ശിവപുരാണമ്

യസ്ത്വാസന്നാം മൃതിം മര്ത്യോ ദൃഷ്ടാരിഷ്ടം ച ഭൂയസാ സ യോഗാരമ്ഭനിരതഃ ശിവക്ഷേത്രം സമാശ്രയേത്

മരണഭയം അടുത്തതായി കാണുന്നോ, അനിഷ്ടസൂചനകൾ അനുഭവിക്കുന്നോ, യോഗം ആരംഭിക്കാൻ മനസ്സുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ അഭയം പ്രാപിക്കണം.

സ തത്ര നിവസന്നേവ യദി ധീരമനാ നരഃ പ്രാണാന്വിനാപി രോഗാദ്യൈഃ സ്വയമേവ പരിത്യജേത്

അവിടെ സ്ഥിരമായി വസിക്കുന്ന ധൈര്യമായ മനസ്സുള്ളവൻ രോഗം പോലുള്ള കാരണങ്ങളില്ലാതെ തന്നെ സ്വയം ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, അതു സ്വമേധയാ സംഭവിക്കും.

കൃത്വാപ്യനശനം ചൈവ ഹുത്വാ ചാംഗം ശിവാനലേ ക്ഷിപ്ത്വാ വാ ശിവതീര്ഥേഷു സ്വദേഹമവഗാഹനാത്

ഉപവാസം ചെയ്തോ, ശരീരം ശിവാഗ്നിയിൽ സമർപ്പിച്ചോ, അല്ലെങ്കിൽ ശിവക്ഷേത്രത്തിലെ തിരുത്തരികളിൽ ശരീരം മുങ്ങിച്ചോ—

ശിവശാസ്ത്രോക്തവിധിവത്പ്രാണാന്യസ്തു പരിത്യജേത്

ശിവശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പറഞ്ഞ വിധിപ്രകാരം ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ—

രോഗാദ്യൈര്വാഥ വിവശഃ ശിവക്ഷേത്രം സമാശ്രിതഃ മ്രിയതേ യദി സോപ്യേവം മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ

അല്ലെങ്കിൽ, രോഗം പോലുള്ള കഷ്ടപ്പാടുകൾ കൊണ്ട് ബുദ്ധിമുട്ടി ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചവൻ മരിച്ചാൽ പോലും, അവനും ഇങ്ങനെ മോചനം ലഭിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

യഥാ ഹി മരണം ശ്രേഷ്ഠമുശംത്യനശനാദിഭിഃ ശാസ്ത്രവിശ്രംഭധീരേണ മനസാ ക്രിയതേ യതഃ

ഉപവാസം മുതലായവയിലൂടെ ശാസ്ത്രവിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ച മനസ്സോടെ മരണമേറ്റെടുക്കുന്നത് എങ്ങനെ ശ്രേഷ്ഠമാണോ,

ശിവനിന്ദാരതം ഹത്വാ പീഡിതഃ സ്വയമേവ വാ യസ്ത്യജേദ്ദുസ്ത്യജാന്പ്രാണാന്ന സ ഭൂയഃ പ്രജായതേ

ശിവനെ നിന്ദിക്കുന്നവനെ സംഹരിച്ചോ, അല്ലെങ്കിൽ താനേ കഷ്ടം അനുഭവിച്ചോ, ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ വീണ്ടും ജനിക്കേണ്ടതില്ല.

ശിവനിന്ദാരതം ഹംതുമശക്തോ യഃ സ്വയം മൃതഃ സദ്യ ഏവ പ്രമുച്യേത ത്രിഃ സപ്തകുലസംയുതഃ

ശിവനെ നിന്ദിക്കുന്നവനെ കൊല്ലാൻ കഴിയാതെ തന്നെ മരിച്ചാൽ, അവൻ ഉടനെ തന്നെ മോചനം നേടും; കൂടെ ഇരുപത്തൊന്ന് തലമുറയും മോചിതരാകും.

ശിവാര്ഥേ യസ്ത്യജേത്പ്രാണാഞ്ഛിവഭക്താര്ഥമേവ വാ ന തേന സദൃശഃ കശ്ചിന്മുക്തിമാര്ഗസ്ഥിതോ നരഃ

ശിവനുവേണ്ടിയോ, ശിവഭക്തനുവേണ്ടിയോ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവനേക്കാൾ മോക്ഷമാർഗത്തിൽ സമാനനായ മറ്റാരുമില്ല.

തസ്മാച്ഛീഘ്രതരാ മുക്തിസ്തസ്യ സംസാരമംഡലാത് ഏതേഷ്വന്യതമോപായം കഥമപ്യവലമ്ബ്യ വാ

അതിനാൽ, അവൻ ഈ ജനനമരണചക്രത്തിൽ നിന്ന് അതിവേഗം മോചനം നേടുന്നു; ഇവയിൽ ഏതെങ്കിലും മാർഗം എങ്കിലും സ്വീകരിച്ചാൽ മതിയാകും.

ഷഡധ്വശുദ്ധിം വിധിവത്പ്രാപ്തോ വാ മ്രിയതേ യദി പശൂനാമിവ തസ്യേഹ ന കുര്യാദൌര്ധ്വദൈഹികമ്

ആറ് മാർഗങ്ങൾ ശരിയായി ശുദ്ധീകരിച്ച് മരിച്ചാൽ, അവനു ഇവിടെ പശുക്കളെപ്പോലെ ഉത്തരം ചടങ്ങുകൾ നടത്തേണ്ടതില്ല.

നൈവാശൌചം പ്രപദ്യേത തത്പുത്രാദിവിശേഷതഃ ശിവചാരാര്ഥമഥവാ ശിവവിദ്യാര്ഥമേവ വാ ഖനേദ്വാ ഭുവി തദ്ദേഹം ദഹേദ്വാ ശുചിനാഗ്നിനാ

ശിവന്റെ മാർഗത്തിനോ ശിവവിദ്യയുടെ അറിവിനോ വേണ്ടിയാണെങ്കിൽ, സ്വന്തം മകനോ മറ്റാരോ ആയാലും അശൗചം പാലിക്കേണ്ടതില്ല. അത്തരം ദേഹം ഭൂമിയിൽ കുഴിച്ചിടുകയോ, ശുദ്ധമായ അഗ്നിയിൽ ദഹിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യാം.

ക്ഷിപേദ്വാപ്സു ശിവാസ്വേവ ത്യജേദ്വാ കാഷ്ഠലോഷ്ടവത് അഥൈനമപി ചോദ്ദിശ്യ കര്മ ചേത്കര്തുമീപ്സിതമ്

അല്ലെങ്കിൽ ആ ദേഹം വെള്ളത്തിലേക്ക് എറിയുകയോ, ശിവനോടു ബന്ധപ്പെട്ട സ്ഥലത്ത് മരം അല്ലെങ്കിൽ കല്ലുപോലെ ഉപേക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യാം. അതിനുശേഷം ആ ദേഹം സമർപ്പിച്ച് ആഗ്രഹിക്കുന്ന കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാം.

കല്യാണമേവ കുര്വീത ശക്ത്യാ ഭക്താംശ്ച തര്പയേത് ധനം തസ്യ ഭജേച്ഛൈവഃ ശൈവീ ചേതസ്യ സന്തതിഃ

ശക്തിയനുസരിച്ച് നല്ലതായ കാര്യങ്ങൾ മാത്രം ചെയ്യണം, ഭക്തരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം. ആ ധനം ശൈവനുടേതാണെങ്കിൽ, ശൈവർക്കോ ശൈവ കുടുംബത്തിനോ നൽകണം.

ഇതി സ വിജിതമന്യോര്യാദവേനോപമന്യോരധിഗതമഭിധായ ജ്ഞാനയോഗം മുനിഭ്യഃ പ്രണതിമുപഗതേഭ്യസ്തേഭ്യ ഉദ്ഭാവിതാത്മാ സപദി വിയതി വായുഃ സായമന്തര്ഹിതോ ഽഭൂത്

ഇങ്ങനെ യാദവനിൽനിന്ന് ഉപമന്യു നേടിയ ജ്ഞാനയോഗം മുനികൾക്ക് വിശദീകരിച്ച്, സമീപിച്ചവരെ വന്ദിച്ച്, ആത്മസാക്ഷാത്കാരമുള്ള വായു അപ്പോൾ തന്നെ സന്ധ്യാസമയത്ത് ആകാശത്തിൽ അപ്രത്യക്ഷനായി.

തതഃ പ്രഭാതസമയേ നൈമിഷീയാസ്തപോധനാഃ സത്രാന്തേ ഽവഭൃഥം കര്തും സര്വ ഏവ സമുദ്യയുഃ

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ, നൈമിഷാരണ്യത്തിലെ തപസ്സുകാരായ മുനികൾ യാഗം അവസാനിച്ചപ്പോൾ എല്ലാവരും ചേർന്ന് അവസാന സ്നാനം ചെയ്യാൻ പുറപ്പെട്ടു.

തദാ ബ്രഹ്മസമാദേശാദ്ദേവീ സാക്ഷാത്സരസ്വതീ പ്രസന്നാ സ്വാദുസലിലാ പ്രാവര്തത നദീശുഭാ

അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞയാൽ ദേവിയായ സരസ്വതീ നേരിട്ട്, സന്തോഷത്തോടെ, മധുരമായ പുണ്യനദിയായി ഒഴുകിത്തുടങ്ങി.

സരസ്വതീം നദീം ദൃഷ്ട്വാ മുനയോ ഹൃഷ്ടമാനസാഃ സമാപ്യ സത്രം പ്രാരബ്ധം ചക്രുസ്തത്രാവഗാഹനമ്

സരസ്വതീ നദിയെ കണ്ട മുനികൾ സന്തോഷത്തോടെ, യാഗം പൂർത്തിയാക്കി അവിടെ സ്നാനം ചെയ്തു.

അഥ സംതര്പ്യ ദേവാദീംസ്തദീയൈഃ സലിലൈഃ ശിവൈഃ സ്മരന്തഃ പൂര്വവൃത്താന്തം യയുര്വാരാണസീം പ്രതി

ശിവമായ ആ പുണ്യജലത്തിൽ ദേവാദികളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി, മുൻ സംഭവങ്ങൾ ഓർത്തു, അവർ വാരാണസിയിലേക്ക് യാത്രയായി.

തദാ തേ ഹിമവത്പാദാത്പംതതീം ദക്ഷിണാമുഖീമ് ദൃഷ്ട്വാ ഭാഗീരഥീ തത്ര സ്നാത്വാ തത്തീരതോ യയുഃ

അപ്പോൾ, ഹിമവാന്റെ പാദത്തിൽ നിന്ന് തെക്കോട്ടൊഴുകുന്ന ഭാഗീരഥിയെ കണ്ടു, അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് ആ തീരത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.

തതോ വാരാണസീം പ്രാപ്യ മുദിതാസ്സര്വ ഏവ തേ തദോത്തരപ്രവാഹായാം ഗംഗായാമവഗാഹ്യ ച

ശേഷം, വാരാണസിയിലെത്തിയപ്പോൾ, എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ വടക്കോട്ടൊഴുകുന്ന ഗംഗയിൽ കുളിച്ചു.

അവിമുക്തേശ്വരം ലിംഗം ദൃഷ്ട്വാഭ്യര്ച്യ വിധാനതഃ പ്രയാതുമുദ്യതാസ്തത്ര ദദൃശുര്ദിവി ഭാസ്വരമ്

അവിമുക്തേശ്വരന്റെ ലിംഗം കണ്ട്, വിധിപ്രകാരം പൂജിച്ച്, യാത്രയ്ക്ക് തയ്യാറാകുമ്പോൾ അവർ ആകാശത്ത് ഒരു പ്രകാശം കണ്ടു.

സൂര്യകോടിപ്രതീകാശം തേജോദിവ്യം മഹാദ്ഭുതമ് ആത്മപ്രഭാവിതാനേന വ്യാപ്തസര്വദിഗന്തരമ്

അത് പത്ത് കോടിയോളം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള അത്ഭുതകരമായ ദിവ്യപ്രകാശമായിരുന്നു; അതിന്റെ തേജസ് എല്ലാടവും നിറഞ്ഞു.

അഥ പാശുപതാഃ സിദ്ധാഃ ഭസ്മസഞ്ഛന്നവിഗ്രഹാഃ മുനയോ ഽഭ്യേത്യ ശതശോ ലീനാഃ സ്യുസ്തത്ര തേജസി

അപ്പോൾ, ശിവഭക്തരായ പാശുപത സിദ്ധന്മാർ, ശരീരം ബസ്മം പുരട്ടിയവരും, നൂറുകണക്കിന് മുനികളും, ആ പ്രകാശത്തിലേക്ക് ചേർന്ന് ലയിച്ചു.

തഥാ വിലീയമാനേഷു തപസ്വിഷു മഹാത്മസു സദ്യസ്തിരോദധേ തേജസ്തദദ്ഭുതമിവാഭവത്

അങ്ങനെ ആ മഹാത്മാക്കളായ തപസ്സുകാർ ലയിച്ചപ്പോൾ, ആ അത്ഭുതപ്രകാശം ഉടനെ അപ്രത്യക്ഷമായി.

തദ്ദൃഷ്ട്വാ മഹദാശ്ചര്യം നൈമിഷീയാ മഹര്ഷയഃ കിമേതദിത്യജാനന്തോ യയുര്ബ്രഹ്മവനം പ്രതി

ആ വലിയ അത്ഭുതം കണ്ടു, നൈമിഷാരണ്യത്തിലെ മഹർഷികൾ അതെന്താണെന്നറിയാതെ ബ്രഹ്മാവനത്തിലേക്ക് യാത്രയായി.

പ്രാഗേവൈഷാം തു ഗമനാത്പവനോ ലോകപാവനഃ ദര്ശനം നൈമിഷീയാണാം സംവാദസ്തൈര്മഹാത്മനഃ

അവർ എത്തുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ ലോകങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന വായു, നൈമിഷാരണ്യത്തിലെ മുനികൾക്ക് പ്രത്യക്ഷനായി, മഹാത്മാക്കളായ അവരോടൊപ്പം സംവാദം നടത്തി.

ശദ്ധാം ബുദ്ധിം തതസ്തേഷാം സാംബേ സാനുചരേ ശിവേ സമാപ്തിം ചാപി സത്രസ്യ ദീര്ഘപൂര്വസ്യ സത്രിണാമ്

അവരുടെ മനസ്സിൽ ശിവനും അനുചരന്മാരും വിശ്വാസവും ബുദ്ധിയും ഉണർത്തി, ദീർഘകാലം നടന്ന യാഗം പൂർത്തിയാക്കി.

വിജ്ഞാപ്യ ജഗതാം ധാത്രേ ബ്രഹ്മണേ ബ്രഹ്മയോനയേ സ്വകാര്യേ തദനുജ്ഞാതോ ജഗാമ സ്വപുരം പ്രതി

അതിനുശേഷം, ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മാവിനെ തന്റെ ദൗത്യം അറിയിച്ച്, അനുമതി വാങ്ങി, വായു തന്റെ ലോകത്തേക്ക് മടങ്ങി.