ശിവപുരാണമ്

അഥ ജാതേ ച സായാഹ്നേ ഭുവി പശ്ചിമദിങ്മുഖഃ ഉദ്ധൃത്യ ദദ്യാത്പ്രാതസ്തു മധ്യാഹ്നേംഗുലിഭിസ്തഥാ

ശംഖം പോലെ സന്ധ്യാസമയത്ത് ഭൂമിയിൽ പടിഞ്ഞാറ് നോക്കി വെള്ളം ഉയർത്തി സമർപ്പിക്കണം; രാവിലെയും ഉച്ചയിലും വിരലുകൾകൊണ്ട് അർഘ്യം സമർപ്പിക്കണം.

അംഗുലീനാം ച രംധ്രേണ ലംബം പശ്യേദ്ദിവാകരമ് ആത്മപ്രദക്ഷിണം കൃത്വാ ശുദ്ധാചമനമാചരേത്

വിരലുകളുടെ ഇടവഴിയിലൂടെ സൂര്യനെ കിടക്കുന്നത് പോലെ കാണണം; പിന്നെ സ്വയം പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത് ശുദ്ധമായ ആചമനം ചെയ്യണം.

സായം മുഹൂര്താദര്വാക്തു കൃതാ സംധ്യാ വൃഥാ ഭവേത് അകാലാത്കാല ഇത്യുക്തോ ദിനേ ഽതീതേ യഥാക്രമമ്

വൈകുന്നേരം സന്ധ്യ നിർദ്ദിഷ്ട സമയത്തിന് ശേഷം ചെയ്താൽ അതിന് ഫലം ഉണ്ടാകില്ല; സമയമല്ലാത്തപ്പോൾ ചെയ്താൽ, അന്ന് കഴിഞ്ഞാൽ മാത്രമേ അതിന് 'സമയോചിതം' എന്നു പറയാവൂ.

ദിവാ ഽതീതേ ച ഗായത്രീം ശതം നിത്യേ ക്രമാജ്ജപേത് ആദര്ശാഹാത്പരാ ഽതീതേ ഗായത്രീം ലക്ഷമഭ്യസേത്

ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ, ഓരോ ദിവസവും ഗായത്രി നൂറ് പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം; ദർപ്പണകാലം കഴിഞ്ഞാൽ, ഗായത്രി ഒരു ലക്ഷം പ്രാവശ്യം അഭ്യസിക്കണം.

മാസാതീതേ തു നിത്യേ ഹി പുനശ്ചോപനയം ചരേത് ഈശോ ഗൌരീഗുഹോ വിഷ്ണുര്ബ്രഹ്മാ ചേംദ്രശ്ച വൈ യമഃ

ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞാൽ, വീണ്ടും നിത്യോപനയനം നടത്തണം; ഈശൻ, ഗൗരി, ഗുഹൻ, വിഷ്ണു, ബ്രഹ്മാ, ഇന്ദ്രൻ, യമൻ ഇവരും.

ഏവം രൂപാംശ്ച വൈ ദേവാംസ്തര്പയേദര്ഥസിദ്ധയേ ബ്രഹ്മാര്പണം തതഃ കൃത്വാ ശുദ്ധാചമനമാചരേത്

ഇങ്ങനെ ഈ ദേവന്മാരുടെ രൂപങ്ങളെ അഭിഷ്ടഫലത്തിനായി തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം; ബ്രഹ്മത്തിന് സമർപ്പിച്ച് ശേഷം ശുദ്ധമായ ആചമനം ചെയ്യണം.

തീര്ഥദക്ഷിണതഃ ശസ്തേ മഠേ മംത്രാലയേ ബുധഃ തത്ര ദേവാലയേ വാപി ഗൃഹേ വാ നിയതസ്ഥലേ

തീർത്ഥത്തിന്റെ തെക്കുവശത്ത്, മഠത്തിൽ, മന്ത്രാലയത്തിൽ ജ്ഞാനികൾ ചെയ്യണം; അവിടെ ദേവാലയത്തിലോ വീട്ടിലോ സ്ഥിരമായ സ്ഥലത്തോ.

സര്വാന്ദേവാന്നമസ്കൃത്യ സ്ഥിരബുദ്ധിഃ സ്ഥിരാസനഃ പ്രണവം പൂര്വമഭ്യസ്യ ഗായത്രീമഭ്യസേത്തതഃ

എല്ലാ ദേവന്മാരെയും വന്ദിച്ച്, സ്ഥിരമായ മനസ്സും ഇരിപ്പും കൊണ്ടു ആദ്യം പ്രണവം ജപിച്ച്, പിന്നെ ഗായത്രി ജപിക്കണം.

ജീവബ്രഹ്മൈക്യവിഷയം ബുദ്ധ്വാ പ്രണവമഭ്യസേത് ത്രൈലോക്യസൃഷ്ടികര്താരം സ്ഥിതികര്താരമച്യുതമ്

ജീവനും ബ്രഹ്മാവും ഒന്നാണെന്നു മനസ്സിലാക്കി, പ്രണവം ജപിക്കണം; മൂന്നു ലോകവും സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, നിലനിൽക്കുന്നവൻ, അക്ഷരൻ.

സംഹര്താരം തഥാ രുദ്രം സ്വപ്രകാശമുപാസ്മഹേ ജ്ഞാനകര്മേംദ്രിയാണാം ച മനോവൃത്തീര്ധിയസ്തഥാ

നശിപ്പിക്കുന്നവനും, രുദ്രനും, സ്വയം പ്രകാശിക്കുന്നവനെയും നാം ഉപാസിക്കണം; ജ്ഞാനേന്ദ്രിയങ്ങൾ, കർമേന്ദ്രിയങ്ങൾ, മനസ്സിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ, ബുദ്ധി എന്നിവയും.

ഭോഗമോക്ഷപ്രദേ ധര്മേ ജ്ഞാനേ ച പ്രേരയേത്സദാ ഇത്ഥമര്ഥം ധിയാധ്യായന്ബ്രഹ്മപ്രാപ്നോതി നിശ്ചയഃ

ധർമ്മത്തിൽ, ജ്ഞാനത്തിൽ, ഭോഗത്തിൽ, മോക്ഷത്തിൽ എന്നും പ്രേരിപ്പിക്കണം; ഇങ്ങനെ ഈ അർത്ഥം മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ചാൽ, ബ്രഹ്മം ഉറപ്പായി ലഭിക്കും.

കേവലം വാ ജപേന്നിത്യം ബ്രാഹ്മണ്യസ്യ ച പൂര്തയേ സഹസ്രമഭ്യസേന്നിത്യം പ്രാതര്ബ്രാഹ്മണപുംഗവഃ

അല്ലെങ്കിൽ, ബ്രാഹ്മണ്യത്തിന്റെ പൂർത്തിക്കായി ദിവസേന ജപിക്കാം; പ്രഭാതത്തിൽ പ്രധാന ബ്രാഹ്മണൻ ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം.

അന്യേഷാം ച യഥാ ശക്തിമ് അധ്യാഹ്നേ ച ശതം ജപേത് സായം ദ്വിദശകം ജ്ഞേയം ശിഖാഷ്ടകസമന്വിതമ്

മറ്റുള്ളവർക്ക് കഴിവനുസരിച്ച്, ഉച്ചയ്ക്ക് നൂറ് പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം; വൈകുന്നേരം പന്ത്രണ്ട് പ്രാവശ്യം, ശിഖാ അഷ്ടകത്തോടെ കൂടി.

മൂലാധാരം സമാരഭ്യ ദ്വാദശാംതസ്ഥിതാംസ്തഥാ വിദ്യേശബ്രഹ്മവിഷ്ണ്വീശജീവാത്മപരമേശ്വരാന്

മൂലാധാരത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, പന്ത്രണ്ടാം അംശം വരെ ഉള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ, വിദ്യാധിപന്മാരെയും ബ്രഹ്മാവിനെയും വിഷ്ണുവിനെയും ശിവനെയും, ജീവാത്മാവിനെയും പരമേശ്വരനെയും ധ്യാനിക്കുക.

ബ്രഹ്മബുദ്ധ്യാ തദൈക്യം ച സോഹം ഭാവനയാ ജപേത് താനേവ ബ്രഹ്മരംധ്രാദൌ കായാദ്ബാഹ്യേ ച ഭാവയേത്

ബ്രഹ്മാവിനോടൊപ്പം ബുദ്ധി ഏകീകരിച്ച്, 'സോഹം' എന്ന ഭാവനയോടെ ജപിക്കുക. ഇവയെ ബ്രഹ്മരന്ധ്രത്തിൽ നിന്നും ശരീരത്തിന് പുറത്തും ധ്യാനിക്കുക.

മഹത്തത്ത്വം സമാരഭ്യ ശരീരം തു സഹസ്രകമ് ഏകൈകസ്മാജ്ജപാദേകമതിക്രമ്യ ശനൈഃ ശനൈഃ

മഹത്തത്ത്വത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, ശരീരം ആയിരം മടങ്ങാണ്. ഓരോന്നിലും ഒരിക്കൽ വീതം ജപിച്ച്, ക്രമേണ മുന്നോട്ട് പോകണം.

പരസ്മിന്യോജയേജ്ജീവം ജപതത്ത്വമുദാഹൃതമ് ശതദ്വിദശകം ദേഹം ശിഖാഷ്ടകസമന്വിതമ്

ജീവാത്മാവിനെ പരമാത്മാവിൽ ഏകീകരിക്കണം; ഇതാണ് ജപതത്ത്വം എന്ന് പറയുന്നത്. ശരീരം നൂറും പത്തും അംശങ്ങളോടുകൂടി, എട്ട് ശിഖകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

മംത്രാണാം ജപ ഏവം ഹി ജപമാദിക്രമാദ്വിദുഃ സഹസ്രം ബ്രാഹ്മദം വിദ്യാച്ഛതമൈംദ്രപ്രദം വിദുഃ

മന്ത്രങ്ങളുടെ ജപം ഇങ്ങനെ ക്രമാനുസൃതമായി നടത്തണം; ആയിരം ജപം ബ്രഹ്മാവിനോടു ചേർന്നതാണെന്ന് അറിയണം, നൂറ് ജപം ഇന്ദ്രനോടു ചേർന്നതാണെന്ന് അറിയണം.

ഇതരത്ത്വാത്മരക്ഷാര്ഥം ബ്രഹ്മയോനിഷു ജായതേ ദിവാകരമുപസ്ഥായ നിത്യമിത്ഥം സമാചരേത്

മറ്റു തത്ത്വങ്ങളിൽ നിന്ന് ആത്മാവിനെ കാക്കാൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഗർഭത്തിൽ ജനനം നേടുന്നു; സൂര്യനെ നേരിട്ട്, എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ ആചരണം ചെയ്യണം.

ലക്ഷദ്വാദശയുക്തസ്തു പൂര്ണബ്രാഹ്മണ ഈരിതഃ ഗായത്ര്യാ ലക്ഷഹീനം തു വേദകാര്യേന യോജയേത്

പതിനായിരം ഇരുപതിനായിരം ജപം പൂർത്തിയാക്കിയവൻ പൂർണ്ണ ബ്രാഹ്മണനാണ്; ഗായത്രിയുടെ നൂറ് ആയിരം ജപം കുറവാണെങ്കിൽ, അതു വേദകാര്യങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കണം.

ആസപ്തതേസ്തു നിയമം പശ്ചാത്പ്രവ്രാജനം ചരേത് പ്രാതര്ദ്വാദശസാഹസ്രം പ്രവ്രാജീപ്രണവം ജപേത്

ഏഴ് ദിവസം നിയമം പാലിച്ച ശേഷം, പിന്നീട് സന്ന്യാസം സ്വീകരിക്കണം; പ്രഭാതത്തിൽ, സന്ന്യാസിയുടെ പ്രണവം പന്ത്രണ്ടായിരം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം.

ദിനേ ദിനേ ത്വതിക്രാംതേ നിത്യമേവം ക്രമാജ്ജപേത് മാസാദൌ ക്രമശോ ഽതീതേ സാര്ധലക്ഷജപേന ഹി

ദിവസം ദിവസമായി, സമയം കടന്നുപോകുമ്പോൾ, ഈ ക്രമത്തിൽ ജപിക്കണം; മാസത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലും, അതിനുശേഷവും, ഒരുലക്ഷം അഞ്ഞൂറായിരം ജപം നടത്തണം.

അത ഊര്ധ്വമതിക്രാംതേ പുനഃ പ്രൈഷം സമാചരേത് ഏവം കൃത്വാ ദോഷശാംതിരന്യഥാ രൌരവം വ്രജേത്

അതിന് ശേഷം, സമയം കടന്നുപോയാൽ, വീണ്ടും പ്രേഷണം നടത്തണം; ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ ദോഷങ്ങൾ ശമിക്കും, അല്ലെങ്കിൽ രൗരവ നരകത്തിൽ പോകേണ്ടിവരും.

ധര്മാര്ഥയോസ്തതോ യത്നം കുര്യാത്കാമീ ന ചേതരഃ ബ്രാഹ്മണോ മുക്തികാമഃ സ്യാദ്ബ്രഹ്മജ്ഞാനം സദാഭ്യസേത്

അതിനാൽ, ധർമ്മവും സമ്പത്തും ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ പരിശ്രമിക്കണം; അല്ലാത്തവർക്ക് വേണ്ടിയല്ല. മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ എപ്പോഴും ബ്രഹ്മജ്ഞാനം അഭ്യസിക്കണം.

ധര്മാദര്ഥോ ഽര്ഥതോ ഭോഗോ ഭോഗാദ്വൈരാഗ്യസംഭവഃ ധര്മാര്ജിതാര്ഥഭോഗേന വൈരാഗ്യമുപജായതേ

ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് സമ്പത്ത്, സമ്പത്തിൽ നിന്ന് ഭോഗം, ഭോഗത്തിൽ നിന്ന് വൈരാഗ്യം ഉണ്ടാകുന്നു; ധർമ്മത്തിലും സമ്പത്തിലും നിന്നുള്ള ഭോഗം വഴി വൈരാഗ്യം ജനിക്കുന്നു.

വിപരീതാര്ഥഭോഗേന രാഗ ഏവ പ്രജായതേ ധര്മശ്ച ദ്വിവിധഃ പ്രോക്തോ ദ്രവ്യദേഹദ്വയേന ച

വിപരീതമായി ലഭിച്ച ഭോഗം വഴി ആസക്തി മാത്രം ജനിക്കുന്നു; ധർമ്മം രണ്ടു വിധമാണ്, ദ്രവ്യത്താലും ശരീരത്താലും.

ദ്രവ്യമിജ്യാദിരൂപം സ്യാത്തീര്ഥസ്നാനാദി ദൈഹികമ് ധനേന ധനമാപ്നോതി തപസാ ദിവ്യരൂപതാമ്

ദ്രവ്യം യജ്ഞാദികൾ രൂപത്തിലാണ്; തീർത്ഥസ്നാനം പോലുള്ളവ ശരീരപരമാണ്. ധനത്തോടെ ധനം ലഭിക്കും; തപസ്സിലൂടെ ദിവ്യരൂപം നേടാം.

നിഷ്കാമഃ ശുദ്ധിമാപ്നോതി ശുദ്ധ്യാ ജ്ഞാനം ന സംശയഃ കൃതാദൌ ഹി തപഃശ്ലോഘ്യം ദ്രവ്യധര്മഃ കലൌ യുഗേ

ആഗ്രഹമില്ലാത്തവൻ ശുദ്ധി നേടുന്നു; ശുദ്ധിയിലൂടെ ജ്ഞാനം ലഭിക്കും — സംശയമില്ല. കൃതയുഗത്തിൽ തപസ്സാണ് പ്രധാനപ്പെട്ടത്; കലിയുഗത്തിൽ ദ്രവ്യധർമ്മം.

കൃതേധ്യാനാജ്ജ്ഞാനസിദ്ധിസ്ത്രേതായാം തപസാ തഥാ ദ്വാപരേ യജനാജ്ജ്ഞാനം പ്രതിമാപൂജയാ കലൌ

കൃതയുഗത്തിൽ ധ്യാനത്തിലൂടെ ജ്ഞാനസിദ്ധി; ത്രേതായുഗത്തിൽ തപസ്സിലൂടെ; ദ്വാപരത്തിൽ യജ്ഞം വഴി ജ്ഞാനം; കലിയുഗത്തിൽ പ്രതിമാപൂജയിലൂടെ.