ശിവപുരാണമ്

ശ്രിയാ ച വപുഷാ ചൈവ ത്രിഭിശ്ചാപി വിലോചനൈഃ പ്രാകാരൈരഭികൃത്യാനാം പ്രത്യഭിജ്ഞാപകം പ്രഭോഃ

മഹത്വവും സൗന്ദര്യവും നിറഞ്ഞതും, മൂന്നു കണ്ണുകളോടെ, കെട്ടുരുക്കിയ മതിലുകൾക്കുള്ളിൽ, ഭഗവാന്റെ സാന്നിധ്യം വ്യക്തമാക്കുന്ന വിധത്തിൽ,

അവിലംഘ്യ ജഗത്കര്തുരാജ്ഞാപനമിവാഗതമ് സര്വാനുഗ്രഹണം ശംഭോഃ സാക്ഷാദിവ പുരഃസ്ഥിതമ്

ലോകസ്രഷ്ടാവിന്റെ ലംഘിക്കാനാവാത്ത ആജ്ഞ തന്നെ അവിടെ വന്നതുപോലെയും, ശംഭുവിന്റെ സർവ്വാനുഗ്രഹം നേരിൽ പ്രത്യക്ഷമായതുപോലെയും തോന്നിച്ചു.

ശിലാദതനയം സാക്ഷാച്ഛ്രീമച്ഛൂലവരായുധമ് വിശ്വേശ്വരഗണാധ്യക്ഷം വിശ്വേശ്വരമിവാപരമ്

അവിടെ തന്നെയാണ് ശിലാദന്റെ പുത്രൻ, മഹത്തായ ശൂലവും വരാഹായുധവും കൈവശം വച്ച, വിശ്വേശ്വരന്റെ ഗണങ്ങളുടെ നേതാവായി, മറ്റൊരു വിശ്വേശ്വരനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്.

വിശ്വസ്യാപി വിധാത്ഃണാം നിഗ്രഹാനുഗ്രഹക്ഷമമ് ചതുര്ബാഹുമുദാരാംഗം ചന്ദ്രരേഖാവിഭൂഷിതമ്

ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാക്കളോടും നിഗ്രഹവും അനുഗ്രഹവും നൽകാൻ ശേഷിയുള്ളവൻ, നാലു കൈകളും, ഉജ്ജ്വലമായ ശരീരവും, ചന്ദ്രക്കല അലങ്കാരമായുമാണ് അവൻ.

കംഠേ നാഗേന മൌലൌ ച ശശാംകേനാപ്യലംകൃതമ് സവിഗ്രഹമിവൈശ്വര്യം സാമര്ഥ്യമിവ സക്രിയമ്

കഴുത്തിൽ പാമ്പും, തലയിൽ ചന്ദ്രനും അലങ്കാരമായി, ഐശ്വര്യവും ശക്തിയും ശരീരരൂപത്തിൽ പ്രകടമായിരിക്കുന്നു.

സമാപ്തമിവ നിര്വാണം സര്വജ്ഞമിവ സംഗതമ് ദൃഷ്ട്വാ പ്രഹൃഷ്ടവദനോ ബ്രഹ്മപുത്രഃ സഹര്ഷിഭിഃ

മോക്ഷം തന്നെ പൂർത്തിയായതുപോലും, സർവ്വജ്ഞത തന്നെ രൂപം കൊണ്ടതുപോലും, അവനെ കണ്ടപ്പോൾ ബ്രഹ്മാപുത്രനും മുനിമാരും സന്തോഷത്തോടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു.

തസ്ഥൌ പ്രാഞ്ജലിരുത്ഥായ തസ്യാത്മാനമിവാര്പയന് അഥ തത്രാംതരേ തസ്മിന്വിമാനേ ചാവനിം ഗതേ

അവൻ കൈകൂപ്പി എഴുന്നേറ്റ്, തന്റെ ആത്മാവിനെപോലെയായി സമർപ്പിച്ചു. അപ്പോൾ, ആ വിമാനം ഭൂമിയിൽ ഇറങ്ങുമ്പോൾ,

പ്രണമ്യ ദണ്ഡവദ്ദേവം സ്തുത്വാ വ്യജ്ഞാപയന്മുനീമ് ഷട്കുലീയാ ഇമേ ദീര്ഘം നൈമിഷേ സത്രമാസ്ഥിതാഃ ആഗതാ ബ്രഹ്മണാദിഷ്ടാഃ പൂര്വമേവാഭികാംക്ഷയാ

ദൈവത്തെ ദണ്ഡവത്പ്രണാമം ചെയ്ത്, സ്തുതിച്ച്, അവൻ മുനിമാരോടു പറഞ്ഞു: 'ഈ ആറു കുടുംബങ്ങൾ ദീർഘകാലമായി നൈമിഷാരണ്യയിലേയ്ക്കുള്ള യാഗത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ബ്രഹ്മാവിന്റെ കല്പനപ്രകാരം, ആദ്യം തന്നെ ആഗ്രഹിച്ച് ഇവർ ഇവിടെ എത്തിയവരാണ്.'

ശ്രുത്വാ വാക്യം ബ്രഹ്മപുത്രസ്യ നംദീഛിത്ത്വാ പാശാന്ദൃഷ്ടിപാതേന സദ്യഃ ശൈവം ധര്മം ചൈശ്വരം ജ്ഞാനയോഗം ദത്ത്വാ ഭൂയോ ദേവപാര്ശ്വം ജഗാമ

ബ്രഹ്മാപുത്രന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, നന്ദി ഒരു കാഴ്ചകൊണ്ടുതന്നെ അവരുടെ ബന്ധങ്ങൾ മുറിച്ചു, ശൈവധർമ്മവും ദൈവികജ്ഞാനവും യോഗവും നൽകി, പിന്നെ ദേവന്മാരുടെ അടുക്കൽ മടങ്ങി.

സനത്കുമാരേണ ച തത്സമസ്തം വ്യാസായ സാക്ഷാദ്ഗുരവേ മമോക്തമ് വ്യാസേന ചോക്തം മഹിതേന മഹ്യം മയാ ച തദ്വഃ കഥിതം സമാസാത്

ഇതെല്ലാം സനത്കുമാരൻ നേരിട്ട് ഗുരുവായ വ്യാസനോട് പറഞ്ഞു, മഹത്വമുള്ള വ്യാസൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു, ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങളോട് സംക്ഷേപമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

നാവേദവിദ്ഭ്യഃ കഥനീയമേതത്പുരാണരത്നം പുരശാസനസ്യ നാഭക്തശിഷ്യായ ച നാസ്തികേഭ്യോ ദത്തം ഹി മോഹാന്നിരയം ദദാതി

വേദം അറിയാത്തവർക്കും, ഭക്തിയില്ലാത്ത ശിഷ്യർക്കും, നാസ്തികർക്കും ഈ പുരാണരത്നം പറയരുത്; അവരോട് മോഹത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, അത് നരകത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്.

മാര്ഗേണ സേവാനുഗതേന യൈസ്തദ്ദത്തം ഗൃഹീതം പഠിതം ശ്രുതം വാ തേഭ്യഃ സുഖം ധര്മമുഖം ത്രിവര്ഗം നിര്വാണമംതേ നിയതം ദദാതി

ഈ മാർഗത്തിൽ ഭക്തിപൂർവ്വം ശരിയായ രീതിയിൽ സ്വീകരിച്ചവരും പഠിച്ചവരും കേട്ടവർക്കും, അത്തരം ആളുകൾക്ക് സന്തോഷവും, ധർമ്മത്തിലേക്കുള്ള വഴി, ജീവിതത്തിലെ മൂന്നു ലക്ഷ്യങ്ങൾ, അവസാനം മോക്ഷം എന്നിവയെല്ലാം ഉറപ്പായും നൽകുന്നു.

പരസ്പരസ്യോപകൃതം ഭവദ്ഭിര്മയാ ച പൌരാണികമാര്ഗയോഗാത് അതോ ഗമിഷ്യേ ഽഹമവാപ്തകാമഃ സമസ്തമേവാസ്തു ശിവം സദാ നഃ

പുരാണമാർഗം വഴി നിങ്ങൾക്കും എനിക്കും പരസ്പരം ഉപകാരമായിട്ടുണ്ട്; ഇപ്പോൾ എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റിയതുകൊണ്ട് ഞാൻ പോകുന്നു. എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാവർക്കും ശുഭം ഉണ്ടാകട്ടെ.

സൂതേ കൃതാശിഷി ഗതേ മുനയഃ സുവൃത്താ യാഗേ ച പര്യവസിതേ മഹതി പ്രയോഗേ കാലേ കലൌ ച വിഷയൈഃ കലുഷായമാണേ വാരാണസീപരിസരേ വസതിം വിനേതുഃ

യാഗം പൂർത്തിയായപ്പോൾ, വ്രതങ്ങൾ പാലിച്ചിരുന്ന മുനികൾ മഹായാഗം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, കലിയുഗത്തിൽ ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങളിൽ ആസ്വാദനം കൊണ്ടു മനുഷ്യർ മലിനരാകുമ്പോൾ, അവർ വാരാണസിയുടെ സമീപത്ത് താമസം സ്ഥാപിച്ചു.

അഥ ച തേ പശുപാശമുമുക്ഷയാഖിലതയാ കൃതപാശുപതവ്രതാഃ അധികൃതാഖിലബോധസമാധയഃ പരമനിര്വൃതിമാപുരനിംദിതാഃ

അപ്പോൾ, ലോകബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്ന് മുഴുവനായി മോചിതരാകാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, പശുപതിവ്രതം അനുഷ്ഠിച്ച്, പൂർണ്ണമായ അറിവും ഏകാഗ്രതയും നേടിയവർ, അവഹേളനമില്ലാത്ത പരമാനന്ദം പ്രാപിച്ചു.

ഏതച്ഛിവപുരാണം ഹി സമാപ്തം ഹിതമാദരാത് പഠിതവ്യം പ്രയത്നേന ശ്രോതവ്യം ച തഥൈവ ഹി

ഈ ശിവപുരാണം ഇപ്പോൾ സമാപിച്ചു; ഇത് ഉപകാരപ്രദമാണ്, അതിനാൽ ശ്രദ്ധയോടെ വായിക്കുകയും അതുപോലെ തന്നെ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുകയും വേണം.

നാസ്തികായ ന വക്തവ്യമശ്രദ്ധായ ശഠായ ച അഭക്തായ മഹേശസ്യ തഥാ ധര്മധ്വജായ ച

ഇത് നാസ്തികർക്കും, വിശ്വാസമില്ലാത്തവർക്കും, കപടന്മാർക്കും, മഹേശനോടു ഭക്തിയില്ലാത്തവർക്കും, പുറത്തു മാത്രം ധാർമ്മികത കാണിക്കുന്നവർക്കും പറയാൻ പാടില്ല.

ഏതച്ഛ്രുത്യാ ഹ്യേകവാരം ഭവേത്പാപം ഹി ഭസ്മസാത് അഭക്തോ ഭക്തിമാപ്നോതി ഭക്തോ ഭക്തിസമൃദ്ധിഭാക്

ഇത് ഒരിക്കൽ പോലും കേട്ടാൽ പാപങ്ങൾ എല്ലാം ചിതയാകുന്നു; ഭക്തിയില്ലാത്തവൻ ഭക്തി നേടുന്നു, ഭക്തൻ കൂടുതൽ ഭക്തിയിൽ സമൃദ്ധനാകുന്നു.

പുനഃ ശ്രുതേ ച സദ്ഭക്തിര്മുക്തിസ്സ്യാച്ച ശ്രുതേഃ പുനഃ തസ്മാത്പുനഃപുനശ്ചൈവ ശ്രോതവ്യം ഹി മുമുക്ഷുഭിഃ

ഇതിനെ വീണ്ടും വീണ്ടും കേൾക്കുമ്പോൾ സത്യമായ ഭക്തി ജനിക്കുന്നു, പിന്നെയും കേൾക്കുമ്പോൾ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ഇതിനെ ആവർത്തിച്ച് കേൾക്കണം.

പഞ്ചാവൃത്തിഃ പ്രകര്തവ്യാ പുരാണസ്യാസ്യ സദ്ധിയാ പരം ഫലം സമുദ്ദിശ്യ തത്പ്രാപ്നോതി ന സംശയഃ

ഈ പുരാണം സത്യസന്ധതയോടെ അഞ്ചു പ്രാവശ്യം വായിക്കണം; പരമഫലം ലക്ഷ്യമാക്കി അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അതു നിർബന്ധമായി ലഭിക്കും.

പുരാതനാശ്ച രാജാനോ വിപ്രാ വൈശ്യാശ്ച സത്തമാഃ സപ്തകൃത്വസ്തദാവൃത്ത്യാലഭന്ത ശിവദര്ശനമ്

പഴയ കാലത്ത് രാജാക്കന്മാർ, ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണന്മാർ, നല്ല വൈശ്യന്മാർ ഇവയെല്ലാവരും ഏഴു പ്രാവശ്യം ഇത് ആവർത്തിച്ച് ശിവദർശനം നേടിയിരുന്നു.

ശ്രോഷ്യത്യഥാപി യശ്ചേദം മാനവോ ഭക്തിതത്പരഃ ഇഹ ഭുക്ത്വാഖിലാന്ഭോഗാനംതേ മുക്തിം ലഭേച്ച സഃ

ആർക്കെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ ഇത് കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നുവെങ്കിൽ, ഈ ലോകത്തിലെ എല്ലാ സുഖങ്ങളും അനുഭവിച്ച ശേഷം അവസാനം മോക്ഷം നേടും.

ഏതച്ഛിവപുരാണം ഹി ശിവസ്യാതിപ്രിയം പരമ് ഭുക്തിമുക്തിപ്രദം ബ്രഹ്മസംമിതം ഭക്തിവര്ധനമ്

ഈ ശിവപുരാണം ശിവനു ഏറ്റവും പ്രിയമായതാണ്; ഇത് ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു, വേദത്തിന് തുല്യമാണ്, ഭക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.

ഏതച്ഛിവപുരാണസ്യ വക്തുഃ ശ്രോതുശ്ച സര്വദാ സഗണസ്സസുതസ്സാംബശ്ശം കരോതു സ ശംകരഃ

ഈ ശിവപുരാണം പറയുന്നവർക്കും കേൾക്കുന്നവർക്കും അവരുടെ കുടുംബത്തോടും സഹചാരികളോടും മക്കളോടും അമ്മമാരോടും ശംകരൻ എപ്പോഴും ശുഭം നൽകട്ടെ.