ശിവപുരാണമ്

അധര്മോ ഹിംസികാരൂപോ ധര്മസ്തു സുഖരൂപകഃ അധര്മാദ്ദുഃഖമാപ്നോതി ധര്മാദ്വൈ സുഖമേധതേ

അധർമ്മം ഹിംസയുടെ സ്വഭാവമുള്ളതാണ്; ധർമ്മം സുഖത്തിന്റെ സ്വഭാവമുള്ളത്. അധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് ദു:ഖം ലഭിക്കും; ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് സുഖം ലഭിക്കും.

വിദ്യാദുര്വൃത്തിതോ ദുഃഖം സുഖം വിദ്യാത്സുവൃത്തിതഃ ധര്മാര്ജനമതഃ കുര്യാദ്ഭോഗമോക്ഷപ്രസിദ്ധയേ

വിദ്യയുണ്ടായിട്ടും ദുഷ്ടമായ പെരുമാറ്റം ദു:ഖം ഉണ്ടാക്കുന്നു, നല്ല പെരുമാറ്റം സന്തോഷം നൽകുന്നു. അതുകൊണ്ട്, അനുഭവവും മോക്ഷവും നേടാൻ ധർമ്മം നേടാൻ ശ്രമിക്കണം.

സകുടുംബസ്യ വിപ്രസ്യ ചതുര്ജനയുതസ്യ ച ശതവര്ഷസ്യ വൃത്തിം തു ദദ്യാത്തദ്ബ്രഹ്മലോകദമ്

ഒരു കുടുംബം ഉള്ള, നാലുപേരുള്ള ഒരു പണ്ഡിതനായ ബ്രാഹ്മണന്റെ നൂറുവർഷത്തെ ജീവിക്കാനുള്ള ചെലവ് നൽകുന്നവന് ബ്രഹ്മലോകം ലഭിക്കും എന്ന് പറയുന്നു.

ചാംദ്രായണസഹസ്രം തു ബ്രഹ്മലോകപ്രദം വിദുഃ സഹസ്രസ്യ കുടുംബസ്യ പ്രതിഷ്ഠാം ക്ഷത്രിയശ്ചരേത്

ആയിരം ചാന്ദ്രായണ വ്രതങ്ങൾ ആചരിക്കുന്നവന് ബ്രഹ്മലോകം ലഭിക്കും. ഒരു ക്ഷത്രിയൻ ആയിരം കുടുംബങ്ങൾക്ക് ജീവിക്കാനുള്ള സൗകര്യം ഒരുക്കണം.

ഇംദ്രലോകപ്രദം വിദ്യാദയുതം ബ്രഹ്മലോകദമ് യാം ദേവതാം പുരസ്കൃത്യ ദാനമാചരതേ നരഃ

പതിനായിരം പേർക്ക് പഠനം നൽകുന്ന ദാനവും, ഒരു ദേവതയെ ആദരിച്ചു ചെയ്യുന്ന ദാനവും ബ്രഹ്മലോകം നൽകുന്നു. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ഇന്ദ്രലോകവും ലഭിക്കും.

തത്തല്ലോകമവാപ്നോതി ഇതി വേദവിദോ വിദുഃ അര്ഥഹീനഃ സദാ കുര്യാത്തപസാ മാര്ജനം തഥാ

ദാനം ഏത് ദേവതക്ക് സമർപ്പിച്ചാലോ, ആ ദേവതയുടെ ലോകം ലഭിക്കും എന്ന് വേദജ്ഞർ പറയുന്നു. ധനം ഇല്ലാത്തവർ എപ്പോഴും തപസ്സിലൂടെ ശുദ്ധി നേടണം.

തീര്ഥാച്ച തപസാ പ്രാപ്യം സുഖമക്ഷയ്യമശ്നുതേ അര്ഥാര്ജനമഥോ വക്ഷ്യേ ന്യായതഃ സുസമാഹിതഃ

തീർത്ഥയാത്രയും തപസ്സും വഴി അക്ഷയമായ സുഖം ലഭിക്കും. ഇനി ഞാൻ നീതിയോടെ ധനം നേടാനുള്ള മാർഗം വിശദീകരിക്കാം.

കൃതാത്പ്രതിഗ്രഹാച്ചൈവ യാജനാച്ച വിശുദ്ധിതഃ അദൈന്യാദനതിക്ലേശാദ്ബ്രാഹ്മണോ ധനമര്ജയേത്

ബ്രാഹ്മണൻ ശുദ്ധമായ മാർഗ്ഗങ്ങളിൽ നിന്ന്, യുക്തിയായി ദാനം സ്വീകരിച്ച്, യാഗങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തു, ഭിക്ഷയോ അതികഷ്ടമോ ഇല്ലാതെ ധനം സമ്പാദിക്കണം.

ക്ഷത്രിയോ ബാഹുവീര്യേണ കൃഷിഗോരക്ഷണാദ്വിശഃ ന്യായാര്ജിതസ്യ വിത്തസ്യ ദാനാത്സിദ്ധിം സമശ്നുതേ

ക്ഷത്രിയൻ തന്റെ കൈവശമുള്ള ശക്തിയാൽ, വൈശ്യൻ കൃഷിയും പശുപാലനവും നടത്തി, നീതിപൂർവ്വം സമ്പാദിച്ച ധനം ദാനം ചെയ്താൽ സിദ്ധി നേടും.

ജ്ഞാനസിദ്ധ്യാ മോക്ഷസിദ്ധിഃ സര്വേഷാം ഗുര്വനുഗ്രഹാത് മോക്ഷാത്സ്വരൂപസിദ്ധിഃ സ്യാത്പരാനന്ദം സമശ്നുതേ

ജ്ഞാനം നേടുമ്പോൾ ഗുരുവിന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ എല്ലാവർക്കും മോക്ഷം ലഭിക്കും. മോക്ഷം ലഭിച്ചാൽ സ്വരൂപം അറിയാം, അതിലൂടെ പരമാനന്ദം അനുഭവിക്കും.

സത്സംഗാത്സര്വമേതദ്വൈ നരാണാം ജായതേ ദ്വിജാഃ ധനധാന്യാദികം സര്വം ദേയം വൈ ഗൃഹമേധിനാ

സത്സംഗം കൊണ്ടാണ് മനുഷ്യർക്കെല്ലാം ഇതൊക്കെയും ലഭിക്കുന്നത്, ദ്വിജന്മാരേ. ഗൃഹസ്ഥൻ തന്റെ സമ്പത്തും ധാന്യവും മറ്റെല്ലാം ദാനം ചെയ്യണം.

യദ്യത്കാലേ വസ്തുജാതം ഫലം വാ ധാന്യമേവ ച തത്തത്സര്വം ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ദേയം വൈ ഹിതമിച്ഛതാ

ഏത് സമയത്തും ലഭ്യമായ വസ്തുക്കളോ പഴങ്ങളോ ധാന്യങ്ങളോ എല്ലാം, ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്യണം.

ജലം ചൈവ സദാ ദേയമന്നം ക്ഷുദ്വ്യാധിശാംതയേ ക്ഷേത്രം ധാന്യം തഥാ ഽ ഽമാന്നമന്നമേവം ചതുര്വിധമ്

എപ്പോഴും വെള്ളവും അന്നവും നൽകണം, വിശപ്പും രോഗവും അകറ്റാൻ. കൃഷിഭൂമി, ധാന്യം, പാചകിച്ച ഭക്ഷണം, ഇങ്ങനെ നാലുവിധം അന്നവും നൽകണം.

യാവത്കാലം യദന്നം വൈ ഭുക്ത്വാ ശ്രവണമേധതേ താവത്കൃതസ്യ പുണ്യസ്യ ത്വര്ധം ദാതുര്ന സംശയഃ

ദാനം ചെയ്ത അന്നം കഴിക്കപ്പെടുന്ന കാലം മുഴുവൻ, അതിനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കപ്പെടുന്ന കാലം മുഴുവൻ, ആ ദാനത്തിന്റെ പുണ്യത്തിന്റെ പാതി ദാതാവിന് ലഭിക്കും, സംശയമില്ല.

ഗ്രഹീതാഹിഗൃഹീതസ്യ ദാനാദ്വൈ തപസാ തഥാ പാപസംശോധനം കുര്യാദന്യഥാ രൌരവം വ്രജേത്

ദാനം സ്വീകരിച്ചവൻ, താനുമാണ് ദാനം ചെയ്യുകയും തപസ്സു ചെയ്യുകയും ചെയ്താൽ പാപം ശുദ്ധീകരിക്കും. അല്ലെങ്കിൽ റൗരവനാമമുള്ള നരകത്തിൽ പോകേണ്ടി വരും.

ആത്മവിത്തം ത്രിധാ കുര്യാദ്ധര്മവൃദ്ധ്യാത്മഭോഗതഃ നിത്യം നൈമിത്തകം കാമ്യം കര്മ കുര്യാത്തു ധര്മതഃ

സ്വന്തം സമ്പത്ത് മൂന്നു ഭാഗമാക്കി വിഭജിക്കണം: ധർമ്മം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ, സ്വയം അനുഭവിക്കാൻ, ആത്മാർത്ഥതയ്ക്ക്. പ്രതിദിനവും, പ്രത്യേക സമയങ്ങളിലും, ആഗ്രഹമുള്ള സമയങ്ങളിലും, എല്ലാ കര്‍മ്മങ്ങളും ധർമ്മത്തിന് അനുസരിച്ച് ചെയ്യണം.

വിത്തസ്യ വര്ധനം കുര്യാദ്വൃദ്ധ്യംശേന ഹി സാധകഃ ഹിതേന മിതമേ ധ്യേന ഭോഗം ഭോഗാംശതശ്ചരേത്

വിജയം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ സമ്പത്ത് വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ അതിനായി ഒരു ഭാഗം മാറ്റിവെക്കണം. അനുഭവം എപ്പോഴും മിതമായിരിക്കുകയും, അനുഭവത്തിനായി മാറ്റിവച്ച ഭാഗം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുകയും വേണം.

കൃഷ്യര്ജിതേ ദശാംശം ഹി ദേയം പാപസ്യ ശുദ്ധയേ ശേഷേണ കുര്യാദ്ധര്മാദി അന്യഥാ രൌരവം വ്രജേത്

കൃഷിയിൽ നിന്ന് സമ്പാദിച്ച സമ്പത്തിന്റെ പത്ത് ശതമാനം പാപശുദ്ധിക്ക് വേണ്ടി നൽകണം. ശേഷിച്ച ഭാഗം ധർമ്മാദികൾക്ക് ഉപയോഗിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്യില്ലെങ്കിൽ റൗരവനരകത്തിൽ പോകേണ്ടി വരും.

അഥവാ പാപബുദ്ധിഃ സ്യാത്ക്ഷയം വാ സത്യമേഷ്യതി വൃദ്ധിവാണിജ്യകേ ദേയഷ്ഷഡംശോ ഹി വിചക്ഷണൈഃ

അല്ലെങ്കിൽ, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവനോ, നശീകരണം നേരിടും. എന്നാൽ, സമ്പത്ത് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന വ്യാപാരത്തിൽ, ജ്ഞാനികൾ ആറിൽ ഒരു ഭാഗം ദാനം ചെയ്യണം.

ശുദ്ധപ്രതിഗ്രഹേ ദേയശ്ചതുര്ഥാംശോ ദ്വിജോത്തമൈഃ അകസ്മാദുത്ഥിതേ ഽര്ഥേ ഹി ദേയമര്ധം ദ്വിജോത്തമൈഃ

ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർക്ക് നാലിലൊന്ന് നൽകണം; എന്നാൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി ആവശ്യം വന്നാൽ അപ്പോൾ അർദ്ധം നൽകണം.

അസത്പ്രതിഗ്രഹസര്വം ദുര്ദാനം സാഗരേ ക്ഷിപേത് ആഹൂയ ദാനം കര്തവ്യമാത്മഭോഗസമൃദ്ധയേ

അനുചിതമായ ദാനങ്ങളും ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ദാനങ്ങളും സമുദ്രത്തിൽ എറിയണം; ക്ഷണിക്കുമ്പോൾ സ്വയം ആനന്ദത്തിനും സമൃദ്ധിക്കും വേണ്ടി ദാനം ചെയ്യണം.

പൃഷ്ടം സര്വം സദാ ദേയമാത്മശക്ത്യനുസാരതഃ ജന്മാംതരേ ഋണീ ഹി സ്യാദദത്തേ പൃഷ്ടവസ്തുനി

ആർ ചോദിച്ചാലും, സ്വന്തം ശേഷിക്ക് അനുസരിച്ച് എല്ലാം എപ്പോഴും നൽകണം; ചോദിച്ചതിന് നൽകാതിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അടുത്ത ജന്മത്തിൽ കടക്കാരനാകും.

പരേഷാം ച തഥാ ദോഷം ന പ്രശംസേദ്വിചക്ഷണഃ വിശേഷേണ തഥാബ്രഹ്മഞ്ഛ്രുതം ദൃഷ്ടം ച നോ വദേത്

മറ്റുള്ളവരുടെ ദോഷങ്ങൾ പ്രശംസിക്കരുത് എന്നു ബുദ്ധിമാനായവൻ മനസ്സിലാക്കണം; പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാരെക്കുറിച്ച് കേട്ടതോ കണ്ടതോ പറയരുത്.

ന വദേത്സര്വജംതൂനാം ഹൃദി രോഷകരം ബുധഃ സംധ്യയോരഗ്നികാര്യം ച കുര്യാദൈശ്വര്യസിദ്ധയേ

ഏതെങ്കിലും ജീവികൾക്ക് ഹൃദയത്തിൽ കോപം ഉണരുന്ന വാക്കുകൾ പറയരുത്; സമ്പത്ത് നേടാൻ പ്രഭാതവും സായാഹ്നവും അഗ്നിക്കാർമങ്ങൾ നിർവഹിക്കണം.

അശക്തസ്ത്വേകകാലേ വാ സൂര്യാഗ്നീ ച യഥാവിധി തംഡുലം ധാന്യമാജ്യം വാ ഫലം കംദം ഹവിസ്തഥാ

ശക്തിയില്ലെങ്കിൽ അല്ലെങ്കിൽ ഒരിക്കൽ എങ്കിലും, സൂര്യനും അഗ്നിക്കും വിധിപ്രകാരം അരി, ധാന്യം, നെയ്യ്, പഴം, കിഴങ്ങ് തുടങ്ങിയ ഹവികൾ അർപ്പിക്കണം.

സ്ഥാലീപാകം തഥാ കുര്യാദ്യഥാന്യായം യഥാവിധി പ്രധാനഹോമമാത്രം വാ ഹവ്യാഭാവേ സമാചരേത്

പാത്രത്തിൽ അന്നം പാകം ചെയ്ത്, നിയമപ്രകാരം അർപ്പിക്കണം; ഹവികൾ ഇല്ലെങ്കിൽ, പ്രധാന ഹോമം മാത്രം എങ്കിലും ചെയ്യണം.

നിത്യസംധാനമിത്യുക്തം തമജസ്രം വിദുര്ബുധാഃ അഥവാ ജപമാത്രം വാ സൂര്യവംദനമേവ ച

ഇതിനെ തന്നെ നിത്യസന്ധ്യാനുഷ്ഠാനം എന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ ജപമോ സൂര്യവന്ദനമോ മാത്രം ചെയ്യാം.

ഏവമാത്മാര്ഥിനഃ കുര്യുരര്ഥാര്ഥീ ച യഥാവിധി ബ്രഹ്മയജ്ഞരതാ നിത്യം ദേവപൂജാരതാസ്തഥാ

ഇങ്ങനെ, സ്വാർത്ഥം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും ധനം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും നിയമപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കണം; ബ്രഹ്മയജ്ഞത്തിലും ദേവപൂജയിലും എപ്പോഴും ഭക്തിയോടെ ഇരിക്കണം.

അഗ്നിപൂജാപരാ നിത്യം ഗുരുപൂജാരതാസ്തഥാ ബ്രാഹ്മണാനാം തൃപ്തികരാഃ സര്വേ സ്വര്ഗസ്യ ഭാഗിനഃ

അഗ്നിപൂജയിലും ഗുരുപൂജയിലും എപ്പോഴും ഭക്തിയുള്ളവരും, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവരും, എല്ലാവരും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പങ്കാളികളാകും.