ശിവപുരാണമ്

തത്രാകാരോ ഋഗഭവദുകാരോ യജുരവ്യയഃ മകാരസ്സാമ സംജാതോ നാദസ്ത്വാഥര്വണീ ശ്രുതിഃ

അവിടെ, 'അ' ഋഗ്വേദമായി, അക്ഷയമായ 'ഉ' യജുർവേദമായി, 'മ്' സാമവേദമായി, നാദം അഥർവണവേദമായിത്തീർന്നു.

ഋഗയം സ്ഥാപയാമാസ സമാസാത്ത്വര്ഥമാത്മനഃ രജോഗുണേഷു ബ്രഹ്മാണം മൂര്തിഷ്വാദ്യം ക്രിയാസ്വപി

ഋക് അതിന്റെ അർത്ഥം സംക്ഷിപ്തമായി സ്ഥാപിച്ചു: രാജോഗുണമുള്ളവയിൽ ബ്രഹ്മാവിനെ, രൂപങ്ങളിൽ ആദിയായവനെയും പ്രവർത്തികളിലും.

സൃഷ്ടിം ലോകേഷു പൃഥിവീം തത്ത്വേഷ്വാത്മാനമവ്യയമ് കലാധ്വനി നിവൃത്തിം ച സദ്യം ബ്രഹ്മസു പഞ്ചസു

ലോകങ്ങളിൽ സൃഷ്ടി, ഘടകങ്ങളിൽ ഭൂമി, അക്ഷയമായ ആത്മാവ്, കലാമാർഗത്തിൽ ലയവും, അഞ്ചു ബ്രഹ്മന്മാരിൽ ഉടൻ തന്നെ.

ലിംഗഭാഗേഷ്വധോഭാഗം ബീജാഖ്യം കാരണത്രയേ ചതുഃഷഷ്ടിഗുണൈശ്വര്യം ബൌദ്ധം യദണിമാദിഷു

ലിംഗത്തിന്റെ താഴെയുള്ള ഭാഗത്തും, ബീജം എന്ന മൂലകാരണങ്ങളിൽ, അണിമ തുടങ്ങിയ അറുപത്തിനാലു വിധമായ ഐശ്വര്യത്തിലും.

തദിത്ഥമര്ഥൈര്ദശഭിര്വ്യാപ്തം വിശ്വമൃചാ ജഗത് അഥോപസ്ഥാപയാമാസ സ്വാര്ഥം ദശവിധം യജുഃ

ഇങ്ങനെ പത്ത് അർത്ഥങ്ങളിൽ ഈ ലോകം ഋഗ്വേദം കൊണ്ട് വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനുശേഷം, യജുർവേദം തനിക്കുള്ള പത്തു അർത്ഥങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു.

സത്ത്വം ഗുണേഷു വിഷ്ണും ച മൂര്തിഷ്വാദ്യം ക്രിയാസ്വപി സ്ഥിതിം ലോകേഷ്വംതരിക്ഷം വിദ്യാം തത്ത്വേഷു ച ത്രിഷു

ഗുണങ്ങളിൽ സത്ത്വം, രൂപങ്ങളിലും പ്രവർത്തികളിലും ആദിയായി വിഷ്ണു, ലോകങ്ങളിൽ നിലനിൽപ്പ്, അന്തരീക്ഷം, മൂന്നു തത്ത്വങ്ങളിൽ ജ്ഞാനം.

കലാധ്വസു പ്രതിഷ്ഠാം ച വാമം ബ്രഹ്മസു പഞ്ചസു മധ്യം തു ലിംഗഭാഗേഷു യോനിം ച ത്രിഷു ഹേതുഷു

കലാമാർഗങ്ങളിൽ സ്ഥാപനം, അഞ്ചു ബ്രഹ്മന്മാരിൽ ഇടത് ഭാഗം, ലിംഗഭാഗങ്ങളിൽ നടുവ്, മൂന്നു കാരണംകളിൽ യോനി.

പ്രാകൃതം ച യഥൈശ്വര്യം തസ്മാദ്വിശ്വം യജുര്മയമ് തതോപസ്ഥാപയാമാസ സാമാര്ഥം ദശധാത്മനഃ

പ്രകൃതിയായ ഐശ്വര്യം അതുപോലെ; അതുകൊണ്ട് ഈ ലോകം യജുർവേദം കൊണ്ടാണ് നിറഞ്ഞത്. അതിനുശേഷം, സാമം തനിക്കുള്ള പത്തു അർത്ഥങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു.

തമോഗുണേഷ്വഥോ രുദ്രം മൂര്തിഷ്വാദ്യം ക്രിയാസു ച സംഹൃതിം ത്രിഷു ലോകേഷു തത്ത്വേഷു ശിവമുത്തമമ്

തമോഗുണങ്ങളിൽ, രൂപങ്ങളിലും പ്രവർത്തികളിലും ആദിയായി രുദ്രൻ, മൂന്നു ലോകങ്ങളിൽ സംഹാരം, തത്ത്വങ്ങളിൽ ഉത്തമനായ ശിവൻ.

വിദ്യാകലാസ്വഘോരം ച തഥാ ബ്രഹ്മസു പഞ്ചസു ലിംഗഭാഗേഷു പീഠോര്ധ്വം ബീജിനം കാരണത്രയേ

വിദ്യകളും കലകളും, അങ്ങനെ തന്നെ അഞ്ചു ബ്രഹ്മന്മാരിലും, പീഠത്തിനുമുകളിലുള്ള ലിംഗഭാഗങ്ങളിലും, മൂന്നു കാരണങ്ങളിലുമുള്ള വിത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു.

പൌരുഷം ച തഥൈശ്വര്യമിത്ഥം സാമ്നാ തതം ജഗത് അഥാഥര്വാഹ നൈര്ഗുണ്യമര്ഥം പ്രഥമമാത്മനഃ

അങ്ങനെ തന്നെ പുരുഷത്വവും ഐശ്വര്യവും, ഈ സാമവേദംകൊണ്ടു ലോകം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം അതർവൺ ആദ്യമായ ആത്മാവിന്റെ ഗുണാതീതത്വം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

തതോ മഹേശ്വരം സാക്ഷാന്മൂര്തിഷ്വപി സദാശിവമ് ക്രിയാസു നിഷ്ക്രിയസ്യാപി ശിവസ്യ പരമാത്മനഃ

അതിനുശേഷം മഹേശ്വരനും നേരിട്ട് സന്നിഹിതനാകുന്നു, സദാശിവനും ആകുന്നു, രൂപങ്ങളിലും പ്രവർത്തികളിലും—even though പരമാത്മാവായ ശിവൻ പ്രവർത്തനാതീതനാണെങ്കിലും.

ഭൂതാനുഗ്രഹണം ചൈവ മുച്യംതേ യേന ജംതവഃ ലോകേഷ്വപി യതോ വാചോ നിവൃത്താ മനസാ സഹ

യാരാൽ ഭൂതങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹം ലഭിക്കുന്നു, ജീവികൾ മോചിതരാകുന്നു; ലോകങ്ങളിൽ വാക്കും മനസ്സും പിന്നേടെ മടങ്ങിപ്പോകുന്നിടത്താണ് അത്.

തദൂര്ധ്വമുന്മനാ ലോകാത്സോമലോകമലൌകികമ് സോമസ്സഹോമയാ യത്ര നിത്യം നിവസതീശ്വരഃ

അതിനുമുകളിലാണ് ഉന്മനാ ലോകം, സോമലോകത്തേക്കാൾ, ലോകീയതയ്ക്കുമപ്പുറം, അവിടെ സോമനും ഹോമസഹിതമായ യജ്ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ, ഈശ്വരൻ എന്നേക്കുമായി വസിക്കുന്നു.

തദൂര്ധ്വമുന്മനാ ലോകാദ്യം പ്രാപ്തോ ന നിവര്തതേ ശാംതിം ച ശാംത്യതീതാം ച വ്യാപികാം ചൈ കലാസ്വപി

അതിനുമുകളിലുള്ള ഉന്മനാ ലോകം പ്രാപിച്ചവൻ പിന്നെ മടങ്ങാറില്ല; അവിടെ ശാന്തിയും അതിനപ്പുറത്തുള്ള ശാന്തിയും, കലകളിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ശക്തിയും ഉണ്ട്.

തത്പൂരുഷം തഥേശാനം ബ്രഹ്മ ബ്രഹ്മസു പഞ്ചസു മൂര്ധാനമപി ലിംഗസ്യ നാദഭാഗേഷ്വനുത്തമമ്

അവിടെയാണ് ആ പുരുഷനും ഈശാനനും, അഞ്ചു ബ്രഹ്മന്മാരിൽ ബ്രഹ്മാവും, ലിംഗത്തിന്റെ മുകളിലുള്ള ഭാഗങ്ങളിലും, ശബ്ദത്തിന്റെ ഉന്നത ഭാഗങ്ങളിലും.

യത്രാവാഹ്യ സമാരാധ്യഃ കേവലോ നിഷ്കലഃ ശിവഃ തത്തേഷ്വപി തദാ ബിംദോര്നാദാച്ഛക്തേസ്തതഃ പരാത്

അവിടെയാണ് നിർമലനും അഖണ്ഡനുമായ ശിവനെ ആഹ്വാനിച്ച് ആരാധിക്കുന്നത്; അവിടെയും ബിന്ദുവിൽ നിന്നുമുള്ള ശബ്ദത്തിൽ നിന്നുമുള്ള ശക്തിയിൽ നിന്നുമുള്ളതും അതിനപ്പുറത്തുള്ളതുമാണ്.

തത്ത്വാദപി പരം തത്ത്വമതത്ത്വം പരമാര്ഥതഃ കാരണേഷു ത്രയാതീതാന്മായാവിക്ഷോഭകാരണാത്

അത് എന്നതിലും അപ്പുറം, പരമാർത്ഥത്തിൽ അതത് തത്വമല്ലാത്ത പരമതത്വം, മൂന്നു കാരണങ്ങൾക്കുമപ്പുറം, മായയുടെ കലഹത്തിനുള്ള കാരണമാകുന്നു.

അനംതാച്ഛുദ്ധവിദ്യായാഃ പരസ്താച്ച മഹേശ്വരാത് സര്വവിദ്യേശ്വരാധീശാന്ന പരാച്ച സദാശിവാത്

അനന്തമായ ശുദ്ധവിദ്യയ്ക്കും മഹേശ്വരനേക്കാളും, എല്ലാ വിദ്യാധിപന്മാരെയും സദാശിവനെയുംക്കാളും അപ്പുറമാണ്.

സര്വമംത്രതനോര്ദേവാച്ഛക്തിത്രയസമന്വിതാത് പഞ്ചവക്ത്രാദ്ദശഭുജാത്സാക്ഷാത്സകലനിഷ്കലാത്

എല്ലാ മന്ത്രശരീരങ്ങളുടെ ദൈവത്തിൽ നിന്ന്, മൂന്നു ശക്തികൾ ഉള്ളവനിൽ നിന്ന്, അഞ്ചു മുഖങ്ങളോടും പത്ത് ഭുജങ്ങളോടും കൂടിയവനിൽ നിന്ന്, സാക്ഷാൽ സകലവും അക്ഷരവും.

തസ്മാദപി പരാദ്ബിംദോരര്ധേദോശ്ച തതഃ പരാത് തതഃ പരാന്നിശാധീശാന്നാദാഖ്യാച്ച തതഃ പരാത്

അതിനും അപ്പുറം, ബിന്ദുവിന്റെ പാതിയിൽ നിന്നുമുള്ളതും അതിനപ്പുറത്തുള്ളതും, നിശാധിപന്മാരെക്കാളും, ശബ്ദം എന്നതിനെക്കാളും അപ്പുറം.

തതഃ പരാത്സുഷുമ്നേശാദ്ബ്രഹ്മരംധ്രേശ്വരാദപി തതഃ പരസ്മാച്ഛക്തേശ്ച പരസ്താച്ഛിവതത്ത്വതഃ

അതിനപ്പുറം, സുഷുമ്നയുടെ ഈശ്വരനിൽ നിന്നുമുള്ളതും, ബ്രഹ്മരന്ധ്രത്തിന്റെ ഈശ്വരനിൽ നിന്നുമുള്ളതും, പരമശക്തിയിൽ നിന്നുമുള്ളതും, ശിവതത്വത്തിൽ നിന്നുമുള്ളതും.

പരമം കാരണം സാക്ഷാത്സ്വയം നിഷ്കാരണം ശിവമ് കാരണാനാം ച ധാതാരം ധ്യാതാരാം ധ്യേയമവ്യയമ്

പരമകാരണം നേരിട്ട് സ്വയം കാരണമില്ലാത്ത ശിവൻ തന്നെയാണ്; എല്ലാ കാരണങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവും ധ്യാനിക്കുന്നവർക്കുള്ള ധ്യാനവിഷയവും, അക്ഷയനുമാണ്.

പരമാകാശമധ്യസ്ഥം പരമാത്മോപരി സ്ഥിതം സര്വൈശ്വര്യേണ സംപന്നം സര്വേശ്വരമനീശ്വരമ്

പരമാകാശത്തിന്റെ നടുവിൽ, പരമാത്മാവിനുമുകളിൽ, എല്ലാ ഐശ്വര്യത്തോടും കൂടിയ, എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്ന, ആരുടെയും കീഴിലല്ലാത്തവനായി നിലകൊള്ളുന്നു.

ഐശ്വര്യാച്ചാപി മായേയാദശുദ്ധാന്മാനുഷാദികാത് അപരാച്ച പരാത്ത്യാജ്യാദധിശുദ്ധാധ്വഗോചരാത്

ഐശ്വര്യത്തിൽ നിന്നുമുള്ളതും, മായയിൽ നിന്നുമുള്ളതും, അശുദ്ധിയിൽ നിന്നുമുള്ളതും, മനുഷ്യനും മറ്റുള്ളവരും, താഴെയുള്ളതിൽ നിന്നുമുള്ളതും, ഉയർന്നതിൽ നിന്നുമുള്ളതും, പരമശുദ്ധിയുള്ള പാതയിൽ നിന്നുമുള്ളതും.

തത്പരാച്ഛുദ്ധവിദ്യാദ്യാദുന്മനാംതാത്പരാത്പരാത് പരമം പരമൈശ്വര്യമുന്മനാദ്യമനാദി ച

അതിനപ്പുറം, ശുദ്ധവിദ്യയിൽ നിന്നുമുള്ളതും, ഉന്മനയുടെ പരമാവസ്ഥയിൽ നിന്നുമുള്ളതും, പരമമായ പരമൈശ്വര്യത്തിൽ നിന്നുമുള്ളതും, ഉന്മനയിൽ നിന്നുമുള്ളതും, ആദിയില്ലാത്തതും.

അപാരമപരാധീനം നിരസ്താതിശയം സ്ഥിരമ് ഇത്ഥമര്ഥൈര്ദശവിധൈരിയമാഥര്വണീ ശ്രുതിഃ

അവസാനമില്ലാത്തതും, മറ്റൊന്നിനും അധീനമല്ലാത്തതും, അതിരില്ലാത്തതും, സ്ഥിരമായതുമായ ഈ അർത്ഥങ്ങളിലൂടെയാണ് ഈ അതർവണ വേദം പ്രസ്താവിക്കുന്നത്.

യസ്മാദ്ഗരീയസീ തസ്മാദ്വിശ്വം വ്യാപ്തമഥര്വണാത് ഋഗ്വേദഃ പുനരാഹേദം ജാഗ്രദ്രൂപം മയോച്യതേ

അഥർവ്വവേദം ഏറ്റവും മഹത്തായതുകൊണ്ടു, അതു സർവ്വലോകത്തെയും ആവിഷ്‌ടമാക്കുന്നു. ഋഗ്വേദം ഇതിനെ ജാഗ്രതാവസ്ഥയെന്നു വീണ്ടും പറയുന്നു; ഞാൻ ഇതു വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

യേനാഹമാത്മതത്ത്വസ്യ നിത്യമസ്മ്യഭിധായകഃ യജുര്വേദോ ഽവദത്തദ്വത്സ്വപ്നാവസ്ഥാ മയോച്യതേ

എനിക്ക് ആത്മതത്വത്തിന്റെ സത്യം എല്ലായ്പോഴും വെളിപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്നതു യജുര്‍വേദം പറയുന്നു; അതുപോലെ സ്വപ്നാവസ്ഥയെക്കുറിച്ചും ഞാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.