ശിവപുരാണമ്

ഷഡധ്വശുദ്ധിം വിധിവത്പ്രാപ്തോ വാ മ്രിയതേ യദി പശൂനാമിവ തസ്യേഹ ന കുര്യാദൌര്ധ്വദൈഹികമ്

ആറ് മാർഗങ്ങൾ ശരിയായി ശുദ്ധീകരിച്ച് മരിച്ചാൽ, അവനു ഇവിടെ പശുക്കളെപ്പോലെ ഉത്തരം ചടങ്ങുകൾ നടത്തേണ്ടതില്ല.

നൈവാശൌചം പ്രപദ്യേത തത്പുത്രാദിവിശേഷതഃ ശിവചാരാര്ഥമഥവാ ശിവവിദ്യാര്ഥമേവ വാ ഖനേദ്വാ ഭുവി തദ്ദേഹം ദഹേദ്വാ ശുചിനാഗ്നിനാ

ശിവന്റെ മാർഗത്തിനോ ശിവവിദ്യയുടെ അറിവിനോ വേണ്ടിയാണെങ്കിൽ, സ്വന്തം മകനോ മറ്റാരോ ആയാലും അശൗചം പാലിക്കേണ്ടതില്ല. അത്തരം ദേഹം ഭൂമിയിൽ കുഴിച്ചിടുകയോ, ശുദ്ധമായ അഗ്നിയിൽ ദഹിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യാം.

ക്ഷിപേദ്വാപ്സു ശിവാസ്വേവ ത്യജേദ്വാ കാഷ്ഠലോഷ്ടവത് അഥൈനമപി ചോദ്ദിശ്യ കര്മ ചേത്കര്തുമീപ്സിതമ്

അല്ലെങ്കിൽ ആ ദേഹം വെള്ളത്തിലേക്ക് എറിയുകയോ, ശിവനോടു ബന്ധപ്പെട്ട സ്ഥലത്ത് മരം അല്ലെങ്കിൽ കല്ലുപോലെ ഉപേക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യാം. അതിനുശേഷം ആ ദേഹം സമർപ്പിച്ച് ആഗ്രഹിക്കുന്ന കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാം.

കല്യാണമേവ കുര്വീത ശക്ത്യാ ഭക്താംശ്ച തര്പയേത് ധനം തസ്യ ഭജേച്ഛൈവഃ ശൈവീ ചേതസ്യ സന്തതിഃ

ശക്തിയനുസരിച്ച് നല്ലതായ കാര്യങ്ങൾ മാത്രം ചെയ്യണം, ഭക്തരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം. ആ ധനം ശൈവനുടേതാണെങ്കിൽ, ശൈവർക്കോ ശൈവ കുടുംബത്തിനോ നൽകണം.

ഇതി സ വിജിതമന്യോര്യാദവേനോപമന്യോരധിഗതമഭിധായ ജ്ഞാനയോഗം മുനിഭ്യഃ പ്രണതിമുപഗതേഭ്യസ്തേഭ്യ ഉദ്ഭാവിതാത്മാ സപദി വിയതി വായുഃ സായമന്തര്ഹിതോ ഽഭൂത്

ഇങ്ങനെ യാദവനിൽനിന്ന് ഉപമന്യു നേടിയ ജ്ഞാനയോഗം മുനികൾക്ക് വിശദീകരിച്ച്, സമീപിച്ചവരെ വന്ദിച്ച്, ആത്മസാക്ഷാത്കാരമുള്ള വായു അപ്പോൾ തന്നെ സന്ധ്യാസമയത്ത് ആകാശത്തിൽ അപ്രത്യക്ഷനായി.

തതഃ പ്രഭാതസമയേ നൈമിഷീയാസ്തപോധനാഃ സത്രാന്തേ ഽവഭൃഥം കര്തും സര്വ ഏവ സമുദ്യയുഃ

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ, നൈമിഷാരണ്യത്തിലെ തപസ്സുകാരായ മുനികൾ യാഗം അവസാനിച്ചപ്പോൾ എല്ലാവരും ചേർന്ന് അവസാന സ്നാനം ചെയ്യാൻ പുറപ്പെട്ടു.

തദാ ബ്രഹ്മസമാദേശാദ്ദേവീ സാക്ഷാത്സരസ്വതീ പ്രസന്നാ സ്വാദുസലിലാ പ്രാവര്തത നദീശുഭാ

അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞയാൽ ദേവിയായ സരസ്വതീ നേരിട്ട്, സന്തോഷത്തോടെ, മധുരമായ പുണ്യനദിയായി ഒഴുകിത്തുടങ്ങി.

സരസ്വതീം നദീം ദൃഷ്ട്വാ മുനയോ ഹൃഷ്ടമാനസാഃ സമാപ്യ സത്രം പ്രാരബ്ധം ചക്രുസ്തത്രാവഗാഹനമ്

സരസ്വതീ നദിയെ കണ്ട മുനികൾ സന്തോഷത്തോടെ, യാഗം പൂർത്തിയാക്കി അവിടെ സ്നാനം ചെയ്തു.

അഥ സംതര്പ്യ ദേവാദീംസ്തദീയൈഃ സലിലൈഃ ശിവൈഃ സ്മരന്തഃ പൂര്വവൃത്താന്തം യയുര്വാരാണസീം പ്രതി

ശിവമായ ആ പുണ്യജലത്തിൽ ദേവാദികളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി, മുൻ സംഭവങ്ങൾ ഓർത്തു, അവർ വാരാണസിയിലേക്ക് യാത്രയായി.

തദാ തേ ഹിമവത്പാദാത്പംതതീം ദക്ഷിണാമുഖീമ് ദൃഷ്ട്വാ ഭാഗീരഥീ തത്ര സ്നാത്വാ തത്തീരതോ യയുഃ

അപ്പോൾ, ഹിമവാന്റെ പാദത്തിൽ നിന്ന് തെക്കോട്ടൊഴുകുന്ന ഭാഗീരഥിയെ കണ്ടു, അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് ആ തീരത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.

തതോ വാരാണസീം പ്രാപ്യ മുദിതാസ്സര്വ ഏവ തേ തദോത്തരപ്രവാഹായാം ഗംഗായാമവഗാഹ്യ ച

ശേഷം, വാരാണസിയിലെത്തിയപ്പോൾ, എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ വടക്കോട്ടൊഴുകുന്ന ഗംഗയിൽ കുളിച്ചു.

അവിമുക്തേശ്വരം ലിംഗം ദൃഷ്ട്വാഭ്യര്ച്യ വിധാനതഃ പ്രയാതുമുദ്യതാസ്തത്ര ദദൃശുര്ദിവി ഭാസ്വരമ്

അവിമുക്തേശ്വരന്റെ ലിംഗം കണ്ട്, വിധിപ്രകാരം പൂജിച്ച്, യാത്രയ്ക്ക് തയ്യാറാകുമ്പോൾ അവർ ആകാശത്ത് ഒരു പ്രകാശം കണ്ടു.

സൂര്യകോടിപ്രതീകാശം തേജോദിവ്യം മഹാദ്ഭുതമ് ആത്മപ്രഭാവിതാനേന വ്യാപ്തസര്വദിഗന്തരമ്

അത് പത്ത് കോടിയോളം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള അത്ഭുതകരമായ ദിവ്യപ്രകാശമായിരുന്നു; അതിന്റെ തേജസ് എല്ലാടവും നിറഞ്ഞു.

അഥ പാശുപതാഃ സിദ്ധാഃ ഭസ്മസഞ്ഛന്നവിഗ്രഹാഃ മുനയോ ഽഭ്യേത്യ ശതശോ ലീനാഃ സ്യുസ്തത്ര തേജസി

അപ്പോൾ, ശിവഭക്തരായ പാശുപത സിദ്ധന്മാർ, ശരീരം ബസ്മം പുരട്ടിയവരും, നൂറുകണക്കിന് മുനികളും, ആ പ്രകാശത്തിലേക്ക് ചേർന്ന് ലയിച്ചു.

തഥാ വിലീയമാനേഷു തപസ്വിഷു മഹാത്മസു സദ്യസ്തിരോദധേ തേജസ്തദദ്ഭുതമിവാഭവത്

അങ്ങനെ ആ മഹാത്മാക്കളായ തപസ്സുകാർ ലയിച്ചപ്പോൾ, ആ അത്ഭുതപ്രകാശം ഉടനെ അപ്രത്യക്ഷമായി.

തദ്ദൃഷ്ട്വാ മഹദാശ്ചര്യം നൈമിഷീയാ മഹര്ഷയഃ കിമേതദിത്യജാനന്തോ യയുര്ബ്രഹ്മവനം പ്രതി

ആ വലിയ അത്ഭുതം കണ്ടു, നൈമിഷാരണ്യത്തിലെ മഹർഷികൾ അതെന്താണെന്നറിയാതെ ബ്രഹ്മാവനത്തിലേക്ക് യാത്രയായി.

പ്രാഗേവൈഷാം തു ഗമനാത്പവനോ ലോകപാവനഃ ദര്ശനം നൈമിഷീയാണാം സംവാദസ്തൈര്മഹാത്മനഃ

അവർ എത്തുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ ലോകങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന വായു, നൈമിഷാരണ്യത്തിലെ മുനികൾക്ക് പ്രത്യക്ഷനായി, മഹാത്മാക്കളായ അവരോടൊപ്പം സംവാദം നടത്തി.

ശദ്ധാം ബുദ്ധിം തതസ്തേഷാം സാംബേ സാനുചരേ ശിവേ സമാപ്തിം ചാപി സത്രസ്യ ദീര്ഘപൂര്വസ്യ സത്രിണാമ്

അവരുടെ മനസ്സിൽ ശിവനും അനുചരന്മാരും വിശ്വാസവും ബുദ്ധിയും ഉണർത്തി, ദീർഘകാലം നടന്ന യാഗം പൂർത്തിയാക്കി.

വിജ്ഞാപ്യ ജഗതാം ധാത്രേ ബ്രഹ്മണേ ബ്രഹ്മയോനയേ സ്വകാര്യേ തദനുജ്ഞാതോ ജഗാമ സ്വപുരം പ്രതി

അതിനുശേഷം, ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മാവിനെ തന്റെ ദൗത്യം അറിയിച്ച്, അനുമതി വാങ്ങി, വായു തന്റെ ലോകത്തേക്ക് മടങ്ങി.

അഥ സ്ഥാനഗതോ ബ്രഹ്മാ തുമ്ബുരോര്നാരദസ്യ ച പരസ്പര സ്പര്ധിതയോര്ഗാനേ വിവദമാനയോഃ

അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ സ്ഥാനം പിടിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, തുംബുരുവും നാരദനും തമ്മിലുള്ള മത്സരത്തിൽ ഇരുവരും പാട്ടിൽ വാദം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.

തദുദ്ഭാവിതഗാനോത്ഥരസൈര്മാധ്യസ്ഥമാചരന് ഗന്ധര്വൈരപ്സരോഭിശ്ച സുഖമാസ്തേ നിഷേവിതഃ

അവരുടെ പാട്ടിൽ നിന്നുയർന്ന മനോഹരമായ രാഗങ്ങളിൽ ആസ്വദിച്ച്, ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസ്സുമാരും ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കെ ബ്രഹ്മാവ് സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്നു.

തദാനവസരാദേവ ദ്വാഃസ്ഥൈര്ദ്വാരി നിവാരിതാഃ മുനയോ ബ്രഹ്മഭവനാദ്ബഹിഃ പാര്ശ്വമുപാവിശന്

അപ്പോൾ അവസരം ഇല്ലാത്തതിനാൽ, ദ്വാരപാലകർ മൂലമുണ്ടായ തടസ്സം കാരണം, മുനിമാർ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഭവനത്തിന് പുറത്തു വച്ച് ഇരുന്നു.

അഥ തുമ്ബുരുണാ ഗാനേ സമതാം പ്രാപ്യ നാരദഃ സാഹചര്യേഷ്വനുജ്ഞാതോ ബ്രഹ്മണാ പരമേഷ്ഠിനാ

അതിനുശേഷം, പാട്ടിൽ തുംബുരുവിനോടു സമത്വം നേടിയ നാരദന് പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവ് കൂട്ടായ്മയിൽ ചേരാൻ അനുമതി നൽകി.

ത്യക്ത്വാ പരസ്പരസ്പര്ധാം മൈത്രീം ച പരമാം ഗതഃ സഹ തേനാപ്സരോഭിശ്ച ഗന്ധര്വൈശ്ച സമാവൃതഃ

തമ്മിലുള്ള മത്സരം ഉപേക്ഷിച്ച്, അവർ പരമമായ സൗഹൃദം നേടി, അപ്സരസ്സുകളും ഗന്ധർവന്മാരും ചുറ്റുമുണ്ടായി ഒരുമിച്ചു നിന്നു.

ഉപവീണയിതും ദേവം നകുലീശ്വരമീശ്വരമ് ഭവനാന്നിര്യയൌ ധാതുര്ജലദാദംശുമാനിവ

ശ്രീമാനായ നകുലീശ്വരനെ മുന്നിൽ വെച്ച് വീണ വായിക്കാൻ, നാരദൻ സ്രഷ്ടാവിന്റെ ഭവനത്തിൽ നിന്ന് മേഘത്തിൽ നിന്ന് സൂര്യൻ പുറത്ത് വരുന്നതുപോലെ പുറത്ത് പോയി.

തം ദൃഷ്ട്വാ ഷട്കുലീയാസ്തേ നാരദം മുനിഗോവൃഷമ് പ്രണമ്യാവസരം ശംഭോഃ പപ്രച്ഛുഃ പരമാദരാത്

മുനികളിൽ പ്രധാനനായ നാരദനെ കണ്ടപ്പോൾ, ആറ് വംശങ്ങളിലുള്ളവർ അവനെ നമസ്കരിച്ചു, വലിയ ആദരവോടെ ശംഭുവിനെ കാണാനുള്ള അവസരം ചോദിച്ചു.

സ ചാവസര ഏവായമിതോംതര്ഗമ്യതാമിതി വദന്യയാവന്യപരസ്ത്വരയാ പരയാ യുതഃ

അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഇപ്പോൾ തന്നെ സമയം; അകത്തേക്ക് പോകാം,' എന്നിട്ട് വലിയ ഉത്സാഹത്തോടെ മറ്റുള്ളവരെ വേഗത്തിൽ അകത്തേക്ക് നയിച്ചു.

തതോ ദ്വാരി സ്ഥിതാ യേ വൈ ബ്രഹ്മണേ താന്ന്യവേദയന് തേന തേ വിവിശുര്വേശ്മ പിംഡീഭൂയാംഡജന്മനഃ

അതിനുശേഷം, ബ്രഹ്മാവിനെ കാണാൻ വാതിലിൽ കാത്തുനിന്നവരെ അവൻ അറിയിച്ചപ്പോൾ, ആ അണ്ടജന്മാർ ഒറ്റക്കെട്ടായി ഭവനത്തിനകത്ത് പ്രവേശിച്ചു.

പ്രവിശ്യ ദൂരതോ ദേവം പ്രണമ്യ ഭുവി ദംഡവത് സമീപേ തദനുജ്ഞാതാഃ പരിവൃത്യോപതസ്ഥിരേ

അകത്തു കടന്ന്, ദൂരത്ത് നിന്ന് ദൈവത്തെ വന്ദിച്ചു, നിലത്ത് ദണ്ഡവത്പ്രണാമം ചെയ്തു, അനുമതി കിട്ടിയ ശേഷം അടുത്ത് ചെന്നു നിന്നു.