ശിവപുരാണമ്

സര്വശക്തിമതാമേവ നാന്യേഷാം സഫലം ഭവേത് ശക്തിശ്ചാജ്ഞാ മദേശസ്യ ശിവസ്യ പരമാത്മനഃ

സകലശക്തിയുള്ളവർക്ക് മാത്രമേ ഈ കര്‍മങ്ങൾ ഫലം നൽകൂ, മറ്റുള്ളവർക്ക് അല്ല; ആ ശക്തി ഞാൻ, പരമാത്മാവായ ശിവൻ, നൽകുന്ന ആജ്ഞയാണ്.

തസ്മാത്കാമ്യാനി കര്മാണി കുര്യാദാജ്ഞാധരോദ്വിജഃ അഥ വക്ഷ്യാമി കാമ്യം ഹി ചേഹാമുത്ര ഫലപ്രദമ്

അതുകൊണ്ട്, ദ്വിജൻ ആജ്ഞപ്രകാരം ഇച്ഛാനുസൃത കര്‍മങ്ങൾ ചെയ്യണം. ഇപ്പോൾ ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും ഫലം നൽകുന്ന കര്‍മങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയും.

ശൈവൈര്മാഹേശ്വരൈശ്ചൈവ കാര്യമംതര്ബഹിഃ ക്രമാത് ശിവോ മഹേശ്വരശ്ചേതി നാത്യംതമിഹ ഭിദ്യതേ

ശൈവരും മഹേശ്വരരും അകത്തും പുറത്തും ക്രമമായി കര്‍മങ്ങൾ ആചരിക്കണം; ശിവനും മഹേശ്വരനും തമ്മിൽ ഇവിടെ വലിയ വ്യത്യാസമില്ല.

യഥാ തഥാ ന ഭിദ്യംതേ ശൈവാ മാഹേശ്വരാ അപി ശിവാശ്രിതാ ഹി തേ ശൈവാ ജ്ഞാനയജ്ഞരതാ നരാഃ

എന്ത് വിധമായാലും ശൈവരും മഹേശ്വരരും തമ്മിൽ ഭേദം ഉണ്ടാവുന്നില്ല; ശിവനിൽ ഭക്തിയുള്ളവരെയാണ് ശൈവരെന്ന് വിളിക്കുന്നത്, ജ്ഞാനയജ്ഞത്തിൽ ആസ്വാദനം കണ്ടെത്തുന്ന മനുഷ്യരാണവർ.

മാഹേശ്വരാസ്സമാഖ്യാതാ കര്മയജ്ഞരതാ ഭുവി തസ്മാദാഭ്യന്തരേ കുര്യുഃ ശൈവാ മാഹേശ്വരാ വഹിഃ

കർമ്മയജ്ഞത്തിൽ താൽപര്യമുള്ളവരെയാണ് ഭൂമിയിൽ മഹേശ്വരരെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്; അതിനാൽ, അകത്തുകൊണ്ട് ശൈവരായി, പുറത്തുകൊണ്ട് മഹേശ്വരരായി പ്രവർത്തിക്കണം.

ന തു പ്രയോഗോ ഭിദ്യേത വക്ഷ്യമാണസ്യ കര്മണഃ പരീക്ഷ്യ ഭൂമിം വിധിവദ്ഗംധവര്ണരസാദിഭിഃ

ഇനി പറയുന്ന കർമ്മത്തിന്റെ ആചരണം മാറ്റരുത്; ഭൂമി സുഗന്ധം, നിറം, രുചി എന്നിവ പരിശോധിച്ച് വിധിപ്രകാരം തിരഞ്ഞെടുക്കണം.

മനോഭിലഷിതേ തത്ര വിതാനവിതതാംബരേ സുപ്രലിപ്തേ മഹീപൃഷ്ഠേ ദര്പണോദരസംനിഭേ

അവിടെ മനസ്സിന് ഇഷ്ടമായ സ്ഥലത്ത്, മൃദുലമായും നന്നായി പുരട്ടിയതുമായ നിലത്ത്, മുകളിൽ താഴെ വസ്ത്രം വിരിച്ചുകൊണ്ട്, കണ്ണാടിയുടെ ഉപരിതലത്തെപ്പോലെ സുതാര്യമായിടത്ത്,

പ്രാചീമുത്പാദയേത്പൂര്വം ശാസ്ത്രദൃഷ്ടേന വര്ത്മനാ ഏകഹസ്തം ദ്വിഹസ്തം വാ മണ്ഡലം പരികല്പയേത്

ആദ്യം, ശാസ്ത്രത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന രീതിയിൽ കിഴക്കേ ദിശ നിർണ്ണയിക്കണം; ശേഷം, ഒരു അളവോ രണ്ടൊ അളവോ വലിപ്പമുള്ള വൃത്തം വരയ്ക്കണം.

ആലിഖേദ്വിമലം പദ്മമഷ്ടപത്രം സകര്ണികമ് രത്നഹേമാദിഭിശ്ചൂര്ണൈര്യഥാസംഭവസംഭൃതൈഃ

ശുദ്ധമായ എട്ടു ദളങ്ങളുള്ള, നടുവിൽ കർണ്ണികയുള്ള താമര, ലഭ്യമായ രത്നം, പൊന്ന് മുതലായവയുടെ ചൂർണ്ണം ഉപയോഗിച്ച് വരയ്ക്കണം.

പഞ്ചാവരണസംയുക്തം ബഹുശോഭാസമന്വിതമ് ദലേഷു സിദ്ധയഃ കല്പ്യാഃ കേസരേഷു സശക്തികാഃ

അത് അഞ്ചു വലയങ്ങളോടും വളരെ ഭംഗിയോടും കൂടിയിരിക്കണം; ദളങ്ങളിൽ സിദ്ധികൾ സ്ഥാപിക്കണം, കേശരങ്ങളിൽ ശക്തികൾ സ്ഥാപിക്കണം.

രുദ്രാ വാമാദയസ്ത്വഷ്ടൌ പൂര്വാദിദലതഃ ക്രമാത് കര്ണികായാം ച വൈരാഗ്യം ബീജേഷു നവ ശക്തയഃ

വാമൻ തുടങ്ങിയ എട്ട് രുദ്രന്മാരെ കിഴക്കേ ദളത്തിൽ നിന്ന് ക്രമമായി സ്ഥാപിക്കണം; കർണ്ണികയിൽ വൈരാഗ്യം, വിത്തുകളിൽ ഒൻപതു ശക്തികൾ സ്ഥാപിക്കണം.

സ്കന്ദേ ശിവാത്മകോ ധര്മോ നാലേ ജ്ഞാനം ശിവാശ്രയമ് കര്ണികോപരി ചാഗ്നേയം മംഡലം സൌരമൈന്ദവമ്

തണ്ടിൽ ശിവാത്മകമായ ധർമ്മം, നാളിൽ ശിവനിൽ ആധാരമുള്ള ജ്ഞാനം, കർണ്ണികയുടെ മുകളിൽ അഗ്നി, സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് വൃത്തങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം.

ശിവവിദ്യാത്മതത്ത്വാഖ്യം തത്ത്വത്രയമതഃ പരമ് സര്വാസനോപരി സുഖം വിചിത്രകുസുമാന്വിതമ്

അതിനുമുകളിൽ ശിവം, ജ്ഞാനം, തത്വം എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു തത്വങ്ങൾ; എല്ലാ പീഠങ്ങളുടെയും മുകളിൽ വിവിധപുഷ്പങ്ങൾ അലങ്കരിച്ച് സുഖമായി ഒരുക്കണം.

പഞ്ചാവരണസംയുക്തം പൂജയേദംബയാ സഹ ശുദ്ധസ്ഫടികസംകാശം പ്രസന്നം ശീതലദ്യുതിമ്

അഞ്ചു വലയങ്ങളോടുകൂടി, അംബികയോടൊപ്പം, ശുദ്ധമായ സ്ഫടികംപോലെയും, ശാന്തമായും, തണുത്ത പ്രകാശം ചൊരിയുന്നവനെയും ആരാധിക്കണം.

വിദ്യുദ്വലയസംകാശജടാമുകുടഭൂഷിതമ് ശാര്ദൂലചര്മവസനം കിഞ്ചിത്സ്മിതമുഖാംബുജമ്

മിന്നൽ വളയത്തെപ്പോലെ ജടാമുടി അലങ്കാരമായും, കടുവച്ചർമ്മം ധരിച്ചും, അല്പം പുഞ്ചിരിയുള്ള താമരമുഖത്തോടുകൂടിയും,

രക്തപദ്മദലപ്രഖ്യപാദപാണിതലാധരമ് സര്വലക്ഷണസംപന്നം സര്വാഭരണഭൂഷിതമ്

ചുവന്ന താമരദളങ്ങളെപ്പോലെ പാദം, കൈ, അധരം, എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളും നിറഞ്ഞതും, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ചവനുമാണ്.

ദിവ്യായുധവരൈര്യുക്തം ദിവ്യഗംധാനുലേപനമ് പഞ്ചവക്ത്രം ദശഭുജം ചന്ദ്രഖണ്ഡശിഖാമണിമ്

ദൈവീയായുധങ്ങളുമായി, ദൈവസുഗന്ധം പുരട്ടിയതും, അഞ്ചു മുഖങ്ങളോടും പത്ത് കൈകളോടും, അർദ്ധചന്ദ്രം മുടിയിലാലങ്കരിച്ചവനുമാണ്.

അസ്യ പൂര്വമുഖം സൌമ്യം ബാലാര്കസദൃശപ്രഭമ് ത്രിലോചനാരവിംദാഢ്യം കൃതബാലേംദുശേഖരമ്

അവന്റെ കിഴക്കേ മുഖം സൗമ്യവും, ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശവുമുള്ളതും, മൂന്ന് താമരപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുമുള്ളതും, ബാലചന്ദ്രം മുടിയിൽ അലങ്കരിച്ചവനുമാണ്.

ദക്ഷിണം നീലജീമൂതസമാനരുചിരപ്രഭമ് ഭ്രുകുടീകുടിലം ഘോരം രക്തവൃത്തേക്ഷണത്രയമ്

ദക്ഷിണമുഖം മേഘംപോലെയുള്ള നീലനിറം കൊണ്ടും, കുരുക്കിയ ക眉ഭംഗിയാലും, ചുവപ്പു വളയമുള്ള മൂന്ന് കണ്ണുകളാലും ഭയാനകവുമാണ്.

ദംഷ്ട്രാകരാലം ദുര്ധര്ഷം സ്ഫുരിതാധരപല്ലവമ് ഉത്തരം വിദ്രുമപ്രഖ്യം നീലാലകവിഭൂഷിതമ്

കൂർത്ത പല്ലുകളും, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രൂപവും, വിറയുന്ന അധരപല്ലവവുമുള്ളത്, വടക്കേ മുഖം പവഴയെപ്പോലെയും, നീലമുടിയാലും അലങ്കരിച്ചവനുമാണ്.

സവിലാസം ത്രിനയനം ചന്ദ്രാഭരണശേഖരമ് പശ്ചിമം പൂര്ണചന്ദ്രാഭം ലോചനത്രിതയോജ്ജ്വലമ്

വിളാസപൂർണ്ണവും, മൂന്ന് കണ്ണുകളുമുള്ളതും, ചന്ദ്രാഭരണത്തോടുകൂടിയതും, പടിഞ്ഞാറേ മുഖം പൂർണ്ണചന്ദ്രനെപ്പോലെയും, മൂന്ന് കണ്ണുകൾ പ്രകാശിക്കുന്നതുമാണ്.

ചന്ദ്രരേഖാധരം സൌമ്യം മംദസ്മിതമനോഹരമ് പഞ്ചമം സ്ഫടികപ്രഖ്യമിംദുരേഖാസമുജ്ജ്വലമ്

ചന്ദ്രക്കൊമ്പ് പോലെ ഉള്ളadharam, സ്നിഗ്ധവും മനോഹരവുമായ മന്ദഹാസം നിറഞ്ഞ മുഖം, അഞ്ചാമത്തേത് സ്ഫടികം പോലെ തെളിഞ്ഞതും, ചന്ദ്രരേഖയുടെ പ്രകാശം പോലെ ദീപ്തിയുള്ളതുമാണ്.

അതീവ സൌമ്യമുത്ഫുല്ലലോചനത്രിതയോജ്ജ്വലമ് ദക്ഷിണേ ശൂലപരശുവജ്രഖഡ്ഗാനലോജ്ജ്വലമ്

അവൻ അത്യന്തം സൌമ്യനും, പൂത്തുനിൽക്കുന്ന മൂന്നു കണ്ണുകൾ പ്രകാശിക്കുന്നവനും, വലതുവശത്ത് ത്രിശൂലം, പരശു, വജ്രം, വാൾ എന്നിവ അഗ്നിപോലെ ജ്വലിക്കുന്നവയും കൈവശം വഹിക്കുന്നു.

സവ്യേ ച നാഗനാരാചഘണ്ടാപാശാംകുശോജ്ജ്വലമ് നിവൃത്ത്യാജാനുസംബദ്ധമാനാഭേശ്ച പ്രതിഷ്ഠയാ

ഇടതുവശത്ത് പാമ്പ്, അമ്പ്, മണി, പാശം, അങ്കുശം എന്നിവകൊണ്ട് ഭാസുരനാണ്; നിരോധനശക്തിയാൽ മുട്ടു മുതൽ താഴെ അവന്റെ രൂപം ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, മാനത്തിന്റെ അളവിൽ അവൻ നിലകൊള്ളുന്നു.

ആകംഠം വിദ്യയാ തദ്വദാലലാടം തു ശാംതയാ തദൂര്ധ്വം ശാംത്യതീതാഖ്യകലയാ പരയാ തഥാ

കഴുത്തുവരെ ജ്ഞാനത്താൽ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അതുപോലെ നെറ്റിയിൽ ശാന്തി വിരിയുന്നു, അതിനുമുകളിൽ ശാന്തിയെ കടന്നുപോകുന്ന പരമശക്തി അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

പഞ്ചാധ്വവ്യാപിനം സാക്ഷാത്കലാപഞ്ചകവിഗ്രഹമ് ഈശാനമുകുടം ദേവം പുരുഷാഖ്യം പുരാതനമ്

അവൻ അഞ്ചു വഴികളിലൂടെയും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവൻ, അഞ്ചു ശക്തികളുടെ സാക്ഷാത്കാരമായ രൂപം, പുരാതനനായ പുരുഷൻ, ഈശാനൻ എന്ന കിരീടം ധരിച്ച ദേവൻ.

അഘോരഹൃദയം തദ്വദ്വാമഗുഹ്യം മഹേശ്വരമ് സദ്യപാദം ച തന്മൂര്തിമഷ്ടത്രിംശത്കലാമയമ്

അവന്റെ ഹൃദയം അഘോരമാണ്, ഇടതു രഹസ്യഭാഗം മഹേശ്വരൻ, പാദം സദ്യൻ, അവന്റെ രൂപം മുപ്പത്തിയെട്ട് ശക്തികളാൽ നിർമ്മിതമാണ്.

മാതൃകാമയമീശാനം പഞ്ചബ്രഹ്മമയം തഥാ ഓംകാരാഖ്യമയം ചൈവ ഹംസശക്ത്യാ സമന്വിതമ്

ഈശാനൻ മാതൃകകളാൽ, അഞ്ചു ബ്രഹ്മന്മാരാൽ, ഒംകാരത്താൽ, ഹംസശക്തിയാൽ യുക്തനാണ്.

തഥേച്ഛാത്മികയാ ശക്ത്യാ സമാരൂഢാംകമംഡലമ് ജ്ഞാനാഖ്യയാ ദക്ഷിണതോ വാമതശ്ച ക്രിയാഖ്യയാ

അങ്ങനെ, ഇച്ഛാശക്തിയിൽ ആസീനനായ വട്ടത്തിൽ, വലതുവശത്ത് ജ്ഞാനശക്തിയും ഇടതുവശത്ത് ക്രിയാശക്തിയും ചേർന്ന് നിലകൊള്ളുന്നു.