ശിവപുരാണമ്

സമാഹിതഃ പഠേദ്യസ്തു തത്ര ശ്രീരുദ്രസംഹിതാമ് സ ബ്രഹ്മഘ്നോ ഽപി പൂതാത്മാ ത്രിഭിരേവ ദിനൈര്ഭവേത്

ശ്രദ്ധയോടെ ഈ ശിവപുരാണത്തിലെ ശ്രീരുദ്രസംഹിത വായിക്കുന്നവൻ, ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്തവൻ ആയാലും, മൂന്നു ദിവസത്തിനകം പാവനനാകും.

താം രുദ്രസംഹിതാം യസ്തു ഭൈരവപ്രതിമാംതികേ ത്രിഃ പഠേത്പ്രത്യഹം മൌനീ സ കാമാനഖിലാംല്ലഭേത്

ഭൈരവന്റെ രൂപത്തിന്റെ മുമ്പിൽ ദിനത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം മൗനമായി ഈ രുദ്രസംഹിത പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സംശയമില്ലാതെ നേടും.

താം രുദ്രസംഹിതാം യസ്തു സപഠേദ്വടബില്വയോഃ പ്രദക്ഷിണാം പ്രകുര്വാണോ ബ്രഹ്മഹത്യാ നിവര്തതേ

വടമരത്തോ ബില്വമരത്തോ ചുറ്റി നടക്കുമ്പോൾ ഈ രുദ്രസംഹിത പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.

കൈലാസസംഹിതാ തത്ര തതോ ഽപി പരമസ്മൃതാ ബ്രഹ്മസ്വരൂപിണീ സാക്ഷാത്പ്രണവാര്ഥപ്രകാശികാ

അവിടെ കൈലാസസംഹിത അതിലും ഉന്നതമായതാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു; അതു ബ്രഹ്മസ്വരൂപവും പ്രണവത്തിന്റെ അർത്ഥം നേരിട്ട് വെളിപ്പെടുത്തുന്നതുമാണ്.

കൈലാസസംഹിതായാസ്തു മാഹാത്മ്യം വേത്തി ശംകരഃ കൃത്സ്നം തദര്ധം വ്യാസശ്ച തദര്ധം വേദ്മ്യഹം ദ്വിജാഃ

കൈലാസസംഹിതയുടെ മഹത്വം മുഴുവൻ ശങ്കരൻ അറിയുന്നു; അതിന്റെ പാതി വ്യാസനും, അതിന്റെ പാതിയുടെ പാതി ഞാൻ അറിയുന്നു, ദ്വിജന്മാരേ.

തത്ര കിംചിത്പ്രവക്ഷ്യാമി കൃത്സ്നം വക്തും ന ശക്യതേ യജ്ജ്ഞാത്വാ തത്ക്ഷണാല്ലോകശ്ചിത്തശുദ്ധിമവാപ്നുയാത്

അവിടെ ഞാൻ കുറച്ച് മാത്രം പറയും; എല്ലാം പറയാൻ കഴിയില്ല. അതിൽ ഒറ്റയിടത്തേയും അറിഞ്ഞാൽ മനുഷ്യൻ ഉടൻ മനസ്സിന്റെ ശുദ്ധി നേടും.

ന നാശയതി യത്പാപം സാ രൌദ്രീ സംഹിതാ ദ്വിജാഃ തന്ന പശ്യാമ്യഹം ലോകേ മാര്ഗമാണോ ഽപി സര്വദാ

ദ്വിജന്മാരേ, ഈ രൗദ്രസംഹിത നശിപ്പിക്കാത്ത പാപം ലോകത്ത് ഞാൻ എവിടെയും അന്വേഷിച്ചിട്ടും കാണുന്നില്ല.

ശിവേനോപനിഷത്സിംധുമന്ഥനോത്പാദിതാം മുദാ കുമാരായാര്പിതാം താം വൈ സുധാം പീത്വാ ഽമരോ ഭവേത്

ശിവൻ ആനന്ദത്തോടെ ഉപനിഷത്തുകളുടെ സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിപ്പിച്ച് കുമാരനു അർപ്പിച്ച ആ അമൃതം ആരെങ്കിലും പാനമാക്കിയാൽ, അവൻ അമരനാകും.

ബ്രഹ്മഹത്യാദിപാപാനാം നിഷ്കൃതിം കര്തുമുദ്യതഃ മാസമാത്രം സംഹിതാം താം പഠിത്വാ മുച്യതേ തതഃ

ബ്രാഹ്മണഹത്യാദിപാപങ്ങൾക്കു പരിഹാരമായി ഒരാൾ ഒരു മാസം മാത്രം ആ സംഹിത പാരായണം ചെയ്താൽ അവൻ അതിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.

ദുഷ്പ്രതിഗ്രഹദുര്ഭോജ്യദുരാലാപാദിസംഭവമ് പാപം സകൃത്കീര്തനേന സംഹിതാ സാ വിനാശയേത്

അനുചിതമായ ദാനങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചതിൽ നിന്നോ, അശുദ്ധമായ ഭക്ഷണം കഴിച്ചതിൽ നിന്നോ, ദുഷ്ടമായ വാക്കുകളിൽ നിന്നോ ഉണ്ടാകുന്ന പാപം, ആ സംഹിത ഒറ്റ പ്രാവശ്യം ഉച്ചരിച്ചാൽ പോലും നശിക്കും.

ശിവാലയേ വില്വവനേ സംഹിതാം താം പഠേത്തു യഃ സ തത്ഫലമവാപ്നോതി യദ്വാചോ ഽപി ന ഗോചരേ

ശിവക്ഷേത്രത്തിലോ ബില്വവനത്തിലോ ആ സംഹിത പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ, വാക്കുകൾക്കപ്പുറം ഉള്ള ഫലം നേടും.

സംഹിതാം താം പഠന് ഭക്ത്യാ യഃ ശ്രാദ്ധേ ഭോജയേദ്ദ്വിജാന് തസ്യ യേ പിതരഃ സര്വേ യാംതി ശംഭോഃ പരം പദമ്

ആ സംഹിത ഭക്തിയോടെ പാരായണം ചെയ്ത് ശ്രാദ്ധത്തിൽ ദ്വിജന്മാരെ ഭക്ഷിപ്പിക്കുന്നവന്റെ പിതാക്കന്മാർ എല്ലാവരും ശംഭുവിന്റെ പരമപദം പ്രാപിക്കും.

ചതുര്ദശ്യാം നിരാഹാരോ യഃ പഠേത്സംഹിതാം ച താമ് ബില്വമൂലേ ശിവഃ സാക്ഷാത്സദേവൈശ്ച പ്രപൂജ്യതേ

ചതുര്ദശി ദിവസം ഉപവാസം പാലിച്ച് ബില്വമരത്തിന്റെ അടിയിൽ ആ സംഹിത പാരായണം ചെയ്യുന്നവനെ ശിവനും ദേവതകളും നേരിട്ട് ആരാധിക്കും.

അന്യാപി സംഹിതാ തത്ര സര്വകാമഫലപ്രദാ ഉഭേ വിശിഷ്ടേ വിജ്ഞേയേ ലീലാവിജ്ഞാനപൂരിതേ

അവിടെ മറ്റു സംഹിതകളും ഉണ്ട്, അവയും എല്ലാ ആഗ്രഹഫലങ്ങളും നൽകുന്നവയാണ്; ഇരുവരും വിജ്ഞാനത്തിന്റെ ലീലാപൂർണ്ണമായ ഉത്തമസംഹിതകളായി അറിയപ്പെടണം.

തദിദം ശൈവമാഖ്യാതം പുരാണം വേദസംമിതമ് നിര്മിതം തച്ഛിവേനൈവ പ്രഥമം ബ്രഹ്മസംമിതമ്

ഇങ്ങനെ വെദത്തോടു തുല്യമായ ശൈവപുരാണം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആദ്യം ശിവൻ തന്നെയാണ് ബ്രഹ്മസമമാക്കി അതു നിർമ്മിച്ചത്.

വിദ്യേശംച തഥാരൌദ്രം വൈനായകമഥൌമികമ് മാത്രം രുദ്രൈകാദശകം കൈലാസം ശതരുദ്രകമ്

വിദ്യേശം, താറരൗദ്രം, വൈനായകം, ഓമികം, മാതൃ, പതിനൊന്ന് ഭാഗങ്ങളുള്ള രുദ്രം, കൈലാസം, ശതരുദ്രം—

കോടിരുദ്രസഹസ്രാദ്യം കോടിരുദ്രം തഥൈവ ച വായവീയം ധര്മസംജ്ഞം പുരാണമിതി ഭേദതഃ

ആയിരം ശതരുദ്രങ്ങളാൽ ആരംഭിക്കുന്ന കോടിരുദ്രം, അതുപോലെ തന്നെ വായവീയവും ധർമ്മം എന്നറിയപ്പെടുന്ന പുരാണവും— ഇവയാണ് വ്യത്യസ്തമായ പുരാണങ്ങൾ.

സംഹിതാ ദ്വാദശമിതാ മഹാപുണ്യതരാ മതാ താസാം സംഖ്യാം ബ്രുവേ വിപ്രാഃ ശൃണുതാദരതോഖിലമ്

പന്ത്രണ്ട് സംഹിതകൾ ഉണ്ട്, അതിവിശുദ്ധമായവയാണവ. അവയുടെ എണ്ണം ഞാൻ പറയും, ദ്വിജന്മാരേ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.

വിദ്യേശം ദശാസാഹസ്രം രുദ്രം വൈനായകം തഥാ ഔമം മാതൃപുരാണാഖ്യം പ്രത്യേകാഷ്ടസഹസ്രകമ്

വിദ്യേശത്തിൽ പത്തായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ ഉണ്ട്; അതുപോലെ രുദ്രം, വൈനായകം, ഓമികം, മാതൃപുരാണം— ഓരോന്നിലും എട്ടായിരം ശ്ലോകങ്ങളുണ്ട്.

ത്രയോദശസഹസ്രം ഹി രുദ്രൈകാദശകം ദ്വിജാഃ ഷട്സഹസ്രം ച കൈലാസം ശതരുദ്രം തദര്ധകമ്

ദ്വിജന്മാരേ, പതിമൂവായിരം ശ്ലോകങ്ങളാണ് പതിനൊന്ന് രുദ്രന്മാരുടെ സംഹിത. കൈലാസം എന്നത് ആറായിരം ശ്ലോകങ്ങളുണ്ട്. ശതരുദ്രം അതിന്റെ പാതിയാണ്.

കോടിരുദ്രം ത്രിഗുണിതമേകാദശസഹസ്രകമ് സഹസ്രകോടിരുദ്രാഖ്യമുദിതം ഗ്രംഥസംഖ്യയാ

കോടിരുദ്രം എന്നത് പതിനൊന്ന് ആയിരത്തിന്റെ മൂന്നു മടങ്ങാണ്. ശ്ലോകങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിൽ, സഹസ്രകോടിരുദ്രം എന്നത് പത്ത് കോടി രുദ്രങ്ങളുടെ ആയിരം മടങ്ങാണ് എന്ന് പറയുന്നു.

വായവീയം ഖാബ്ധിശതം ഘര്മം രവിസഹസ്രകമ് തദേവം ലക്ഷസംഖ്യാകം ശൈവസംഖ്യാവിഭേദതഃ

വായവീയ സംഹിത സമുദ്രത്തിന്റെ നൂറു മടങ്ങാണ്. ഘർമം സൂര്യന്റെ ആയിരം മടങ്ങാണ്. ഇങ്ങനെ ശൈവ സംഖ്യാ വ്യത്യാസപ്രകാരം അവയുടെ എണ്ണം ഒരു ലക്ഷം വരെ എത്തുന്നു.

വ്യാസേന തത്തു സംക്ഷിപ്തം ചതുര്വിംശത്സഹസ്രകമ് ശൈവം തത്ര ചതുര്ഥം വൈ പുരാണം സപ്തസംഹിതമ്

വ്യാസൻ ഇതിനെ ഇരുപത്തിനാലായിരം ശ്ലോകങ്ങളായി ചുരുക്കി. അതിൽ ശൈവപുരാണം നാലാമത്തേതാണ്, ഏഴ് സംഹിതകളടങ്ങിയതാണ്.

ശിവേ സംകല്പിതം പൂര്വം പുരാണം ഗ്രന്ഥസംഖ്യയാ ശതകോടിപ്രമാണം ഹി പുരാ സൃഷ്ടൌ സുവിസ്മൃതമ്

മുന്പ് ശിവൻ തന്നെ ഈ പുരാണം സങ്കല്പിച്ചു. അപ്പോൾ ശ്ലോകങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിൽ ഇത് നൂറു കോടി ആയിരുന്നു. സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിൽ അതിൽ പലതും മറന്നുപോയി.

വ്യസ്തേഷ്ടാദശധാ ചൈവ പുരാണേ ദ്വാപരാദിഷു ചതുര്ലക്ഷേണ സംക്ഷിപ്തേ കൃതേ ദ്വൈപായനാദിഭിഃ

പതിനെട്ടായി വിഭജിച്ച്, ദ്വാപരയുഗാദികളിൽ പുരാണങ്ങൾ ദ്വൈപായനന്മാരും മറ്റും നാലുലക്ഷം ശ്ലോകങ്ങളാക്കി ചുരുക്കി.

പ്രോക്തം ശിവപുരാണം ഹി ചതുര്വിംശത്സഹസ്രകമ് ശ്ലോകാനാം സംഖ്യയാ സപ്തസംഹിതം ബ്രഹ്മസംമിതമ്

ശിവപുരാണം ഇരുപത്തിനാലായിരം ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയ ഏഴ് സംഹിതകളാണ്. ഇത് വേദത്തിന് തുല്യമായ മഹത്വമുള്ളതാണെന്ന് പറയുന്നു.

വിദ്യേശ്വരാഖ്യാ തത്രാദ്യാ രൌദ്രീ ജ്ഞേയാ ദ്വിതീയികാ തൃതീയാ ശതരുദ്രാഖ്യാ കോടിരുദ്രാ ചതുര്ഥികാ

അവയിൽ ആദ്യം വിദ്യേശ്വര സംഹിത, രണ്ടാം രൗദ്രി, മൂന്നാം ശതരുദ്രം, നാലാം കോടിരുദ്രം എന്നിങ്ങനെയാണ്.

പഞ്ചമീ ചൈവ മൌമാഖ്യാ ഷഷ്ഠീ കൈലാസസംജ്ഞികാ സപ്തമീ വായവീയാഖ്യാ സപ്തൈവം സംഹിതാമതാഃ

അഞ്ചാമത്തേത് ഉമാസംഹിത, ആറാമത്തേത് കൈലാസംഹിത, ഏഴാമത്തേത് വായവീയ സംഹിത. ഇങ്ങനെ ഏഴ് സംഹിതകളാണ് അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നത്.

സസപ്തസംഹിതം ദിവ്യം പുരാണം ശിവസംജ്ഞകമ് വരീവര്തി ബ്രഹ്മതുല്യം സര്വോപരി ഗതിപ്രദമ്

ഏഴ് സംഹിതകളോടെ ശിവപുരാണം ദിവ്യവും ഉത്തമവുമാണ്. ഇത് ബ്രഹ്മത്തിന് തുല്യവും എല്ലാറ്റിനും മുകളിൽ ഉന്നതലക്ഷ്യം നൽകുന്നതുമാണ്.