ശിവപുരാണമ്

ന പുനശ്ചക്രവര്തീ സ്യാച്ഛിവധര്മാധികാരവാന് തസ്മാച്ച്ഛിവാശ്രിതോ ഭൂത്വാ യേന കേനാപി ഹേതുനാ

ശിവധർമ്മത്തിൽ അധികാരം ഉള്ളവൻ വീണ്ടുംจัก്രവർത്തി ആകില്ല. അതിനാൽ, ഏതെങ്കിലും കാരണത്താൽ ശിവനെ ആശ്രയിച്ചാൽ,

ശിവധര്മേ മതിം കുര്യാച്ഛ്രേയസേ ചേത്കൃതോദ്യമഃ നാത്ര നിര്ബംധയിഷ്യാമോ വയം കേചന കേനചിത്

ആത്മാവിന്റെ ഉത്തമക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ശിവധർമ്മത്തിൽ മനസ്സു നിർത്തണം. ഇവിടെ, ആരെയും ഞങ്ങൾ നിർബന്ധിക്കുകയില്ല.

നിര്ബന്ധേഭ്യോ ഽതിവാദേഭ്യഃ പ്രകൃത്യൈതന്ന രോചതേ രോചതേ വാ പരേഭ്യസ്തു പുണ്യസംസ്കാരഗൌരവാത്

നിർബന്ധത്താലോ അതിക്രമമായ വാദത്താലോ സ്വാഭാവികമായി ഇത് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല. എന്നാൽ, പുണ്യസംസ്കാരത്തോടുള്ള ആദരവുകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവർക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടാം.

സംസാരകാരണം യേഷാം ന പ്രരോഢുമലം ഭവേത് പ്രകൃത്യനുഗുണം തസ്മാദ്വിമൃശ്യൈതദശേഷതഃ

യാരുടെ സംസാരകാരണം തടയാൻ കഴിയില്ലയോ, അവർ തങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തിന് അനുസരിച്ച് ഈ കാര്യങ്ങൾ മുഴുവൻ ആലോചിക്കണം.

ശിവധര്മേ ഽധികുര്വീത യദീച്ഛേച്ഛിവമാത്മനഃ

ആത്മാവിന് ശിവനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ശിവധർമ്മം ആചരിക്കണം.

ഭഗവംസ്ത്വന്മുഖാദേവ ശ്രുതം ശ്രുതിസമം മയാ സ്വാശ്രിതാനാം ശിവപ്രോക്തം നിത്യനൈമിത്തികം തഥാ

ഭഗവൻ, നിങ്ങളുടെ വായിൽ നിന്നുതന്നെ ഞാൻ വേദത്തോട് തുല്യമായ ശിവൻ തന്റെ ഭക്തർക്കായി പറഞ്ഞ നിത്യവും നൈമിത്തികവുമായ കര്‍മങ്ങൾ കേട്ടിരിക്കുന്നു.

ഇദാനീം ശ്രോതുമിച്ഛാമി ശിവധര്മാധികാരിണാമ് കാമ്യമപ്യസ്തി ചേത്കര്മ വക്തുമര്ഹസി സാമ്പ്രതമ്

ഇപ്പോൾ ശിവധർമ്മം ആചരിക്കാൻ അർഹതയുള്ളവർക്ക് ഇച്ഛാനുസൃതമായ കര്‍മങ്ങൾ ഉണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഉണ്ടെങ്കിൽ ദയവായി ഇപ്പോൾ അതിനെക്കുറിച്ച് പറയണം.

അസ്ത്യൈഹികഫലം കിഞ്ചിദാമുഷ്മികഫലം തഥാ ഐഹികാമുഷ്മികഞ്ചാപി തച്ച പഞ്ചവിധം പുനഃ

ഇഹലോകഫലം നൽകുന്ന ചില കര്‍മങ്ങളും, പരലോകഫലം നൽകുന്നവയും ഉണ്ട്; രണ്ടും നൽകുന്നവയും ഉണ്ട്, അവ അഞ്ച് വിധമാണ്.

കിംചിത്ക്രിയാമയം കര്മ കിംചിത്കര്മ തപോ മയമ്

ചില കര്‍മങ്ങൾ കർമ്മരൂപമുള്ളവയാണ്, ചിലത് തപസ്സായാണ്.

ജപധ്യാനമയം കിംചിത്കിംചിത്സര്വമയം തഥാ ക്രിയാമയം തഥാ ഭിന്നം ഹോമദാനാര്ചനക്രമാത്

ചിലത് ജപവും ധ്യാനവും ചേർന്നതാണ്, ചിലത് ഇവയെല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുമാണ്; കര്‍മങ്ങൾ ഹോമം, ദാനം, പൂജ എന്നിവയുടെ ക്രമത്തിൽ വ്യത്യസ്തമാണ്.

സര്വശക്തിമതാമേവ നാന്യേഷാം സഫലം ഭവേത് ശക്തിശ്ചാജ്ഞാ മദേശസ്യ ശിവസ്യ പരമാത്മനഃ

സകലശക്തിയുള്ളവർക്ക് മാത്രമേ ഈ കര്‍മങ്ങൾ ഫലം നൽകൂ, മറ്റുള്ളവർക്ക് അല്ല; ആ ശക്തി ഞാൻ, പരമാത്മാവായ ശിവൻ, നൽകുന്ന ആജ്ഞയാണ്.

തസ്മാത്കാമ്യാനി കര്മാണി കുര്യാദാജ്ഞാധരോദ്വിജഃ അഥ വക്ഷ്യാമി കാമ്യം ഹി ചേഹാമുത്ര ഫലപ്രദമ്

അതുകൊണ്ട്, ദ്വിജൻ ആജ്ഞപ്രകാരം ഇച്ഛാനുസൃത കര്‍മങ്ങൾ ചെയ്യണം. ഇപ്പോൾ ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും ഫലം നൽകുന്ന കര്‍മങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയും.

ശൈവൈര്മാഹേശ്വരൈശ്ചൈവ കാര്യമംതര്ബഹിഃ ക്രമാത് ശിവോ മഹേശ്വരശ്ചേതി നാത്യംതമിഹ ഭിദ്യതേ

ശൈവരും മഹേശ്വരരും അകത്തും പുറത്തും ക്രമമായി കര്‍മങ്ങൾ ആചരിക്കണം; ശിവനും മഹേശ്വരനും തമ്മിൽ ഇവിടെ വലിയ വ്യത്യാസമില്ല.

യഥാ തഥാ ന ഭിദ്യംതേ ശൈവാ മാഹേശ്വരാ അപി ശിവാശ്രിതാ ഹി തേ ശൈവാ ജ്ഞാനയജ്ഞരതാ നരാഃ

എന്ത് വിധമായാലും ശൈവരും മഹേശ്വരരും തമ്മിൽ ഭേദം ഉണ്ടാവുന്നില്ല; ശിവനിൽ ഭക്തിയുള്ളവരെയാണ് ശൈവരെന്ന് വിളിക്കുന്നത്, ജ്ഞാനയജ്ഞത്തിൽ ആസ്വാദനം കണ്ടെത്തുന്ന മനുഷ്യരാണവർ.

മാഹേശ്വരാസ്സമാഖ്യാതാ കര്മയജ്ഞരതാ ഭുവി തസ്മാദാഭ്യന്തരേ കുര്യുഃ ശൈവാ മാഹേശ്വരാ വഹിഃ

കർമ്മയജ്ഞത്തിൽ താൽപര്യമുള്ളവരെയാണ് ഭൂമിയിൽ മഹേശ്വരരെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്; അതിനാൽ, അകത്തുകൊണ്ട് ശൈവരായി, പുറത്തുകൊണ്ട് മഹേശ്വരരായി പ്രവർത്തിക്കണം.

ന തു പ്രയോഗോ ഭിദ്യേത വക്ഷ്യമാണസ്യ കര്മണഃ പരീക്ഷ്യ ഭൂമിം വിധിവദ്ഗംധവര്ണരസാദിഭിഃ

ഇനി പറയുന്ന കർമ്മത്തിന്റെ ആചരണം മാറ്റരുത്; ഭൂമി സുഗന്ധം, നിറം, രുചി എന്നിവ പരിശോധിച്ച് വിധിപ്രകാരം തിരഞ്ഞെടുക്കണം.

മനോഭിലഷിതേ തത്ര വിതാനവിതതാംബരേ സുപ്രലിപ്തേ മഹീപൃഷ്ഠേ ദര്പണോദരസംനിഭേ

അവിടെ മനസ്സിന് ഇഷ്ടമായ സ്ഥലത്ത്, മൃദുലമായും നന്നായി പുരട്ടിയതുമായ നിലത്ത്, മുകളിൽ താഴെ വസ്ത്രം വിരിച്ചുകൊണ്ട്, കണ്ണാടിയുടെ ഉപരിതലത്തെപ്പോലെ സുതാര്യമായിടത്ത്,

പ്രാചീമുത്പാദയേത്പൂര്വം ശാസ്ത്രദൃഷ്ടേന വര്ത്മനാ ഏകഹസ്തം ദ്വിഹസ്തം വാ മണ്ഡലം പരികല്പയേത്

ആദ്യം, ശാസ്ത്രത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന രീതിയിൽ കിഴക്കേ ദിശ നിർണ്ണയിക്കണം; ശേഷം, ഒരു അളവോ രണ്ടൊ അളവോ വലിപ്പമുള്ള വൃത്തം വരയ്ക്കണം.

ആലിഖേദ്വിമലം പദ്മമഷ്ടപത്രം സകര്ണികമ് രത്നഹേമാദിഭിശ്ചൂര്ണൈര്യഥാസംഭവസംഭൃതൈഃ

ശുദ്ധമായ എട്ടു ദളങ്ങളുള്ള, നടുവിൽ കർണ്ണികയുള്ള താമര, ലഭ്യമായ രത്നം, പൊന്ന് മുതലായവയുടെ ചൂർണ്ണം ഉപയോഗിച്ച് വരയ്ക്കണം.

പഞ്ചാവരണസംയുക്തം ബഹുശോഭാസമന്വിതമ് ദലേഷു സിദ്ധയഃ കല്പ്യാഃ കേസരേഷു സശക്തികാഃ

അത് അഞ്ചു വലയങ്ങളോടും വളരെ ഭംഗിയോടും കൂടിയിരിക്കണം; ദളങ്ങളിൽ സിദ്ധികൾ സ്ഥാപിക്കണം, കേശരങ്ങളിൽ ശക്തികൾ സ്ഥാപിക്കണം.

രുദ്രാ വാമാദയസ്ത്വഷ്ടൌ പൂര്വാദിദലതഃ ക്രമാത് കര്ണികായാം ച വൈരാഗ്യം ബീജേഷു നവ ശക്തയഃ

വാമൻ തുടങ്ങിയ എട്ട് രുദ്രന്മാരെ കിഴക്കേ ദളത്തിൽ നിന്ന് ക്രമമായി സ്ഥാപിക്കണം; കർണ്ണികയിൽ വൈരാഗ്യം, വിത്തുകളിൽ ഒൻപതു ശക്തികൾ സ്ഥാപിക്കണം.

സ്കന്ദേ ശിവാത്മകോ ധര്മോ നാലേ ജ്ഞാനം ശിവാശ്രയമ് കര്ണികോപരി ചാഗ്നേയം മംഡലം സൌരമൈന്ദവമ്

തണ്ടിൽ ശിവാത്മകമായ ധർമ്മം, നാളിൽ ശിവനിൽ ആധാരമുള്ള ജ്ഞാനം, കർണ്ണികയുടെ മുകളിൽ അഗ്നി, സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് വൃത്തങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം.

ശിവവിദ്യാത്മതത്ത്വാഖ്യം തത്ത്വത്രയമതഃ പരമ് സര്വാസനോപരി സുഖം വിചിത്രകുസുമാന്വിതമ്

അതിനുമുകളിൽ ശിവം, ജ്ഞാനം, തത്വം എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു തത്വങ്ങൾ; എല്ലാ പീഠങ്ങളുടെയും മുകളിൽ വിവിധപുഷ്പങ്ങൾ അലങ്കരിച്ച് സുഖമായി ഒരുക്കണം.

പഞ്ചാവരണസംയുക്തം പൂജയേദംബയാ സഹ ശുദ്ധസ്ഫടികസംകാശം പ്രസന്നം ശീതലദ്യുതിമ്

അഞ്ചു വലയങ്ങളോടുകൂടി, അംബികയോടൊപ്പം, ശുദ്ധമായ സ്ഫടികംപോലെയും, ശാന്തമായും, തണുത്ത പ്രകാശം ചൊരിയുന്നവനെയും ആരാധിക്കണം.

വിദ്യുദ്വലയസംകാശജടാമുകുടഭൂഷിതമ് ശാര്ദൂലചര്മവസനം കിഞ്ചിത്സ്മിതമുഖാംബുജമ്

മിന്നൽ വളയത്തെപ്പോലെ ജടാമുടി അലങ്കാരമായും, കടുവച്ചർമ്മം ധരിച്ചും, അല്പം പുഞ്ചിരിയുള്ള താമരമുഖത്തോടുകൂടിയും,

രക്തപദ്മദലപ്രഖ്യപാദപാണിതലാധരമ് സര്വലക്ഷണസംപന്നം സര്വാഭരണഭൂഷിതമ്

ചുവന്ന താമരദളങ്ങളെപ്പോലെ പാദം, കൈ, അധരം, എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളും നിറഞ്ഞതും, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ചവനുമാണ്.

ദിവ്യായുധവരൈര്യുക്തം ദിവ്യഗംധാനുലേപനമ് പഞ്ചവക്ത്രം ദശഭുജം ചന്ദ്രഖണ്ഡശിഖാമണിമ്

ദൈവീയായുധങ്ങളുമായി, ദൈവസുഗന്ധം പുരട്ടിയതും, അഞ്ചു മുഖങ്ങളോടും പത്ത് കൈകളോടും, അർദ്ധചന്ദ്രം മുടിയിലാലങ്കരിച്ചവനുമാണ്.

അസ്യ പൂര്വമുഖം സൌമ്യം ബാലാര്കസദൃശപ്രഭമ് ത്രിലോചനാരവിംദാഢ്യം കൃതബാലേംദുശേഖരമ്

അവന്റെ കിഴക്കേ മുഖം സൗമ്യവും, ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശവുമുള്ളതും, മൂന്ന് താമരപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുമുള്ളതും, ബാലചന്ദ്രം മുടിയിൽ അലങ്കരിച്ചവനുമാണ്.

ദക്ഷിണം നീലജീമൂതസമാനരുചിരപ്രഭമ് ഭ്രുകുടീകുടിലം ഘോരം രക്തവൃത്തേക്ഷണത്രയമ്

ദക്ഷിണമുഖം മേഘംപോലെയുള്ള നീലനിറം കൊണ്ടും, കുരുക്കിയ ക眉ഭംഗിയാലും, ചുവപ്പു വളയമുള്ള മൂന്ന് കണ്ണുകളാലും ഭയാനകവുമാണ്.