ശിവപുരാണമ്

ആസപ്തതേസ്തു നിയമം പശ്ചാത്പ്രവ്രാജനം ചരേത് പ്രാതര്ദ്വാദശസാഹസ്രം പ്രവ്രാജീപ്രണവം ജപേത്

ഏഴ് ദിവസം നിയമം പാലിച്ച ശേഷം, പിന്നീട് സന്ന്യാസം സ്വീകരിക്കണം; പ്രഭാതത്തിൽ, സന്ന്യാസിയുടെ പ്രണവം പന്ത്രണ്ടായിരം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം.

ദിനേ ദിനേ ത്വതിക്രാംതേ നിത്യമേവം ക്രമാജ്ജപേത് മാസാദൌ ക്രമശോ ഽതീതേ സാര്ധലക്ഷജപേന ഹി

ദിവസം ദിവസമായി, സമയം കടന്നുപോകുമ്പോൾ, ഈ ക്രമത്തിൽ ജപിക്കണം; മാസത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലും, അതിനുശേഷവും, ഒരുലക്ഷം അഞ്ഞൂറായിരം ജപം നടത്തണം.

അത ഊര്ധ്വമതിക്രാംതേ പുനഃ പ്രൈഷം സമാചരേത് ഏവം കൃത്വാ ദോഷശാംതിരന്യഥാ രൌരവം വ്രജേത്

അതിന് ശേഷം, സമയം കടന്നുപോയാൽ, വീണ്ടും പ്രേഷണം നടത്തണം; ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ ദോഷങ്ങൾ ശമിക്കും, അല്ലെങ്കിൽ രൗരവ നരകത്തിൽ പോകേണ്ടിവരും.

ധര്മാര്ഥയോസ്തതോ യത്നം കുര്യാത്കാമീ ന ചേതരഃ ബ്രാഹ്മണോ മുക്തികാമഃ സ്യാദ്ബ്രഹ്മജ്ഞാനം സദാഭ്യസേത്

അതിനാൽ, ധർമ്മവും സമ്പത്തും ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ പരിശ്രമിക്കണം; അല്ലാത്തവർക്ക് വേണ്ടിയല്ല. മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ എപ്പോഴും ബ്രഹ്മജ്ഞാനം അഭ്യസിക്കണം.

ധര്മാദര്ഥോ ഽര്ഥതോ ഭോഗോ ഭോഗാദ്വൈരാഗ്യസംഭവഃ ധര്മാര്ജിതാര്ഥഭോഗേന വൈരാഗ്യമുപജായതേ

ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് സമ്പത്ത്, സമ്പത്തിൽ നിന്ന് ഭോഗം, ഭോഗത്തിൽ നിന്ന് വൈരാഗ്യം ഉണ്ടാകുന്നു; ധർമ്മത്തിലും സമ്പത്തിലും നിന്നുള്ള ഭോഗം വഴി വൈരാഗ്യം ജനിക്കുന്നു.

വിപരീതാര്ഥഭോഗേന രാഗ ഏവ പ്രജായതേ ധര്മശ്ച ദ്വിവിധഃ പ്രോക്തോ ദ്രവ്യദേഹദ്വയേന ച

വിപരീതമായി ലഭിച്ച ഭോഗം വഴി ആസക്തി മാത്രം ജനിക്കുന്നു; ധർമ്മം രണ്ടു വിധമാണ്, ദ്രവ്യത്താലും ശരീരത്താലും.

ദ്രവ്യമിജ്യാദിരൂപം സ്യാത്തീര്ഥസ്നാനാദി ദൈഹികമ് ധനേന ധനമാപ്നോതി തപസാ ദിവ്യരൂപതാമ്

ദ്രവ്യം യജ്ഞാദികൾ രൂപത്തിലാണ്; തീർത്ഥസ്നാനം പോലുള്ളവ ശരീരപരമാണ്. ധനത്തോടെ ധനം ലഭിക്കും; തപസ്സിലൂടെ ദിവ്യരൂപം നേടാം.

നിഷ്കാമഃ ശുദ്ധിമാപ്നോതി ശുദ്ധ്യാ ജ്ഞാനം ന സംശയഃ കൃതാദൌ ഹി തപഃശ്ലോഘ്യം ദ്രവ്യധര്മഃ കലൌ യുഗേ

ആഗ്രഹമില്ലാത്തവൻ ശുദ്ധി നേടുന്നു; ശുദ്ധിയിലൂടെ ജ്ഞാനം ലഭിക്കും — സംശയമില്ല. കൃതയുഗത്തിൽ തപസ്സാണ് പ്രധാനപ്പെട്ടത്; കലിയുഗത്തിൽ ദ്രവ്യധർമ്മം.

കൃതേധ്യാനാജ്ജ്ഞാനസിദ്ധിസ്ത്രേതായാം തപസാ തഥാ ദ്വാപരേ യജനാജ്ജ്ഞാനം പ്രതിമാപൂജയാ കലൌ

കൃതയുഗത്തിൽ ധ്യാനത്തിലൂടെ ജ്ഞാനസിദ്ധി; ത്രേതായുഗത്തിൽ തപസ്സിലൂടെ; ദ്വാപരത്തിൽ യജ്ഞം വഴി ജ്ഞാനം; കലിയുഗത്തിൽ പ്രതിമാപൂജയിലൂടെ.

യാദൃശം പുണ്യം പാപം വാ താദൃശം ഫലമേവ ഹി ദ്രവ്യദേഹാംഗഭേദേന ന്യൂനവൃദ്ധിക്ഷയാദികമ്

എന്ത് പുണ്യമായാലും പാപമായാലും അതിന് തുല്യമായ ഫലം ലഭിക്കും; ദ്രവ്യവും ശരീരവും ഭേദമനുസരിച്ച് വർദ്ധന, കുറവ്, നാശം എന്നിവ ഉണ്ടാകും.

അധര്മോ ഹിംസികാരൂപോ ധര്മസ്തു സുഖരൂപകഃ അധര്മാദ്ദുഃഖമാപ്നോതി ധര്മാദ്വൈ സുഖമേധതേ

അധർമ്മം ഹിംസയുടെ സ്വഭാവമുള്ളതാണ്; ധർമ്മം സുഖത്തിന്റെ സ്വഭാവമുള്ളത്. അധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് ദു:ഖം ലഭിക്കും; ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് സുഖം ലഭിക്കും.

വിദ്യാദുര്വൃത്തിതോ ദുഃഖം സുഖം വിദ്യാത്സുവൃത്തിതഃ ധര്മാര്ജനമതഃ കുര്യാദ്ഭോഗമോക്ഷപ്രസിദ്ധയേ

വിദ്യയുണ്ടായിട്ടും ദുഷ്ടമായ പെരുമാറ്റം ദു:ഖം ഉണ്ടാക്കുന്നു, നല്ല പെരുമാറ്റം സന്തോഷം നൽകുന്നു. അതുകൊണ്ട്, അനുഭവവും മോക്ഷവും നേടാൻ ധർമ്മം നേടാൻ ശ്രമിക്കണം.

സകുടുംബസ്യ വിപ്രസ്യ ചതുര്ജനയുതസ്യ ച ശതവര്ഷസ്യ വൃത്തിം തു ദദ്യാത്തദ്ബ്രഹ്മലോകദമ്

ഒരു കുടുംബം ഉള്ള, നാലുപേരുള്ള ഒരു പണ്ഡിതനായ ബ്രാഹ്മണന്റെ നൂറുവർഷത്തെ ജീവിക്കാനുള്ള ചെലവ് നൽകുന്നവന് ബ്രഹ്മലോകം ലഭിക്കും എന്ന് പറയുന്നു.

ചാംദ്രായണസഹസ്രം തു ബ്രഹ്മലോകപ്രദം വിദുഃ സഹസ്രസ്യ കുടുംബസ്യ പ്രതിഷ്ഠാം ക്ഷത്രിയശ്ചരേത്

ആയിരം ചാന്ദ്രായണ വ്രതങ്ങൾ ആചരിക്കുന്നവന് ബ്രഹ്മലോകം ലഭിക്കും. ഒരു ക്ഷത്രിയൻ ആയിരം കുടുംബങ്ങൾക്ക് ജീവിക്കാനുള്ള സൗകര്യം ഒരുക്കണം.

ഇംദ്രലോകപ്രദം വിദ്യാദയുതം ബ്രഹ്മലോകദമ് യാം ദേവതാം പുരസ്കൃത്യ ദാനമാചരതേ നരഃ

പതിനായിരം പേർക്ക് പഠനം നൽകുന്ന ദാനവും, ഒരു ദേവതയെ ആദരിച്ചു ചെയ്യുന്ന ദാനവും ബ്രഹ്മലോകം നൽകുന്നു. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ഇന്ദ്രലോകവും ലഭിക്കും.

തത്തല്ലോകമവാപ്നോതി ഇതി വേദവിദോ വിദുഃ അര്ഥഹീനഃ സദാ കുര്യാത്തപസാ മാര്ജനം തഥാ

ദാനം ഏത് ദേവതക്ക് സമർപ്പിച്ചാലോ, ആ ദേവതയുടെ ലോകം ലഭിക്കും എന്ന് വേദജ്ഞർ പറയുന്നു. ധനം ഇല്ലാത്തവർ എപ്പോഴും തപസ്സിലൂടെ ശുദ്ധി നേടണം.

തീര്ഥാച്ച തപസാ പ്രാപ്യം സുഖമക്ഷയ്യമശ്നുതേ അര്ഥാര്ജനമഥോ വക്ഷ്യേ ന്യായതഃ സുസമാഹിതഃ

തീർത്ഥയാത്രയും തപസ്സും വഴി അക്ഷയമായ സുഖം ലഭിക്കും. ഇനി ഞാൻ നീതിയോടെ ധനം നേടാനുള്ള മാർഗം വിശദീകരിക്കാം.

കൃതാത്പ്രതിഗ്രഹാച്ചൈവ യാജനാച്ച വിശുദ്ധിതഃ അദൈന്യാദനതിക്ലേശാദ്ബ്രാഹ്മണോ ധനമര്ജയേത്

ബ്രാഹ്മണൻ ശുദ്ധമായ മാർഗ്ഗങ്ങളിൽ നിന്ന്, യുക്തിയായി ദാനം സ്വീകരിച്ച്, യാഗങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തു, ഭിക്ഷയോ അതികഷ്ടമോ ഇല്ലാതെ ധനം സമ്പാദിക്കണം.

ക്ഷത്രിയോ ബാഹുവീര്യേണ കൃഷിഗോരക്ഷണാദ്വിശഃ ന്യായാര്ജിതസ്യ വിത്തസ്യ ദാനാത്സിദ്ധിം സമശ്നുതേ

ക്ഷത്രിയൻ തന്റെ കൈവശമുള്ള ശക്തിയാൽ, വൈശ്യൻ കൃഷിയും പശുപാലനവും നടത്തി, നീതിപൂർവ്വം സമ്പാദിച്ച ധനം ദാനം ചെയ്താൽ സിദ്ധി നേടും.

ജ്ഞാനസിദ്ധ്യാ മോക്ഷസിദ്ധിഃ സര്വേഷാം ഗുര്വനുഗ്രഹാത് മോക്ഷാത്സ്വരൂപസിദ്ധിഃ സ്യാത്പരാനന്ദം സമശ്നുതേ

ജ്ഞാനം നേടുമ്പോൾ ഗുരുവിന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ എല്ലാവർക്കും മോക്ഷം ലഭിക്കും. മോക്ഷം ലഭിച്ചാൽ സ്വരൂപം അറിയാം, അതിലൂടെ പരമാനന്ദം അനുഭവിക്കും.

സത്സംഗാത്സര്വമേതദ്വൈ നരാണാം ജായതേ ദ്വിജാഃ ധനധാന്യാദികം സര്വം ദേയം വൈ ഗൃഹമേധിനാ

സത്സംഗം കൊണ്ടാണ് മനുഷ്യർക്കെല്ലാം ഇതൊക്കെയും ലഭിക്കുന്നത്, ദ്വിജന്മാരേ. ഗൃഹസ്ഥൻ തന്റെ സമ്പത്തും ധാന്യവും മറ്റെല്ലാം ദാനം ചെയ്യണം.

യദ്യത്കാലേ വസ്തുജാതം ഫലം വാ ധാന്യമേവ ച തത്തത്സര്വം ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ദേയം വൈ ഹിതമിച്ഛതാ

ഏത് സമയത്തും ലഭ്യമായ വസ്തുക്കളോ പഴങ്ങളോ ധാന്യങ്ങളോ എല്ലാം, ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്യണം.

ജലം ചൈവ സദാ ദേയമന്നം ക്ഷുദ്വ്യാധിശാംതയേ ക്ഷേത്രം ധാന്യം തഥാ ഽ ഽമാന്നമന്നമേവം ചതുര്വിധമ്

എപ്പോഴും വെള്ളവും അന്നവും നൽകണം, വിശപ്പും രോഗവും അകറ്റാൻ. കൃഷിഭൂമി, ധാന്യം, പാചകിച്ച ഭക്ഷണം, ഇങ്ങനെ നാലുവിധം അന്നവും നൽകണം.

യാവത്കാലം യദന്നം വൈ ഭുക്ത്വാ ശ്രവണമേധതേ താവത്കൃതസ്യ പുണ്യസ്യ ത്വര്ധം ദാതുര്ന സംശയഃ

ദാനം ചെയ്ത അന്നം കഴിക്കപ്പെടുന്ന കാലം മുഴുവൻ, അതിനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കപ്പെടുന്ന കാലം മുഴുവൻ, ആ ദാനത്തിന്റെ പുണ്യത്തിന്റെ പാതി ദാതാവിന് ലഭിക്കും, സംശയമില്ല.

ഗ്രഹീതാഹിഗൃഹീതസ്യ ദാനാദ്വൈ തപസാ തഥാ പാപസംശോധനം കുര്യാദന്യഥാ രൌരവം വ്രജേത്

ദാനം സ്വീകരിച്ചവൻ, താനുമാണ് ദാനം ചെയ്യുകയും തപസ്സു ചെയ്യുകയും ചെയ്താൽ പാപം ശുദ്ധീകരിക്കും. അല്ലെങ്കിൽ റൗരവനാമമുള്ള നരകത്തിൽ പോകേണ്ടി വരും.

ആത്മവിത്തം ത്രിധാ കുര്യാദ്ധര്മവൃദ്ധ്യാത്മഭോഗതഃ നിത്യം നൈമിത്തകം കാമ്യം കര്മ കുര്യാത്തു ധര്മതഃ

സ്വന്തം സമ്പത്ത് മൂന്നു ഭാഗമാക്കി വിഭജിക്കണം: ധർമ്മം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ, സ്വയം അനുഭവിക്കാൻ, ആത്മാർത്ഥതയ്ക്ക്. പ്രതിദിനവും, പ്രത്യേക സമയങ്ങളിലും, ആഗ്രഹമുള്ള സമയങ്ങളിലും, എല്ലാ കര്‍മ്മങ്ങളും ധർമ്മത്തിന് അനുസരിച്ച് ചെയ്യണം.

വിത്തസ്യ വര്ധനം കുര്യാദ്വൃദ്ധ്യംശേന ഹി സാധകഃ ഹിതേന മിതമേ ധ്യേന ഭോഗം ഭോഗാംശതശ്ചരേത്

വിജയം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ സമ്പത്ത് വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ അതിനായി ഒരു ഭാഗം മാറ്റിവെക്കണം. അനുഭവം എപ്പോഴും മിതമായിരിക്കുകയും, അനുഭവത്തിനായി മാറ്റിവച്ച ഭാഗം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുകയും വേണം.

കൃഷ്യര്ജിതേ ദശാംശം ഹി ദേയം പാപസ്യ ശുദ്ധയേ ശേഷേണ കുര്യാദ്ധര്മാദി അന്യഥാ രൌരവം വ്രജേത്

കൃഷിയിൽ നിന്ന് സമ്പാദിച്ച സമ്പത്തിന്റെ പത്ത് ശതമാനം പാപശുദ്ധിക്ക് വേണ്ടി നൽകണം. ശേഷിച്ച ഭാഗം ധർമ്മാദികൾക്ക് ഉപയോഗിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്യില്ലെങ്കിൽ റൗരവനരകത്തിൽ പോകേണ്ടി വരും.

അഥവാ പാപബുദ്ധിഃ സ്യാത്ക്ഷയം വാ സത്യമേഷ്യതി വൃദ്ധിവാണിജ്യകേ ദേയഷ്ഷഡംശോ ഹി വിചക്ഷണൈഃ

അല്ലെങ്കിൽ, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവനോ, നശീകരണം നേരിടും. എന്നാൽ, സമ്പത്ത് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന വ്യാപാരത്തിൽ, ജ്ഞാനികൾ ആറിൽ ഒരു ഭാഗം ദാനം ചെയ്യണം.