ശിവപുരാണമ്

ഗണേശശ്ച ഗണേശത്വമനേന വിധിനാ ഗതഃ സിതചംദനതോയേന ലിംഗം സ്നാപ്യ ശിവം ശിവാമ് ശ്വേതൈര്വികസിതൈഃ പദ്മൈഃ സംപൂജ്യ പ്രണിപത്യ ച

ഗണേശനും ഈ വിധം ഗണേശത്വം നേടി. തണുത്ത ചന്ദനജലം കൊണ്ട് ശിവലിംഗം അഭിഷേകം ചെയ്ത്, വെള്ള നിറത്തിലുള്ള പുഷ്പങ്ങളാൽ അർച്ചന നടത്തി, ഭക്തിപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു.

തത്ര പദ്മാസനം രമ്യം കൃത്വാ ലക്ഷണസംയുതമ് വിഭവേ സതി ഹേമാദ്യൈ രത്നാദ്യൈര്വാ സ്വശക്തിതഃ

അവിടെ, മനോഹരമായ ഒരു കമലാസനം, എല്ലാ ശുഭലക്ഷണങ്ങളോടും കൂടെ ഒരുക്കണം. കഴിവുണ്ടെങ്കിൽ പൊന്നോ രത്നങ്ങളോ ഉപയോഗിച്ച്, അല്ലെങ്കിൽ തനിക്കുള്ള ശേഷിയനുസരിച്ച് ഒരുക്കാം.

മധ്യേ കേസരജാലാസ്യ സ്ഥാപ്യ ലിംഗം കനീയസമ് അംഗുഷ്ഠപ്രതിമം രമ്യം സര്വഗന്ധമയം ശുഭമ്

കമലത്തിന്റെ നടുവിൽ, കേശരങ്ങളുടെ ഇടയിൽ, വിരൽവലിപ്പമുള്ള മനോഹരവും ശുഭവുമായ ലിംഗം, എല്ലാ സുഗന്ധവസ്തുക്കളാൽ നിർമ്മിച്ചതു, സ്ഥാപിക്കണം.

ദക്ഷിണേ സ്ഥാപയിത്വാ തു ബില്വപത്രൈഃ സമര്ചയേത് അഗുരും ദക്ഷിണേ പാര്ശ്വേ പശ്ചിമേ തു മനഃശിലാമ്

അത് വലതുവശത്ത് സ്ഥാപിച്ച്, ബില്വപത്രങ്ങളാൽ അർച്ചന നടത്തണം. അഗുരുവു വലതുവശത്ത് വയ്ക്കണം, പടിഞ്ഞാറ് മനോഹരമായ മനശില വയ്ക്കണം.

ഉത്തരേ ചംദനം ദദ്യാദ്ധരിതാലം തു പൂര്വതഃ സുഗന്ധൈഃ കുസുമൈ രമ്യൈര്വിചിത്രൈശ്ചാപി പൂജയേത്

വടക്കുവശത്ത് ചന്ദനം അർപ്പിക്കണം, കിഴക്കുവശത്ത് ഹരിതാലം വയ്ക്കണം. സുഗന്ധവും മനോഹരവുമായ വിവിധ പുഷ്പങ്ങളാൽ പൂജിക്കണം.

ധൂപം കൃഷ്ണാഗുരും ദദ്യാത്സര്വതശ്ച സഗുഗ്ഗുലമ് വാസാംസി ചാതിസൂക്ഷ്മാണി വികാശാനി നിവേദയേത്

എല്ലാ ദിക്കിലും കറുത്ത അഗുരുവും ഗുഗ്ഗുലും ചേർത്ത് ധൂപം അർപ്പിക്കണം. വളരെ നന്നായി തയാറാക്കിയ വസ്ത്രങ്ങൾ സമർപ്പിക്കണം.

പായസം ഘൃതസംമിശ്രം ഘൃതദീപാംശ്ച ദാപയേത് സര്വം നിവേദ്യ മന്ത്രേണ തതോ ഗച്ഛേത്പ്രദക്ഷിണാമ്

നെയ്യ് ചേർത്ത പായസം, നെയ്യ് വിളക്കുകൾ എന്നിവ അർപ്പിക്കണം. എല്ലാം മന്ത്രത്തോടെ സമർപ്പിച്ച ശേഷം പ്രദക്ഷിണം നടത്തണം.

പ്രണമ്യ ഭക്ത്യാ ദേവേശം സ്തുത്വാ ചാന്തേ ക്ഷമാപയേത് സര്വോപഹാരസംമിശ്രം തതോ ലിംഗം നിവേദയേത്

ഭക്തിയോടെ ദേവേശനോട് നമസ്കരിച്ചു, സ്തുതി അർപ്പിച്ച്, അവസാനം ക്ഷമ ചോദിക്കണം. എല്ലാ ഉപഹാരങ്ങളും ചേർത്ത് ലിംഗത്തിന് സമർപ്പിക്കണം.

ശിവായ ശിവമന്ത്രേണ ദക്ഷിണാമൂര്തിമാശ്രിതഃ ഏവം യോ ഽര്ചയതേ നിത്യം പഞ്ചഗന്ധമയം ശുഭമ്

ശിവമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, ദക്ഷിണാമൂർത്തിയെ ആശ്രയിച്ച്, ഇങ്ങനെ അഞ്ചു സുഗന്ധവസ്തുക്കളാൽ നിർമ്മിച്ച ശുഭമായ ലിംഗം ആരെങ്കിലും പ്രതിദിനം പൂജിച്ചാൽ,

സര്വപാപവിനിര്മുക്തഃ ശിവലോകേ മഹീയതേ ഏതദ്വ്രതോത്തമം ഗുഹ്യം ശിവലിംഗമഹാവ്രതമ്

അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി ശിവലോകത്തിൽ മഹത്വം നേടും. ഈ ശ്രേഷ്ഠവും രഹസ്യവുമായ വ്രതം, ശിവലിംഗമഹാവ്രതം,

ഭക്തസ്യ തേ സമാഖ്യാതം ന ദേയം യസ്യ കസ്യചിത് ദേയം ച ശിവഭക്തേഭ്യഃ ശിവേന കഥിതം പുരാ

ഭക്തനായ നിനക്കിത് വിശദീകരിച്ചു. ഇത് ആര്ക്കും നൽകേണ്ടതല്ല. ശിവഭക്തന്മാർക്ക് മാത്രം നൽകണം, പുരാതനകാലത്ത് ശിവൻ തന്നെ പറഞ്ഞതുപോലെ.

നിത്യനൈമിത്തികാത്കാമ്യാദ്യാ സിദ്ധിരിഹ കീര്തിതാ സാ സര്വാ ലഭ്യേത സദ്യോ ലിംഗബേരപ്രതിഷ്ഠയാ

ദൈനംദിനവും പ്രത്യേകവും ഇഷ്ടപ്രാപ്തിക്കായുള്ളവയും ഉൾപ്പെടെയുള്ള എല്ലാ കർമ്മങ്ങളിലും വിജയമെന്നത് ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ലിംഗബിംബം സ്ഥാപിച്ചാൽ അതെല്ലാം ഉടൻ ലഭിക്കും.

സര്വോ ലിംഗമയോ ലോകസ്സര്വം ലിംഗേ പ്രതിഷ്ഠിതമ് തസ്മാത്പ്രതിഷ്ഠിതേ ലിംഗേ ഭവേത്സര്വം പതിഷ്ഠിതമ്

സകല ലോകവും ലിംഗത്തിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; എല്ലാം ലിംഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. അതുകൊണ്ട് ലിംഗം സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ എല്ലാം നിലനിൽക്കും.

ബ്രഹ്മണാ വിഷ്ണുനാ വാപി രുദ്രേണാന്യേന കേന വാ ലിംഗപ്രതിഷ്ഠാമുത്സൃജ്യ ക്രിയതേ സ്വപദസ്ഥിതിഃ

ബ്രഹ്മാവോ, വിഷ്ണുവോ, രുദ്രനോ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റാരാവശ്യമായാലും, ലിംഗസ്ഥാപനം ഉപേക്ഷിച്ച് തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം മാത്രം കൈവരിച്ചാൽ,

കിമന്യദിഹ വക്തവ്യം പ്രതിഷ്ഠാം പ്രതി കാരണമ് പര്തിഷ്ഠിതം ശിവേനാപി ലിംഗം വൈശ്വേശ്വരം യതഃ

സ്ഥാപനത്തെക്കുറിച്ച് മറ്റെന്ത് പറയേണ്ടതുണ്ട്? കാരണം, ലോകനാഥനായ ലിംഗം ശിവൻതന്നെ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.

തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന പരത്രേഹ ച ശര്മണേ സ്ഥാപയേത്പരമേശസ്യ ലിംഗം ബേരമഥാപി വാ

അതുകൊണ്ട്, എല്ലാ ശ്രമവും കൊണ്ടും, ഈ ലോകത്തോ മറ്റുള്ള ലോകത്തോ സന്തോഷത്തിനായി പരമേശ്വരന്റെ ലിംഗം അല്ലെങ്കിൽ പ്രതിമ സ്ഥാപിക്കണം.

കിമിദം ലിംഗമാഖ്യാതം കഥം ലിംഗീ മഹേശ്വരഃ കഥം ച ലിംഗഭാവോ ഽസ്യ കസ്മാദസ്മിഞ്ഛിവോ ഽര്ച്യതേ

ഈ ലിംഗം എന്നത് എന്താണ്? മഹേശ്വരൻ എങ്ങനെ ലിംഗധാരി ആകുന്നു? അവനിൽ ലിംഗഭാവം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു? ശിവൻ ഈ രൂപത്തിൽ എന്തുകൊണ്ട് ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു?

അവ്യക്തം ലിംഗമാഖ്യാതം ത്രിഗുണപ്രഭവാപ്യയമ് അനാദ്യനംതം വിശ്വസ്യ യദുപാദാനകാരണമ്

ലിംഗം എന്നത് അദൃശ്യവും മൂലഗുണങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ളതും, ആദിയില്ലാത്തതും അനന്തവുമാണ്; അതാണ് ഈ ലോകത്തിന്റെ കാരണമായ വസ്തു.

തദേവ മൂലപ്രകൃതിര്മായാ ച ഗഗനാത്മികാ തത ഏവ സമുത്പന്നം ജഗദേതച്ചരാചരമ്

അത് തന്നെയാണ് മൂലപ്രകൃതിയും മായയും, ആകാശസ്വഭാവമുള്ളതും; അതിൽ നിന്നാണ് ഈ ചലനശൂന്യമായ ലോകം മുഴുവൻ ഉദിച്ചിരിക്കുന്നത്.

അശുദ്ധം ചൈവ ശുദ്ധം യച്ഛുദ്ധാശുദ്ധം ച തത്ത്രിധാ തതഃ ശിവോ മഹേശശ്ച രുദ്രോ വിഷ്ണുഃ പിതാമഹഃ

അശുദ്ധം, ശുദ്ധം, ശുദ്ധവും അശുദ്ധവും ചേർന്നതായും മൂന്ന് വിധത്തിൽ ഉള്ളതിൽ നിന്നാണ് ശിവൻ, മഹേശൻ, രുദ്രൻ, വിഷ്ണു, പിതാമഹൻ എന്നിവരുണ്ടാകുന്നത്.

ഭൂതാനി ചേന്ദ്രിയൈര്ജാതാ ലീയന്തേ ഽത്ര ശിവാജ്ഞയാ അത ഏവ ശിവോ ലിംഗോ ലിംഗമാജ്ഞാപയേദ്യതഃ

ഭൂതങ്ങളും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും ജനിച്ച്, ശിവന്റെ ആജ്ഞയാൽ അവ ഇവിടെ ലയിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് ശിവൻ ലിംഗം, കാരണം എല്ലാം ലിംഗത്തിന്റെ ആജ്ഞയാൽ നടക്കുന്നു.

യതോ ന തദനാജ്ഞാതം കാര്യായ പ്രഭവേത്സ്വതഃ തതോ ജാതസ്യ വിശ്വസ്യ തത്രൈവ വിലയോ യതഃ

അവന്റെ ആജ്ഞയില്ലാതെ ഒന്നും സ്വതന്ത്രമായി നടക്കുകയില്ല; ഈ ലോകം ജനിച്ചതിനു ശേഷം അതിന്റെ ലയവും അവിടെയാണു സംഭവിക്കുന്നത്.

അനേന ലിംഗതാം തസ്യ ഭവേന്നാന്യേന കേനചിത് ലിംഗം ച ശിവയോര്ദേഹസ്താഭ്യാം യസ്മാദധിഷ്ഠിതമ്

ഇതുകൊണ്ടാണ് അവനിൽ ലിംഗഭാവം ഉണ്ടാകുന്നത്, മറ്റൊന്നുകൊണ്ടല്ല; ലിംഗം ശിവനും ശക്തിയും ചേർന്ന ദേഹമാണ്, കാരണം അതിൽ ഇരുവരും വസിക്കുന്നു.

അതസ്തത്ര ശിവഃ സാമ്ബോ നിത്യമേവ സമര്ചയേത് ലിംഗവേദീ മഹാദേവീ ലിംഗം സാക്ഷാന്മഹേശ്വരഃ

അതിനാൽ അവിടെ ശിവനും അംബാളും എല്ലായ്പ്പോഴും ആരാധിക്കപ്പെടണം; ലിംഗം ആണ് വേദി, മഹാദേവി, ലിംഗം തന്നെയാണ് മഹേശ്വരൻ.

തയോഃ സംപൂജനാദേവ സ ച സാ ച സമര്ചിതൌ ന തയോര്ലിംഗദേഹത്വം വിദ്യതേ പരമാര്ഥതഃ

ഇരുവരെയും ആരാധിച്ചാൽ അവനും അവളും ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു; യഥാർത്ഥത്തിൽ, ലിംഗത്തിന് ഇരുവർക്കും ദേഹരൂപം ഇല്ല.

യതസ്ത്വേതൌ വിശുദ്ധൌ തൌ ദേഹസ്തദുപചാരതഃ തദേവ പരമാ ശക്തിഃ ശിവസ്യ പരമാത്മനഃ

അവരിരുവരും ശുദ്ധരായതിനാൽ, അവരുടെ ദേഹം ഉപമയാത്രയാണ്; അതാണ് ശിവന്റെ പരമശക്തി, പരമാത്മാവിന്റെ ശക്തി.

ശക്തിരാജ്ഞാം യദാദത്തേ പ്രസൂതേ തച്ചരാചരമ് ന തസ്യ മഹിമാ ശക്യോ വക്തും വര്ഷശതൈരപി

ശക്തി ആജ്ഞ സ്വീകരിച്ചപ്പോൾ, ചലിക്കുന്നതും അചലവും എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കുന്നു; അവന്റെ മഹത്വം നൂറു വർഷം പറഞ്ഞാലും വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല.

യേനാദൌ മോഹിതൌ സ്യാതാം ബ്രഹ്മനാരായണാവപി പുരാ ത്രിഭുവനസ്യാസ്യ പ്രലയേ സമുപസ്ഥിതേ

ആദിയിൽ, ഈ മൂലോകങ്ങളുടെ പ്രളയം അടുത്തപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവിനെയും നാരായണനെയും പോലും ആരോ മോഹിപ്പിച്ചു.

വാരിശയ്യാഗതോ വിഷ്ണുഃ സുഷ്വാപാനാകുലഃ സുഖമ് യദൃച്ഛയാ ഗതസ്തത്ര ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ

വെള്ളത്തിൽ കിടന്ന വിഷ്ണു ആഴമായി ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു; ആ സമയത്ത് ലോകപിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് അവിടെ എത്തി.