ശിവപുരാണമ്

തസ്മാദപി പരാദ്ബിംദോരര്ധേദോശ്ച തതഃ പരാത് തതഃ പരാന്നിശാധീശാന്നാദാഖ്യാച്ച തതഃ പരാത്

അതിനും അപ്പുറം, ബിന്ദുവിന്റെ പാതിയിൽ നിന്നുമുള്ളതും അതിനപ്പുറത്തുള്ളതും, നിശാധിപന്മാരെക്കാളും, ശബ്ദം എന്നതിനെക്കാളും അപ്പുറം.

തതഃ പരാത്സുഷുമ്നേശാദ്ബ്രഹ്മരംധ്രേശ്വരാദപി തതഃ പരസ്മാച്ഛക്തേശ്ച പരസ്താച്ഛിവതത്ത്വതഃ

അതിനപ്പുറം, സുഷുമ്നയുടെ ഈശ്വരനിൽ നിന്നുമുള്ളതും, ബ്രഹ്മരന്ധ്രത്തിന്റെ ഈശ്വരനിൽ നിന്നുമുള്ളതും, പരമശക്തിയിൽ നിന്നുമുള്ളതും, ശിവതത്വത്തിൽ നിന്നുമുള്ളതും.

പരമം കാരണം സാക്ഷാത്സ്വയം നിഷ്കാരണം ശിവമ് കാരണാനാം ച ധാതാരം ധ്യാതാരാം ധ്യേയമവ്യയമ്

പരമകാരണം നേരിട്ട് സ്വയം കാരണമില്ലാത്ത ശിവൻ തന്നെയാണ്; എല്ലാ കാരണങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവും ധ്യാനിക്കുന്നവർക്കുള്ള ധ്യാനവിഷയവും, അക്ഷയനുമാണ്.

പരമാകാശമധ്യസ്ഥം പരമാത്മോപരി സ്ഥിതം സര്വൈശ്വര്യേണ സംപന്നം സര്വേശ്വരമനീശ്വരമ്

പരമാകാശത്തിന്റെ നടുവിൽ, പരമാത്മാവിനുമുകളിൽ, എല്ലാ ഐശ്വര്യത്തോടും കൂടിയ, എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്ന, ആരുടെയും കീഴിലല്ലാത്തവനായി നിലകൊള്ളുന്നു.

ഐശ്വര്യാച്ചാപി മായേയാദശുദ്ധാന്മാനുഷാദികാത് അപരാച്ച പരാത്ത്യാജ്യാദധിശുദ്ധാധ്വഗോചരാത്

ഐശ്വര്യത്തിൽ നിന്നുമുള്ളതും, മായയിൽ നിന്നുമുള്ളതും, അശുദ്ധിയിൽ നിന്നുമുള്ളതും, മനുഷ്യനും മറ്റുള്ളവരും, താഴെയുള്ളതിൽ നിന്നുമുള്ളതും, ഉയർന്നതിൽ നിന്നുമുള്ളതും, പരമശുദ്ധിയുള്ള പാതയിൽ നിന്നുമുള്ളതും.

തത്പരാച്ഛുദ്ധവിദ്യാദ്യാദുന്മനാംതാത്പരാത്പരാത് പരമം പരമൈശ്വര്യമുന്മനാദ്യമനാദി ച

അതിനപ്പുറം, ശുദ്ധവിദ്യയിൽ നിന്നുമുള്ളതും, ഉന്മനയുടെ പരമാവസ്ഥയിൽ നിന്നുമുള്ളതും, പരമമായ പരമൈശ്വര്യത്തിൽ നിന്നുമുള്ളതും, ഉന്മനയിൽ നിന്നുമുള്ളതും, ആദിയില്ലാത്തതും.

അപാരമപരാധീനം നിരസ്താതിശയം സ്ഥിരമ് ഇത്ഥമര്ഥൈര്ദശവിധൈരിയമാഥര്വണീ ശ്രുതിഃ

അവസാനമില്ലാത്തതും, മറ്റൊന്നിനും അധീനമല്ലാത്തതും, അതിരില്ലാത്തതും, സ്ഥിരമായതുമായ ഈ അർത്ഥങ്ങളിലൂടെയാണ് ഈ അതർവണ വേദം പ്രസ്താവിക്കുന്നത്.

യസ്മാദ്ഗരീയസീ തസ്മാദ്വിശ്വം വ്യാപ്തമഥര്വണാത് ഋഗ്വേദഃ പുനരാഹേദം ജാഗ്രദ്രൂപം മയോച്യതേ

അഥർവ്വവേദം ഏറ്റവും മഹത്തായതുകൊണ്ടു, അതു സർവ്വലോകത്തെയും ആവിഷ്‌ടമാക്കുന്നു. ഋഗ്വേദം ഇതിനെ ജാഗ്രതാവസ്ഥയെന്നു വീണ്ടും പറയുന്നു; ഞാൻ ഇതു വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

യേനാഹമാത്മതത്ത്വസ്യ നിത്യമസ്മ്യഭിധായകഃ യജുര്വേദോ ഽവദത്തദ്വത്സ്വപ്നാവസ്ഥാ മയോച്യതേ

എനിക്ക് ആത്മതത്വത്തിന്റെ സത്യം എല്ലായ്പോഴും വെളിപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്നതു യജുര്‍വേദം പറയുന്നു; അതുപോലെ സ്വപ്നാവസ്ഥയെക്കുറിച്ചും ഞാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ഭോഗ്യാത്മനാ പരിണതാ വിദ്യാവേദ്യാ യതോ മയി സാമ ചാഹ സുഷുപ്ത്യാഖ്യമേവം സര്വം മയോച്യതേ

അനുഭവിക്കേണ്ട അറിവ് എന്നിൽ വിജ്ഞാനമായ് മാറുന്നു; സാമവേദം അതിനെ സുഷുപ്തി എന്ന ആഴമുള്ള ഉറക്കാവസ്ഥയായി പറയുന്നു; ഇങ്ങനെ എല്ലാം ഞാൻ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

മമാര്ഥേന ശിവേനേദം താമസേനാഭിധീയതേ അഥര്വാഹ തുരായാഖ്യം തുരീയാതീതമേവ ച

എന്റെ അർത്ഥത്തിൽ നിന്നു, ശിവനേ, ഇതിനെ താമസികം എന്നു വിളിക്കുന്നു; അതുപോലെ അഥർവ്വവേദം 'നാലാമത്താവസ്ഥ'യും അതിനപ്പുറമുള്ളതും പറയുന്നു.

മയാഭിധീയതേ തസ്മാദധ്വാതീതപദോസ്മ്യഹമ് അധ്വാത്മകം തു ത്രിതയം ശിവവിദ്യാത്മസംജ്ഞിതമ്

ഇത് ഞാൻ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഞാൻ പഥത്തിന് അതീതനായവനായി അറിയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ പഥത്തിന്റെ സ്വഭാവമുള്ള ഈ മൂന്നു ഭാഗങ്ങളും ശിവവിദ്യ എന്ന ആത്മാവായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

തത്ത്രൈഗുണ്യം ത്രയീസാധ്യം സംശോധ്യം ച പദൈഷിണാ അധ്വാതീതം തുരീയാഖ്യം നിര്വാണം പരമം പദമ്

ആ ത്രിഗുണസ്വഭാവം, മൂന്നു വേദങ്ങൾകൊണ്ടു സിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നതാണ്; അതിനെ പദം അന്വേഷിക്കുന്നവൻ ശുദ്ധീകരിക്കണം. പഥത്തിന് അതീതമായ നാലാമത്താവസ്ഥ മോക്ഷമാണ്, പരമപദമാണ്.

തദതീതം ച നൈര്ഗുണ്യാദധ്വനോസ്യ വിശോധകമ് ദ്വയോഃ പ്രമാപകോ നാദോ നദാംതശ്ച മദാത്മകഃ

ആ അതീതമായത് ഗുണങ്ങളില്ലായ്മ കൊണ്ടാണ്, ഈ പഥത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതും അതാണ്. രണ്ടു ഘടകങ്ങൾക്കും അളവാകുന്ന ശബ്ദവും ശബ്ദങ്ങളുടെ അവസാനം എന്നതും എന്റെ സ്വഭാവമാണ്.

തസ്മാന്മമാര്ഥസ്വാതംത്ര്യാത്പ്രധാനഃ പരമേശ്വരഃ യദസ്തി വസ്തു തത്സര്വം ഗുണപ്രധാന്യയോഗതഃ

അതിനാൽ, എന്റെ അർത്ഥത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിൽ നിന്നു പരമേശ്വരൻ പ്രധാനനായവനാണ്; എന്ത് വസ്തുവെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതെല്ലാം ഗുണങ്ങളുടെ പ്രധാനത്വം കൊണ്ടാണ്.

സമസ്തം വ്യസ്തമപി ച പ്രണവാര്ഥം പ്രചക്ഷതേ സവാര്ഥവാചകം തസ്മാദേകം ബ്രഹ്മൈതദക്ഷരമ്

സമസ്തവും വ്യസ്തവും ഒക്കെയും പ്രണവത്തിന്റെ അർത്ഥമായി വിശദീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഈ ഒറ്റ അക്ഷരം, അക്ഷരമായത് ബ്രഹ്മമാണ്, എല്ലാ അർത്ഥങ്ങൾക്കും സൂചകമാണ്.

തേനോമിതി ജഗത്കൃത്സ്നം കുരുതേ പ്രഥമം ശിവഃ ശിവോ ഹി പ്രണവോ ഹ്യേഷ പ്രണവോ ഹി ശിവഃ സ്മൃതഃ

ആ പ്രണവംകൊണ്ടു ശിവൻ ആദ്യം സർവ്വലോകവും സൃഷ്ടിക്കുന്നു; ശിവൻ തന്നെയാണ് പ്രണവം, പ്രണവം എന്നും ശിവൻ എന്നാണു ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.

വാച്യവാചകയോര്ഭേദോ നാത്യംതം വിദ്യതേ യതഃ ചിംതയാ രഹിതോ രുദ്രോ വാചോയന്മനസാ സഹ

വാച്യവും വാചകവും തമ്മിൽ പൂർണ്ണമായ വ്യത്യാസമില്ല; കാരണം, ചിന്തയ്ക്ക് അതീതനാണ് രുദ്രൻ, വാക്കും മനസ്സും അവന്റെ ഉപാധിയാണ്.

അപ്രാപ്യ തന്നിവര്തംതേ വാച്യസ്ത്വേകാക്ഷരേണ സഃ ഏകാക്ഷരാദകാരാഖ്യാദാത്മാ ബ്രഹ്മാഭിധീയതേ

അത് പ്രാപിക്കാതെ അവർ തിരികെ മടങ്ങുന്നു; എന്നാൽ വാച്യം ഒറ്റ അക്ഷരത്തിൽ പ്രകടമാകുന്നു. അ എന്ന ഒറ്റ അക്ഷരത്തിൽ നിന്നു ആത്മാവ് ബ്രഹ്മം എന്നാണു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.

ഏകാക്ഷരാദുകാരാഖ്യാദ്ദ്വിധാ വിഷ്ണുരുദീര്യതേ ഏകാക്ഷരാന്മകാരാഖ്യാച്ഛിവോ രുദ്ര ഉദാഹൃതഃ

ഉ എന്ന ഒറ്റ അക്ഷരത്തിൽ നിന്നു വിഷ്ണു രണ്ടുവിധത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; മ എന്ന ഒറ്റ അക്ഷരത്തിൽ നിന്നു ശിവനും രുദ്രനും അറിയപ്പെടുന്നു.

ദക്ഷിണാംഗാന്മഹേശസ്യ ജാതോ ബ്രഹ്മാത്മസംജ്ഞികഃ വാമാംഗാദഭവദ്വിഷ്ണുസ്തതോ വിദ്യേതി സംജ്ഞിതഃ

മഹാദേവന്റെ വലത്തുഭാഗത്തിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മാവ്, ആത്മാവെന്ന പേരിൽ, ജനിച്ചു; ഇടത്തുഭാഗത്തിൽ നിന്ന് വിഷ്ണു ഉദിച്ചു, അതുകൊണ്ട് അവൻ വിജ്ഞാനം എന്നാണു അറിയപ്പെടുന്നത്.

ഹൃദയാന്നീലരുദ്രോ ഭൂച്ഛിവസ്യ ശിവസംജ്ഞികഃ സൃഷ്ടേഃ പ്രവര്തകോ ബ്രഹ്മാ സ്ഥിതേര്വിഷ്ണുര്വിമോഹകഃ

ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് നീലരുദ്രൻ, ശിവൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നവൻ, ജനിച്ചു; സൃഷ്ടിക്ക് ബ്രഹ്മാവായി ആരംഭിക്കുകയും, നിലനിൽപ്പിന് വിഷ്ണുവായി നിലനിൽക്കുകയും, മായപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

സംഹാരസ്യ തഥാ രുദ്രസ്തയോര്നിത്യം നിയാമകഃ

സംഹാരത്തിനും അതുപോലെ രുദ്രൻ തന്നെയാണ്, അവരിരുവർക്കും എപ്പോഴും നിയന്ത്രകനാണ്.

തസ്മാത്ത്രയസ്തേ കഥ്യംതേ ജഗതഃ കാരണാനി ച കാരണത്രയഹേതുശ്ച ശിവഃ പരമകാരണമ്

അതിനാൽ, ഈ മൂന്നു ലോകത്തിന്റെ കാരണങ്ങളാണ് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; ശിവൻ പരമകാരണമാണ്, കാരണത്രയത്തിന്റെ മൂലമാണ്.

അര്ഥമേതമവിജ്ഞായ രജസാ ബദ്ധവൈരയോഃ യുവയോഃ പ്രതിബോധായ മധ്യേ ലിംഗമുപസ്ഥിതമ്

ഈ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കാതെ, രാജസികത്വത്താൽ വൈരാഗ്യത്തിൽ കുടുങ്ങിയിരുന്ന നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരുടെയും ബോധത്തിനായി മധ്യേ ലിംഗം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.

ഏവമോമിതി മാം പ്രാഹുര്യദിഹോക്തമഥര്വണാ ഋചോ യജൂംഷി സാമാനി ശാഖാശ്ചാന്യാഃ സഹസ്രശഃ

ഇങ്ങനെ അഥർവ്വവേദത്തിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഋക്, യജുർ, സാമവേദങ്ങൾ, അതുപോലെ അനേകം ശാഖകളും, എന്നെ ഈ പേരിൽ വിളിക്കുന്നു.

വേദേഷ്വേവം സ്വയം വക്ത്രൈര്വ്യക്തമിത്യവദത്സ്വപി സ്വപ്നാനുഭൂതമിവ തത്താഭ്യാം നാധ്യവസീയതേ

വേദങ്ങൾ തങ്ങളുടേതായ വാക്കുകളിൽ വ്യക്തമാക്കുമ്പോഴും, സ്വപ്നത്തിൽ അനുഭവിച്ചതുപോലെ, അവർ അതിന്റെ സത്യാർത്ഥം പൂർണ്ണമായി ഗ്രഹിക്കാറില്ല.

തയോസ്തത്ര പ്രബോധായ തമോപനയനായ ച ലിംഗേപി മുദ്രിതം സര്വം യഥാ വേദൈരുദാഹൃതമ്

അവർക്കു ജ്ഞാനം ലഭിക്കാനും അജ്ഞാനത്തിന്റെ ഇരുണ്ടത് നീക്കാനും, വേദങ്ങളിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ, എല്ലാം ലിംഗത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

തദ്ദൃഷ്ട്വാ മുദ്രിതം ലിംഗേ പ്രസാദാല്ലിംഗിനസ്തദാ പ്രശാംതമനസൌ ദേവൌ പ്രബുദ്ധൌ സംബഭൂവതുഃ

അവരിൽ ഇരുവരും ലിംഗത്തിൽ എല്ലാം ഒളിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ലിംഗത്തിന്റെ കൃപയാൽ മനസ്സു ശാന്തരായി ഉണർന്നു.