ശിവപുരാണമ്

കര്പൂരഖുരചൂര്ണേന പഞ്ചസൌഗംധികൈര്യുതമ് താംബൂലയുക്തം തു യദാ മഹാനൈവേദ്യലക്ഷണമ്

കർപ്പൂരവും ഏലക്കായും പൊടിച്ചും അഞ്ചു സുഗന്ധവസ്തുക്കളും, താമ്പൂലവും ചേർത്താൽ അതാണ് വലിയ നൈവേദ്യത്തിന്റെ ലക്ഷണം.

മഹാനൈവേദ്യമേതദ്വൈ ദേവതാര്പണപൂര്വകമ് വര്ണാനുക്രമപൂര്വേണ തദ്ഭക്തേഭ്യഃ പ്രദാപയേത്

ഈ മഹാനൈവേദ്യം ദേവതയ്ക്ക് സമർപ്പിച്ച ശേഷം, വർണ്ണക്രമം പാലിച്ച് ഭക്തന്മാർക്ക് നൽകണം.

ഏവം ചൌദനനൈവേദ്യാദ്ഭൂമൌ രാഷ്ട്രപതിര്ഭവേത് മഹാനൈവേദ്യദാനേന നരഃ സ്വര്ഗമവാപ്നുയാത്

ഇങ്ങനെ പാചകമാക്കിയ അന്നം സമർപ്പിച്ചാൽ രാജാവായിരിക്കും; മഹാനൈവേദ്യം നൽകിയാൽ സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കും.

മഹാനൈവേദ്യദാനേന സഹസ്രേണ ദ്വിജര്ഷഭാഃ സത്യലോകേ ച തല്ലോകേ പൂര്ണമായുരവാപ്നുയാത്

ആയിരം മഹാനൈവേദ്യം നൽകിയാൽ മികച്ച ദ്വിജന്മാർ സത്യലോകത്തും ആ ലോകത്തും പൂർണ്ണായുസ്സു നേടും.

സഹസ്രാണാം ച ത്രിംശത്യാ മഹാനൈവേദ്യദാനതഃ തദൂര്ധ്വലോകമാപ്യൈവ ന പുനര്ജന്മഭാഗ്ഭവേത്

മുപ്പതിനായിരം മഹാനൈവേദ്യം നൽകിയാൽ അതിനുമപ്പുറമുള്ള ലോകം നേടും, പിന്നെ പുനർജന്മം ഉണ്ടാകില്ല.

സഹസ്രാണാം ച ഷട്ത്രിംശജ്ജന്മ നൈവേദ്യമീരിതമ് താവന്നൈവേദ്യദാനം തു മഹാപൂര്ണം തദുച്യതേ

മുപ്പത്താറായിരം മഹാനൈവേദ്യം ജന്മനൈവേദ്യമായി പറയപ്പെടുന്നു; അതുവരെ നൈവേദ്യം നൽകിയാൽ അതാണ് മഹാപൂർണ്ണം എന്ന് പറയുന്നു.

മഹാപൂര്ണസ്യ നൈവേദ്യം ജന്മനൈവേദ്യമിഷ്യതേ ജന്മനൈവേദ്യദാനേന പുനര്ജന്മ ന വിദ്യതേ

മഹാപൂർണ്ണത്തിന്റെ നൈവേദ്യം ജന്മനൈവേദ്യമായി കണക്കാക്കുന്നു; ജന്മനൈവേദ്യം നൽകിയാൽ വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല.

ഊര്ജേ മാസി ദിനേ പുണ്യേ ജന്മ നൈവേദ്യമാചരേത് സംക്രാംതിപാതജന്മര്ക്ഷപൌര്ണമാസ്യാദിസംയുതേ

ഊർജ്ജമാസത്തിലെ ശുഭദിനത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് സംക്രാന്തി, പാത, ജന്മനക്ഷത്രം, പൗർണമി തുടങ്ങിയ വിശേഷദിനങ്ങളിൽ, ജന്മനൈവേദ്യം അർപ്പിക്കണം.

അബ്ദജന്മദിനേ കുര്യാജ്ജന്മനൈവേദ്യമുത്തമമ് മാസാംതരേഷു ജന്മര്ക്ഷപൂര്ണയോഗദിനേപി ച

ഓരോ വർഷവും ജന്മദിനത്തിൽ ഉത്തമമായ ജന്മനൈവേദ്യം അർപ്പിക്കണം. മറ്റു മാസങ്ങളിൽ ജന്മനക്ഷത്രം പൗർണമി എന്നിവ ഒന്നിച്ചുള്ള ദിവസം അർപ്പിക്കാം.

മേലനേചശനേര്വാപിതാവത്സാഹസ്രമാചരേത് ജന്മനൈവേദ്യദാനേനജന്മാര്പണഫലംലഭേത്

സംഗമങ്ങളിലും ഭക്ഷണസമയത്തും വിത്ത് വിതയ്ക്കുമ്പോഴും ആയിരം പ്രാവശ്യം ജന്മനൈവേദ്യം അർപ്പിക്കണം. ജന്മനൈവേദ്യം അർപ്പിച്ചാൽ ജന്മം അർപ്പിക്കുന്ന ഫലം ലഭിക്കും.

ജന്മാര്പണാച്ഛിവഃ പ്രീതിഃസ്വസായുജ്യംദദാതിഹി ഇദംതജ്ജന്മനൈവേദ്യംശിവസ്യൈവപ്രദാപയേത്

ജന്മം അർപ്പിച്ചാൽ ശിവൻ സന്തോഷിച്ചു സ്വസായുജ്യം നൽകുന്നു. ഈ ജന്മനൈവേദ്യം ശിവനോടു മാത്രം അർപ്പിക്കണം.

യോനിലിംഗസ്വരൂപേണശിവോജന്മാനിരൂപകഃ തസ്മാജ്ജന്മനിവൃത്ത്യര്ഥംജന്മ പൂജാ ശിവസ്യ ഹി

യോനി-ലിംഗരൂപത്തിൽ ശിവൻ ജന്മത്തിന്റെ നിർണായകനാണ്. അതുകൊണ്ട് ജന്മനിവൃത്തി നേടാൻ ശിവന്റെ ജന്മപൂജ നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

ബിംദുനാദാത്മകംസര്വംജഗത്സ്ഥാവരജംഗമമ് ബിംദുഃശക്തിഃശിവോനാദഃശിവശക്ത്യാത്മകംജഗത്

സകല ജഡ-ചരജഗത്‌തും ബിന്ദു-നാദരൂപമാണ്. ബിന്ദു ശക്തിയാണ്, ശിവൻ നാദം, ഈ ലോകം ശിവ-ശക്തിരൂപമാണ്.

നാദാധാരമിദംബിംദുര്ബിംദ്വാധാരമിദം ജഗത് ജഗദാധാരഭൂതൌഹിബിംദുനാദൌ വ്യവസ്ഥിതൌ

ഈ ബിന്ദു നാദത്തിന് ആധാരമാണ്, നാദം ബിന്ദുവിന് ആധാരമാണ്. ജഗത്ത് ബിന്ദു-നാദങ്ങളിലാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്; അവയാണ് സകലത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനമാകുന്നത്.

വിന്ദുനാദയുതംസര്വംസകലീകരണംഭവേത് സകലീകരണാജ്ജന്മജഗത്പ്രാപ്നോത്യസംശയഃ

ബിന്ദുവും നാദവും ഉള്ളതൊക്കെയും സാക്ഷാൽഭാവം പ്രാപിക്കുന്നു. ഈ സാക്ഷാൽഭാവത്തിൽ നിന്ന് ലോകം ജനിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

ബിംദുനാദാത്മകംലിംഗംജഗത്കാരണമുച്യതേ ബിംദുര്ദേര്വീശിവോനാദഃശിവലിംഗംതുകഥ്യതേ

ബിന്ദു-നാദരൂപമായ ലിംഗം ലോകത്തിന്റെയും കാരണമെന്നാണ് പറയുന്നത്. ബിന്ദു ദേവിയാണ്, ശിവൻ നാദമാണ്, അതാണ് ശിവലിംഗം.

തസ്മാജ്ജന്മനിവൃത്ത്യര്ഥംശിവലിംഗംപ്രപൂജയേത് മാതാദേവീബിംദുരൂപാനാദരൂപഃ ശിവഃ പിതാ

ജന്മനിവൃത്തി നേടാൻ ശിവലിംഗം ആരാധിക്കണം. അമ്മ ദേവി ബിന്ദുരൂപമാണ്, അച്ഛൻ ശിവൻ നാദരൂപമാണ്.

പൂജിതാഭ്യാംപിതൃഭ്യാംതുപരമാനംദ ഏവ ഹി പരമാനംദലാഭാര്ഥംശിവലിംഗംപ്രപൂജയേത്

അച്ഛനും അമ്മയും ആരാധിക്കുമ്പോൾ പരമാനന്ദം ലഭിക്കുന്നു. ഈ പരമാനന്ദം നേടാനാണ് ശിവലിംഗം ആരാധിക്കേണ്ടത്.

സാദേവീജഗതാംമാതാസശിവോജഗതഃ പിതാ പിത്രോഃ ശുശ്രൂഷകേനിത്യംകൃപാധിക്യം ഹി വര്ധതേ

ദേവിയാണ് ലോകങ്ങളുടെ അമ്മ, ശിവൻ ജഗത്തിന്റെ അച്ഛൻ. അച്ഛനെയും അമ്മയെയും എപ്പോഴും സേവിച്ചാൽ കൃപ വർദ്ധിക്കും.

കൃപയാംതര്ഗതൈശ്വര്യംപൂജകസ്യദദാതിഹി തസ്മാദംതര്ഗതാനംദലാഭാര്ഥംമുനിപുംഗവാഃ

കൃപയാൽ ആരാധകനു ഉള്ളിൽ ഐശ്വര്യം ലഭിക്കും. അതുകൊണ്ട്, മഹർഷിമാരേ, ഉള്ളിലെ ആനന്ദം നേടാൻ ആരാധിക്കണം.

പിതൃമാതൃസ്വരൂപേണശിവലിംഗംപ്രപൂജയേത് ഭര്ഗഃ പുരുഷരൂപോ ഹി ഭര്ഗാപ്രകൃതിരുച്യതേ

അച്ഛനും അമ്മയും എന്ന രൂപത്തിൽ ശിവലിംഗം ആരാധിക്കണം. ഭർഗ്ഗം പുരുഷസ്വഭാവമാണ്, ഭർഗ്ഗാ പ്രകൃതിയാണെന്ന് പറയുന്നു.

അവ്യക്താംതരധിഷ്ഠാനം ഗര്ഭഃ പുരുഷ ഉച്യതേ സുവ്യക്താംതരധിഷ്ഠാനംഗര്ഭഃ പ്രകൃതിരുച്യതേ

അവ്യക്തമായ ഉള്ളിലെ സ്ഥാനം ഉള്ള ഗർഭം പുരുഷനാണ്. വ്യക്തമായ ഉള്ളിലെ സ്ഥാനം ഉള്ള ഗർഭം പ്രകൃതിയാണ്.

പുരുഷത്വാദിഗര്ഭോഹിഗര്ഭവാഞ്ജനകോയതഃ പുരുഷാത്പ്രകൃതോയുക്തംപ്രഥമംജന്മകഥ്യതേ

പുരുഷൻ ഗർഭമാണ്, കാരണം ജനകൻ അവനാണ്. പുരുഷൻ പ്രകൃതിയുമായി യോജിച്ചാണ് ആദ്യജനനം ഉണ്ടാകുന്നത്.

പ്രകൃതേര്വ്യക്തതാംയാതംദ്വിതീയം ജന്മ കഥ്യതേ ജന്മജംതുര്മൃത്യുജന്മ പുരുഷാത്പ്രതിപദ്യതേ

പ്രകൃതി വ്യക്തമായപ്പോൾ രണ്ടാമത്തെ ജനനം ഉണ്ടാകുന്നു. ജനിച്ച ജീവി, പുരുഷനിൽ നിന്ന് ജനിച്ച്, മരണത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.

അന്യതോഭാവ്യതേ ഽവശ്യംമായയാജന്മകഥ്യതേ ജീര്യതേജന്മകാലാദ്യത്തസ്മാജ്ജീവ ഇതി സ്മൃതഃ

മറ്റുവഴി, മായയാൽ ജനനം നിർബന്ധമായും സംഭവിക്കുന്നു. ജനിച്ചതു കാലക്രമത്തിൽ നശിക്കും, അതുകൊണ്ടാണ് ജീവൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

ജന്മതേതന്യതേ പാശൈര്ജീവശബ്ദാര്ഥ ഏവ ഹി ജന്മപാശനിവൃത്ത്യര്ഥംജന്മലിംഗംപ്രപൂജയേത്

ജനനം ആത്മാവിനെ ബന്ധനത്തിലാക്കുന്നു; അതിനെയാണ് 'ജീവൻ' എന്നു വിളിക്കുന്നത്. ജനനബന്ധം അകറ്റാൻ ജനനചിഹ്നമായ ശിവലിംഗം ആരാധിക്കണം.

ഭം വൃദ്ധിം ഗച്ഛതീത്യര്ഥാദ്ഭഗഃപ്രകൃതിരുച്യതേ പ്രാകൃതൈഃ ശബ്ദമാത്രാദ്യൈഃ പ്രാകൃതേംദ്രിയഭോജനാത്

'ഭം' വളർച്ചയാണെന്നർത്ഥം കൊണ്ടാണ് 'ഭഗം' പ്രകൃതിയെന്നു പറയുന്നത്. സാധാരണ വാക്കുകളും സ്വാഭാവിക ഇന്ദ്രിയാനുഭവങ്ങളും പ്രകൃതിയെ അറിയാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ഭഗസ്യേദം ഭോഗമിതി ശബ്ദാര്ഥോ മുഖ്യതഃ ശ്രുതഃ മുഖ്യോ ഭഗസ്തു പ്രകൃതിര്ഭഗവാഞ്ഛിവ ഉച്യതേ

ഭഗത്തിന്റെ പ്രധാന അർത്ഥം ആസ്വാദനമാണ്; അതാണ് പ്രധാനമായും കേൾക്കുന്നത്. ഭഗം പ്രകൃതിയാണ്, ഭഗവാൻ ശിവൻ ആ ഭഗത്തിന്റെ ഉടമയാണെന്ന് പറയുന്നു.

ഭഗവാന്ഭോഗദാതാഹിനാ ഽന്യോഭോഗപ്രദായകഃ ഭഗസ്വാമീചഭഗവാന്ഭര്ഗ ഇത്യുച്യതേബുധൈഃ

ഭഗവാൻ ആസ്വാദനം നൽകുന്നവനാണ്; മറ്റാരും ആസ്വാദനം നൽകുന്നില്ല. ഭഗത്തിന്റെ ഉടമയായ ഭഗവാനെ പണ്ഡിതർ 'ഭർഗ' എന്നും വിളിക്കുന്നു.