ശിവപുരാണമ്

ആഗ്നേയം വാഥ വാ മാംത്രം കുര്യാത്സ്നാനം ശിവേന വാ ശിവചിംതാപരം സ്നാനം യുക്തസ്യാത്മീയമുച്യതേ

അല്ലെങ്കിൽ, അഗ്നിസ്നാനം, മന്ത്രസ്നാനം, അല്ലെങ്കിൽ ശിവസ്നാനം ചെയ്യാം; ശിവചിന്തയിൽ ലീനനായവന്റെ സ്നാനം അതാണ്.

സ്വസൂത്രോക്തവിധാനേന മംത്രാചമനപൂര്വകമ് ആചരേദ്ബ്രഹ്മയജ്ഞാംതം കൃത്വാ ദേവാദിതര്പണമ്

സ്വന്തം സൂത്രത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിധത്തിൽ, മന്ത്രവും ആചമനവും ചെയ്ത ശേഷം, ബ്രഹ്മയജ്ഞം നടത്തണം, പിന്നെ ദേവാദികൾക്ക് തൃപ്തി അർപ്പിക്കണം.

മംഡലസ്ഥം മഹാദേവം ധ്യാത്വാഭ്യര്ച്യ യഥാവിധി ദദ്യാദര്ഘ്യം തതസ്തസ്മൈ ശിവായാദിത്യരൂപിണേ

മണ്ഡലത്തിൽ മഹാദേവനെ ധ്യാനിച്ച്, വിധിപ്രകാരം പൂജിച്ച്, സൂര്യസ്വരൂപനായ ശിവനു അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം.

അഥ വൈതത്സ്വസൂത്രോക്തം കൃത്വാ ഹസ്തൌ വിശോധയേത് കരന്യാസം തതഃ കൃത്വാ സകലീകൃതവിഗ്രഹഃ

അല്ലെങ്കിൽ, സ്വസൂത്രത്തിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്തു, കൈകൾ ശുദ്ധീകരിച്ച്, കരന്യാസം നടത്തി, ശരീരം മുഴുവൻ ഒരുക്കണം.

വാമഹസ്തഗതാംഭോഭിര്ഗംധസിദ്ധാര്ഥകാന്വിതൈഃ കുശപുംജേന വാഭ്യുക്ഷ്യ മൂലമംത്രസമന്വിതൈഃ

ഇടതുകൈയിൽ വെള്ളം എടുത്ത്, സുഗന്ധവസ്തുക്കളും എള്ളും ചേർത്ത്, അല്ലെങ്കിൽ കുശഗൃഹം ഉപയോഗിച്ച്, മൂലമന്ത്രം ചേർത്ത് അഭിഷേകം ചെയ്യണം.

ആപോഹിഷ്ഠാദിഭിര്മന്ത്രൈഃ ശേഷമാഘ്രായ വൈ ജലമ് വാമനാസാപുടേനൈവ ദേവം സംഭാവയേത്സിതമ്

'ആപോഹിഷ്ഠ' തുടങ്ങിയ മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലി, ശേഷിച്ച വെള്ളം നക്കിയ ശേഷം, ഇടതുനാസാപുടം ഉപയോഗിച്ച്, ദൈവത്തെ ആദരിക്കണം.

അര്ഘമാദായ ദേഹസ്ഥം സവ്യനാസാപുടേന ച കൃഷ്ണവര്ണേന ബാഹ്യസ്ഥം ഭാവയേച്ച ശിലാഗതമ്

അർഘ്യം എടുത്ത്, ശരീരത്തിനുള്ളിൽ ദൈവം നിലകൊള്ളുന്നുവെന്ന് ഇടതുനാസാപുടം വഴി ധ്യാനിച്ച്, പുറത്തുള്ള കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള, ശിലയിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമായ ദൈവത്തെയും ഭാവിക്കണം.

തര്പയേദഥ ദേവേഭ്യ ഋഷിഭിശ്ച വിശേഷതഃ ഭൂതേഭ്യശ്ച പിതൃഭ്യശ്ച ദദ്യാദര്ഘ്യം യഥാവിധി

ശേഷം, ദേവന്മാർക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് ഋഷിമാർക്കും, ഭൂതങ്ങൾക്കും പിതാക്കന്മാർക്കും വിധിപ്രകാരം അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം.

രക്തചംദനതോയേന ഹസ്തമാത്രേണ മംഡലമ് സുവൃത്തം കല്പയേദ്ഭൂമൌ രക്തചൂര്ണാദ്യലംകൃതമ്

ചുവപ്പു ചന്ദനജലം കൊണ്ട് കൈയുടെ വലിപ്പത്തിൽ ഭൂമിയിൽ വൃത്താകൃതിയിലുള്ള ഒരു സ്ഥലം ചുവപ്പു പൊടി മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച് അലങ്കരിച്ച് ഒരുക്കണം.

തത്ര സംപൂജയേദ്ഭാനും സ്വകീയാവരണൈഃ സഹ സ്വഖോല്കായേതി മംത്രേണ സാംഗതസ്സുഖസിദ്ധയേ

അവിടെ, ഭാനുവിനെയും അവന്റെ അനുചരന്മാരെയും കൂടി 'സ്വഖോൽകായ' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് സുഖസിദ്ധിക്ക് ആരാധിക്കണം.

പുനശ്ച മംഡലം കൃത്വാ തദംഗൈഃ പരിപൂജ്യ ച തത്ര സ്ഥാപ്യ ഹേമപാത്രം മാഗധപ്രസ്ഥസംമിതമ്

വീണ്ടും വൃത്തം വരച്ചു അതിന്റെ ഭാഗങ്ങളെ പൂജിച്ച്, അവിടെ മാഗധപ്രസ്ഥം അളവിലുള്ള പൊന്നിൻ പാത്രം സ്ഥാപിക്കണം.

പൂരയേദ്ഗംധതോയേന രക്തചംദനയോഗിനാ രക്തപുഷ്പൈസ്തിലൈശ്ചൈവ കുശാക്ഷതസമന്വിതൈഃ

അത് ചുവപ്പു ചന്ദനമുള്ള സുഗന്ധജലവും, ചുവപ്പു പൂക്കളും, എള്ളും, ദർഭയും അക്ഷതയും ചേർത്ത് നിറയ്ക്കണം.

ദൂര്വാപാമാര്ഗഗവ്യൈശ്ച കേവലേന ജലേന വാ ജാനുഭ്യാം ധരണീം ഗത്വാ നത്വാ ദേവം ച മംഡലേ

ദൂർവ, അപാമാർഗം, പശുവിന്റെ പാൽ, അല്ലെങ്കിൽ ശുദ്ധജലം ഉപയോഗിച്ച്, മുട്ടുകുത്തി നിലത്തേക്ക് ചെന്നു, വൃത്തത്തിനുള്ളിലെ ദൈവത്തോട് വണങ്ങി—

കൃത്വാ ശിരസി തത്പാത്രം ദദ്യാദര്ഘ്യം ശിവായ തത് അഥവാംജലിനാ തോയം സദര്ഭം മൂലവിദ്യയാ

ആ പാത്രം തലയിൽ വെച്ച് ശിവനു അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ, കൈകൾ ചേർത്ത് ദർഭയും വെള്ളവും ചേർത്ത് മൂലമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് അർപ്പിക്കാം.

ഉത്ക്ഷിപേദമ്ബരസ്ഥായ ശിവായാദിത്യമൂര്തയേ കൃത്വാ പുനഃ കരന്യാസം കരശോധനപൂര്വകമ്

ആ അർഘ്യം ആകാശത്തിൽ വസിക്കുന്ന സൂര്യസ്വരൂപനായ ശിവനു ഉയർത്തി അർപ്പിച്ച്, കൈകൾ ശുദ്ധീകരിച്ച് കരന്യാസം വീണ്ടും നടത്തണം.

ബുദ്ധ്വേശാനാദിസദ്യാംതം പഞ്ചബ്രഹ്മമയം ശിവമ് ഗൃഹീത്വാ ഭസിതം മന്ത്രൈര്വിമൃജ്യാങ്ഗാനി സംസ്പൃശേത്

ഈശാനൻ മുതൽ സദ്യന്തൻ വരെ അഞ്ചു ബ്രഹ്മന്മാരിൽ നിന്നുള്ള ശിവനു മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച്, ഭസ്മം മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച് ശരീരഭാഗങ്ങളിൽ പുരട്ടണം.

യാ ദിനാംതൈശ്ശിരോവക്ത്രഹൃദ്ഗുഹ്യചരണാന്ക്രമാത് തതോ മൂലേന സര്വാംഗമാലഭ്യ വസനാന്തരമ്

തല, മുഖം, ഹൃദയം, രഹസ്യഭാഗം, കാലുകൾ എന്നിങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ സ്പർശിച്ച്, മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് മുഴുവൻ ശരീരവും തൊട്ട് ശുദ്ധവസ്ത്രം ധരിക്കണം.

പരിധായ ദ്വിരാചമ്യ പ്രോക്ഷ്യൈകാദശമന്ത്രിതൈഃ ജലൈരാച്ഛാദ്യ വാസോ ഽയദ്ദ്വിരാചമ്യ ശിവം സ്മരേത്

വസ്ത്രം ധരിച്ച് രണ്ടുപ്രാവശ്യം വണങ്ങി, പതിനൊന്ന് മന്ത്രങ്ങളാൽ ശുദ്ധീകരിച്ച വെള്ളം തളിച്ച്, അല്ലെങ്കിൽ വസ്ത്രം മൂടി, രണ്ടുപ്രാവശ്യം വണങ്ങി ശിവനെ സ്മരിക്കണം.

പുനര്ന്യസ്തകരോ മന്ത്രീ ത്രിപുംഡ്രം ഭസ്മനാ ലിഖേത് അവക്രമായ തം വ്യക്തം ലലാടേ ഗന്ധവാരിണാ

കൈകൾ താഴെ വെച്ച്, ഭക്തൻ ഭസ്മം കൊണ്ട് ത്രിപുണ്ഡ്രം മനസ്സിലാക്കി, സുഗന്ധജലം ഉപയോഗിച്ച് ലളാടത്തിൽ വ്യക്തമായി വരയ്ക്കണം.

വൃത്തം വാ ചതുരസ്രം വാ ബിന്ദുമര്ധേന്ദുമേവ വാ ലലാടേ യാദൃശം പുണ്ഡ്രം ലിഖിതം ഭസ്മനാ പുനഃ

വൃത്തം, ചതുരം, ബിന്ദു, അർദ്ധചന്ദ്രം എന്നിങ്ങനെ ഏത് രൂപത്തിൽ ഭസ്മം കൊണ്ട് ലളാടത്തിൽ പുണ്ഡ്രം വരച്ചാലും—

താദൃശം ഭുജയോര്മൂര്ധ്നി സ്തനയോരംതരേ ലിഖേത് സര്വാംഗോദ്ധൂലനം ചൈവ ന സമാനം ത്രിപുണ്ഡ്രകൈഃ

അതു പോലെ തന്നെ ഭുജങ്ങളിൽ, തലയിൽ, മുലകിടയിൽ വരയ്ക്കണം; എന്നാൽ മുഴുവൻ ശരീരത്തിൽ പുരട്ടുന്നത് ത്രിപുണ്ഡ്രം വരയ്ക്കുന്നതിന് തുല്യമല്ല.

തസ്മാത്ത്രിപുണ്ഡ്രമേവൈകം ലിഖേദുദ്ധൂലനം വിനാ രുദ്രാക്ഷാന്ധാരയേദ്മൂര്ധ്നി കംഠേ ശ്രോതേ കരേ തഥാ

അതുകൊണ്ട് ത്രിപുണ്ഡ്രം മാത്രം വരയ്ക്കണം, മുഴുവൻ ശരീരത്തിൽ പുരട്ടേണ്ടതില്ല; രുദ്രാക്ഷം തലയിൽ, കഴുത്തിൽ, ചെവിയിൽ, കൈയിൽ ധരിക്കണം.

സുവര്ണവര്ണമച്ഛിന്നം ശുഭം നാന്യൈര്ധൃതം ശുഭമ് വിപ്രാദീനാം ക്രമാച്ഛ്രേഷ്ഠം പീതം രക്തമഥാസിതമ്

അവ സ്വർണ്ണനിറം, ഒടിയില്ലാത്തത്, ശുഭം, മറ്റൊരാളും ധരിക്കാത്തത് ആയിരിക്കണം; ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കു മഞ്ഞ, പിന്നെ ചുവപ്പ്, പിന്നെ കറുപ്പ് എന്നിങ്ങനെ ഏറ്റവും ഉത്തമം.

തദലാഭേ യഥാലാഭം ധാരണീയമദൂഷിതമ് തത്രാപി നോത്തരം നീചൈര്ധാര്യം നീചമഥോത്തരൈഃ

അവ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ, ലഭിക്കുന്നതിൽ ശുദ്ധമായത് ധരിക്കണം; എങ്കിലും താഴ്ന്നവർക്ക് ഉയർന്നത് ധരിക്കരുത്, ഉയർന്നവർക്ക് താഴ്ന്നത് ധരിക്കരുത്.

നാശുചിര്ധാരയേദക്ഷം സദാ കാലേഷു ധാരയേത് ഇത്ഥം ത്രിസംധ്യമഥവാ ദ്വിസംധ്യം സകൃദേവ വാ

അശുദ്ധനായവൻ രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കരുത്; എല്ലായ്പ്പോഴും യോഗ്യമായ സമയങ്ങളിൽ ധരിക്കണം—ദിവസത്തിൽ മൂന്നു സന്ദ്യകളിൽ, അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടുതവണ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരിക്കൽ.

കൃത്വാ സ്നാനാദികം ശക്ത്യാ പൂജയേത്പരമേശ്വരമ് പ്രജാസ്ഥാനം സമാസാദ്യ ബദ്ധ്വാ രുചിരമാസനമ്

ശക്തിയനുസരിച്ച് സ്നാനം മുതലായ ശുദ്ധികർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത ശേഷം, ആരാധനയ്ക്കുള്ള സ്ഥലത്ത് എത്തി മനോഹരമായ ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കി പരമേശ്വരനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം.

ധ്യായേദ്ദേവം ച ദേവീം ച പ്രാങ്മുഖോ വാപ്യുദങ്മുഖഃ ശ്വേതാദീന്നകുലീശാംതാംസ്തച്ഛിഷ്യാന്പ്രണമേദ്ഗുരുമ്

കിഴക്ക് അല്ലെങ്കിൽ വടക്ക് നോക്കി, ദേവനെയും ദേവിയെയും മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കണം. പിന്നെ വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച ശാന്തരായ ശിഷ്യന്മാരെയും ഗുരുവിനെയും വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കണം.

പുനര്ദേവം ശിവം നത്വാ തതോ നാമാഷ്ടകം ജപേത് ശിവോ മഹേശ്വരശ്ചൈവ രുദ്രോ വിഷ്ണുഃ പിതാമഹഃ

പിന്നീട് ശിവനെ വീണ്ടും നമസ്കരിച്ച്, ശിവൻ, മഹേശ്വരൻ, രുദ്രൻ, വിഷ്ണു, പിതാമഹൻ എന്നിങ്ങനെ എട്ട് നാമങ്ങൾ ജപിക്കണം.

സംസാരവൈദ്യസ്സര്വജ്ഞഃ പരമാത്മേതി ചാഷ്ടകമ് അഥവാ ശിവമേവൈകം ജപിത്വൈകാദശാധികമ്

സംസാരത്തിന് ഔഷധൻ, എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, പരമാത്മാവ്—ഇവയും ആ എട്ടിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ 'ശിവൻ' എന്ന നാമം പതിനൊന്നാമതായി ചേർത്ത് ജപിക്കാം.