംഗം യന്ത്രമാണ്; 'മ' എന്ന അക്ഷരം അതിൽ സ്ഥാപിതമാണ്.