ശിവപുരാണമ്

ഭ്രൂമധ്യസ്ഥാരവിന്ദസ്യ ക്രമാദ്വൈ ദക്ഷിണോത്തരേ വിദ്യുത്സമാനവര്ണേ ച പര്ണേ വര്ണാവസാനകേ

കണികണ്ടിനടുവിലുള്ള ആ കമലത്തിൽ, വലതുവശത്തും ഇടതുവശത്തും ഓരോ ദളങ്ങളുണ്ട്. അവ മിന്നൽപോലെയുള്ള നിറത്തിൽ, ഓരോ അക്ഷരത്തിന്റെ അവസാനം ഓരോന്നായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

ഷോഡശാരസ്യ പത്രാണി സ്വരാഃ ഷോഡശ താനി വൈ പൂര്വാദീനി ക്രമാദേതത്പദ്മം കന്ദസ്യ മൂലതഃ

പതിനാറു ദളങ്ങളുള്ള കമലത്തിന്റെ ഓരോ ദളത്തിലും പതിനാറു സ്വരങ്ങൾ കിഴക്കുനിന്ന് ക്രമമായി നിലകൊള്ളുന്നു. ഈ കമലം കണ്ഢത്തിന്റെ അടിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

കകാരാദിടകാരാംതാ വര്ണാഃ പര്ണാന്യനുക്രമാത്

'ക' മുതൽ 'ഠ' വരെ അക്ഷരങ്ങൾ ഓരോ ദളത്തിലും ക്രമമായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

ഗോക്ഷീരധവലസ്യോക്താ ഡാദിഫാന്താ യഥാക്രമമ്

പാൽപോലെ വെളുത്ത കമലത്തിൽ 'ഡ' മുതൽ 'ഫ' വരെ അക്ഷരങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ ഇടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

വിധൂമാംഗാരവര്ണസ്യ വര്ണാ വാദ്യാശ്ച ലാന്തിമാഃ മൂലാധാരാരവിംദസ്യ ഹേമാഭസ്യ യഥാക്രമമ് വകാരാദിസകാരാന്താ വര്ണാഃ പര്ണമയാഃ സ്ഥിതാഃ

പുകരഹിതമായ അഗ്നിയുടെ നിറമുള്ള കമലത്തിൽ 'ബ' മുതൽ 'ല' വരെ അക്ഷരങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. മൂലാധാരത്തിലെ പൊന്നുപോലെയുള്ള കമലത്തിൽ 'വ' മുതൽ 'സ' വരെ അക്ഷരങ്ങൾ ദളങ്ങളിൽ ക്രമമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

ഏതേഷ്വഥാരവിംദേഷു യത്രൈവാഭിരതം മനഃ തത്രൈവ ദേവം ദേവീം ച ചിംതയേദ്ധീരയാ ധിയാ

ഈ കമലങ്ങളിൽ മനസ്സ് ഏറ്റവും ആസ്വദിക്കുന്നതിൽ ദൈവത്തെയും ദേവിയെയും സ്ഥിരമായ മനസ്സോടെ ധ്യാനിക്കണം.

അംഗുഷ്ഠമാത്രമമലം ദീപ്യമാനം സമംതതഃ ശുദ്ധദീപശിഖാകാരം സ്വശക്ത്യാ പൂര്ണമണ്ഡിതമ്

വിരൽത്തുമ്പ് വലിപ്പമുള്ള, പൂർണ്ണമായും ശുദ്ധമായ, എല്ലാടും പ്രകാശിക്കുന്ന, തെളിഞ്ഞ വിളക്കിന്റെ ജ്വാലപോലെയുള്ള രൂപം, സ്വന്തം ശക്തിയാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നതായാണ് ധ്യാനിക്കേണ്ടത്.

ഇന്ദുരേഖാസമാകാരം താരാരൂപമഥാപി വാ നീവാരശൂകസ്സദൃശം ബിസസുത്രാഭമേവ വാ

ചന്ദ്രക്കലപോലെയോ, നക്ഷത്രത്തിന്റെ രൂപത്തിലോ, അരി Daneപോലെയോ, താമരയുടെ നാരുപോലെയോ ആ രൂപം കാണാം.

കദമ്ബഗോലകാകാരം തുഷാരകണികോപമമ് ക്ഷിത്യാദിതത്ത്വവിജയം ധ്യാതാ യദ്യപി വാഞ്ഛതി

കദംബപ്പൂവിന്റെ പന്തുപോലെയോ, മഞ്ഞ് തുള്ളിപോലെയോ ആകാം. ഭൂമി മുതലായ തത്ത്വങ്ങളിൽ വിജയമാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ഇങ്ങനെ ധ്യാനിക്കണം.

തത്തത്തത്ത്വാധിപാമേവ മൂര്തിം സ്ഥൂലാം വിചിംതയേത് സദാശിവാംതാ ബ്രഹ്മാദ്യഭവാദ്യാശ്ചാഷ്ടമൂര്തയഃ

ഓരോ തത്ത്വത്തിന്റെയും അധിപനായ ദേവന്റെ രൂപം, സാദ്ധ്യമായതുവരെ, സദാശിവനിൽ അവസാനിക്കുന്നവരെ, ബ്രഹ്മാദികൾ ഉൾപ്പെടെ എട്ടു രൂപങ്ങൾ വരെ, ദൃഢമായ രൂപത്തിൽ ധ്യാനിക്കണം.

ശിവസ്യ മൂര്തയഃ സ്ഥൂലാഃ ശിവശാസ്ത്രേ വിനിശ്ചിതാഃ ഘോരാ മിശ്രാ പ്രശാന്താശ്ച മൂര്തയസ്താ മുനീശ്വരൈഃ

ശിവന്റെ ദൃഢമായ രൂപങ്ങൾ ശിവശാസ്ത്രങ്ങളിൽ നിർണയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭയങ്കരമായതും, മിശ്രമായതും, ശാന്തമായതും ആയ രൂപങ്ങൾ മഹർഷിമാർ വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു.

ഫലാഭിലാഷരഹിതൈശ്ചിന്ത്യാശ്ചിന്താവിശാരദൈഃ ഘോരാശ്ചേച്ചിംതിതാഃ കുര്യുഃ പാപരോഗപരിക്ഷയമ്

ഫലലോഭം ഇല്ലാത്ത, ധ്യാനത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ ഈ രൂപങ്ങൾ ധ്യാനിക്കണം. ഭയങ്കരമായ രൂപങ്ങൾ ധ്യാനിച്ചാൽ പാപവും രോഗവും നശിക്കും.

ചിരേണ മിശ്രേ സൌമ്യേ തു ന സദ്യോ ന ചിരാദപി സൌമ്യേ മുക്തിര്വിശേഷേണ ശാംതിഃ പ്രജ്ഞാ പ്രസിധ്യതി

മിശ്രമായതോ സൗമ്യമായതോ ആയ രൂപങ്ങൾ ധ്യാനിച്ചാൽ മോക്ഷം ഉടൻ ലഭിക്കില്ല. സൗമ്യമായ രൂപം ധ്യാനിച്ചാൽ പ്രത്യേകമായി മോക്ഷവും ശാന്തിയും ജ്ഞാനവും ലഭിക്കും.

സിധ്യംതി സിദ്ധയശ്ചാത്ര ക്രമശോ നാത്ര സംശയഃ

ഇവിടെ സിദ്ധികൾ ക്രമമായി ലഭിക്കും; ഇതിൽ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല.

ശ്രീകംഠനാഥം സ്മരതാം സദ്യഃ സര്വാര്ഥസിദ്ധയഃ പ്രസിധ്യംതീതി മത്വൈകേ തം വൈ ധ്യായംതി യോഗിനഃ

ശ്രീകണ്ഠനാഥനെ ഓർക്കുന്നവർക്ക് എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളും ഉടൻ ലഭിക്കും എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ചിലർ അവനെ ധ്യാനിക്കുന്നു; ഇവരാണ് യോജികൾ.

സ്ഥിത്യര്ഥം മനസഃ കേചിത്സ്ഥൂലധ്യാനം പ്രകുര്വതേ സ്ഥൂലം തു നിശ്ചലം ചേതോ ഭവേത്സൂക്ഷ്മേ തു തത്സ്ഥിരമ്

മനസ്സിന്റെ സ്ഥിരതയ്ക്കായി ചിലർ ദൃഢമായ ധ്യാനം ചെയ്യുന്നു. ദൃഢമായതിൽ മനസ്സ് സ്ഥിരമാകുമ്പോൾ, സൂക്ഷ്മമായതിലും അതു സ്ഥിരമാകും.

ശിവേ തു ചിംതിതേ സാക്ഷാത്സര്വാഃ സിധ്യന്തി സിദ്ധയഃ മൂര്ത്യംതരേഷു ധ്യാതേഷു ശിവരൂപം വിചിംതയേത്

ശിവനെ ധ്യാനിച്ചാൽ എല്ലാ സിദ്ധികളും നേരിട്ട് ലഭിക്കും. മറ്റു രൂപങ്ങൾ ധ്യാനിക്കുമ്പോൾ അവയിൽ ശിവന്റെ രൂപം ചിന്തിക്കണം.

ലക്ഷയേന്മനസഃ സ്ഥൈര്യം തത്തദ്ധ്യായേത്പുനഃ പുനഃ ധ്യാനമാദൌ സവിഷയം തതോ നിര്വിഷയം ജഗുഃ

മനസ്സിന്റെ സ്ഥിരത ശ്രദ്ധിക്കണം, പിന്നെയും വീണ്ടും അതിൽ ധ്യാനം ചെയ്യണം. ആദ്യം ധ്യാനം ഏതോ ഒരു ലക്ഷ്യത്തിലായിരിക്കും, പിന്നീട് അതിന് ലക്ഷ്യം ഇല്ലാതാകും എന്ന് പറയുന്നു.

തത്ര നിര്വിഷയം ധ്യാനം നാസ്തീത്യേവ സതാം മതമ് ബുദ്ധേര്ഹി സന്തതിഃ കാചിദ്ധ്യാനമിത്യഭിധീയതേ

പണ്ഡിതന്മാർക്ക് അനുസരിച്ച്, ലക്ഷ്യമില്ലാത്ത ധ്യാനം ഇല്ലെന്ന് കരുതുന്നു, കാരണം ബുദ്ധിയുടെ തുടർച്ചയായ ഒഴുക്ക് തന്നെയാണ് ധ്യാനം എന്ന് പറയുന്നു.

തേന നിര്വിഷയാ ബുദ്ധിഃ കേവലേഹ പ്രവര്തതേ തസ്മാത്സവിഷയം ധ്യാനം ബാലാര്കകിരണാശ്രയമ്

ഇവിടെ ബുദ്ധി ലക്ഷ്യം ഇല്ലാതെ മാത്രം പ്രവർത്തിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് ലക്ഷ്യമുള്ള ധ്യാനം ഉദയസൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ പോലെയാണ്.

സൂക്ഷ്മാശ്രയം നിര്വിഷയം നാപരം പരമാര്ഥതഃ യദ്വാ സവിഷയം ധ്യാനം തത്സാകാരസമാശ്രയമ്

സൂക്ഷ്മമായ ധ്യാനം ലക്ഷ്യം ഇല്ലാത്തതാണ്; അതിനേക്കാൾ ഉയർന്നത് ഒന്നുമില്ല. അല്ലെങ്കിൽ, ലക്ഷ്യമുള്ള ധ്യാനം രൂപത്തിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.

നിരാകാരാത്മസംവിത്തിര്ധ്യാനം നിര്വിഷയം മതമ് നിര്ബീജം ച സബീജം ച തദേവ ധ്യാനമുച്യതേ

ലക്ഷ്യം ഇല്ലാത്ത ധ്യാനം രൂപരഹിതമായ ആത്മബോധം ആണെന്ന് കരുതുന്നു; വിത്ത് ഉള്ളതും ഇല്ലാത്തതും, അതെല്ലാം ധ്യാനം തന്നെയാണ്.

നിരാകാരശ്രയത്വേന സാകാരാശ്രയതസ്തഥാ തസ്മാത്സവിഷയം ധ്യാനമാദൌ കൃത്വാ സബീജകമ്

രൂപരഹിതത്തിലും രൂപത്തിൽ ആശ്രയിച്ചും, ആദ്യം ലക്ഷ്യമുള്ള, വിത്ത് ഉള്ള ധ്യാനം ചെയ്യണം.

അംതേ നിര്വിഷയം കുര്യാന്നിര്ബീജം സര്വസിദ്ധയേ പ്രാണായാമേന സിധ്യംതി ദേവ്യാഃ ശാംത്യാദയഃ ക്രമാത്

അവസാനത്തിൽ, എല്ലാം നേടാൻ ലക്ഷ്യം ഇല്ലാത്ത, വിത്ത് ഇല്ലാത്ത ധ്യാനം നടത്തണം; ശ്വാസനിയന്ത്രണത്തിലൂടെ ദേവിയുടെ ശാന്തി മുതലായ അവസ്ഥകൾ ക്രമമായി ലഭിക്കും.

ശാംതിഃ പ്രശാംതിര്ദീപ്തിശ്ച പ്രസാദശ്ച തതഃ പരമ് ശമഃ സര്വാപദാം ചൈവ ശാംതിരിത്യഭിധീയതേ

ശാന്തി, ആഴമുള്ള സമാധാനം, പ്രകാശം, അതിനുശേഷം പരമമായ സുതാര്യത—ഇവയെല്ലാം ശാന്തി എന്നും എല്ലാ ദുരിതങ്ങൾക്കും അവസാനമെന്നും പറയുന്നു.

തമസോ ഽന്തബഹിര്നാശഃ പ്രശാന്തിഃ പരിഗീയതേ ബഹിരന്തഃപ്രകാശോ യോ ദീപ്തിരിത്യഭിധീയതേ

അകത്തും പുറത്തും ഇരുണ്ടതിന്റെ നാശം ആഴമുള്ള സമാധാനം എന്നു വിളിക്കുന്നു; അകത്തും പുറത്തും പ്രകാശം ഉള്ളത് പ്രകാശം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

സ്വസ്ഥതാ യാ തു സാ ബുദ്ധഃ പ്രസാദഃ പരികീര്തിതഃ കാരണാനി ച സര്വാണി സബാഹ്യാഭ്യംതരാണി ച

സ്വസ്ഥതയാണ് ബുദ്ധിമാന്മാർക്ക് സുതാര്യത എന്നറിയപ്പെടുന്നത്; എല്ലാ കാരണങ്ങളും, പുറത്തുള്ളതും അകത്തുള്ളതും,

ബുദ്ധേഃ പ്രസാദതഃ ക്ഷിപ്രം പ്രസന്നാനി ഭവന്ത്യുത ധ്യാതാ ധ്യാനം തഥാ ധ്യേയം യദ്വാ ധ്യാനപ്രയോജനമ് ഏതച്ചതുഷ്ടയം ജ്ഞാത്വാ ധ്യാതാ ധ്യാനം സമാചരേത്

ബുദ്ധിയുടെ സുതാര്യത മൂലം ഇവ വേഗത്തിൽ അനുകൂലമാകും: ധ്യാതാവ്, ധ്യാനം, ധ്യേയമായത്, അല്ലെങ്കിൽ ധ്യാനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം—ഈ നാലും മനസ്സിലാക്കി ധ്യാതാവ് ധ്യാനം ചെയ്യണം.

ജ്ഞാനവൈരാഗ്യസംപന്നോ നിത്യമവ്യഗ്രമാനസഃ ശ്രദ്ദധാനഃ പ്രസന്നാത്മാ ധ്യാതാ സദ്ഭിരുദാഹൃതഃ

ജ്ഞാനവും വൈരാഗ്യവും ഉള്ളവൻ, എപ്പോഴും മനസ്സു ചിതറാതിരിക്കുന്നവൻ, വിശ്വാസവും ശാന്തതയും ഉള്ളവൻ, നല്ലവരാൽ ധ്യാതാവ് എന്നറിയപ്പെടുന്നു.