ശിവപുരാണമ്

നിത്യോത്സവം പ്രകുര്വീത യഥോക്തം ശിവശാസനേ വിപുലേ തൈജസേ പാത്രേ രക്തപദ്മോപശോഭിതേ

ശിവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, പ്രതിദിന ഉത്സവം വലിയ പ്രകാശമുള്ള പാത്രത്തിൽ ചുവപ്പു താമരകളാൽ അലങ്കരിച്ച് നടത്തണം.

അസ്ത്രം പാശുപതം ദിവ്യം തത്രാവാഹ്യ സമര്ചയേത് ശിവസ്യാരോപ്യഃ തത്പാത്രം ദ്വിജസ്യാലംകൃതസ്യ ച

അവിടെ ദിവ്യമായ പാശുപതാസ്ത്രം ആഹ്വാനിച്ച് ആരാധിക്കണം; ശിവന്റെ പാത്രം അലങ്കരിച്ച ബ്രാഹ്മണന്റെ മേൽ സ്ഥാപിക്കണം.

ന്യസ്താസ്ത്രവപുഷാ തേന ദീപ്തയഷ്ടിധരസ്യ ച പ്രാസാദപരിവാരേഭ്യോ ബഹിര്മംഗലനിഃസ്വനൈഃ

ആയുധത്തിന്റെ രൂപം അവന്റെ മേൽ വെച്ച്, പ്രകാശമുള്ള ദണ്ഡം കൈവശം വച്ച്, ക്ഷേത്രപരിസരത്തിനു പുറത്തു, മംഗളധ്വനികളോടുകൂടി നിൽക്കണം.

നൃത്യഗേയാദിഭിശ്ചൈവ സഹ ദീപധ്വജാദിഭിഃ പ്രദക്ഷിണത്രയം കൃത്വാ ന ദ്രുതം ചാവിലമ്ബിതമ്

നൃത്തം, പാട്ട് തുടങ്ങിയ ഉത്സവങ്ങളോടും, വിളക്കുകളും പതാകകളും എന്നിവയോടും കൂടി, മൂന്നു പ്രദക്ഷിണം നടത്തണം; അതിവേഗമോ അതിവിലംബമോ ആകരുത്.

മഹാപീഠം സമാവൃത്യ ത്രിഃപ്രദക്ഷിണയോഗതഃ പുനഃ പ്രവിഷ്ടോ ദ്വാരസ്ഥോ യജമാനഃ കൃതാഞ്ജലിഃ ആദായാഭ്യംതരം നീത്വാ ഹ്യസ്ത്രമുദ്വാസയേത് തതഃ

മഹാപീഠം മൂന്നു പ്രാവശ്യം ചുറ്റി, വാതിലിനു സമീപം കയ്യുകൂപ്പി നിൽക്കുമ്പോൾ, യജമാനൻ അകത്തു കയറി ആയുധം അകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി പിന്നീട് ദൂരീകരിക്കണം.

പ്രദക്ഷിണാദികം കൃത്വാ യഥാപൂര്വോദിതം ക്രമാത് ആദായ ചാഷ്ടപുഷ്പാണി പൂജാമഥ സമാപയേത്

മുൻപറഞ്ഞതുപോലെ പ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങിയ ക്രമങ്ങൾ പാലിച്ച്, എട്ടു പൂക്കൾ എടുത്ത് പൂജ പൂർത്തിയാക്കണം.

അഥാഗ്നികാര്യം വക്ഷ്യാമി കുണ്ഡേ വാ സ്ഥംഡിലേ ഽപി വാ വേദ്യാം വാ ഹ്യായസേ പാത്രേ മൃന്മയേ വാ നവേ ശുഭേ

ഇനി അഗ്നികാര്യത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയുന്നു: കിണറ്റിലോ നിലത്തോ, വേദിയിലോ, ഇരുമ്പ് പാത്രത്തിലോ പുതിയ ശുഭമായ മൺപാത്രത്തിലോ ചെയ്യാം.

ആധായാഗ്നിം വിധാനേന സംസ്കൃത്യ ച തതഃ പരമ് തത്രാരാധ്യ മഹാദേവം ഹോമകര്മ സമാചരേത്

ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി അഗ്നി സ്ഥാപിച്ച്, അതിനെ യഥാവിധി ഒരുക്കി, അവിടെ മഹാദേവനെ ആരാധിച്ച് ഹോമം നടത്തണം.

കുണ്ഡം ദ്വിഹസ്തമാനം വാ ഹസ്തമാത്രമഥാപി വാ വൃത്തം വാ ചതുരസ്രം വാ കുര്യാദ്വേദിം ച മണ്ഡലമ്

കുണ്ട് രണ്ട് കൈവിരൽ നീളമോ, ഒരു കൈവിരൽ നീളമോ, വൃത്തമായോ ചതുരമായോ ഉണ്ടാക്കാം; വേദിയും മണ്ഡലവും ഒരുക്കണം.

കുണ്ഡം വിസ്താരവന്നിമ്നം തന്മധ്യേ ഽഷ്ടദലാമ്ബുജമ് ചതുരംഗുലമുത്സേധം തസ്യ ദ്വ്യംഗുലമേവ വാ

കുണ്ട് വിശാലവും ആഴമുള്ളതും ആകണം; അതിന്റെ നടുവിൽ എട്ട് ദളമുള്ള താമര വരയ്ക്കണം, നാലു വിരൽ ഉയരമോ രണ്ടു വിരൽ ഉയരമോ ആകാം.

വിതസ്തിദ്വിഗുണോന്നത്യാ നാഭിമന്തഃ പ്രചക്ഷതേ മധ്യം ച മധ്യമാംഗുല്യാ മധ്യമോത്തമപര്വണോഃ

അതിന്റെ ഉയരം രണ്ട് വിറ്റസ്തി നീളമാകണം, നാഭിക്ക് മുകളിൽ പോകരുത്; നടുവിന്റെ അളവ് മധ്യവിരലിന്റെ മധ്യവും മുകളിൽവുമായ സംയുക്തത്തിൽ അളക്കണം.

അംഗുലൈഃ കഥ്യതേ സദ്ഭിശ്ചതുര്വിംശതിഭിഃ കരഃ മേഖലാനാം ത്രയം വാപി ദ്വയമേകമഥാപി വാ

പണ്ഡിതന്മാർ പറയുന്നത് പോലെ, ഒരു കൈയിൽ ഇരുപത്തിനാലു വിരലുണ്ട്; കുണ്ടിനു മൂന്നു, രണ്ട് അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മേഖല ഉണ്ടാകാം.

യഥാശോഭം പ്രകുര്വീത ശ്ലക്ഷ്ണമിഷ്ടം മൃദാ സ്ഥിരമ് അശ്വത്ഥപത്രവദ്യോനിം ഗജാധാരവദേവ വാ

അത് മനോഹരവും മൃദുവും ദൃഢവുമാകണം; മണ്ണുപയോഗിച്ച്, അശ്വത്ഥപത്രം പോലോ, ആനയുടെ താങ്ങ് പോലോ രൂപം നൽകാം.

മേഖലാമധ്യതഃ കുര്യാത്പശ്ചിമേ ദക്ഷിണേ ഽപി വാ ശോഭനാമഗ്നിതഃ കിംചിന്നിമ്നാമുന്മീലികാം ശനൈഃ

മേഖല നടുവിൽ, പടിഞ്ഞാറോ തെക്കോ ഭാഗത്ത് ഉണ്ടാക്കണം; അഗ്നിക്കു കുറച്ച് താഴെ, മനോഹരമായും സാവധാനം തുറന്നതായും ആക്കണം.

അഗ്രേണ കുണ്ഡാഭിമുഖീം കിംചിദുത്സൃജ്യ മേഖലാമ് നോത്സേധനിയമോ വേദ്യാഃ സാ മാര്ദീ വാഥ സൈകതീ

കുണ്ടിന്റെ മുന്നിൽ മേഖല അല്പം തുറന്നതായിരിക്കണം; വേദിയുടെ ഉയരത്തിന് കർശനമായ നിയമമില്ല, മൃദുവോ മണല്പൊലോ ആകാം.

മംഡലം ഗോശകൃത്തോയൈര്മാനം പാത്രസ്യ നോദിതമ് കുണ്ഡം ച മൃന്മയം വേദിമാലിപേദ്ഗോമയാംബുനാ

ഗോമയവും വെള്ളവും ചേർത്ത് വൃത്താകൃതിയിലുള്ള പരിധി ഒരുക്കണം. പാത്രത്തിന്റെ അളവ് നിർദ്ദിഷ്ടമല്ല. ഹോമകുണ്ട് മണ്ണുകൊണ്ടായിരിക്കണം. വേദികയെ ഗോമയവും വെള്ളവും ചേർത്ത് നന്നായി പുരട്ടണം.

പ്രക്ഷാല്യ താപയേത്പാത്രം പ്രോക്ഷയേദന്യദംഭസാ സ്വസൂത്രോക്തപ്രകാരേണ കുണ്ഡാദൌ വില്ലിഖേത്തതഃ

പാത്രം കഴുകിയശേഷം അതിനെ ചൂടാക്കി, മറ്റൊരു വെള്ളം തളിച്ച് ശുദ്ധീകരിക്കണം. സ്വന്തം ആചാരപ്രകാരം കുണ്ടിലും മറ്റ് ഉപകരണങ്ങളിലും അടയാളങ്ങൾ വരയ്ക്കണം.

സംപ്രോക്ഷ്യ കല്പയേദ്ദര്ഭൈഃ പുഷ്പൈര്വാ വഹ്നിവിഷ്ടരമ് അര്ചനാര്ഥം ച ഹോമാര്ഥം സര്വദ്രവ്യാണി സാധയേത്

വെള്ളം തളിച്ച ശേഷം ദർഭയോ പൂക്കളോ ഉപയോഗിച്ച് അഗ്നിക്കായി ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കണം. ആരാധനക്കും ഹോമത്തിനും വേണ്ട എല്ലാ സാധനങ്ങളും തയ്യാറാക്കണം.

പ്രക്ഷാല്യക്ഷാലനീയാനി പ്രോക്ഷണ്യാ പ്രോക്ഷ്യ ശോധയേത് മണിജം കാഷ്ഠജം വാഥ ശ്രോത്രിയാഗാരസമ്ഭവമ്

കഴുകേണ്ടവ കഴുകി, വെള്ളം തളിച്ച് ശുദ്ധീകരിക്കണം. അതു രത്നം കൊണ്ടായാലും മരച്ചില്ലായാലും, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു പണ്ഡിത ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നുള്ളതായാലും.

അന്യം വാഭ്യര്ഹിതം വഹ്നിം തതഃ സാധാരമാനയേത് ത്രിഃ പ്രദക്ഷിണമാവൃത്യ കുണ്ഡാദേരുപരി ക്രമാത്

മറ്റൊരു യോഗ്യമായ അഗ്നി കൊണ്ടുവന്നാൽ, അതിനെ യഥാക്രമം മൂന്നു പ്രദക്ഷിണം നടത്തി, കുണ്ടിന്റെ മുകളിലൂടെ ആദരപൂർവ്വം കൊണ്ടുവരണം.

വഹ്നിബീജം സമുച്ചാര്യ ത്വാദധീതാഗ്നിമാസനേ യോനിമാര്ഗേണ വാ തദ്വദാത്മനഃ സംമുഖേന വാ

അഗ്നിയുടെ ബീജമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, അഗ്നിയെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം. യോനി മാർഗ്ഗത്തിലൂടെ ആകാമെങ്കിലും, അല്ലെങ്കിൽ താനേ നേരെ നോക്കി ആകാമെങ്കിലും.

നിയോഗഃ പ്രദേശ സര്വം കുംഡം കുര്യാദ്വിചക്ഷണഃ സ്വനാഭ്യംതഃസ്ഥിതം വഹ്നിം തദ്രംധ്രാദ്വിസ്ഫുലിംഗവദ്

കുഞ്ഞാട expert ആയവൻ മുഴുവൻ കുണ്ടിന്റെ ക്രമീകരണവും നിർവ്വഹിക്കണം. അഗ്നിയെ സ്വന്തം നാഭിയിൽ നിന്ന്, ഒരു ചിന്തയിൽ നിന്നു പടർന്നു വരുന്ന ജ്വാലപോലെ സ്ഥാപിക്കണം.

നിര്ഗമ്യ പാവകേ ബഹ്യേ ലീനം ബിംബാകൃതി സ്മരേത് ആജ്യസംസ്കാരപര്യംതമന്വാധാനപുരസ്സരമ്

അഗ്നി പുറത്തേക്ക് വന്നശേഷം, അതിനെ ഒരു വൃത്താകൃതിയിലുള്ളതായും ലയിച്ചിരിക്കുന്നതായും ധ്യാനിക്കണം. ആജ്യശുദ്ധി പൂർത്തിയാകുന്നതുവരെ, മുൻകൂർ ക്രമങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ചെയ്യണം.

സ്വസൂത്രോക്തക്രമാത്കുര്യാന്മൂലമന്ത്രേണ മന്ത്രവിത് ശിവമൂര്തിം സമഭ്യര്ച്യ തതോ ദക്ഷിണപാര്ശ്വതഃ

സ്വന്തം ആചാരത്തിൽ പറയുന്ന ക്രമത്തിൽ, മന്ത്രജ്ഞൻ മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ശിവമൂർത്തിയെ ആരാധിച്ച്, പിന്നെ ദക്ഷിണഭാഗം മുതൽ തുടരണം.

ന്യസ്യ മന്ത്രം ഘൃതേ മുദ്രാം ദര്ശയേദ്ധേനുസംജ്ഞിതാമ് സ്രുക്സ്രുവൌ തൈജസൌ ഗ്രാഹ്യൌ ന കാംസ്യായസസൈസകൌ

മന്ത്രം നെയ്യിൽ സ്ഥാപിച്ച്, 'പശു' എന്ന മുദ്ര കാണിക്കണം. സ്വർണ്ണത്തിൽ നിന്നുള്ള സ്രുക്, സ്രുവു എന്നിവ എടുക്കണം. കഞ്ചം, ഇരുമ്പ്, കല്ല് എന്നിവയിൽ നിന്നുള്ളവ ഉപയോഗിക്കരുത്.

യജ്ഞദാരുമയൌ വാപി സ്മാര്തൌ വാ ശില്പസമ്മതൌ പര്ണേ വാ ബ്രഹ്മവൃക്ഷാദേരച്ഛിദ്രേ മധ്യ ഉത്ഥിതേ

യജ്ഞവൃക്ഷത്തിൽ നിന്നുള്ളവയായാലും, ആചാരാനുസൃതമായ ശിൽപപ്രകാരമായാലും, അല്ലെങ്കിൽ ബ്രഹ്മവൃക്ഷം പോലുള്ള വിശുദ്ധവൃക്ഷത്തിന്റെ അക്ഷതമായ ഇലയിൽ നിന്നുള്ളതായാലും, മധ്യത്തിൽ നിന്ന് വളർന്നതായിരിക്കണം.

സംസൃജ്യ ദര്ഭൈസ്തൌ വഹ്നൌ സംതാപ്യ പ്രോക്ഷയേത്പുനഃ പാരാര്ഷര്ച്യസ്വസൂത്രോക്തക്രമേണ ശിവപൂര്വകൈഃ

അവയെ ദർഭയാൽ ചേർത്ത് അഗ്നിയിൽ ചൂടാക്കി, വീണ്ടും വെള്ളം തളിച്ച് ശുദ്ധീകരിക്കണം. ശിവാരാധനയോടെ, സ്വന്തം ആചാരക്രമം അനുസരിച്ച് ചെയ്യണം.

ജുഹുയാദഷ്ടഭിര്ബീജൈരഗ്നിസംസ്കാരസിദ്ധയേ ഭ്രുംസ്തുംബ്രുശ്രും ക്രമേണൈവ പുംഡ്രംദ്രമിത്യതഃ പരമ്

അഗ്നിശുദ്ധിക്ക് വേണ്ടി എട്ട് ബീജമന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം നടത്തണം. 'ഭ്രും', 'സ്തും', 'ബ്രുശ്രും', 'പുണ്ട്രം', 'ദ്രം' എന്നിങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ അർപ്പണം ചെയ്യണം.

ബീജാനി സപ്ത സപ്താനാം ജിഹ്വാനാമനുപൂര്വശഃ ത്രിശിഖാ മധ്യമാ ജിഹ്വാ ബഹുരൂപസമാഹ്വയാ

ഏഴു അഗ്നിജിഹ്വകൾക്കായി ഏഴു ബീജമന്ത്രങ്ങൾ ഉണ്ട്. മധ്യത്തിലെ ജിഹ്വയെ 'ത്രിശിഖാ' എന്നും, അതിന് അനേകം രൂപങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നും പറയുന്നു.