ശിവപുരാണമ്

ആജാനു ജലമാവിശ്യ മംത്രസ്നാനം സമാചരേത് ദേവാദീംസ്തര്പയേദ്വിദ്വാംസ്തത്ര തീര്ഥജലേന ച

മുട്ടുവരെയുള്ള വെള്ളത്തിൽ കയറി, മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് സ്നാനം ചെയ്യണം; അവിടെ ദൈവങ്ങൾക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും തീർത്ഥജലം നൽകി തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം.

ധൌതവസ്ത്രം സമാദായ പഞ്ചകച്ഛേന ധാരയേത് ഉത്തരീയം ച കിം ചൈവ ധാര്യം സര്വേഷു കര്മസു

കഴുകിയ വസ്ത്രം എടുത്ത്, അഞ്ചു മടക്കത്തിൽ ധരിക്കണം; ഉത്തരീയവും എല്ലാ കര്‍മ്മങ്ങളിലും ധരിക്കേണ്ടതാണ്.

നദ്യാദിതീര്ഥസ്നാനേ തു സ്നാനവസ്ത്രം ന ശോധയേത് വാപീകൂപഗൃഹാദൌ തു സ്നാനാദൂര്ധ്വം നയേദ്ബുധഃ

നദിയിലോ മറ്റേതെങ്കിലും തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുമ്പോൾ സ്നാനവസ്ത്രം കഴുകരുത്; പക്ഷേ, കുളം, കിണർ, വീടുകളിലോ സ്നാനത്തിന് ശേഷം വസ്ത്രം കഴുകണം.

ശിലാദാര്വാദികേ വാപി ജലേ വാപി സ്ഥലേപി വാ സംശോധ്യ പീഡയേദ്വസ്ത്രം പിത്ഃണാം തൃപ്തയേ ദ്വിജാഃ

കല്ലിന്മേലോ, പുല്ലിന്മേലോ, വെള്ളത്തിലോ, നിലത്തോ വസ്ത്രം കഴുകി പിഴിഞ്ഞ് പിതാക്കന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം, ദ്വിജന്മാരേ.

ജാബാലകോക്തമംത്രേണ ഭസ്മനാ ച ത്രിപുംഡ്രകമ് അന്യഥാ ചേജ്ജലേ പാത ഇതസ്തന്നരകമൃച്ഛതി

ജാബാലൻ പഠിപ്പിച്ച മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, ഭസ്മം കൊണ്ട് തലയിലു മൂന്നു രേഖ വരയ്ക്കണം; അല്ലാതെ വെള്ളത്തിൽ വരയ്ക്കുകയാണെങ്കിൽ അതിന്റെ ഫലമായി നരകത്തിൽ പോകേണ്ടിവരും.

ആപോഹിഷ്ഠേതി ശിരസി പ്രോക്ഷയേത്പാപശാംതയേ യസ്യേതി മംത്രം പാദേ തു സംധിപ്രോക്ഷണമുച്യതേ

പാപം നീക്കാൻ, 'ആപോ ഹിഷ്ഠ' എന്ന മന്ത്രം തലയിൽ ഉച്ചരിച്ച് വെള്ളം തളിക്കണം; 'യസ്യ' എന്ന മന്ത്രം കാലിൽ ഉച്ചരിച്ച് സന്ധികളിൽ വെള്ളം തളിക്കുന്നതാണു്.

പാദേ മൂര്ധ്നി ഹൃദി ചൈവ മൂര്ധ്നി ഹൃത്പാദ ഏവ ച ഹൃത്പാദമൂര്ധ്നി സംപ്രോക്ഷ്യ മംത്രസ്നാനം വിദുര്ബുധാഃ

കാലിലും തലയിൽ, ഹൃദയത്തിലും, വീണ്ടും തലയിൽ, ഹൃദയത്തിലും കാലിലും, ഇങ്ങനെ ഹൃദയം, കാൽ, തല എന്നിവയിൽ വെള്ളം തളിച്ചാൽ അതാണ് മന്ത്രസ്നാനം എന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.

ഈഷത്സ്പര്ശേ ച ദൌഃ സ്വാസ്ഥ്യേ രാജരാഷ്ട്രഭയേ ഽപി ച അത്യാഗതികാലേ ച മംത്രസ്നാനം സമാചരേത്

സ്വൽപ്പം സ്പർശം സംഭവിച്ചാലോ, രോഗം വന്നാലോ, രാജാവിനോ രാജ്യത്തിനോ ഭയം ഉണ്ടാകുമ്പോഴും, വളരെക്കാലം വിട്ടുപോയാലും, മന്ത്രസ്നാനം ചെയ്യണം.

പ്രാതഃ സൂര്യാനുവാകേന സായമഗ്ന്യനുവാകതഃ അപഃ പീത്വാ തഥാമധ്യേ പുനഃ പ്രോക്ഷണമാചരേത്

രാവിലെ സൂര്യ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, വൈകുന്നേരം അഗ്നി മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, വെള്ളം കുടിച്ചശേഷവും, അങ്ങനെ ഉച്ചയിലും വീണ്ടും വെള്ളം തളിക്കണം.

ഗായത്ര്യാ ജപമംത്രാംതേ വീരൂര്ധ്വം പ്രാഗ്വിനിക്ഷിപേത് മംത്രേണ സഹ ചൈകം വൈ മധ്യേ ഽര്ഘ്യം തു രവേര്ദ്വിജാ

ഗായത്രി ജപം കഴിഞ്ഞാൽ വെള്ളം കിഴക്കോട്ടും മുകളിലേക്കും എറിഞ്ഞ്, മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് മധ്യത്തിൽ ഒരു അർഘ്യം സൂര്യനു സമർപ്പിക്കണം, ദ്വിജന്മാരേ.

അഥ ജാതേ ച സായാഹ്നേ ഭുവി പശ്ചിമദിങ്മുഖഃ ഉദ്ധൃത്യ ദദ്യാത്പ്രാതസ്തു മധ്യാഹ്നേംഗുലിഭിസ്തഥാ

ശംഖം പോലെ സന്ധ്യാസമയത്ത് ഭൂമിയിൽ പടിഞ്ഞാറ് നോക്കി വെള്ളം ഉയർത്തി സമർപ്പിക്കണം; രാവിലെയും ഉച്ചയിലും വിരലുകൾകൊണ്ട് അർഘ്യം സമർപ്പിക്കണം.

അംഗുലീനാം ച രംധ്രേണ ലംബം പശ്യേദ്ദിവാകരമ് ആത്മപ്രദക്ഷിണം കൃത്വാ ശുദ്ധാചമനമാചരേത്

വിരലുകളുടെ ഇടവഴിയിലൂടെ സൂര്യനെ കിടക്കുന്നത് പോലെ കാണണം; പിന്നെ സ്വയം പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത് ശുദ്ധമായ ആചമനം ചെയ്യണം.

സായം മുഹൂര്താദര്വാക്തു കൃതാ സംധ്യാ വൃഥാ ഭവേത് അകാലാത്കാല ഇത്യുക്തോ ദിനേ ഽതീതേ യഥാക്രമമ്

വൈകുന്നേരം സന്ധ്യ നിർദ്ദിഷ്ട സമയത്തിന് ശേഷം ചെയ്താൽ അതിന് ഫലം ഉണ്ടാകില്ല; സമയമല്ലാത്തപ്പോൾ ചെയ്താൽ, അന്ന് കഴിഞ്ഞാൽ മാത്രമേ അതിന് 'സമയോചിതം' എന്നു പറയാവൂ.

ദിവാ ഽതീതേ ച ഗായത്രീം ശതം നിത്യേ ക്രമാജ്ജപേത് ആദര്ശാഹാത്പരാ ഽതീതേ ഗായത്രീം ലക്ഷമഭ്യസേത്

ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ, ഓരോ ദിവസവും ഗായത്രി നൂറ് പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം; ദർപ്പണകാലം കഴിഞ്ഞാൽ, ഗായത്രി ഒരു ലക്ഷം പ്രാവശ്യം അഭ്യസിക്കണം.

മാസാതീതേ തു നിത്യേ ഹി പുനശ്ചോപനയം ചരേത് ഈശോ ഗൌരീഗുഹോ വിഷ്ണുര്ബ്രഹ്മാ ചേംദ്രശ്ച വൈ യമഃ

ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞാൽ, വീണ്ടും നിത്യോപനയനം നടത്തണം; ഈശൻ, ഗൗരി, ഗുഹൻ, വിഷ്ണു, ബ്രഹ്മാ, ഇന്ദ്രൻ, യമൻ ഇവരും.

ഏവം രൂപാംശ്ച വൈ ദേവാംസ്തര്പയേദര്ഥസിദ്ധയേ ബ്രഹ്മാര്പണം തതഃ കൃത്വാ ശുദ്ധാചമനമാചരേത്

ഇങ്ങനെ ഈ ദേവന്മാരുടെ രൂപങ്ങളെ അഭിഷ്ടഫലത്തിനായി തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം; ബ്രഹ്മത്തിന് സമർപ്പിച്ച് ശേഷം ശുദ്ധമായ ആചമനം ചെയ്യണം.

തീര്ഥദക്ഷിണതഃ ശസ്തേ മഠേ മംത്രാലയേ ബുധഃ തത്ര ദേവാലയേ വാപി ഗൃഹേ വാ നിയതസ്ഥലേ

തീർത്ഥത്തിന്റെ തെക്കുവശത്ത്, മഠത്തിൽ, മന്ത്രാലയത്തിൽ ജ്ഞാനികൾ ചെയ്യണം; അവിടെ ദേവാലയത്തിലോ വീട്ടിലോ സ്ഥിരമായ സ്ഥലത്തോ.

സര്വാന്ദേവാന്നമസ്കൃത്യ സ്ഥിരബുദ്ധിഃ സ്ഥിരാസനഃ പ്രണവം പൂര്വമഭ്യസ്യ ഗായത്രീമഭ്യസേത്തതഃ

എല്ലാ ദേവന്മാരെയും വന്ദിച്ച്, സ്ഥിരമായ മനസ്സും ഇരിപ്പും കൊണ്ടു ആദ്യം പ്രണവം ജപിച്ച്, പിന്നെ ഗായത്രി ജപിക്കണം.

ജീവബ്രഹ്മൈക്യവിഷയം ബുദ്ധ്വാ പ്രണവമഭ്യസേത് ത്രൈലോക്യസൃഷ്ടികര്താരം സ്ഥിതികര്താരമച്യുതമ്

ജീവനും ബ്രഹ്മാവും ഒന്നാണെന്നു മനസ്സിലാക്കി, പ്രണവം ജപിക്കണം; മൂന്നു ലോകവും സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, നിലനിൽക്കുന്നവൻ, അക്ഷരൻ.

സംഹര്താരം തഥാ രുദ്രം സ്വപ്രകാശമുപാസ്മഹേ ജ്ഞാനകര്മേംദ്രിയാണാം ച മനോവൃത്തീര്ധിയസ്തഥാ

നശിപ്പിക്കുന്നവനും, രുദ്രനും, സ്വയം പ്രകാശിക്കുന്നവനെയും നാം ഉപാസിക്കണം; ജ്ഞാനേന്ദ്രിയങ്ങൾ, കർമേന്ദ്രിയങ്ങൾ, മനസ്സിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ, ബുദ്ധി എന്നിവയും.

ഭോഗമോക്ഷപ്രദേ ധര്മേ ജ്ഞാനേ ച പ്രേരയേത്സദാ ഇത്ഥമര്ഥം ധിയാധ്യായന്ബ്രഹ്മപ്രാപ്നോതി നിശ്ചയഃ

ധർമ്മത്തിൽ, ജ്ഞാനത്തിൽ, ഭോഗത്തിൽ, മോക്ഷത്തിൽ എന്നും പ്രേരിപ്പിക്കണം; ഇങ്ങനെ ഈ അർത്ഥം മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ചാൽ, ബ്രഹ്മം ഉറപ്പായി ലഭിക്കും.

കേവലം വാ ജപേന്നിത്യം ബ്രാഹ്മണ്യസ്യ ച പൂര്തയേ സഹസ്രമഭ്യസേന്നിത്യം പ്രാതര്ബ്രാഹ്മണപുംഗവഃ

അല്ലെങ്കിൽ, ബ്രാഹ്മണ്യത്തിന്റെ പൂർത്തിക്കായി ദിവസേന ജപിക്കാം; പ്രഭാതത്തിൽ പ്രധാന ബ്രാഹ്മണൻ ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം.

അന്യേഷാം ച യഥാ ശക്തിമ് അധ്യാഹ്നേ ച ശതം ജപേത് സായം ദ്വിദശകം ജ്ഞേയം ശിഖാഷ്ടകസമന്വിതമ്

മറ്റുള്ളവർക്ക് കഴിവനുസരിച്ച്, ഉച്ചയ്ക്ക് നൂറ് പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം; വൈകുന്നേരം പന്ത്രണ്ട് പ്രാവശ്യം, ശിഖാ അഷ്ടകത്തോടെ കൂടി.

മൂലാധാരം സമാരഭ്യ ദ്വാദശാംതസ്ഥിതാംസ്തഥാ വിദ്യേശബ്രഹ്മവിഷ്ണ്വീശജീവാത്മപരമേശ്വരാന്

മൂലാധാരത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, പന്ത്രണ്ടാം അംശം വരെ ഉള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ, വിദ്യാധിപന്മാരെയും ബ്രഹ്മാവിനെയും വിഷ്ണുവിനെയും ശിവനെയും, ജീവാത്മാവിനെയും പരമേശ്വരനെയും ധ്യാനിക്കുക.

ബ്രഹ്മബുദ്ധ്യാ തദൈക്യം ച സോഹം ഭാവനയാ ജപേത് താനേവ ബ്രഹ്മരംധ്രാദൌ കായാദ്ബാഹ്യേ ച ഭാവയേത്

ബ്രഹ്മാവിനോടൊപ്പം ബുദ്ധി ഏകീകരിച്ച്, 'സോഹം' എന്ന ഭാവനയോടെ ജപിക്കുക. ഇവയെ ബ്രഹ്മരന്ധ്രത്തിൽ നിന്നും ശരീരത്തിന് പുറത്തും ധ്യാനിക്കുക.

മഹത്തത്ത്വം സമാരഭ്യ ശരീരം തു സഹസ്രകമ് ഏകൈകസ്മാജ്ജപാദേകമതിക്രമ്യ ശനൈഃ ശനൈഃ

മഹത്തത്ത്വത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, ശരീരം ആയിരം മടങ്ങാണ്. ഓരോന്നിലും ഒരിക്കൽ വീതം ജപിച്ച്, ക്രമേണ മുന്നോട്ട് പോകണം.

പരസ്മിന്യോജയേജ്ജീവം ജപതത്ത്വമുദാഹൃതമ് ശതദ്വിദശകം ദേഹം ശിഖാഷ്ടകസമന്വിതമ്

ജീവാത്മാവിനെ പരമാത്മാവിൽ ഏകീകരിക്കണം; ഇതാണ് ജപതത്ത്വം എന്ന് പറയുന്നത്. ശരീരം നൂറും പത്തും അംശങ്ങളോടുകൂടി, എട്ട് ശിഖകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

മംത്രാണാം ജപ ഏവം ഹി ജപമാദിക്രമാദ്വിദുഃ സഹസ്രം ബ്രാഹ്മദം വിദ്യാച്ഛതമൈംദ്രപ്രദം വിദുഃ

മന്ത്രങ്ങളുടെ ജപം ഇങ്ങനെ ക്രമാനുസൃതമായി നടത്തണം; ആയിരം ജപം ബ്രഹ്മാവിനോടു ചേർന്നതാണെന്ന് അറിയണം, നൂറ് ജപം ഇന്ദ്രനോടു ചേർന്നതാണെന്ന് അറിയണം.

ഇതരത്ത്വാത്മരക്ഷാര്ഥം ബ്രഹ്മയോനിഷു ജായതേ ദിവാകരമുപസ്ഥായ നിത്യമിത്ഥം സമാചരേത്

മറ്റു തത്ത്വങ്ങളിൽ നിന്ന് ആത്മാവിനെ കാക്കാൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഗർഭത്തിൽ ജനനം നേടുന്നു; സൂര്യനെ നേരിട്ട്, എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ ആചരണം ചെയ്യണം.