ശിവപുരാണമ്

ന്യാസസ്തു ത്രിവിധഃ പ്രോക്തഃ സ്ഥിത്യുത്പത്തിലയക്രമാത് സ്ഥിതിര്ന്യാസോ ഗൃഹസ്ഥാനാമുത്പത്തിര്ബ്രഹ്മചാരിണാമ്

ന്യാസം മൂന്നു വിധമാണെന്ന് പറയുന്നു—സ്ഥിതി, ഉത്പത്തി, ലയം എന്ന ക്രമത്തിൽ. ഗൃഹസ്ഥർക്കു സ്ഥിതിന്യാസം, ബ്രഹ്മചാരികൾക്കു ഉത്പത്തിന്യാസം.

യതീനാം സംഹൃതിന്യാസോ വനസ്ഥാനാം തഥൈവ ച സ ഏവ ഭര്തൃഹീനായാഃ കുടുംബിന്യാഃ സ്ഥിതിര്ഭവേത്

യതികൾക്കും വനവാസികൾക്കും ലയന്യാസം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭർത്താവില്ലാത്ത ഗൃഹിണിക്ക് സ്ഥിതിന്യാസം ചെയ്യണം.

കന്യായാഃ പുനരുത്പത്തിം വക്ഷ്യേ ന്യാസസ്യ ലക്ഷണമ് അംഗുഷ്ഠാദികനിഷ്ഠാംതം സ്ഥിതിന്യാസ ഉദാഹൃതഃ

കന്യയ്ക്കായി ഉത്പത്തിന്യാസവും അതിന്റെ സ്വഭാവവും ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. വലതുകൈയുടെ അങ്ങൂഠം മുതൽ ചെറുവിരൽ വരെ സ്ഥിതിന്യാസം എന്നു പറയുന്നു.

ദക്ഷിണാംഗുഷ്ഠമാരഭ്യ വാമാംഗുഷ്ഠാന്തമേവ ച ഉത്പത്തിന്യാസ ആഖ്യാതോ വിപരീതസ്തു സംഹൃതിഃ

വലതുകൈയുടെ അങ്ങൂഠം മുതൽ ഇടതുകൈയുടെ അങ്ങൂഠം വരെ ഉത്പത്തിന്യാസം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; അതിന്റെ വിപരീതം ലയന്യാസം.

സബിംദുകാന്നകാരാദീന്വര്ണാന്ന്യസ്യേദനുക്രമാത് അംഗുലീഷു ശിവം ന്യസ്യേത്തലയോരപ്യനാമയോഃ

ബിന്ദുവോടുകൂടി 'ന' മുതൽ 'മ' വരെ ഉള്ള അക്ഷരങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ വിരലുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ശിവനെ കൈത്തലങ്ങളിലും നടുവിരലിലും സ്ഥാപിക്കണം.

അസ്ത്രന്യാസം തതഃ കൃത്വാ ദശദിക്ഷ്വസ്ത്രമംത്രതഃ നിവൃത്ത്യാദികലാഃ പഞ്ച പഞ്ചഭൂതസ്വരൂപിണീഃ

അതിനുശേഷം അസ്ത്രന്യാസം ചെയ്ത്, പത്ത് ദിക്കുകളിലും അസ്ത്രമന്ത്രം സ്ഥാപിക്കണം. നിര്വൃത്തി മുതലായ അഞ്ചു കലകൾ, അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തോടെ,

പഞ്ചഭൂതാധിപൈസ്സാര്ധം തതച്ചിഹ്നസമന്വിതാഃ ഹൃത്കണ്ടതാലുഭ്രൂമധ്യബ്രഹ്മരന്ധ്രസമാശ്രയാഃ

അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളുടെ അധിപന്മാരോടൊപ്പം, അവയുടെ അടയാളങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തി, ഹൃദയം, കണ്ഠം, താലു, കണ്മുട്ടിനടു, ബ്രഹ്മരന്ധ്രം എന്നിവിടങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

തദ്തദ്ബീജേന സംഗ്രംഥീസ്തദ്തദ്ബീജേഷു ഭാവയേത് താസാം വിശോധനാര്ഥായ വിദ്യാം പഞ്ചാക്ഷരീം ജപേത്

ഓരോ കലയും അതിന്റെ ബീജാക്ഷരത്തിൽ ബന്ധിപ്പിച്ച്, അവയെ അതത് ബീജത്തിൽ ധ്യാനിക്കണം. അവ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ പഞ്ചാക്ഷരിമന്ത്രം ജപിക്കണം.

നിരുദ്ധ്വാ പ്രാണവായും ച ഗുണസംഖ്യാനുസാരതഃ ഭൂതഗ്രംഥിം തതശ്ഛിദ്യാദസ്ത്രേണൈവാസ്ത്രമുദ്രയാ

ഗുണങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിന് അനുസരിച്ച് ശ്വാസം പിടിച്ചു, അസ്ത്രമന്ത്രത്താൽ അസ്ത്രമുദ്രയോടെ ഭൂതഗ്രന്ഥികൾ വിച്ഛേദിക്കണം.

നാഡ്യാ സുഷുമ്നയാത്മാനം പ്രേരിതം പ്രാണവായുനാ നിര്ഗതം ബ്രഹ്മരന്ധ്രേണ യോജയേച്ഛിവതേജസാ

സുഷുമ്നാനാഡിയിൽ പ്രാണവായു ചലിപ്പിച്ച്, ആത്മാവിനെ മുകളിലേക്ക് അയച്ചു, ബ്രഹ്മരന്ധ്രത്തിലൂടെ പുറത്ത് കൊണ്ടുവന്ന് ശിവന്റെ പ്രകാശത്തിൽ ലയിപ്പിക്കണം.

വിശോഷ്യ വായുനാ പശ്ചാദ്ദേഹം കാലാഗ്നിനാ ദഹേത് തതശ്ചോപരിഭാവേന കലാസ്സംഹൃത്യ വായുനാ

ശ്വാസം കൊണ്ട് ശരീരം ഉണക്കിയ ശേഷം, കാലാഗ്നിയിൽ അതിനെ ദഹിപ്പിക്കണം. പിന്നെ മുകളിലേക്ക് ചലിപ്പിച്ച് കലകൾ ശ്വാസം ഉപയോഗിച്ച് സമാഹരിക്കണം.

ദേഹം സംഹൃത്യ വൈ ദഗ്ധം കലാസ്സ്പൃഷ്ട്വാ സഹാബ്ധിനാ പ്ലാവയിത്വാമൃതൈര്ദേഹം യഥാസ്ഥാനം നിവേശയേത്

ശരീരം ലയിപ്പിച്ച് ദഹിപ്പിച്ചതിനുശേഷം, കലകളെ സമുദ്രം കൊണ്ട് സ്പർശിച്ച്, അമൃതം കൊണ്ട് ശരീരം തൊടിച്ചു അതത് സ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിക്കണം.

അഥ സംഹൃത്യ വൈ ദഗ്ധഃ കലാസര്ഗം വിനൈവ തു അമൃതപ്ലാവനം കുര്യാദ്ഭസ്മീഭൂതസ്യ വൈ തതഃ

ശരീരം ലയിപ്പിച്ച് ദഹിപ്പിച്ച ശേഷം, കലകളുടെ സൃഷ്ടി കൂടാതെ, ബസ്മമായതിലും അമൃതം കൊണ്ടു നനയിക്കണം.

തതോ വിദ്യാമയേ തസ്മിന്ദേഹേ ദീപശിഖാകൃതിമ് ശിവാന്നിര്ഗതമാത്മാനം ബ്രഹ്മരംധ്രേണ യോജയേത്

അതിനുശേഷം, ജ്ഞാനത്താൽ നിറഞ്ഞ ആ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ, ശിവനിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച ദീപശിഖയെപ്പോലെയുള്ള ആത്മാവിനെ ബ്രഹ്മരന്ധ്രത്തിലേക്ക് ഐക്യമാക്കണം.

ദേഹസ്യാന്തഃ പ്രവിഷ്ടം തം ധ്യാത്വാ ഹൃദയപംകജേ പുനശ്ചാമൃതവര്ഷേണ സിംചേദ്വിദ്യാമയം വപുഃ

ശരീരത്തിനുള്ളിൽ, ഹൃദയത്തിലെ താമരയിൽ പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്ന അതിനെ ധ്യാനിച്ച്, വീണ്ടും അമൃതം പോലെ ജ്ഞാനശരീരത്തെ സ്നാനമിടണം.

തതഃ കുര്യാത്കരന്യാസം കരശോധനപൂര്വകമ് ദേഹന്യാസം തതഃ പശ്ചാന്മഹത്യാ മുദ്രയാ ചരേത്

അതിനുശേഷം കൈകൾ ശുദ്ധീകരിച്ചശേഷം അവയുടെ നിയാസം നടത്തണം, പിന്നെ വലിയ മുദ്ര ഉപയോഗിച്ച് ശരീരനിയാസവും ചെയ്യണം.

അംഗന്യാസം തതഃ കൃത്വാ ശിവോക്തേന തു വര്ത്മനാ വര്ണന്യാസം തതഃ കുര്യാദ്ധസ്തപാദാദിസംധിഷു

ശിവൻ പഠിപ്പിച്ച രീതിയിൽ അംഗനിയാസം ചെയ്തശേഷം, അക്ഷരങ്ങൾ കൈ, കാൽ മുതലായവയുടെ സംധികളിൽ നിയോഗിക്കണം.

ഷഡംഗാനി തതോ ന്യസ്യ ജാതിഷട്കയുതാനി ച ദിഗ്ബംധമാചരേത്പശ്ചാദാഗ്നേയാദി യഥാക്രമമ്

അതിനുശേഷം, ആറു അംശങ്ങളും അവയോടൊപ്പം ആറു വിഭാഗങ്ങളും നിയോഗിച്ച്, ദിശാബന്ധം അഗ്നേയദിശയിൽ നിന്ന് തുടക്കംവച്ച് ക്രമത്തിൽ നടത്തണം.

യദ്വാ മൂര്ധാദിപഞ്ചാംഗം ന്യാസമേവ സമാചരേത് തഥാ ഷഡംഗന്യാസം ച ഭൂതശുദ്ധ്യാദികം വിനാ

അല്ലെങ്കിൽ, തലയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങുന്ന അഞ്ചു അംശങ്ങളുടെ നിയാസം മാത്രം ചെയ്താലും, അതുപോലെ ആറു അംശങ്ങളുടെ നിയാസവും ഭൂതശുദ്ധി മുതലായവ ഒഴിവാക്കി ചെയ്യാം.

ഏവം സമാസരൂപേണ കൃത്വാ ദേഹാത്മശോധനമ് ശിവഭാവമുപാഗമ്യ പൂജയേത്പരമേശ്വരമ്

ഇങ്ങനെ സംക്ഷിപ്തമായി ശരീരവും ആത്മാവും ശുദ്ധീകരിച്ച്, ശിവഭാവം പ്രാപിച്ച ശേഷം പരമേശ്വരനെ ആരാധിക്കണം.

അഥ യസ്യാസ്ത്യവസരോ നാസ്തി വാ മതിവിഭ്രമഃ സ വിസ്തീര്ണേന കല്പേന ന്യാസകര്മ സമാചരേത്

സമയമുണ്ടോ ഇല്ലയോ, മനസ്സിൽ അശാന്തിയുണ്ടോ എന്നതൊന്നും നോക്കാതെ, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ വിശദമായി നിയാസകർമ്മം ചെയ്യണം.

തത്രാദ്യോ മാതൃകാന്യാസോ ബ്രഹ്മന്യാസസ്തതഃ പരഃ തൃതീയഃ പ്രണവന്യാസോ ഹംസന്യാസസ്തദുത്തരഃ

അവിടെ ആദ്യം അക്ഷരനിയാസം, പിന്നെ ബ്രഹ്മനിയാസം, മൂന്നാമതായി പ്രണവനിയാസം, അതിനുശേഷം ഹംസനിയാസം ചെയ്യണം.

പഞ്ചമഃ കഥ്യതേ സദ്ഭിര്ന്യാസഃ പഞ്ചാക്ഷരാത്മകഃ ഏതേഷ്വേകമനേകം വാ കുര്യാത്പൂജാദി കര്മസു

അഞ്ചാമതായി, ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നതുപോലെ, അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രനിയാസം വരുന്നു. ഇവയിൽ ഒന്നോ ഒന്നിലധികമോ പൂജയിലും മറ്റ് കര്‍മ്മങ്ങളിലും ചെയ്യാം.

അകാരം മൂര്ധ്നി വിന്യസ്യ ആകാരം ച ലലാടകേ ഇം ഈം ച നേത്രയോസ്തദ്വത് ഉം ഊം ശ്രവണയോസ്തഥാ

'അ' തലയിൽ, 'ആ' നെ നെറ്റിയിൽ, 'ഇ'യും 'ഈ'യും രണ്ടു കണ്ണുകളിലും, അതുപോലെ 'ഉ'യും 'ഊ'യും രണ്ടു ചെവികളിലും നിയോഗിക്കണം.

ഋം ഃം കപോലയോശ്ചൈവ ഌം ൡം നാസാപുടദ്വയേ ഏമേമോഷ്ഠദ്വയോരോമൌം ദംതപംക്തിദ്വയോഃ ക്രമാത്

'ഋ'യും 'ഋ̄'യും രണ്ടു കപ്പോളങ്ങളിലും, 'ഌ'യും 'ഌ̄'യും രണ്ടു മൂക്കുതുളകളിലും, 'എ'യും 'ഐ'യും രണ്ടു അധരങ്ങളിലും, 'ഒ'യും 'ഔ'യും രണ്ടു പല്ല് നിരകളിലും ക്രമത്തിൽ നിയോഗിക്കണം.

അം ജിഹ്വായാമഥോ താലുന്യഃ പ്രയോജ്യോ യഥാക്രമമ് കവര്ഗം ദക്ഷിണേ ഹസ്തേ ന്യസേത്പഞ്ചസു സംധിഷു

'അം' നാവിൽ, പിന്നെ താലുവിൽ യോജ്യമായ വിധത്തിൽ; 'ക' മുതലായ കൂട്ടം വലതുകൈയുടെ അഞ്ചു സംധികളിലും നിയോഗിക്കണം.

ചവര്ഗം ച തഥാ വാമഹസ്തസംധിഷു വിന്യസേത് ടവര്ഗം ച തവര്ഗം ച പാദയോരുഭയോരപി

അതുപോലെ 'ച' മുതലായ കൂട്ടം ഇടതുകൈയുടെ സംധികളിലും, 'ട'യും 'ത'യും രണ്ടു കാലുകളുടെ സംധികളിലും നിയോഗിക്കണം.

പഫൌ തു പാര്ശ്വയോഃ പൃഷ്ഠേ നാഭൌ ചാപി ബഭൌ തതഃ ന്യസേന്മകാരം ഹൃദയേ ത്വഗാദിഷു യഥാക്രമമ്

'പ'യും 'ഫ'യും ഇരുവശങ്ങളിലും പിന്നിലും, 'ബ'യും 'ഭ'യും നാഭിയിൽ, പിന്നെ 'മ' ഹൃദയത്തിൽ തുടങ്ങി ത്വക്ക് മുതലായവയിൽ ക്രമത്തിൽ നിയോഗിക്കണം.

യകരാദിസകാരാംതാന്ന്യസേത്സപ്തസു ധാതുഷു ഹംകാരം ഹൃദയസ്യാംതഃ ക്ഷകാരം ഭ്രൂയുഗാംതരേ

'യ' മുതൽ 'സ' വരെ ഉള്ള അക്ഷരങ്ങൾ ഏഴു ധാതുക്കളിൽ നിയോഗിക്കണം; 'ഹം' ഹൃദയത്തിനുള്ളിലും, 'ക്ഷ' കണ്യാകുടം തമ്മിൽ ഇടയിൽ.