ശിവപുരാണമ്

പുനഃ ശിവമനുജ്ഞാപ്യ ശിവജ്ഞാനസ്യ പുസ്തകമ് ഉഭാഭ്യാമഥ പാണിഭ്യാം ദദ്യാച്ഛിഷ്യായ ദേശികഃ

വീണ്ടും ശിവനോട് അനുമതി വാങ്ങി, ശിവജ്ഞാനത്തിന്റെ പുസ്തകം ഇരുകൈകളും ചേർത്ത് ശിഷ്യന് നൽകണം.

സ താമ്മൂര്ധ്നി സമാധായ വിദ്യാം വിദ്യാസനോപരി അധിരോപ്യ യഥാന്യായമഭിവംദ്യ സമര്ചയേത്

അവൻ ആ ജ്ഞാനം തലയിൽ വച്ച്, പഠനത്തിന് ഉചിതമായിരിക്കും വിധം ഇരുന്നു, യഥാക്രമം ആദരത്തോടെ നമസ്കരിച്ച് ആരാധിക്കണം.

അഥ തസ്മൈ ഗുരുര്ദദ്യാദ്രാജോപകരണാന്യപി ആചാര്യപദവീം പ്രാപ്തോ രാജ്യം ചാപി യതോ ഽര്ഹതി

അതിനുശേഷം ഗുരു അവനു രാജസമ്മാനങ്ങൾ നൽകണം, കാരണം ആചാര്യപദവി നേടിയവൻ രാജ്യം സ്വീകരിക്കാൻ അർഹനാണ്.

അഥാനുശാസനം കുര്യാത്പൂര്വൈരാചരിതം യഥാ യഥാ ച ശിവശാസ്ത്രോക്തം യഥാ ലോകേഷു പൂജ്യതേ

അതിനുശേഷം, പുരാതനർ ചെയ്തതുപോലെയും ശിവശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പറഞ്ഞതുപോലെയും ലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്ന രീതിയിലും ഉപദേശിക്കണം.

ശിഷ്യാന്പരിക്ഷ്യ യത്നേന ശിവശാസ്ത്രോക്തലക്ഷണൈഃ സംസ്കൃത്യ ച ശിവജ്ഞാനം തേഭ്യോ ദദ്യാച്ച ദേശികഃ

ശിഷ്യന്മാരെ ശിവശാസ്ത്രത്തിൽ പറയുന്ന ലക്ഷണങ്ങൾ പ്രകാരം ശ്രദ്ധയോടെ പരിശോധിച്ച്, ശുദ്ധീകരിച്ച്, ശിവജ്ഞാനം അവർക്കു ഗുരു നൽകണം.

ഏവം സര്വമനായാസം ശൌചം ക്ഷാംതിം ദയാം തഥാ അസ്പൃഹാമപ്യസൂയാം ച യത്നേന ച വിഭാവയേത്

ഇങ്ങനെ, എളുപ്പത്തിൽ തന്നെ ശുദ്ധി, ക്ഷമ, ദയ, അസക്തി, അസൂയ ഇല്ലായ്മ എന്നിവ ശ്രദ്ധയോടെ വളർത്തണം.

ഇത്ഥമാദിശ്യ തം ശിഷ്യം ശിവമുദ്വാസ്യ മംഡലാത് ശിവകുംഭാനലാദീംശ്ച സദസ്യാനപി പൂജയേത്

ഇങ്ങനെ ശിഷ്യനെ ഉപദേശിച്ച ശേഷം, ശിവചിഹ്നം കാണിച്ച് അവനെ മണ്ഡലത്തിൽ നിന്ന് വിടവാങ്ങിച്ച്, ശിവകുംഭം, അഗ്നി തുടങ്ങിയ സദസ്യരെയും ആരാധിക്കണം.

യുഗപദ്വാഥ സംസ്കാരാന്കുര്വീത സഗണോ ഗുരുഃ തത്ര യത്ര ദ്വയം വാപി പ്രയോഗസ്യോപദിശ്യതേ

അതിനുശേഷം, ഗുരുവും സംഘവും ചേർന്ന്, രണ്ടു വിധമായോ ഇരട്ടമായി നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നിടത്തോ, ഒരേസമയം സംസ്‌കാരങ്ങൾ നടത്തണം.

തദാദാവേവ കലശാന്കല്പയേദധ്വശുദ്ധിവത് കൃത്വാ സമയസംസ്കാരമഭിഷേകം വിനാഖിലമ്

ആദ്യത്തിൽ, പാത ശുദ്ധീകരണത്തിന് പോലെ കലശങ്ങൾ ഒരുക്കി, പ്രതിജ്ഞാ സംസ്‌കാരം നടത്തി, അഭിഷേകം ഒഴികെ എല്ലാം ചെയ്യണം.

സമഭ്യര്ച്യ ശിവം ഭൂയഃ കൃത്വാ ചാധ്വവിശോധനമ് തസ്മിന്പരിസമാപ്തേ തു പുനര്ദേവം പ്രപൂജയേത്

പുനഃ ശിവനെ ആരാധിച്ച്, പാത ശുദ്ധീകരണം നടത്തി, അതു തീർന്നാൽ വീണ്ടും ദേവനെ ആരാധിക്കണം.

ഹുത്വാ മംത്രന്തു സംതര്പ്യ സംദീപ്യാശാസ്യ ചേശ്വരമ് സമര്പ്യ മംത്രം ശിഷ്യസ്യ പാണൌ ശേഷം സമാപയേത്

മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം നടത്തി, ദേവതകളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി, ഈശ്വരനെ ആഹ്വാനിച്ച്, മന്ത്രം ശിഷ്യന്റെ കൈയിൽ സമർപ്പിച്ച് ശേഷിച്ച ക്രിയകൾ പൂർത്തിയാക്കണം.

അഥവാ മംത്രസംസ്കാരമനുചിംത്യാഖിലം ക്രമാത് അധ്വശുദ്ധിം ഗുരുഃ കുര്യാദഭിഷേകാവസാനികമ്

അല്ലെങ്കിൽ, മന്ത്രസംസ്‌കാരം മുഴുവനായി ആലോചിച്ച്, ഗുരു അഭിഷേകത്തിന്റെ അവസാനം പാത ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം.

തത്ര യഃ ശാന്ത്യതീതാദികലാസു വിഹിതോ വിധിഃ സ സര്വോ ഽപി വിധാതവ്യസ്തത്ത്വത്രയവിശോധനേ

അവിടെ, ശാന്ത്യതീത തുടങ്ങിയ ഘട്ടങ്ങളിൽ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന എല്ലാ വിധികളും, ആ മൂന്നു തത്ത്വങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ നിർവഹിക്കണം.

ശിവവിദ്യാത്മതത്ത്വാഖ്യം തത്ത്വത്രയമുദാഹൃതമ് ശക്തൌ ശിവസ്തതോ വിദ്യാത്തസ്യാസ്ത്വാത്മാ സമുദ്ബഭൌ

ശിവം, ജ്ഞാനം, ആത്മാവ് എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു തത്ത്വങ്ങൾ പറയുന്നു. ശക്തിയിൽ നിന്ന് ശിവൻ, അവനിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനം, അതിൽ നിന്ന് ആത്മാവ് ഉദിക്കുന്നു.

ശിവേന ശാംത്യതീതാധ്വാ വ്യാപ്തസ്തദപരഃ പരഃ വിദ്യയാ പരിശിഷ്ടോ ഽധ്വാ ഹ്യാത്മനാ നിഖിലഃ ക്രമാത്

ശിവൻ ശാന്ത്യതീതപഥം മുഴുവനും ആക്രമിക്കുന്നു; അതിനപ്പുറം പരമമാണ്. ജ്ഞാനത്തിൽ ശേഷിച്ച പഥം, ആത്മാവിൽ എല്ലാം ക്രമമായി വ്യാപിക്കുന്നു.

ദുര്ലഭം ശാംഭവം മത്വാ മംത്രമൂലം മനീഷിണഃ ശാക്തം ശംസീത സംസ്കാരം ശിവശാസ്ത്രാര്ഥപാരഗാഃ

ശിവശാസ്ത്രാർത്ഥത്തിൽ നിപുണരായ ജ്ഞാനികൾ, ശാംഭവമന്ത്രം അപൂർവവും പ്രധാനവുമാണെന്ന് കരുതി, ശാക്തസംസ്‌കാരം പ്രഖ്യാപിക്കണം.

ഇതി തേ സര്വമാഖ്യാതം സംസ്കാരാഖ്യസ്യ കര്മണഃ ചാതുര്വിധ്യമിദം കൃഷ്ണ കിം ഭൂയ ശ്രോതുമിച്ഛസി

കൃഷ്ണാ, സംസ്‌കാരമെന്ന കര്‍മ്മത്തിന്റെ നാലു വകഭേദങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു. ഇനി എന്താണ് നീ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?

ഭഗവഞ്ഛ്രോതുമിച്ഛാമി ശിവാശ്രമനിഷേവിണാമ് ശിവശാസ്ത്രോദിതം കര്മ നിത്യനൈമിത്തികം തഥാ

ഭഗവൻ, ശിവാശ്രമത്തിൽ ഭക്തിയോടെ കഴിയുന്നവർക്കായി ശിവശാസ്ത്രത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന നിത്യവും നൈമിത്തികവുമായ കര്‍മ്മങ്ങൾ ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

പ്രാതരുത്ഥായ ശയനാദ്ധ്യാത്വാ ദേവം സഹാമ്ബയാ വിചാര്യ കാര്യം നിര്ഗച്ഛേദ്ഗൃഹാദഭ്യുദിതേ ഽരുണേ

പ്രഭാതത്തിൽ കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു, ദേവനെയും ഭാര്യയെയും ധ്യാനിച്ച്, ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ചിന്തിച്ച്, സൂര്യോദയസമയത്ത് വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടണം.

അബാധേ വിജനേ ദേശേ കുര്യാദാവശ്യകം തതഃ കൃത്വാ ശൌചം വിധാനേന ദംതധാവനമാചരേത്

ശാന്തമായ ഒറ്റപ്പെട്ട സ്ഥലത്ത്, ആരും തടസ്സം വരുത്താതെ, ആവശ്യമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യണം. അതിനുശേഷം, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ ശരീരം ശുദ്ധീകരിച്ച്, പല്ല് നന്നായി തേക്കണം.

അലാഭേ ദംതകാഷ്ഠാനാമഷ്ടമ്യാദിദിനേഷു ച അപാം ദ്വാദശഗണ്ഡൂഷൈഃ കുര്യാദാസ്യവിശോധനമ്

പല്ല് തേക്കാൻ കഷ്‌ടങ്ങൾ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ, അഷ്ടമി പോലുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ, വെള്ളം പന്ത്രണ്ട് പ്രാവശ്യം വായിൽ കഴുകി വായ് ശുദ്ധീകരിക്കണം.

ആചമ്യ വിധിവത്പശ്ചാദ്വാരുണം സ്നാനമാചരേത് നദ്യാം വാ ദേവഖാതേ വാ ഹ്രദേ വാഥ ഗൃഹേ ഽപി വാ

ശുദ്ധമായി ആചമനം ചെയ്ത ശേഷം, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ, നദിയിൽ, ദൈവക്കുളത്തിൽ, തടാകത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ വീട്ടിൽ പോലും, വാരുണസ്നാനം ചെയ്യണം.

സ്നാനദ്രവ്യാണി തത്തീരേ സ്ഥാപയിത്വാ ബഹിര്മലമ് വ്യാപോഹ്യ മൃദമാലിപ്യ സ്നാത്വാ ഗോമയമാലിപേത്

സ്നാനത്തിന് വേണ്ട സാധനങ്ങൾ തീരത്ത് വച്ചു, പുറത്തുള്ള മലിനതകൾ നീക്കി, മണ്ണ് പുരട്ടി, ശരീരം കഴുകി, പിന്നെ ഗോമയം പുരട്ടണം.

സ്നാത്വാ പുനഃ പുനര്വസ്ത്രം ത്യക്ത്വാവാഥ വിശോധ്യ ച സുസ്നാതോ നൃപവദ്ഭൂയഃ ശുദ്ധം വാസോ വസീത ച

ശരിയായി സ്നാനം ചെയ്ത ശേഷം, വസ്ത്രം മാറ്റി വീണ്ടും വീണ്ടും ശുദ്ധീകരിച്ച്, രാജാവിനെപോലെ ശുദ്ധമായ വസ്ത്രം ധരിക്കണം.

മലസ്നാനം സുഗംധാദ്യൈഃ സ്നാനം ദന്തവിശോധനമ് ന കുര്യാദ്ബ്രഹ്മചാരീ ച തപസ്വീ വിധവാ തഥാ

ബ്രഹ്മചാരി, തപസ്വി, അല്ലെങ്കിൽ വിധവ, സുഗന്ധമുള്ള വസ്തുക്കൾ ഉപയോഗിച്ച് സ്നാനം ചെയ്യരുത്; അത്തരം വസ്തുക്കൾ ഉപയോഗിച്ച് പല്ല് ശുദ്ധീകരിക്കാനും പാടില്ല.

സോപവീതശ്ശിഖാം ബദ്ധാ പ്രവിശ്യ ച ജലാംതരമ് അവഗാഹ്യ സമാചാംതോ ജലേ ന്യസ്യേത്ത്രിമംഡലമ്

യജ്ഞോപവീതം ധരിച്ചു, ശിഖ പറ്റിച്ച്, വെള്ളത്തിൽ കയറി, ശരീരം മുഴുവൻ മുങ്ങി, ആചമനം ചെയ്ത്, വെള്ളത്തിൽ മൂന്നു വൃത്തങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം.

സൌമ്യേ മഗ്നഃ പുനര്മംത്രം ജപേച്ഛക്ത്യാ ശിവം സ്മരേത് ഉത്ഥായാചമ്യ തേനൈവ സ്വാത്മാനമഭിഷേചയേത്

സ്വച്ഛമായ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി, വീണ്ടും മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, ശിവനെ ഓർത്ത്, എഴുന്നേറ്റു, ആചമനം ചെയ്തു, അതേ വെള്ളം കൊണ്ടു ശരീരം അഭിഷേകം ചെയ്യണം.

ഗോശൃംഗേണ സദര്ഭേണ പാലാശേന ദലേന വാ പാദ്മേന വാഥ പാണിഭ്യാം പഞ്ചകൃത്വസ്ത്രിരേവ വാ

പശുവിന്റെ കൊമ്പ്, ദർഭ, പാലാശ ഇല, താമര, അല്ലെങ്കിൽ കൈകൾ ഉപയോഗിച്ച്, അഞ്ചു പ്രാവശ്യം അല്ലെങ്കിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം അഭിഷേകം ചെയ്യാം.

ഉദ്യാനാദൌ ഗൃഹേ ചൈവ വര്ധന്യാ കലശേന വാ അവഗാഹനകാലേ ഽദ്ഭിര്മംത്രിതൈരഭിഷേചയേത്

തോട്ടത്തിൽ, വീട്ടിൽ, അല്ലെങ്കിൽ കലശം ഉപയോഗിച്ച്, മുങ്ങുമ്പോൾ, മന്ത്രം ചൊല്ലി ശുദ്ധമാക്കിയ വെള്ളം കൊണ്ടു അഭിഷേകം ചെയ്യണം.