ശിവപുരാണമ്

വംശദ്വയപിത്ഃണാം ച കുലകോട്യുദ്ധരം വിദുഃ കൃഷ്ണവേണ്യാം പ്രശംസംതി മീനഗേ ച ഗുരൌ രവൌ

ഇത്തരം പ്രവർത്തികൾ അനേകം തലമുറകളായ പിതാക്കന്മാരെ ഉയർത്തുന്നു എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു; കൃഷ്ണവേണിയിൽ, സൂര്യൻ മീനരാശിയിൽ ഉള്ളപ്പോൾ, ഇതിന് പ്രത്യേകമായി പ്രശംസയുണ്ട്.

തത്തത്തീര്ഥേ ച തന്മാസി സ്നാനമിംദ്രപദപ്രദമ് ഗംഗാം വാ സഹ്യജാം വാപി സമാശ്രിത്യ വസേദ്ബുധഃ

ഓരോ തിര്ഥത്തിലും അതിന്റെ മാസത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നത് ഇന്ദ്രപദവി നൽകുന്നു; ബുദ്ധിമാൻ ഗംഗയോ സഹ്യപർവ്വതങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള നദികളോ സമീപം താമസിക്കണം.

തത്കാലകൃതപാപസ്യ ക്ഷയോ ഭവതി നിശ്ചിതമ് രുദ്രലോകപ്രദാന്യേവ സംതി ക്ഷേത്രാണ്യനേകശഃ

അപ്പോൾ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ തീരുന്നത് ഉറപ്പാണ്; അനേകം സ്ഥലങ്ങൾ രുദ്രലോകം നൽകുന്നവയായി ഉണ്ട്.

താമ്രപര്ണീ വേഗവതീ ബ്രഹ്മലോകഫലപ്രദേ തയോസ്തീരേ ഹി സംത്യേവ ക്ഷേത്രാണി സ്വര്ഗദാനി ച

താമ്രപർണ്ണിയും വേഗവതിയും ബ്രഹ്മലോകഫലം നൽകുന്നു; അവയുടെ തീരങ്ങളിൽ സ്വർഗം നൽകുന്ന സ്ഥലങ്ങൾ ഉണ്ട്.

സംതി ക്ഷേത്രാണി തന്മധ്യേ പുണ്യദാനി ച ഭൂരിശഃ തത്ര തത്ര വസന്പ്രാജ്ഞസ്താദൃശം ച ഫലം ലഭേത്

അവയുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം പുണ്യം നൽകുന്ന സ്ഥലങ്ങൾ ഉണ്ട്; അവിടവിടെ താമസിക്കുന്ന ബുദ്ധിമാൻ അതാത് ഫലം നേടുന്നു.

സദാചാരേണ സദ്വൃത്ത്യാ സദാ ഭാവനയാപി ച വസേദ്ദയാലുഃ പ്രാജ്ഞോ വൈ നാന്യഥാ തത്ഫലം ലഭേത്

എപ്പോഴും നല്ല പെരുമാറ്റവും നല്ല സ്വഭാവവും മനസ്സിൽ ഭാവനയും പുലർത്തി, ദയയും ബുദ്ധിയും ഉള്ളവർ അവിടെ താമസിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ ആ ഫലം ലഭിക്കില്ല.

പുണ്യക്ഷേത്രേ കൃതം പുണ്യം ബഹുധാ ഋദ്ധിമൃച്ഛതി പുണ്യക്ഷേത്രേ കൃതം പാപം മഹദണ്വപി ജായതേ

പുണ്യസ്ഥലത്ത് ചെയ്ത പുണ്യം പലതരത്തിൽ സമ്പത്ത് നൽകുന്നു; പുണ്യസ്ഥലത്ത് ചെയ്ത പാപം വളരെ വലുതാകുന്നു.

തത്കാലം ജീവനാര്ഥശ്ചേത്പുണ്യേന ക്ഷയമേഷ്യതി പുണ്യമൈശ്വര്യദം പ്രാഹുഃ കായികം വാചികം തഥാ

അപ്പോൾ ജീവൻ നിലനിർത്താൻ പുണ്യത്തിൽ ആശ്രയിച്ചാൽ, അതിന് നാശം വരും; ശരീരത്തിലും വാക്കിലും ചെയ്ത പുണ്യം ഐശ്വര്യം നൽകുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.

മാനസം ച തഥാ പാപം താദൃശം നാശയേദ്ദ്വിജാഃ മാനസം വജ്രലേപം തു കല്പകല്പാനുഗം തഥാ

മനസ്സിൽ ഉണ്ടാകുന്ന പാപവും ദ്വിജന്മാർ അത്തരം രീതിയിൽ നശിപ്പിക്കുന്നു; മനസ്സിലെ പാപം വജ്രംപോലെയുള്ള ലേപം പോലെ, അനവധി കാലം നിലനിൽക്കും.

ധ്യാനാദേവ ഹി തന്നശ്യേന്നാന്യഥാ നാശമൃച്ഛതി വാചികം ജപജാലേന കായികം കായശോഷണാത്

ധ്യാനത്തിലൂടെ മാത്രമേ അത് നശിക്കൂ; അല്ലെങ്കിൽ അതിന് നാശം സംഭവിക്കില്ല. വാക്കിലൂടെ ചെയ്ത പാപം ജപംകൊണ്ടും, ശരീരത്തിലൂടെ ചെയ്ത പാപം തപസ്സുകൊണ്ടും നശിക്കും.

ദാനാദ്ധനകൃതം നശ്യേന്നാ ഽന്യഥാകല്പകോടിഭിഃ ക്വചിത്പാപേന പുണ്യം ച വൃദ്ധിപൂര്വേണ നശ്യതി

ധനംകൊണ്ടുണ്ടായ പാപം ദാനംകൊണ്ടാണ് നശിക്കുന്നത്; അല്ലെങ്കിൽ അനവധി കാലം കഴിഞ്ഞാലും അത് നിലനിൽക്കും. ചിലപ്പോഴൊക്കെ, പൂർവ്വം ചെയ്ത പാപം പുണ്യം നശിപ്പിക്കും.

ബീജാംശശ്ചൈവ വൃദ്ധ്യംശോ ഭോഗാംശഃ പുണ്യപാപയോഃ ജ്ഞാനനാശ്യോ ഹി ബീജാംശോ വൃദ്ധിരുക്തപ്രകാരതഃ

ബീജം, വളർച്ച, അനുഭവം എന്നിങ്ങനെ പുണ്യത്തിനും പാപത്തിനും ഭാഗങ്ങളുണ്ട്; ബീജഭാഗം ജ്ഞാനത്താൽ നശിക്കും, വളർച്ച മുൻപുപറഞ്ഞതുപോലെ.

ഭോജാംശോ ഭോഗനാശ്യസ്തു നാന്യഥാ പുണ്യകോടിഭിഃ ബീജപ്രരോഹേ നഷ്ടേ തു ശേഷോ ഭോഗായ കല്പതേ

അനുഭവഭാഗം അനുഭവത്തിലൂടെ മാത്രമേ നശിക്കൂ, അനവധി പുണ്യം ഉണ്ടെങ്കിലും അല്ല. ബീജം നശിച്ചാൽ ശേഷിച്ചത് അനുഭവത്തിനായിരിക്കും.

ദേവാനാം പൂജയാ ചൈവ ബ്രഹ്മണാനാം ച ദാനതഃ തപോധിക്യാച്ച കാലേന ഭോഗഃ സഹ്യോ ഭവേന്നൃണാമ് തസ്മാത്പാപമകൃത്വൈവ വസ്തവ്യംസ്സുഖമിച്ഛതാ

ദേവന്മാരെ ആരാധിച്ചും, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്തും, കൂടുതൽ തപസ്സു ചെയ്തും, മനുഷ്യർക്ക് അനുഭവം ലഭിക്കും; അതിനാൽ, സുഖം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ പാപം ചെയ്യാതെ ജീവിക്കണം.

സദാചാരം ശ്രാവയാശു യേന ലോകാഞ്ജയേദ്ബുധഃ ധര്മാധര്മമയാന്ബ്രൂഹി സ്വര്ഗനാരകദാംസ്തഥാ

നല്ല ആചാരം വേഗത്തിൽ പഠിപ്പിക്കണം, അതിനാൽ ബുദ്ധിമാൻ ലോകത്ത് വിജയിക്കും. ധർമ്മവും അധർമ്മവും ഉള്ള, സ്വർഗവും നരകവും നൽകുന്ന പ്രവൃത്തികൾ പറയണം.

സദാചാരയുതോ വിദ്വാന്ബ്രാഹ്മണോ നാമ നാമതഃ വേദാചാരയുതോ വിപ്രോ ഹ്യേതൈരേകൈകവാന്ദ്വിജഃ

നല്ല ആചാരമുള്ള പണ്ഡിതൻ ബ്രാഹ്മണൻ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു; വേദപഠനം ഉള്ളവൻ വിപ്രൻ, ഇവരിൽ ഓരോരുത്തരും ദ്വിജൻ ആണ്.

അല്പാചാരോല്പവേദശ്ച ക്ഷത്രിയോ രാജസേവകഃ കിംചിദാചാരവാന്വൈശ്യഃ കൃഷിവാണിജ്യകൃത്തയാ

കുറഞ്ഞ ആചാരവും കുറച്ച് വേദജ്ഞാനവും ഉള്ളവൻ ക്ഷത്രിയൻ, രാജാവിന്റെ സേവകൻ; കുറച്ച് ആചാരമുള്ളവൻ വൈശ്യൻ, കൃഷിയും വ്യാപാരവും ചെയ്യുന്നവൻ.

ശൂദ്രബ്രാഹ്മണ ഇത്യുക്തഃ സ്വയമേവ ഹി കര്ഷകഃ അസൂയാലുഃ പരദ്രോഹീ ചംഡാലദ്വിജ ഉച്യതേ

ശൂദ്രനോ ബ്രാഹ്മണനോ എന്നു പറയപ്പെടുന്നവൻ യാഥാർത്ഥത്തിൽ കർഷകനാണ്; മറ്റുള്ളവരെ അസൂയയോടെ നോക്കുന്നവനും, ദോഷം ചെയ്യുന്നതും ചണ്ഡാളനോ ദ്വിജനോ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

പൃഥിവീപാലകോ രാജാ ഇതരേക്ഷത്രിയാ മതാഃ ധാന്യാദിക്രയവാന്വൈശ്യ ഇതരോ വണിഗുച്യതേ

ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കുന്ന രാജാവിനെ ക്ഷത്രിയൻ എന്നു കരുതുന്നു; ധാന്യവും മറ്റ് വസ്തുക്കളും വിൽക്കുന്നവനാണ് വൈശ്യൻ, മറ്റൊരാൾ വ്യാപാരിയാണെന്നു പറയുന്നു.

ബ്രഹ്മക്ഷത്രിയവൈശ്യാനാം ശുശ്രൂഷുഃ ശൂദ്ര ഉച്യതേ കര്ഷകോ വൃഷലോ ജ്ഞേയ ഇതരേ ചൈവ ദസ്യവഃ

ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ക്ഷത്രിയന്മാരെയും വൈശ്യന്മാരെയും സേവിക്കുന്നവനാണ് ശൂദ്രൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്; കർഷകനാണ് വൃശലൻ എന്നു അറിയപ്പെടുന്നത്, മറ്റു ചിലർ ദസ്യുക്കൾ എന്നു പറയുന്നു.

സര്വോ ഹ്യുഷഃപ്രാചീമുഖശ്ചിന്തയേദ്ദേവപൂര്വകാന് ധര്മാനര്ഥാംശ്ച തത്ക്ലേശാനായം ച വ്യയമേവ ച

പ്രഭാതത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച്, ദൈവങ്ങൾ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന ധർമ്മങ്ങൾ, ഉപജീവന മാർഗങ്ങൾ, അതിനുള്ള കഷ്ടങ്ങൾ, ചെലവുകൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ഓരോരുത്തരും ആലോചിക്കണം.

ആയുര്ദ്വേഷശ്ച മരണം പാപം ഭാഗ്യം തഥൈവ ച വ്യാധിഃ പുഷ്ടിസ്തഥാ ശക്തിഃ പ്രാതരുത്ഥാനദിക്ഫലമ്

ആയുസ്സ്, വൈരാഗ്യം, മരണം, പാപം, ഭാഗ്യം, രോഗം, പോഷണം, ശക്തി, പ്രഭാതത്തിൽ എഴുന്നേൽക്കുന്നതിന്റെ ഫലം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കണം.

നിശാംത്യായാമോഷാ ജ്ഞേയാ യാമാര്ധം സംധിരുച്യതേ തത്കാലേ തു സമുത്ഥായ വിണ്മൂത്രേ വിസൃജേദ്ദ്വിജഃ

രാത്രി അവസാനിക്കുന്നതിനെ ഉഷ: എന്നു പറയുന്നു; അർദ്ധയാമം സംധിയാണ്. അപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റ്, ദ്വിജൻ മൂത്രവും മലവും ഒഴിയണം.

ഗൃഹാദ്ദൂരം തതോ ഗത്വാ ബാഹ്യതഃ പ്രവൃതസ്തഥാ ഉദങ്മുഖഃ സമാവിശ്യ പ്രതിബംധേ ഽന്യദിങ്മുഖഃ

വീടിനുനിന്നും ദൂരേയ്ക്ക് പുറത്ത് പോയി, വടക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച് പ്രവേശിക്കണം; അതിൽ തടസ്സമുണ്ടെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും ദിശയിൽ മുഖം തിരിക്കാം.

ജലാഗ്നിബ്രാഹ്മണാദീനാം ദേവാനാം നാഭിമുഖ്യതഃ ലിംഗം പിധായ വാമേന മുഖമന്യേന പാണിനാ

ജലം, അഗ്‌നി, ബ്രാഹ്മണൻ, ദൈവങ്ങൾ എന്നിവയിലൊന്നിലേയ്ക്കും നേരെ നോക്കരുത്; ഇടതുകൈ കൊണ്ട് ലിംഗം മറച്ച്, മറ്റുകൈ കൊണ്ട് വായും മറയ്ക്കണം.

മലമുത്സൃജ്യ ചോത്ഥായ ന പശ്യേച്ചൈവ തന്മലമ് ഉദ്ധൃതേന ജലേനൈവ ശൌചം കുര്യാജ്ജലാദ്ബഹിഃ

മലമൊഴിഞ്ഞ ശേഷം എഴുന്നേറ്റ് ആ മലത്തിലേക്ക് നോക്കരുത്; വെള്ളം എടുത്ത്, വെള്ളത്തിനകത്ത് അല്ലാതെ പുറത്തു തന്നെ ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം.

അഥവാ ദേവപിത്രാര്ഷതീര്ഥാവതരണം വിനാ സപ്ത വാ പഞ്ച വാ ത്രീന്വാ ഗുദം സംശോധയേന്മൃദാ

അല്ലെങ്കിൽ, ദേവന്മാരുടെ, പിതാക്കന്മാരുടെ, ഋഷിമാരുടെ തീർത്ഥങ്ങളിൽ ഇറങ്ങാതെ, ഏഴു പ്രാവശ്യം, അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ചു, അല്ലെങ്കിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം, മണ്ണുകൊണ്ട് ഗുദം ശുദ്ധീകരിക്കണം.

ലിംഗേ കര്കോടമാത്രം തു ഗുദേ പ്രസൃതിരിഷ്യതേ തത ഉത്ഥായ പദ്ധസ്തശൌചം ഗണ്ഡൂഷമഷ്ടകമ്

ലിംഗം ശുദ്ധീകരിക്കാൻ കർക്കോട്ടം എന്ന അളവിൽ മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കണം; ഗുദം പൂർണ്ണമായി ശുദ്ധീകരിക്കണം. അതിനുശേഷം എഴുന്നേറ്റ് കൈ കഴുകി, എട്ടു പ്രാവശ്യം വായ് കഴുകണം.

യേന കേന ച പത്രേണ കാഷ്ഠേന ച ജലാദ്ബഹിഃ കാര്യം സംത്യജ്യ തര്ജനീം ദംതധാവനമീരിതമ്

ഏതെങ്കിലും പാത്രം ഉപയോഗിച്ചോ, മരച്ചില്ലയോ ഉപയോഗിച്ച് വെള്ളത്തിന് പുറത്തു തന്നെ ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം; തർജ്ജനിയെ ഒഴിവാക്കി പല്ലു വൃത്തിയാക്കണം.