ശിവപുരാണമ്

പുനശ്ച മംഡലം കൃത്വാ തദംഗൈഃ പരിപൂജ്യ ച തത്ര സ്ഥാപ്യ ഹേമപാത്രം മാഗധപ്രസ്ഥസംമിതമ്

വീണ്ടും വൃത്തം വരച്ചു അതിന്റെ ഭാഗങ്ങളെ പൂജിച്ച്, അവിടെ മാഗധപ്രസ്ഥം അളവിലുള്ള പൊന്നിൻ പാത്രം സ്ഥാപിക്കണം.

പൂരയേദ്ഗംധതോയേന രക്തചംദനയോഗിനാ രക്തപുഷ്പൈസ്തിലൈശ്ചൈവ കുശാക്ഷതസമന്വിതൈഃ

അത് ചുവപ്പു ചന്ദനമുള്ള സുഗന്ധജലവും, ചുവപ്പു പൂക്കളും, എള്ളും, ദർഭയും അക്ഷതയും ചേർത്ത് നിറയ്ക്കണം.

ദൂര്വാപാമാര്ഗഗവ്യൈശ്ച കേവലേന ജലേന വാ ജാനുഭ്യാം ധരണീം ഗത്വാ നത്വാ ദേവം ച മംഡലേ

ദൂർവ, അപാമാർഗം, പശുവിന്റെ പാൽ, അല്ലെങ്കിൽ ശുദ്ധജലം ഉപയോഗിച്ച്, മുട്ടുകുത്തി നിലത്തേക്ക് ചെന്നു, വൃത്തത്തിനുള്ളിലെ ദൈവത്തോട് വണങ്ങി—

കൃത്വാ ശിരസി തത്പാത്രം ദദ്യാദര്ഘ്യം ശിവായ തത് അഥവാംജലിനാ തോയം സദര്ഭം മൂലവിദ്യയാ

ആ പാത്രം തലയിൽ വെച്ച് ശിവനു അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ, കൈകൾ ചേർത്ത് ദർഭയും വെള്ളവും ചേർത്ത് മൂലമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് അർപ്പിക്കാം.

ഉത്ക്ഷിപേദമ്ബരസ്ഥായ ശിവായാദിത്യമൂര്തയേ കൃത്വാ പുനഃ കരന്യാസം കരശോധനപൂര്വകമ്

ആ അർഘ്യം ആകാശത്തിൽ വസിക്കുന്ന സൂര്യസ്വരൂപനായ ശിവനു ഉയർത്തി അർപ്പിച്ച്, കൈകൾ ശുദ്ധീകരിച്ച് കരന്യാസം വീണ്ടും നടത്തണം.

ബുദ്ധ്വേശാനാദിസദ്യാംതം പഞ്ചബ്രഹ്മമയം ശിവമ് ഗൃഹീത്വാ ഭസിതം മന്ത്രൈര്വിമൃജ്യാങ്ഗാനി സംസ്പൃശേത്

ഈശാനൻ മുതൽ സദ്യന്തൻ വരെ അഞ്ചു ബ്രഹ്മന്മാരിൽ നിന്നുള്ള ശിവനു മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച്, ഭസ്മം മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച് ശരീരഭാഗങ്ങളിൽ പുരട്ടണം.

യാ ദിനാംതൈശ്ശിരോവക്ത്രഹൃദ്ഗുഹ്യചരണാന്ക്രമാത് തതോ മൂലേന സര്വാംഗമാലഭ്യ വസനാന്തരമ്

തല, മുഖം, ഹൃദയം, രഹസ്യഭാഗം, കാലുകൾ എന്നിങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ സ്പർശിച്ച്, മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് മുഴുവൻ ശരീരവും തൊട്ട് ശുദ്ധവസ്ത്രം ധരിക്കണം.

പരിധായ ദ്വിരാചമ്യ പ്രോക്ഷ്യൈകാദശമന്ത്രിതൈഃ ജലൈരാച്ഛാദ്യ വാസോ ഽയദ്ദ്വിരാചമ്യ ശിവം സ്മരേത്

വസ്ത്രം ധരിച്ച് രണ്ടുപ്രാവശ്യം വണങ്ങി, പതിനൊന്ന് മന്ത്രങ്ങളാൽ ശുദ്ധീകരിച്ച വെള്ളം തളിച്ച്, അല്ലെങ്കിൽ വസ്ത്രം മൂടി, രണ്ടുപ്രാവശ്യം വണങ്ങി ശിവനെ സ്മരിക്കണം.

പുനര്ന്യസ്തകരോ മന്ത്രീ ത്രിപുംഡ്രം ഭസ്മനാ ലിഖേത് അവക്രമായ തം വ്യക്തം ലലാടേ ഗന്ധവാരിണാ

കൈകൾ താഴെ വെച്ച്, ഭക്തൻ ഭസ്മം കൊണ്ട് ത്രിപുണ്ഡ്രം മനസ്സിലാക്കി, സുഗന്ധജലം ഉപയോഗിച്ച് ലളാടത്തിൽ വ്യക്തമായി വരയ്ക്കണം.

വൃത്തം വാ ചതുരസ്രം വാ ബിന്ദുമര്ധേന്ദുമേവ വാ ലലാടേ യാദൃശം പുണ്ഡ്രം ലിഖിതം ഭസ്മനാ പുനഃ

വൃത്തം, ചതുരം, ബിന്ദു, അർദ്ധചന്ദ്രം എന്നിങ്ങനെ ഏത് രൂപത്തിൽ ഭസ്മം കൊണ്ട് ലളാടത്തിൽ പുണ്ഡ്രം വരച്ചാലും—

താദൃശം ഭുജയോര്മൂര്ധ്നി സ്തനയോരംതരേ ലിഖേത് സര്വാംഗോദ്ധൂലനം ചൈവ ന സമാനം ത്രിപുണ്ഡ്രകൈഃ

അതു പോലെ തന്നെ ഭുജങ്ങളിൽ, തലയിൽ, മുലകിടയിൽ വരയ്ക്കണം; എന്നാൽ മുഴുവൻ ശരീരത്തിൽ പുരട്ടുന്നത് ത്രിപുണ്ഡ്രം വരയ്ക്കുന്നതിന് തുല്യമല്ല.

തസ്മാത്ത്രിപുണ്ഡ്രമേവൈകം ലിഖേദുദ്ധൂലനം വിനാ രുദ്രാക്ഷാന്ധാരയേദ്മൂര്ധ്നി കംഠേ ശ്രോതേ കരേ തഥാ

അതുകൊണ്ട് ത്രിപുണ്ഡ്രം മാത്രം വരയ്ക്കണം, മുഴുവൻ ശരീരത്തിൽ പുരട്ടേണ്ടതില്ല; രുദ്രാക്ഷം തലയിൽ, കഴുത്തിൽ, ചെവിയിൽ, കൈയിൽ ധരിക്കണം.

സുവര്ണവര്ണമച്ഛിന്നം ശുഭം നാന്യൈര്ധൃതം ശുഭമ് വിപ്രാദീനാം ക്രമാച്ഛ്രേഷ്ഠം പീതം രക്തമഥാസിതമ്

അവ സ്വർണ്ണനിറം, ഒടിയില്ലാത്തത്, ശുഭം, മറ്റൊരാളും ധരിക്കാത്തത് ആയിരിക്കണം; ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കു മഞ്ഞ, പിന്നെ ചുവപ്പ്, പിന്നെ കറുപ്പ് എന്നിങ്ങനെ ഏറ്റവും ഉത്തമം.

തദലാഭേ യഥാലാഭം ധാരണീയമദൂഷിതമ് തത്രാപി നോത്തരം നീചൈര്ധാര്യം നീചമഥോത്തരൈഃ

അവ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ, ലഭിക്കുന്നതിൽ ശുദ്ധമായത് ധരിക്കണം; എങ്കിലും താഴ്ന്നവർക്ക് ഉയർന്നത് ധരിക്കരുത്, ഉയർന്നവർക്ക് താഴ്ന്നത് ധരിക്കരുത്.

നാശുചിര്ധാരയേദക്ഷം സദാ കാലേഷു ധാരയേത് ഇത്ഥം ത്രിസംധ്യമഥവാ ദ്വിസംധ്യം സകൃദേവ വാ

അശുദ്ധനായവൻ രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കരുത്; എല്ലായ്പ്പോഴും യോഗ്യമായ സമയങ്ങളിൽ ധരിക്കണം—ദിവസത്തിൽ മൂന്നു സന്ദ്യകളിൽ, അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടുതവണ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരിക്കൽ.

കൃത്വാ സ്നാനാദികം ശക്ത്യാ പൂജയേത്പരമേശ്വരമ് പ്രജാസ്ഥാനം സമാസാദ്യ ബദ്ധ്വാ രുചിരമാസനമ്

ശക്തിയനുസരിച്ച് സ്നാനം മുതലായ ശുദ്ധികർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത ശേഷം, ആരാധനയ്ക്കുള്ള സ്ഥലത്ത് എത്തി മനോഹരമായ ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കി പരമേശ്വരനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം.

ധ്യായേദ്ദേവം ച ദേവീം ച പ്രാങ്മുഖോ വാപ്യുദങ്മുഖഃ ശ്വേതാദീന്നകുലീശാംതാംസ്തച്ഛിഷ്യാന്പ്രണമേദ്ഗുരുമ്

കിഴക്ക് അല്ലെങ്കിൽ വടക്ക് നോക്കി, ദേവനെയും ദേവിയെയും മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കണം. പിന്നെ വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച ശാന്തരായ ശിഷ്യന്മാരെയും ഗുരുവിനെയും വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കണം.

പുനര്ദേവം ശിവം നത്വാ തതോ നാമാഷ്ടകം ജപേത് ശിവോ മഹേശ്വരശ്ചൈവ രുദ്രോ വിഷ്ണുഃ പിതാമഹഃ

പിന്നീട് ശിവനെ വീണ്ടും നമസ്കരിച്ച്, ശിവൻ, മഹേശ്വരൻ, രുദ്രൻ, വിഷ്ണു, പിതാമഹൻ എന്നിങ്ങനെ എട്ട് നാമങ്ങൾ ജപിക്കണം.

സംസാരവൈദ്യസ്സര്വജ്ഞഃ പരമാത്മേതി ചാഷ്ടകമ് അഥവാ ശിവമേവൈകം ജപിത്വൈകാദശാധികമ്

സംസാരത്തിന് ഔഷധൻ, എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, പരമാത്മാവ്—ഇവയും ആ എട്ടിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ 'ശിവൻ' എന്ന നാമം പതിനൊന്നാമതായി ചേർത്ത് ജപിക്കാം.

ജിഹ്വാഗ്രേ തേജസോ രാശിം ധ്യാത്വാവ്യാധ്യാദിശാംതയേ പ്രക്ഷാല്യ ചരണൌ കൃത്വാ കരൌ ചംദനചര്ചിതൌ പ്രകുര്വീത കരന്യാസം കരശോധനപൂര്വകമ്

രോഗം മുതലായവ നീക്കാൻ നാവിന്റെ അഗ്രത്തിൽ പ്രകാശത്തിന്റെ ഒരു കൂട്ടം ധ്യാനിച്ച്, കാലുകൾ കഴുകി കൈകൾ ചന്ദനത്താൽ അണിഞ്ഞ്, ആദ്യം കൈകൾ ശുദ്ധീകരിച്ച് കരന്യാസം നടത്തണം.

ന്യാസസ്തു ത്രിവിധഃ പ്രോക്തഃ സ്ഥിത്യുത്പത്തിലയക്രമാത് സ്ഥിതിര്ന്യാസോ ഗൃഹസ്ഥാനാമുത്പത്തിര്ബ്രഹ്മചാരിണാമ്

ന്യാസം മൂന്നു വിധമാണെന്ന് പറയുന്നു—സ്ഥിതി, ഉത്പത്തി, ലയം എന്ന ക്രമത്തിൽ. ഗൃഹസ്ഥർക്കു സ്ഥിതിന്യാസം, ബ്രഹ്മചാരികൾക്കു ഉത്പത്തിന്യാസം.

യതീനാം സംഹൃതിന്യാസോ വനസ്ഥാനാം തഥൈവ ച സ ഏവ ഭര്തൃഹീനായാഃ കുടുംബിന്യാഃ സ്ഥിതിര്ഭവേത്

യതികൾക്കും വനവാസികൾക്കും ലയന്യാസം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭർത്താവില്ലാത്ത ഗൃഹിണിക്ക് സ്ഥിതിന്യാസം ചെയ്യണം.

കന്യായാഃ പുനരുത്പത്തിം വക്ഷ്യേ ന്യാസസ്യ ലക്ഷണമ് അംഗുഷ്ഠാദികനിഷ്ഠാംതം സ്ഥിതിന്യാസ ഉദാഹൃതഃ

കന്യയ്ക്കായി ഉത്പത്തിന്യാസവും അതിന്റെ സ്വഭാവവും ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. വലതുകൈയുടെ അങ്ങൂഠം മുതൽ ചെറുവിരൽ വരെ സ്ഥിതിന്യാസം എന്നു പറയുന്നു.

ദക്ഷിണാംഗുഷ്ഠമാരഭ്യ വാമാംഗുഷ്ഠാന്തമേവ ച ഉത്പത്തിന്യാസ ആഖ്യാതോ വിപരീതസ്തു സംഹൃതിഃ

വലതുകൈയുടെ അങ്ങൂഠം മുതൽ ഇടതുകൈയുടെ അങ്ങൂഠം വരെ ഉത്പത്തിന്യാസം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; അതിന്റെ വിപരീതം ലയന്യാസം.

സബിംദുകാന്നകാരാദീന്വര്ണാന്ന്യസ്യേദനുക്രമാത് അംഗുലീഷു ശിവം ന്യസ്യേത്തലയോരപ്യനാമയോഃ

ബിന്ദുവോടുകൂടി 'ന' മുതൽ 'മ' വരെ ഉള്ള അക്ഷരങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ വിരലുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ശിവനെ കൈത്തലങ്ങളിലും നടുവിരലിലും സ്ഥാപിക്കണം.

അസ്ത്രന്യാസം തതഃ കൃത്വാ ദശദിക്ഷ്വസ്ത്രമംത്രതഃ നിവൃത്ത്യാദികലാഃ പഞ്ച പഞ്ചഭൂതസ്വരൂപിണീഃ

അതിനുശേഷം അസ്ത്രന്യാസം ചെയ്ത്, പത്ത് ദിക്കുകളിലും അസ്ത്രമന്ത്രം സ്ഥാപിക്കണം. നിര്വൃത്തി മുതലായ അഞ്ചു കലകൾ, അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തോടെ,

പഞ്ചഭൂതാധിപൈസ്സാര്ധം തതച്ചിഹ്നസമന്വിതാഃ ഹൃത്കണ്ടതാലുഭ്രൂമധ്യബ്രഹ്മരന്ധ്രസമാശ്രയാഃ

അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളുടെ അധിപന്മാരോടൊപ്പം, അവയുടെ അടയാളങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തി, ഹൃദയം, കണ്ഠം, താലു, കണ്മുട്ടിനടു, ബ്രഹ്മരന്ധ്രം എന്നിവിടങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

തദ്തദ്ബീജേന സംഗ്രംഥീസ്തദ്തദ്ബീജേഷു ഭാവയേത് താസാം വിശോധനാര്ഥായ വിദ്യാം പഞ്ചാക്ഷരീം ജപേത്

ഓരോ കലയും അതിന്റെ ബീജാക്ഷരത്തിൽ ബന്ധിപ്പിച്ച്, അവയെ അതത് ബീജത്തിൽ ധ്യാനിക്കണം. അവ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ പഞ്ചാക്ഷരിമന്ത്രം ജപിക്കണം.

നിരുദ്ധ്വാ പ്രാണവായും ച ഗുണസംഖ്യാനുസാരതഃ ഭൂതഗ്രംഥിം തതശ്ഛിദ്യാദസ്ത്രേണൈവാസ്ത്രമുദ്രയാ

ഗുണങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിന് അനുസരിച്ച് ശ്വാസം പിടിച്ചു, അസ്ത്രമന്ത്രത്താൽ അസ്ത്രമുദ്രയോടെ ഭൂതഗ്രന്ഥികൾ വിച്ഛേദിക്കണം.