ശിവപുരാണമ്

പുനശ്ചോര്ധ്വം ഗതസ്തസ്മാദതീത്യ സ്ഥാനപഞ്ചകമ് ശ്രീകണ്ഠാജ്ജ്ഞാനമാസാദ്യ തസ്മാച്ഛൈവപുരം വ്രജേത്

അവിടെ നിന്ന് വീണ്ടും ഉയർന്ന്, അഞ്ചു ലോകങ്ങൾ കടന്ന്, ശ്രീകണ്ഠനിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനം പ്രാപിച്ച്, ശിവപുരത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.

അര്ധചര്യാരതശ്ചാപി ദ്വിരാവൃത്ത്യൈവമേവ തു പശ്ചാജ്ജ്ഞാനം സമാസാദ്യ ശിവസായുജ്യമാപ്നുയാത്

പാതി ആചരണം ചെയ്യുന്നവൻ, അതു രണ്ടുതവണ ആവർത്തിച്ചാൽ, പിന്നീട് ജ്ഞാനം പ്രാപിച്ച് ശിവസായുജ്യം നേടും.

അര്ധാര്ധചരിതോ യസ്തു ദേഹീ ദേഹക്ഷയാത്പരമ് അംഡാംതം വോര്ധ്വമവ്യക്തമതീത്യ ഭുവനദ്വയമ്

പാതിയുടെ പാതി മാത്രം ആചരിച്ചവൻ, ശരീരം വിട്ടശേഷം, അണ്ഡത്തിന്റെ അപ്പുറവും രണ്ടു ലോകങ്ങളും കടന്ന്, അവ്യക്തമായ ഉയർന്ന സ്ഥാനം പ്രാപിക്കും.

സംപ്രാപ്യ പൌരുഷം രൌദ്രസ്ഥാനമദ്രീന്ദ്രജാപതേഃ അനേകയുഗസാഹസ്രം ഭുക്ത്വാ ഭോഗാനനേകധാ

അവിടെ, പൗരുഷവും രൗദ്രലോകവും, പർവതാധിപതിയുടെ ലോകവും പ്രാപിച്ച്, അനേകം ആയിരം യുഗങ്ങൾ പലവിധത്തിൽ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കും.

പുണ്യക്ഷയേ ക്ഷിതിം പ്രാപ്യ കുലേ മഹതി ജായതേ തത്രാപി പൂര്വസംസ്കാരവശേന സ മഹാദ്യുതിഃ

പുണ്യം തീർന്നപ്പോൾ, ഭൂമിയിൽ വലിയ കുടുംബത്തിൽ ജനിക്കും. അവിടെ പോലും, മുൻജന്മത്തിലെ സംസ്കാരശേഷിയാൽ, വലിയ തേജസ്സോടെ ഇരിക്കും.

പശുധര്മാന്പരിത്യജ്യ ശിവധര്മരതോ ഭവേത് തദ്ധര്മഗൌരവാദേവ ധ്യാത്വാ ശിവപുരം വ്രജേത്

ബന്ധിതനായ ജീവിയുടെ സ്വഭാവങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, ശിവന്റെ ധർമ്മത്തിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തണം. ആ ധർമ്മത്തോടുള്ള ആദരവുകൊണ്ട്, ശിവപുരിയെ ധ്യാനിച്ച് അവിടെ എത്തേണ്ടതാണ്.

ഭോഗാംശ്ച വിവിധാന്ഭുക്ത്വാ വിദ്യേശ്വരപദം വ്രജേത് തത്ര വിദ്യേശ്വരൈസ്സാര്ധം ഭുക്ത്വാ ഭോഗാന്ബഹൂന്ക്രമാത്

നാനാ വിധമായ ഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ച ശേഷം, വിദ്യേശ്വരന്മാരുടെ സ്ഥിതിയിൽ എത്തുന്നു. അവിടെ, വിദ്യേശ്വരന്മാരോടൊപ്പം, അനേകം ഭോഗങ്ങൾ ക്രമമായി അനുഭവിക്കുന്നു.

അണ്ഡസ്യാംതര്ബഹിര്വാഥ സകൃദാവര്തതേ പുനഃ തതോ ലബ്ധ്വാ ശിവജ്ഞാനം പരാം ഭക്തിമവാപ്യ ച

ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിനുള്ളിലോ പുറത്തോ വീണ്ടും ഒരിക്കൽ ചുറ്റി വരുന്നു. അതിനുശേഷം, ശിവജ്ഞാനം ലഭിച്ച് പരമഭക്തി നേടുന്നു.

ശിവസാധര്മ്യമാസാദ്യ ന ഭൂയോ വിനിവര്തതേ യശ്ചാതീവ ശിവേ ഭക്തോ വിഷയാസക്തചിത്തവത്

ശിവസദൃശത്വം കൈവരിച്ചാൽ പിന്നെ തിരികെ വരേണ്ടി വരില്ല. അതുപോലെ, അത്യന്തം ശിവഭക്തനായവനും, വിഷയങ്ങളിൽ മനസ്സു ആകർഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നാലും,

ശിവദര്മാനസോ കുര്വന്നകുര്വന്വാപി മുച്യതേ ഏകാവൃത്തോ ദ്വിരാവൃത്തസ്ത്രിരാവൃത്തോ നിവര്തകഃ

ശിവധർമ്മം മനസ്സിൽ ആചരിച്ചാലോ അല്ലാതെയോ മോക്ഷം ലഭിക്കും. ഒരിക്കൽ, രണ്ടുതവണ, മൂന്നുതവണ ചുറ്റി വന്നാൽ തിരികെ വരേണ്ടി വരും.

ന പുനശ്ചക്രവര്തീ സ്യാച്ഛിവധര്മാധികാരവാന് തസ്മാച്ച്ഛിവാശ്രിതോ ഭൂത്വാ യേന കേനാപി ഹേതുനാ

ശിവധർമ്മത്തിൽ അധികാരം ഉള്ളവൻ വീണ്ടുംจัก്രവർത്തി ആകില്ല. അതിനാൽ, ഏതെങ്കിലും കാരണത്താൽ ശിവനെ ആശ്രയിച്ചാൽ,

ശിവധര്മേ മതിം കുര്യാച്ഛ്രേയസേ ചേത്കൃതോദ്യമഃ നാത്ര നിര്ബംധയിഷ്യാമോ വയം കേചന കേനചിത്

ആത്മാവിന്റെ ഉത്തമക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ശിവധർമ്മത്തിൽ മനസ്സു നിർത്തണം. ഇവിടെ, ആരെയും ഞങ്ങൾ നിർബന്ധിക്കുകയില്ല.

നിര്ബന്ധേഭ്യോ ഽതിവാദേഭ്യഃ പ്രകൃത്യൈതന്ന രോചതേ രോചതേ വാ പരേഭ്യസ്തു പുണ്യസംസ്കാരഗൌരവാത്

നിർബന്ധത്താലോ അതിക്രമമായ വാദത്താലോ സ്വാഭാവികമായി ഇത് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല. എന്നാൽ, പുണ്യസംസ്കാരത്തോടുള്ള ആദരവുകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവർക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടാം.

സംസാരകാരണം യേഷാം ന പ്രരോഢുമലം ഭവേത് പ്രകൃത്യനുഗുണം തസ്മാദ്വിമൃശ്യൈതദശേഷതഃ

യാരുടെ സംസാരകാരണം തടയാൻ കഴിയില്ലയോ, അവർ തങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തിന് അനുസരിച്ച് ഈ കാര്യങ്ങൾ മുഴുവൻ ആലോചിക്കണം.

ശിവധര്മേ ഽധികുര്വീത യദീച്ഛേച്ഛിവമാത്മനഃ

ആത്മാവിന് ശിവനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ശിവധർമ്മം ആചരിക്കണം.

ഭഗവംസ്ത്വന്മുഖാദേവ ശ്രുതം ശ്രുതിസമം മയാ സ്വാശ്രിതാനാം ശിവപ്രോക്തം നിത്യനൈമിത്തികം തഥാ

ഭഗവൻ, നിങ്ങളുടെ വായിൽ നിന്നുതന്നെ ഞാൻ വേദത്തോട് തുല്യമായ ശിവൻ തന്റെ ഭക്തർക്കായി പറഞ്ഞ നിത്യവും നൈമിത്തികവുമായ കര്‍മങ്ങൾ കേട്ടിരിക്കുന്നു.

ഇദാനീം ശ്രോതുമിച്ഛാമി ശിവധര്മാധികാരിണാമ് കാമ്യമപ്യസ്തി ചേത്കര്മ വക്തുമര്ഹസി സാമ്പ്രതമ്

ഇപ്പോൾ ശിവധർമ്മം ആചരിക്കാൻ അർഹതയുള്ളവർക്ക് ഇച്ഛാനുസൃതമായ കര്‍മങ്ങൾ ഉണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഉണ്ടെങ്കിൽ ദയവായി ഇപ്പോൾ അതിനെക്കുറിച്ച് പറയണം.

അസ്ത്യൈഹികഫലം കിഞ്ചിദാമുഷ്മികഫലം തഥാ ഐഹികാമുഷ്മികഞ്ചാപി തച്ച പഞ്ചവിധം പുനഃ

ഇഹലോകഫലം നൽകുന്ന ചില കര്‍മങ്ങളും, പരലോകഫലം നൽകുന്നവയും ഉണ്ട്; രണ്ടും നൽകുന്നവയും ഉണ്ട്, അവ അഞ്ച് വിധമാണ്.

കിംചിത്ക്രിയാമയം കര്മ കിംചിത്കര്മ തപോ മയമ്

ചില കര്‍മങ്ങൾ കർമ്മരൂപമുള്ളവയാണ്, ചിലത് തപസ്സായാണ്.

ജപധ്യാനമയം കിംചിത്കിംചിത്സര്വമയം തഥാ ക്രിയാമയം തഥാ ഭിന്നം ഹോമദാനാര്ചനക്രമാത്

ചിലത് ജപവും ധ്യാനവും ചേർന്നതാണ്, ചിലത് ഇവയെല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുമാണ്; കര്‍മങ്ങൾ ഹോമം, ദാനം, പൂജ എന്നിവയുടെ ക്രമത്തിൽ വ്യത്യസ്തമാണ്.

സര്വശക്തിമതാമേവ നാന്യേഷാം സഫലം ഭവേത് ശക്തിശ്ചാജ്ഞാ മദേശസ്യ ശിവസ്യ പരമാത്മനഃ

സകലശക്തിയുള്ളവർക്ക് മാത്രമേ ഈ കര്‍മങ്ങൾ ഫലം നൽകൂ, മറ്റുള്ളവർക്ക് അല്ല; ആ ശക്തി ഞാൻ, പരമാത്മാവായ ശിവൻ, നൽകുന്ന ആജ്ഞയാണ്.

തസ്മാത്കാമ്യാനി കര്മാണി കുര്യാദാജ്ഞാധരോദ്വിജഃ അഥ വക്ഷ്യാമി കാമ്യം ഹി ചേഹാമുത്ര ഫലപ്രദമ്

അതുകൊണ്ട്, ദ്വിജൻ ആജ്ഞപ്രകാരം ഇച്ഛാനുസൃത കര്‍മങ്ങൾ ചെയ്യണം. ഇപ്പോൾ ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും ഫലം നൽകുന്ന കര്‍മങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയും.

ശൈവൈര്മാഹേശ്വരൈശ്ചൈവ കാര്യമംതര്ബഹിഃ ക്രമാത് ശിവോ മഹേശ്വരശ്ചേതി നാത്യംതമിഹ ഭിദ്യതേ

ശൈവരും മഹേശ്വരരും അകത്തും പുറത്തും ക്രമമായി കര്‍മങ്ങൾ ആചരിക്കണം; ശിവനും മഹേശ്വരനും തമ്മിൽ ഇവിടെ വലിയ വ്യത്യാസമില്ല.

യഥാ തഥാ ന ഭിദ്യംതേ ശൈവാ മാഹേശ്വരാ അപി ശിവാശ്രിതാ ഹി തേ ശൈവാ ജ്ഞാനയജ്ഞരതാ നരാഃ

എന്ത് വിധമായാലും ശൈവരും മഹേശ്വരരും തമ്മിൽ ഭേദം ഉണ്ടാവുന്നില്ല; ശിവനിൽ ഭക്തിയുള്ളവരെയാണ് ശൈവരെന്ന് വിളിക്കുന്നത്, ജ്ഞാനയജ്ഞത്തിൽ ആസ്വാദനം കണ്ടെത്തുന്ന മനുഷ്യരാണവർ.

മാഹേശ്വരാസ്സമാഖ്യാതാ കര്മയജ്ഞരതാ ഭുവി തസ്മാദാഭ്യന്തരേ കുര്യുഃ ശൈവാ മാഹേശ്വരാ വഹിഃ

കർമ്മയജ്ഞത്തിൽ താൽപര്യമുള്ളവരെയാണ് ഭൂമിയിൽ മഹേശ്വരരെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്; അതിനാൽ, അകത്തുകൊണ്ട് ശൈവരായി, പുറത്തുകൊണ്ട് മഹേശ്വരരായി പ്രവർത്തിക്കണം.

ന തു പ്രയോഗോ ഭിദ്യേത വക്ഷ്യമാണസ്യ കര്മണഃ പരീക്ഷ്യ ഭൂമിം വിധിവദ്ഗംധവര്ണരസാദിഭിഃ

ഇനി പറയുന്ന കർമ്മത്തിന്റെ ആചരണം മാറ്റരുത്; ഭൂമി സുഗന്ധം, നിറം, രുചി എന്നിവ പരിശോധിച്ച് വിധിപ്രകാരം തിരഞ്ഞെടുക്കണം.

മനോഭിലഷിതേ തത്ര വിതാനവിതതാംബരേ സുപ്രലിപ്തേ മഹീപൃഷ്ഠേ ദര്പണോദരസംനിഭേ

അവിടെ മനസ്സിന് ഇഷ്ടമായ സ്ഥലത്ത്, മൃദുലമായും നന്നായി പുരട്ടിയതുമായ നിലത്ത്, മുകളിൽ താഴെ വസ്ത്രം വിരിച്ചുകൊണ്ട്, കണ്ണാടിയുടെ ഉപരിതലത്തെപ്പോലെ സുതാര്യമായിടത്ത്,

പ്രാചീമുത്പാദയേത്പൂര്വം ശാസ്ത്രദൃഷ്ടേന വര്ത്മനാ ഏകഹസ്തം ദ്വിഹസ്തം വാ മണ്ഡലം പരികല്പയേത്

ആദ്യം, ശാസ്ത്രത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന രീതിയിൽ കിഴക്കേ ദിശ നിർണ്ണയിക്കണം; ശേഷം, ഒരു അളവോ രണ്ടൊ അളവോ വലിപ്പമുള്ള വൃത്തം വരയ്ക്കണം.

ആലിഖേദ്വിമലം പദ്മമഷ്ടപത്രം സകര്ണികമ് രത്നഹേമാദിഭിശ്ചൂര്ണൈര്യഥാസംഭവസംഭൃതൈഃ

ശുദ്ധമായ എട്ടു ദളങ്ങളുള്ള, നടുവിൽ കർണ്ണികയുള്ള താമര, ലഭ്യമായ രത്നം, പൊന്ന് മുതലായവയുടെ ചൂർണ്ണം ഉപയോഗിച്ച് വരയ്ക്കണം.