ശിവപുരാണമ്

സര്വോ ഹ്യുഷഃപ്രാചീമുഖശ്ചിന്തയേദ്ദേവപൂര്വകാന് ധര്മാനര്ഥാംശ്ച തത്ക്ലേശാനായം ച വ്യയമേവ ച

പ്രഭാതത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച്, ദൈവങ്ങൾ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന ധർമ്മങ്ങൾ, ഉപജീവന മാർഗങ്ങൾ, അതിനുള്ള കഷ്ടങ്ങൾ, ചെലവുകൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ഓരോരുത്തരും ആലോചിക്കണം.

ആയുര്ദ്വേഷശ്ച മരണം പാപം ഭാഗ്യം തഥൈവ ച വ്യാധിഃ പുഷ്ടിസ്തഥാ ശക്തിഃ പ്രാതരുത്ഥാനദിക്ഫലമ്

ആയുസ്സ്, വൈരാഗ്യം, മരണം, പാപം, ഭാഗ്യം, രോഗം, പോഷണം, ശക്തി, പ്രഭാതത്തിൽ എഴുന്നേൽക്കുന്നതിന്റെ ഫലം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കണം.

നിശാംത്യായാമോഷാ ജ്ഞേയാ യാമാര്ധം സംധിരുച്യതേ തത്കാലേ തു സമുത്ഥായ വിണ്മൂത്രേ വിസൃജേദ്ദ്വിജഃ

രാത്രി അവസാനിക്കുന്നതിനെ ഉഷ: എന്നു പറയുന്നു; അർദ്ധയാമം സംധിയാണ്. അപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റ്, ദ്വിജൻ മൂത്രവും മലവും ഒഴിയണം.

ഗൃഹാദ്ദൂരം തതോ ഗത്വാ ബാഹ്യതഃ പ്രവൃതസ്തഥാ ഉദങ്മുഖഃ സമാവിശ്യ പ്രതിബംധേ ഽന്യദിങ്മുഖഃ

വീടിനുനിന്നും ദൂരേയ്ക്ക് പുറത്ത് പോയി, വടക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച് പ്രവേശിക്കണം; അതിൽ തടസ്സമുണ്ടെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും ദിശയിൽ മുഖം തിരിക്കാം.

ജലാഗ്നിബ്രാഹ്മണാദീനാം ദേവാനാം നാഭിമുഖ്യതഃ ലിംഗം പിധായ വാമേന മുഖമന്യേന പാണിനാ

ജലം, അഗ്‌നി, ബ്രാഹ്മണൻ, ദൈവങ്ങൾ എന്നിവയിലൊന്നിലേയ്ക്കും നേരെ നോക്കരുത്; ഇടതുകൈ കൊണ്ട് ലിംഗം മറച്ച്, മറ്റുകൈ കൊണ്ട് വായും മറയ്ക്കണം.

മലമുത്സൃജ്യ ചോത്ഥായ ന പശ്യേച്ചൈവ തന്മലമ് ഉദ്ധൃതേന ജലേനൈവ ശൌചം കുര്യാജ്ജലാദ്ബഹിഃ

മലമൊഴിഞ്ഞ ശേഷം എഴുന്നേറ്റ് ആ മലത്തിലേക്ക് നോക്കരുത്; വെള്ളം എടുത്ത്, വെള്ളത്തിനകത്ത് അല്ലാതെ പുറത്തു തന്നെ ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം.

അഥവാ ദേവപിത്രാര്ഷതീര്ഥാവതരണം വിനാ സപ്ത വാ പഞ്ച വാ ത്രീന്വാ ഗുദം സംശോധയേന്മൃദാ

അല്ലെങ്കിൽ, ദേവന്മാരുടെ, പിതാക്കന്മാരുടെ, ഋഷിമാരുടെ തീർത്ഥങ്ങളിൽ ഇറങ്ങാതെ, ഏഴു പ്രാവശ്യം, അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ചു, അല്ലെങ്കിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം, മണ്ണുകൊണ്ട് ഗുദം ശുദ്ധീകരിക്കണം.

ലിംഗേ കര്കോടമാത്രം തു ഗുദേ പ്രസൃതിരിഷ്യതേ തത ഉത്ഥായ പദ്ധസ്തശൌചം ഗണ്ഡൂഷമഷ്ടകമ്

ലിംഗം ശുദ്ധീകരിക്കാൻ കർക്കോട്ടം എന്ന അളവിൽ മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കണം; ഗുദം പൂർണ്ണമായി ശുദ്ധീകരിക്കണം. അതിനുശേഷം എഴുന്നേറ്റ് കൈ കഴുകി, എട്ടു പ്രാവശ്യം വായ് കഴുകണം.

യേന കേന ച പത്രേണ കാഷ്ഠേന ച ജലാദ്ബഹിഃ കാര്യം സംത്യജ്യ തര്ജനീം ദംതധാവനമീരിതമ്

ഏതെങ്കിലും പാത്രം ഉപയോഗിച്ചോ, മരച്ചില്ലയോ ഉപയോഗിച്ച് വെള്ളത്തിന് പുറത്തു തന്നെ ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം; തർജ്ജനിയെ ഒഴിവാക്കി പല്ലു വൃത്തിയാക്കണം.

ജലദേവാന്നമസ്കൃത്യ മംത്രേണ സ്നാനമാചരേത് അശക്തഃ കംഠദഘ്നം വാ കടിദഘ്നമഥാപി വാ

വെള്ളത്തെയും ദേവന്മാരെയും മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് വന്ദിച്ച്, സ്നാനം ചെയ്യണം; കഴിയില്ലെങ്കിൽ കഴുത്തുവരെ, അല്ലെങ്കിൽ അരവരെ സ്നാനം ചെയ്യാം.

ആജാനു ജലമാവിശ്യ മംത്രസ്നാനം സമാചരേത് ദേവാദീംസ്തര്പയേദ്വിദ്വാംസ്തത്ര തീര്ഥജലേന ച

മുട്ടുവരെയുള്ള വെള്ളത്തിൽ കയറി, മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് സ്നാനം ചെയ്യണം; അവിടെ ദൈവങ്ങൾക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും തീർത്ഥജലം നൽകി തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം.

ധൌതവസ്ത്രം സമാദായ പഞ്ചകച്ഛേന ധാരയേത് ഉത്തരീയം ച കിം ചൈവ ധാര്യം സര്വേഷു കര്മസു

കഴുകിയ വസ്ത്രം എടുത്ത്, അഞ്ചു മടക്കത്തിൽ ധരിക്കണം; ഉത്തരീയവും എല്ലാ കര്‍മ്മങ്ങളിലും ധരിക്കേണ്ടതാണ്.

നദ്യാദിതീര്ഥസ്നാനേ തു സ്നാനവസ്ത്രം ന ശോധയേത് വാപീകൂപഗൃഹാദൌ തു സ്നാനാദൂര്ധ്വം നയേദ്ബുധഃ

നദിയിലോ മറ്റേതെങ്കിലും തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുമ്പോൾ സ്നാനവസ്ത്രം കഴുകരുത്; പക്ഷേ, കുളം, കിണർ, വീടുകളിലോ സ്നാനത്തിന് ശേഷം വസ്ത്രം കഴുകണം.

ശിലാദാര്വാദികേ വാപി ജലേ വാപി സ്ഥലേപി വാ സംശോധ്യ പീഡയേദ്വസ്ത്രം പിത്ഃണാം തൃപ്തയേ ദ്വിജാഃ

കല്ലിന്മേലോ, പുല്ലിന്മേലോ, വെള്ളത്തിലോ, നിലത്തോ വസ്ത്രം കഴുകി പിഴിഞ്ഞ് പിതാക്കന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം, ദ്വിജന്മാരേ.

ജാബാലകോക്തമംത്രേണ ഭസ്മനാ ച ത്രിപുംഡ്രകമ് അന്യഥാ ചേജ്ജലേ പാത ഇതസ്തന്നരകമൃച്ഛതി

ജാബാലൻ പഠിപ്പിച്ച മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, ഭസ്മം കൊണ്ട് തലയിലു മൂന്നു രേഖ വരയ്ക്കണം; അല്ലാതെ വെള്ളത്തിൽ വരയ്ക്കുകയാണെങ്കിൽ അതിന്റെ ഫലമായി നരകത്തിൽ പോകേണ്ടിവരും.

ആപോഹിഷ്ഠേതി ശിരസി പ്രോക്ഷയേത്പാപശാംതയേ യസ്യേതി മംത്രം പാദേ തു സംധിപ്രോക്ഷണമുച്യതേ

പാപം നീക്കാൻ, 'ആപോ ഹിഷ്ഠ' എന്ന മന്ത്രം തലയിൽ ഉച്ചരിച്ച് വെള്ളം തളിക്കണം; 'യസ്യ' എന്ന മന്ത്രം കാലിൽ ഉച്ചരിച്ച് സന്ധികളിൽ വെള്ളം തളിക്കുന്നതാണു്.

പാദേ മൂര്ധ്നി ഹൃദി ചൈവ മൂര്ധ്നി ഹൃത്പാദ ഏവ ച ഹൃത്പാദമൂര്ധ്നി സംപ്രോക്ഷ്യ മംത്രസ്നാനം വിദുര്ബുധാഃ

കാലിലും തലയിൽ, ഹൃദയത്തിലും, വീണ്ടും തലയിൽ, ഹൃദയത്തിലും കാലിലും, ഇങ്ങനെ ഹൃദയം, കാൽ, തല എന്നിവയിൽ വെള്ളം തളിച്ചാൽ അതാണ് മന്ത്രസ്നാനം എന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.

ഈഷത്സ്പര്ശേ ച ദൌഃ സ്വാസ്ഥ്യേ രാജരാഷ്ട്രഭയേ ഽപി ച അത്യാഗതികാലേ ച മംത്രസ്നാനം സമാചരേത്

സ്വൽപ്പം സ്പർശം സംഭവിച്ചാലോ, രോഗം വന്നാലോ, രാജാവിനോ രാജ്യത്തിനോ ഭയം ഉണ്ടാകുമ്പോഴും, വളരെക്കാലം വിട്ടുപോയാലും, മന്ത്രസ്നാനം ചെയ്യണം.

പ്രാതഃ സൂര്യാനുവാകേന സായമഗ്ന്യനുവാകതഃ അപഃ പീത്വാ തഥാമധ്യേ പുനഃ പ്രോക്ഷണമാചരേത്

രാവിലെ സൂര്യ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, വൈകുന്നേരം അഗ്നി മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, വെള്ളം കുടിച്ചശേഷവും, അങ്ങനെ ഉച്ചയിലും വീണ്ടും വെള്ളം തളിക്കണം.

ഗായത്ര്യാ ജപമംത്രാംതേ വീരൂര്ധ്വം പ്രാഗ്വിനിക്ഷിപേത് മംത്രേണ സഹ ചൈകം വൈ മധ്യേ ഽര്ഘ്യം തു രവേര്ദ്വിജാ

ഗായത്രി ജപം കഴിഞ്ഞാൽ വെള്ളം കിഴക്കോട്ടും മുകളിലേക്കും എറിഞ്ഞ്, മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് മധ്യത്തിൽ ഒരു അർഘ്യം സൂര്യനു സമർപ്പിക്കണം, ദ്വിജന്മാരേ.

അഥ ജാതേ ച സായാഹ്നേ ഭുവി പശ്ചിമദിങ്മുഖഃ ഉദ്ധൃത്യ ദദ്യാത്പ്രാതസ്തു മധ്യാഹ്നേംഗുലിഭിസ്തഥാ

ശംഖം പോലെ സന്ധ്യാസമയത്ത് ഭൂമിയിൽ പടിഞ്ഞാറ് നോക്കി വെള്ളം ഉയർത്തി സമർപ്പിക്കണം; രാവിലെയും ഉച്ചയിലും വിരലുകൾകൊണ്ട് അർഘ്യം സമർപ്പിക്കണം.

അംഗുലീനാം ച രംധ്രേണ ലംബം പശ്യേദ്ദിവാകരമ് ആത്മപ്രദക്ഷിണം കൃത്വാ ശുദ്ധാചമനമാചരേത്

വിരലുകളുടെ ഇടവഴിയിലൂടെ സൂര്യനെ കിടക്കുന്നത് പോലെ കാണണം; പിന്നെ സ്വയം പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത് ശുദ്ധമായ ആചമനം ചെയ്യണം.

സായം മുഹൂര്താദര്വാക്തു കൃതാ സംധ്യാ വൃഥാ ഭവേത് അകാലാത്കാല ഇത്യുക്തോ ദിനേ ഽതീതേ യഥാക്രമമ്

വൈകുന്നേരം സന്ധ്യ നിർദ്ദിഷ്ട സമയത്തിന് ശേഷം ചെയ്താൽ അതിന് ഫലം ഉണ്ടാകില്ല; സമയമല്ലാത്തപ്പോൾ ചെയ്താൽ, അന്ന് കഴിഞ്ഞാൽ മാത്രമേ അതിന് 'സമയോചിതം' എന്നു പറയാവൂ.

ദിവാ ഽതീതേ ച ഗായത്രീം ശതം നിത്യേ ക്രമാജ്ജപേത് ആദര്ശാഹാത്പരാ ഽതീതേ ഗായത്രീം ലക്ഷമഭ്യസേത്

ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ, ഓരോ ദിവസവും ഗായത്രി നൂറ് പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം; ദർപ്പണകാലം കഴിഞ്ഞാൽ, ഗായത്രി ഒരു ലക്ഷം പ്രാവശ്യം അഭ്യസിക്കണം.

മാസാതീതേ തു നിത്യേ ഹി പുനശ്ചോപനയം ചരേത് ഈശോ ഗൌരീഗുഹോ വിഷ്ണുര്ബ്രഹ്മാ ചേംദ്രശ്ച വൈ യമഃ

ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞാൽ, വീണ്ടും നിത്യോപനയനം നടത്തണം; ഈശൻ, ഗൗരി, ഗുഹൻ, വിഷ്ണു, ബ്രഹ്മാ, ഇന്ദ്രൻ, യമൻ ഇവരും.

ഏവം രൂപാംശ്ച വൈ ദേവാംസ്തര്പയേദര്ഥസിദ്ധയേ ബ്രഹ്മാര്പണം തതഃ കൃത്വാ ശുദ്ധാചമനമാചരേത്

ഇങ്ങനെ ഈ ദേവന്മാരുടെ രൂപങ്ങളെ അഭിഷ്ടഫലത്തിനായി തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം; ബ്രഹ്മത്തിന് സമർപ്പിച്ച് ശേഷം ശുദ്ധമായ ആചമനം ചെയ്യണം.

തീര്ഥദക്ഷിണതഃ ശസ്തേ മഠേ മംത്രാലയേ ബുധഃ തത്ര ദേവാലയേ വാപി ഗൃഹേ വാ നിയതസ്ഥലേ

തീർത്ഥത്തിന്റെ തെക്കുവശത്ത്, മഠത്തിൽ, മന്ത്രാലയത്തിൽ ജ്ഞാനികൾ ചെയ്യണം; അവിടെ ദേവാലയത്തിലോ വീട്ടിലോ സ്ഥിരമായ സ്ഥലത്തോ.

സര്വാന്ദേവാന്നമസ്കൃത്യ സ്ഥിരബുദ്ധിഃ സ്ഥിരാസനഃ പ്രണവം പൂര്വമഭ്യസ്യ ഗായത്രീമഭ്യസേത്തതഃ

എല്ലാ ദേവന്മാരെയും വന്ദിച്ച്, സ്ഥിരമായ മനസ്സും ഇരിപ്പും കൊണ്ടു ആദ്യം പ്രണവം ജപിച്ച്, പിന്നെ ഗായത്രി ജപിക്കണം.

ജീവബ്രഹ്മൈക്യവിഷയം ബുദ്ധ്വാ പ്രണവമഭ്യസേത് ത്രൈലോക്യസൃഷ്ടികര്താരം സ്ഥിതികര്താരമച്യുതമ്

ജീവനും ബ്രഹ്മാവും ഒന്നാണെന്നു മനസ്സിലാക്കി, പ്രണവം ജപിക്കണം; മൂന്നു ലോകവും സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, നിലനിൽക്കുന്നവൻ, അക്ഷരൻ.