ശിവപുരാണമ്

ദാനാദ്ധനകൃതം നശ്യേന്നാ ഽന്യഥാകല്പകോടിഭിഃ ക്വചിത്പാപേന പുണ്യം ച വൃദ്ധിപൂര്വേണ നശ്യതി

ധനംകൊണ്ടുണ്ടായ പാപം ദാനംകൊണ്ടാണ് നശിക്കുന്നത്; അല്ലെങ്കിൽ അനവധി കാലം കഴിഞ്ഞാലും അത് നിലനിൽക്കും. ചിലപ്പോഴൊക്കെ, പൂർവ്വം ചെയ്ത പാപം പുണ്യം നശിപ്പിക്കും.

ബീജാംശശ്ചൈവ വൃദ്ധ്യംശോ ഭോഗാംശഃ പുണ്യപാപയോഃ ജ്ഞാനനാശ്യോ ഹി ബീജാംശോ വൃദ്ധിരുക്തപ്രകാരതഃ

ബീജം, വളർച്ച, അനുഭവം എന്നിങ്ങനെ പുണ്യത്തിനും പാപത്തിനും ഭാഗങ്ങളുണ്ട്; ബീജഭാഗം ജ്ഞാനത്താൽ നശിക്കും, വളർച്ച മുൻപുപറഞ്ഞതുപോലെ.

ഭോജാംശോ ഭോഗനാശ്യസ്തു നാന്യഥാ പുണ്യകോടിഭിഃ ബീജപ്രരോഹേ നഷ്ടേ തു ശേഷോ ഭോഗായ കല്പതേ

അനുഭവഭാഗം അനുഭവത്തിലൂടെ മാത്രമേ നശിക്കൂ, അനവധി പുണ്യം ഉണ്ടെങ്കിലും അല്ല. ബീജം നശിച്ചാൽ ശേഷിച്ചത് അനുഭവത്തിനായിരിക്കും.

ദേവാനാം പൂജയാ ചൈവ ബ്രഹ്മണാനാം ച ദാനതഃ തപോധിക്യാച്ച കാലേന ഭോഗഃ സഹ്യോ ഭവേന്നൃണാമ് തസ്മാത്പാപമകൃത്വൈവ വസ്തവ്യംസ്സുഖമിച്ഛതാ

ദേവന്മാരെ ആരാധിച്ചും, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്തും, കൂടുതൽ തപസ്സു ചെയ്തും, മനുഷ്യർക്ക് അനുഭവം ലഭിക്കും; അതിനാൽ, സുഖം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ പാപം ചെയ്യാതെ ജീവിക്കണം.

സദാചാരം ശ്രാവയാശു യേന ലോകാഞ്ജയേദ്ബുധഃ ധര്മാധര്മമയാന്ബ്രൂഹി സ്വര്ഗനാരകദാംസ്തഥാ

നല്ല ആചാരം വേഗത്തിൽ പഠിപ്പിക്കണം, അതിനാൽ ബുദ്ധിമാൻ ലോകത്ത് വിജയിക്കും. ധർമ്മവും അധർമ്മവും ഉള്ള, സ്വർഗവും നരകവും നൽകുന്ന പ്രവൃത്തികൾ പറയണം.

സദാചാരയുതോ വിദ്വാന്ബ്രാഹ്മണോ നാമ നാമതഃ വേദാചാരയുതോ വിപ്രോ ഹ്യേതൈരേകൈകവാന്ദ്വിജഃ

നല്ല ആചാരമുള്ള പണ്ഡിതൻ ബ്രാഹ്മണൻ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു; വേദപഠനം ഉള്ളവൻ വിപ്രൻ, ഇവരിൽ ഓരോരുത്തരും ദ്വിജൻ ആണ്.

അല്പാചാരോല്പവേദശ്ച ക്ഷത്രിയോ രാജസേവകഃ കിംചിദാചാരവാന്വൈശ്യഃ കൃഷിവാണിജ്യകൃത്തയാ

കുറഞ്ഞ ആചാരവും കുറച്ച് വേദജ്ഞാനവും ഉള്ളവൻ ക്ഷത്രിയൻ, രാജാവിന്റെ സേവകൻ; കുറച്ച് ആചാരമുള്ളവൻ വൈശ്യൻ, കൃഷിയും വ്യാപാരവും ചെയ്യുന്നവൻ.

ശൂദ്രബ്രാഹ്മണ ഇത്യുക്തഃ സ്വയമേവ ഹി കര്ഷകഃ അസൂയാലുഃ പരദ്രോഹീ ചംഡാലദ്വിജ ഉച്യതേ

ശൂദ്രനോ ബ്രാഹ്മണനോ എന്നു പറയപ്പെടുന്നവൻ യാഥാർത്ഥത്തിൽ കർഷകനാണ്; മറ്റുള്ളവരെ അസൂയയോടെ നോക്കുന്നവനും, ദോഷം ചെയ്യുന്നതും ചണ്ഡാളനോ ദ്വിജനോ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

പൃഥിവീപാലകോ രാജാ ഇതരേക്ഷത്രിയാ മതാഃ ധാന്യാദിക്രയവാന്വൈശ്യ ഇതരോ വണിഗുച്യതേ

ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കുന്ന രാജാവിനെ ക്ഷത്രിയൻ എന്നു കരുതുന്നു; ധാന്യവും മറ്റ് വസ്തുക്കളും വിൽക്കുന്നവനാണ് വൈശ്യൻ, മറ്റൊരാൾ വ്യാപാരിയാണെന്നു പറയുന്നു.

ബ്രഹ്മക്ഷത്രിയവൈശ്യാനാം ശുശ്രൂഷുഃ ശൂദ്ര ഉച്യതേ കര്ഷകോ വൃഷലോ ജ്ഞേയ ഇതരേ ചൈവ ദസ്യവഃ

ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ക്ഷത്രിയന്മാരെയും വൈശ്യന്മാരെയും സേവിക്കുന്നവനാണ് ശൂദ്രൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്; കർഷകനാണ് വൃശലൻ എന്നു അറിയപ്പെടുന്നത്, മറ്റു ചിലർ ദസ്യുക്കൾ എന്നു പറയുന്നു.

സര്വോ ഹ്യുഷഃപ്രാചീമുഖശ്ചിന്തയേദ്ദേവപൂര്വകാന് ധര്മാനര്ഥാംശ്ച തത്ക്ലേശാനായം ച വ്യയമേവ ച

പ്രഭാതത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച്, ദൈവങ്ങൾ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന ധർമ്മങ്ങൾ, ഉപജീവന മാർഗങ്ങൾ, അതിനുള്ള കഷ്ടങ്ങൾ, ചെലവുകൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ഓരോരുത്തരും ആലോചിക്കണം.

ആയുര്ദ്വേഷശ്ച മരണം പാപം ഭാഗ്യം തഥൈവ ച വ്യാധിഃ പുഷ്ടിസ്തഥാ ശക്തിഃ പ്രാതരുത്ഥാനദിക്ഫലമ്

ആയുസ്സ്, വൈരാഗ്യം, മരണം, പാപം, ഭാഗ്യം, രോഗം, പോഷണം, ശക്തി, പ്രഭാതത്തിൽ എഴുന്നേൽക്കുന്നതിന്റെ ഫലം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കണം.

നിശാംത്യായാമോഷാ ജ്ഞേയാ യാമാര്ധം സംധിരുച്യതേ തത്കാലേ തു സമുത്ഥായ വിണ്മൂത്രേ വിസൃജേദ്ദ്വിജഃ

രാത്രി അവസാനിക്കുന്നതിനെ ഉഷ: എന്നു പറയുന്നു; അർദ്ധയാമം സംധിയാണ്. അപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റ്, ദ്വിജൻ മൂത്രവും മലവും ഒഴിയണം.

ഗൃഹാദ്ദൂരം തതോ ഗത്വാ ബാഹ്യതഃ പ്രവൃതസ്തഥാ ഉദങ്മുഖഃ സമാവിശ്യ പ്രതിബംധേ ഽന്യദിങ്മുഖഃ

വീടിനുനിന്നും ദൂരേയ്ക്ക് പുറത്ത് പോയി, വടക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച് പ്രവേശിക്കണം; അതിൽ തടസ്സമുണ്ടെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും ദിശയിൽ മുഖം തിരിക്കാം.

ജലാഗ്നിബ്രാഹ്മണാദീനാം ദേവാനാം നാഭിമുഖ്യതഃ ലിംഗം പിധായ വാമേന മുഖമന്യേന പാണിനാ

ജലം, അഗ്‌നി, ബ്രാഹ്മണൻ, ദൈവങ്ങൾ എന്നിവയിലൊന്നിലേയ്ക്കും നേരെ നോക്കരുത്; ഇടതുകൈ കൊണ്ട് ലിംഗം മറച്ച്, മറ്റുകൈ കൊണ്ട് വായും മറയ്ക്കണം.

മലമുത്സൃജ്യ ചോത്ഥായ ന പശ്യേച്ചൈവ തന്മലമ് ഉദ്ധൃതേന ജലേനൈവ ശൌചം കുര്യാജ്ജലാദ്ബഹിഃ

മലമൊഴിഞ്ഞ ശേഷം എഴുന്നേറ്റ് ആ മലത്തിലേക്ക് നോക്കരുത്; വെള്ളം എടുത്ത്, വെള്ളത്തിനകത്ത് അല്ലാതെ പുറത്തു തന്നെ ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം.

അഥവാ ദേവപിത്രാര്ഷതീര്ഥാവതരണം വിനാ സപ്ത വാ പഞ്ച വാ ത്രീന്വാ ഗുദം സംശോധയേന്മൃദാ

അല്ലെങ്കിൽ, ദേവന്മാരുടെ, പിതാക്കന്മാരുടെ, ഋഷിമാരുടെ തീർത്ഥങ്ങളിൽ ഇറങ്ങാതെ, ഏഴു പ്രാവശ്യം, അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ചു, അല്ലെങ്കിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം, മണ്ണുകൊണ്ട് ഗുദം ശുദ്ധീകരിക്കണം.

ലിംഗേ കര്കോടമാത്രം തു ഗുദേ പ്രസൃതിരിഷ്യതേ തത ഉത്ഥായ പദ്ധസ്തശൌചം ഗണ്ഡൂഷമഷ്ടകമ്

ലിംഗം ശുദ്ധീകരിക്കാൻ കർക്കോട്ടം എന്ന അളവിൽ മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കണം; ഗുദം പൂർണ്ണമായി ശുദ്ധീകരിക്കണം. അതിനുശേഷം എഴുന്നേറ്റ് കൈ കഴുകി, എട്ടു പ്രാവശ്യം വായ് കഴുകണം.

യേന കേന ച പത്രേണ കാഷ്ഠേന ച ജലാദ്ബഹിഃ കാര്യം സംത്യജ്യ തര്ജനീം ദംതധാവനമീരിതമ്

ഏതെങ്കിലും പാത്രം ഉപയോഗിച്ചോ, മരച്ചില്ലയോ ഉപയോഗിച്ച് വെള്ളത്തിന് പുറത്തു തന്നെ ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം; തർജ്ജനിയെ ഒഴിവാക്കി പല്ലു വൃത്തിയാക്കണം.

ജലദേവാന്നമസ്കൃത്യ മംത്രേണ സ്നാനമാചരേത് അശക്തഃ കംഠദഘ്നം വാ കടിദഘ്നമഥാപി വാ

വെള്ളത്തെയും ദേവന്മാരെയും മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് വന്ദിച്ച്, സ്നാനം ചെയ്യണം; കഴിയില്ലെങ്കിൽ കഴുത്തുവരെ, അല്ലെങ്കിൽ അരവരെ സ്നാനം ചെയ്യാം.

ആജാനു ജലമാവിശ്യ മംത്രസ്നാനം സമാചരേത് ദേവാദീംസ്തര്പയേദ്വിദ്വാംസ്തത്ര തീര്ഥജലേന ച

മുട്ടുവരെയുള്ള വെള്ളത്തിൽ കയറി, മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് സ്നാനം ചെയ്യണം; അവിടെ ദൈവങ്ങൾക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും തീർത്ഥജലം നൽകി തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം.

ധൌതവസ്ത്രം സമാദായ പഞ്ചകച്ഛേന ധാരയേത് ഉത്തരീയം ച കിം ചൈവ ധാര്യം സര്വേഷു കര്മസു

കഴുകിയ വസ്ത്രം എടുത്ത്, അഞ്ചു മടക്കത്തിൽ ധരിക്കണം; ഉത്തരീയവും എല്ലാ കര്‍മ്മങ്ങളിലും ധരിക്കേണ്ടതാണ്.

നദ്യാദിതീര്ഥസ്നാനേ തു സ്നാനവസ്ത്രം ന ശോധയേത് വാപീകൂപഗൃഹാദൌ തു സ്നാനാദൂര്ധ്വം നയേദ്ബുധഃ

നദിയിലോ മറ്റേതെങ്കിലും തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുമ്പോൾ സ്നാനവസ്ത്രം കഴുകരുത്; പക്ഷേ, കുളം, കിണർ, വീടുകളിലോ സ്നാനത്തിന് ശേഷം വസ്ത്രം കഴുകണം.

ശിലാദാര്വാദികേ വാപി ജലേ വാപി സ്ഥലേപി വാ സംശോധ്യ പീഡയേദ്വസ്ത്രം പിത്ഃണാം തൃപ്തയേ ദ്വിജാഃ

കല്ലിന്മേലോ, പുല്ലിന്മേലോ, വെള്ളത്തിലോ, നിലത്തോ വസ്ത്രം കഴുകി പിഴിഞ്ഞ് പിതാക്കന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം, ദ്വിജന്മാരേ.

ജാബാലകോക്തമംത്രേണ ഭസ്മനാ ച ത്രിപുംഡ്രകമ് അന്യഥാ ചേജ്ജലേ പാത ഇതസ്തന്നരകമൃച്ഛതി

ജാബാലൻ പഠിപ്പിച്ച മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, ഭസ്മം കൊണ്ട് തലയിലു മൂന്നു രേഖ വരയ്ക്കണം; അല്ലാതെ വെള്ളത്തിൽ വരയ്ക്കുകയാണെങ്കിൽ അതിന്റെ ഫലമായി നരകത്തിൽ പോകേണ്ടിവരും.

ആപോഹിഷ്ഠേതി ശിരസി പ്രോക്ഷയേത്പാപശാംതയേ യസ്യേതി മംത്രം പാദേ തു സംധിപ്രോക്ഷണമുച്യതേ

പാപം നീക്കാൻ, 'ആപോ ഹിഷ്ഠ' എന്ന മന്ത്രം തലയിൽ ഉച്ചരിച്ച് വെള്ളം തളിക്കണം; 'യസ്യ' എന്ന മന്ത്രം കാലിൽ ഉച്ചരിച്ച് സന്ധികളിൽ വെള്ളം തളിക്കുന്നതാണു്.

പാദേ മൂര്ധ്നി ഹൃദി ചൈവ മൂര്ധ്നി ഹൃത്പാദ ഏവ ച ഹൃത്പാദമൂര്ധ്നി സംപ്രോക്ഷ്യ മംത്രസ്നാനം വിദുര്ബുധാഃ

കാലിലും തലയിൽ, ഹൃദയത്തിലും, വീണ്ടും തലയിൽ, ഹൃദയത്തിലും കാലിലും, ഇങ്ങനെ ഹൃദയം, കാൽ, തല എന്നിവയിൽ വെള്ളം തളിച്ചാൽ അതാണ് മന്ത്രസ്നാനം എന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.

ഈഷത്സ്പര്ശേ ച ദൌഃ സ്വാസ്ഥ്യേ രാജരാഷ്ട്രഭയേ ഽപി ച അത്യാഗതികാലേ ച മംത്രസ്നാനം സമാചരേത്

സ്വൽപ്പം സ്പർശം സംഭവിച്ചാലോ, രോഗം വന്നാലോ, രാജാവിനോ രാജ്യത്തിനോ ഭയം ഉണ്ടാകുമ്പോഴും, വളരെക്കാലം വിട്ടുപോയാലും, മന്ത്രസ്നാനം ചെയ്യണം.

പ്രാതഃ സൂര്യാനുവാകേന സായമഗ്ന്യനുവാകതഃ അപഃ പീത്വാ തഥാമധ്യേ പുനഃ പ്രോക്ഷണമാചരേത്

രാവിലെ സൂര്യ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, വൈകുന്നേരം അഗ്നി മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, വെള്ളം കുടിച്ചശേഷവും, അങ്ങനെ ഉച്ചയിലും വീണ്ടും വെള്ളം തളിക്കണം.