ശിവപുരാണമ്

ഭവദ്ഭിഃ കിം കൃതം പശ്ചാന്മാരുതേംതര്ഹിതേ സതി ഇത്യുക്തവതി ദേവേശേ മുനയോ ഽവഭൃഥാത്പരമ്

'വായു അപ്രത്യക്ഷമായതിനു ശേഷം നിങ്ങൾ എന്താണ് ചെയ്തത്?' ദേവേന്ദ്രൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, മുനികൾ അവഭൃഥം കഴിഞ്ഞ് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

ഗംഗാതീര്ഥേസ്യ ഗമനം യാത്രാം വാരാണസീം പ്രതി ദര്ശനം തത്ര ലിംഗാനാം സ്ഥാപിതാനാം സുരേശ്വരൈഃ

അവർ ഗംഗാതീർത്ഥങ്ങളിലേക്കുള്ള യാത്രയും, വാർാണസിയിലേക്കുള്ള തീർത്ഥാടനവും, അവിടെ ദേവേന്ദ്രന്മാർ സ്ഥാപിച്ച ലിംഗങ്ങൾ കണ്ടതും വിവരിച്ചു.

അവിമുക്തേശ്വരസ്യാപി ലിംഗസ്യാഭ്യര്ചനം സകൃത് ആകാശേ മഹതസ്തസ്യ തേജോരാശേശ്ച ദര്ശനമ്

അവിമുക്തേശ്വരന്റെ ലിംഗത്തെ ഒരിക്കൽ പോലും ആരാധിച്ചതും, ആ ആകാശത്തിലെ മഹത്തായ പ്രകാശസമൂഹം കണ്ടതും അവർ പറഞ്ഞു.

മുനീനാം വിലയം തത്ര നിരോധം തേജസസ്തതഃ യാഥാത്മ്യവേദനം തസ്യ ചിംതിതസ്യാപി ചാത്മഭിഃ

അവിടെ മുനികൾ ലയിച്ചതും, പ്രകാശത്തിൽ ലയനം സംഭവിച്ചതും, അതിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം അവർക്ക് മനസ്സിലായതും അവർ വിവരിച്ചു.

സര്വം സവിസ്തരം തസ്മൈ പ്രണമ്യാഹുര്മുഹുര്മുഹുഃ മുനിഭിഃ കഥിതം ശ്രുത്വാ വിശ്വകര്മാ ചതുര്മുഖഃ

പുനഃപുനഃ നമസ്കരിച്ച്, മുനികൾ എല്ലാം വിശദമായി അവനോട് പറഞ്ഞു; അവർ പറഞ്ഞത് വിശ്വകർമ്മൻ, നാലുമുഖൻ, ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു.

കംപയിത്വാ ശിരഃ കിംചിത്പ്രാഹ ഗംഭീരയാ ഗിരാ പ്രത്യാസീദതി യുഷ്മാകം സിദ്ധിരാമുഷ്മികീ പരാ

അവൻ തല അലക്കി, ഗംഭീരമായ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും വലിയ സിദ്ധി ഇപ്പോൾ അടുത്തിരിക്കുന്നു.'

ഭവദ്ഭിര്ദീര്ഘസത്രേണ ചിരമാരാധിതഃ പ്രഭുഃ പ്രസാദാഭിമുഖോ ഭൂത ഇതി ഭുതാര്ഥസൂചിതമ്

'നിങ്ങൾ ദീർഘയാഗം നടത്തി ദൈവത്തെ ദീർഘകാലം ആരാധിച്ചു; ഇപ്പോൾ ദൈവം അനുഗ്രഹിക്കാൻ സന്നദ്ധനാണ്, നിങ്ങളുടെ പ്രവർത്തിയുടെ ഫലം അതാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.'

വാരാണസ്യാം തു യുഷ്മാഭിര്യദ്ദൃഷ്ടം ദിവി ദീപ്തിമത് തല്ലിംഗസംജ്ഞിതം സാക്ഷാത്തേജോ മാഹേശ്വരം പരമ്

വാരാണസിയിൽ നിങ്ങൾ ആകാശത്തിൽ തെളിഞ്ഞു കണ്ടത് അതേ ശിവലിംഗമാണ് — മഹേശ്വരന്റെ പരമമായ ദിവ്യപ്രകാശം, സാക്ഷാൽ ദർശനമായത്.

തത്ര ലീനാശ്ച മുനയഃ ശ്രൌതപാശുപതവ്രതാഃ മുക്താ ബഭൂവുഃ സ്വസ്ഥാശ്ച നൈഷ്ഠികാ ദഗ്ധകില്ബിഷാഃ

അവിടെ, വേദമാർഗ്ഗത്തെയും പാശുപതവ്രതത്തെയും അനുസരിച്ചിരുന്ന മുനികൾ ലയിച്ച് മോക്ഷം നേടി, മനസ്സിൽ സ്ഥിരതയും പാപരഹിതത്വവും നേടി സ്വസ്ഥരായി.

പ്രാപ്യാനേന യഥാ മുക്തിരചിരാദ്ഭവതാമപി സ ചായമര്ഥഃ സൂച്യേത യുഷ്മദ്ദൃഷ്ടേന തേജസാ

ഇതിന്റെ വഴി കൊണ്ടു നിങ്ങള്ക്കും ഉടൻ മോക്ഷം ലഭിക്കും; നിങ്ങൾ കണ്ട ആ പ്രകാശം ഇതാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

തത്ര വഃ കാല ഏവൈഷ ദൈവാദുപനതഃ സ്വയമ് പ്രയാത ദക്ഷിണം മേരോഃ ശിഖരം ദേവസേവിതമ്

ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾക്കായി വിധിയാൽ സമയമെത്തിയിരിക്കുന്നു; ദേവന്മാർ ആരാധിക്കുന്ന മേറു പർവതത്തിന്റെ തെക്കേ ചൂഡിക്കു ഉടൻ പോകൂ.

സനത്കുമാരോ യത്രാസ്തേ മമ പുത്രഃ പരോ മുനിഃ പ്രതീക്ഷ്യാഗമനം സാക്ഷാദ്ഭൂതനാഥസ്യ നംദിനഃ

അവിടെ എന്റെ പുത്രനും മഹാമുനിയുമായ സനത്കുമാരൻ വാസം ചെയ്യുന്നു; ഭൂതനാഥനായ നന്ദിയുടെ വരവിനായി കാത്തിരിക്കുന്നു.

പുരാ സനത്കുമാരോപി ദൃഷ്ട്വാപി പരമേശ്വരമ് അജ്ഞാനാത്സര്വയോഗീന്ദ്രമാനീ വിനയദൂഷിതഃ

പണ്ടു സനത്കുമാരനും പരമേശ്വരനെ കണ്ടിട്ടും, എല്ലായോഗിമാരുടെയും അധിപതിയെന്ന അഭിമാനത്താൽ അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് യോജ്യമായ ആദരം കാണിച്ചില്ല.

അഭ്യുത്ഥാനാദികം യുക്തമകുര്വന്നതിനിര്ഭയഃ തതോ ഽപരാധാത്ക്രുദ്ധേന മഹോഷ്ട്രോ നംദിനാ കൃതഃ

അവൻ ഭയമില്ലാതെ വിനയമില്ലാതെ എഴുന്നേറ്റു സ്വീകരിക്കേണ്ടതും ചെയ്തു കാണിച്ചില്ല; അതിനാൽ, നന്ദി കോപത്തോടെ അവനെ വലിയ ഒട്ടകമാക്കി.

അഥ കാലേന മഹതാ തദര്ഥേ ശോചതാ മയാ ഉപാസ്യ ദേവം ദേവീഞ്ച നംദിനം ചാനുനീയ വൈ

പിന്നീട്, ആ കാരണത്തിൽ ദുഃഖിച്ചു ഞാൻ ദീർഘകാലം ദേവനെയും ദേവിയെയും ആരാധിച്ചു, നന്ദിയെ മനസ്സിലാക്കി ശാന്തിപ്പെടുത്തി.

കഥംചിദുഷ്ട്രതാ തസ്യ പ്രയത്നേന നിവാരിതാ പ്രാപിതോ ഹി യഥാപൂര്വം സനത്പൂര്വാം കുമാരതാമ്

വലിയ പരിശ്രമത്തോടെ അവന്റെ ഒട്ടക രൂപം മാറ്റി, സനത്കുമാരനെ പഴയ ബാല്യാവസ്ഥയിലേക്കു തിരിച്ചെത്തിച്ചു.

തദാഹ ച മഹാദേവഃ സ്മയന്നിവ ഗണാധിപമ് അവജ്ഞായ ഹി മാമേവ തഥാഹംകൃതവാന്മുനിഃ

അപ്പോൾ മഹാദേവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ ഗണാധിപതിയോട് പറഞ്ഞു: 'അവൻ എന്നെ അവജ്ഞയോടെ നോക്കി, അതുകൊണ്ടു മുനി ഇങ്ങനെ അഭിമാനിച്ചു'.

അതസ്ത്വമേവ യാഥാത്മ്യം മമാസ്മൈ കഥയാനഘ ബ്രഹ്മണഃ പൂര്വജഃ പുത്രോ മാം മൂഢ ഇവ സംസ്മരന്

അതിനാൽ, പാപമില്ലാത്തവനേ, നീയേ അവനോട് എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം വെളിപ്പെടുത്തണം; ബ്രഹ്മാവിന്റെ മൂത്ത പുത്രൻ ആയിട്ടും അവൻ എന്നെ മൂടനായപോലെ ഓർക്കുന്നു.

മയൈവ ശിഷ്യതേ ദത്തോ മമ ജ്ഞാനപ്രവര്തകഃ ധര്മാധ്യക്ഷാഭിഷേകം ച തവ നിര്വര്തയിഷ്യതി

ഞാനാണ് അവനെ നിന്റെ ശിഷ്യനായി നൽകിയിരിക്കുന്നത്; നീ അവനെ ജ്ഞാനത്തിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കണം. അവൻ നിനക്ക് ധർമ്മാധ്യക്ഷനായി അഭിഷേകം നടത്തും.

സ ഏവം വ്യാഹൃതോ ഭൂയസ്സര്വഭൂതഗണാഗ്രണീഃ യത്പരാജ്ഞാപനം മൂര്ധ്നാ പ്രാതഃ പ്രതിഗൃഹീതവാന്

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, എല്ലാ ഭൂതഗണങ്ങളുടെ നേതാവും പ്രഭാതത്തിൽ തലകുന്നി ആജ്ഞ സ്വീകരിച്ചു.

തഥാ സനത്കുമാരോ ഽപി മേരൌ മദനുശാസനാത് പ്രസാദാര്ഥം ഗണസ്യാസ്യ തപശ്ചരതി ദുശ്ചരമ്

അതു പോലെ, എന്റെ കല്പനപ്രകാരം, സനത്കുമാരനും ഈ ഗണന്റെ അനുഗ്രഹത്തിനായി മേറുവിൽ കഠിനതപസ്സു ചെയ്യുന്നു.

ദ്രഷ്ടവ്യശ്ചേതി യുഷ്മാഭിഃ പ്രാഗ്ഗണേശസമാഗമാത് തത്പ്രസാദാര്ഥമചിരാന്നംദീ തത്രാഗമിഷ്യതി

ഗണേശനുമായി കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്കു മുമ്പ് നിങ്ങളവനെ കാണണം; അവന്റെ അനുഗ്രഹത്തിനായി നന്ദി ഉടൻ അവിടെ എത്തും.

ഇതി സത്വരമാദിശ്യ പ്രേഷിതാ വിശ്വയോഗിനാ കുമാരശിഖരം മേരോര്ദക്ഷിണം മുനയോ യയുഃ

ഇങ്ങനെ യോഗേശ്വരൻ അത്യാവശ്യമായി കല്പിച്ചപ്പോൾ, മുനികൾ മേറുവിന്റെ തെക്കേ ഭാഗത്തുള്ള കുമാരശിഖരത്തിലേക്ക് പോയി.

തത്ര സ്കംദസരോ നാമ സരസ്സാഗരസന്നിഭമ് അമൃതസ്വാദുശിശിരസ്വച്ഛാ ഗാധലഘൂദകമ്

അവിടെ സ്കന്ദസരസ് എന്ന പേരിൽ ഒരു തടാകം ഉണ്ട്; സമുദ്രംപോലെ വിശാലവും, അമൃതംപോലെ മധുരവും തണുത്തും സുതാര്യവുമായ വെള്ളം, ആഴവും ചുരുങ്ങിയതുമായ ഭാഗങ്ങൾ ഉള്ളത്.

സമംതതഃ സംഘടിതം സ്ഫടികോ പലസംചയൈഃ സര്വര്തുകുസുമൈഃ ഫുല്ലൈശ്ഛാദിതാഖിലദിങ്മുഖമ്

ചുറ്റും സ്ഫടികശിലകളുടെ കൂമ്പാരങ്ങൾ, എല്ലാ ദിശകളിലും എല്ലാ ঋതുവിലും പുഷ്പിച്ചിരിക്കുന്ന പൂക്കളാൽ തീരങ്ങൾ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ശൈവലൈരുത്പലൈഃ പദ്മൈഃ കുമുദൈസ്താരകോപമൈഃ തരംഗൈരഭ്രസംകാശൈരാകാശമിവ ഭൂമിഗമ്

പച്ചപ്പുള്ള പുഴുക്കളും നീലനീർതാമരകളും ചുവന്നതാമരകളും വെള്ളകുമുദങ്ങളും നക്ഷത്രങ്ങളെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന തരംഗങ്ങളും മേഘങ്ങളെപ്പോലെ തെളിഞ്ഞതും, ആ തടാകം ഭൂമിയിൽ തന്നെ ആകാശം ഇറങ്ങിവന്നതുപോലെയായിരുന്നു.

സുഖാവതരണാരോഹൈഃ സ്ഥലൈര്നീലശിലാമയൈഃ സോപാനമാര്ഗൌ രുചിരൈശ്ശോഭമാനാഷ്ടദിങ്മുഖമ്

സുഖകരമായി കയറാനും ഇറങ്ങാനും കഴിയുന്ന സ്ഥലങ്ങളും നീലക്കല്ലുകൊണ്ടു നിർമ്മിച്ച മനോഹരമായ ചവിട്ടുപടികളും വഴികളും എട്ട് ദിക്കുകളിലേക്കും പ്രകാശം പകർന്നു നിന്നു.

തത്രാവതീര്ണൈശ്ച യഥാ തത്രോത്തീര്ണശ്ച ഭൂയസാ സ്നാതൈഃ സിതോപവീതൈശ്ച ശുക്ലാകൌപീനവല്കലൈഃ

അവിടെ കുളിക്കാൻ ഇറങ്ങിയവരും കുളിച്ച് മടങ്ങിയവരും, ശുദ്ധമായ വെള്ളയുള്ള യജ്ഞോപവീതവും വെളുത്ത കൗപ്പീനവും വല്കലവും ധരിച്ച് നിന്നു.

ജടാശിഖായനൈര്മുംഡൈസ്ത്രിപുംഡ്രകൃതമംഡനൈഃ വിരാഗവിവശസ്മേരമുഖൈര്മുനികുമാരകൈഃ

ചുരുളിച്ചിട്ട മുടിയുമോ മുണ്ടമായ തലയും മൂന്നു തിരശ്ശരികൾ അണിഞ്ഞതും, വിരക്തതയോടെ മന്ദഹാസം നിറഞ്ഞ മുഖമുള്ള യുവമുനികൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.