ശിവപുരാണമ്

അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി സാധകം നാമ നാമതഃ സംസ്കാരമന്ത്രമാഹാത്മ്യം കഥനേ സൂചിതം മയാ

ഇനി 'സാധക' എന്ന പേരിലുള്ള സംസ്‌കാരത്തെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം; മന്ത്രത്തിന്റെ മഹത്വവും സംസ്‌കാരവും ഞാൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

സംപൂജ്യ മംഡലേ ദേവം സ്ഥാപ്യ കുമ്ഭേ ച പൂര്വവത് ഹുത്വാ ശിഷ്യമനുഷ്ണീഷം പ്രാപയേദ്ഭുവി മംഡലേ

മണ്ഡലത്തിൽ ദൈവത്തെ പൂജിച്ച്, മുമ്പുപോലെ കലശത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ച്, ഹോമം നടത്തി, തലമുടി തുറന്ന ശിഷ്യനെ ഭൂമിയിലെ മണ്ഡലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരണം.

പൂര്വാംതം പൂര്വവത്കൃത്വാ ഹുത്വാഹുതിശതം തഥാ സംതര്പ്യ മൂലമന്ത്രേണ കലശൈര്ദേശികോത്തമഃ

കിഴക്കേ ഭാഗം മുമ്പുപോലെ ചെയ്തു, നൂറ് ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിച്ച്, ഉത്തമനായ ഗുരു മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് കലശങ്ങൾകൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം.

സന്ദീപ്യ ച യഥാപൂര്വം കൃത്വാ പൂര്വോദിതം ക്രമാത് അഭിഷിച്യ യഥാപൂര്വം പ്രദദ്യാന്മന്ത്രമുത്തമമ്

മുമ്പുപോലെ അഗ്നി തെളിച്ച്, മുമ്പ് പറഞ്ഞ ക്രമത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ച്, മുമ്പുപോലെ അഭിഷേകം ചെയ്ത്, ഉത്തമമന്ത്രം ശിഷ്യനോട് ഉപദേശിക്കണം.

തത്ര വിദ്യോപദേശാംതം കൃത്വാ വിസ്തരശഃ ക്രമാത് പുഷ്പാമ്ബുനാ ശിശോഃ പാണൌ വിദ്യാം ശൈവീം സമര്പയേത്

അവിടെ, വിദ്യയുടെ ഉപദേശം വിശദമായി ക്രമമായി പൂർത്തിയാക്കി, പൂവും വെള്ളവും ചേർത്ത് ശിവവിദ്യ ശിഷ്യന്റെ കൈയിൽ സമർപ്പിക്കണം.

തവൈഹികാമുഷ്മികയോഃ സര്വസിദ്ധിഫലപ്രദഃ ഭവത്യേവ മഹാമന്ത്രഃ പ്രസാദാത്പരമേഷ്ഠിനഃ

പരമേശ്വരന്റെ കൃപയാൽ, ഈ മഹാമന്ത്രം ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും എല്ലാ സിദ്ധികളും ഫലങ്ങളും നൽകുന്നു.

ഇത്യുത്വാ ദേവമഭ്യര്ച്യ ലബ്ധാനുജ്ഞഃ ശിവാദ്ഗുരുഃ സാധനം ശിവയോഗം ച സാധകായ സമാദിശേത്

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദേവനെ ആരാധിച്ച്, ശിവനിൽ നിന്ന് അനുമതി വാങ്ങിയ ഗുരു, ശിവയോഗത്തിന്റെ സാദ്ധനയും മാർഗ്ഗവും ശിഷ്യന് പഠിപ്പിക്കണം.

തച്ഛ്രുത്വാ ഗുരുസംദേശം ക്രമശോ മംത്രസാധകഃ പുരതോ വിനിയോഗസ്യ മന്ത്രസാധനമാചരേത്

ഗുരുവിന്റെ ഉപദേശം കേട്ട ശേഷം, മന്ത്രസാധകൻ ഗുരുവിന്റെ മുമ്പിൽ ക്രമമായി മന്ത്രസാധനത്തിന്റെ നിർദ്ദിഷ്ട ക്രിയകൾ നടത്തണം.

സാധനം മൂലമന്ത്രസ്യ പുരശ്ചരണമുച്യതേ പുരതശ്ചരണീയത്വാദ്വിനിയോഗാഖ്യകര്മണഃ

മൂലമന്ത്രത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ കര്‍മ്മം പുരശ്ചരണം എന്നു വിളിക്കുന്നു, കാരണം വിനിയോഗം എന്നKnown Name ഉള്ള ഈ കര്‍മ്മം ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടതാണ്.

നാത്യന്തം കരണീയന്തു മുമുക്ഷോര്മന്ത്രസാധനമ് കൃതന്തു തദിഹാന്യത്ര താസ്യാപി ശുഭദം ഭവേത്

മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ മന്ത്രസാധനം അതിരുകടക്കാതെ ചെയ്യണം; എങ്കിലും ഇവിടെ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റിടത്ത് അത് ചെയ്താൽ അവനു നല്ല ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും.

ശുഭേ ഽഹനി ശുഭേ ദേശേ കാലേ വാ ദോഷവര്ജിതേ ശുക്ലദന്തനഖഃ സ്നാതഃ കൃതപൂര്വാഹ്ണികക്രിയഃ

ശുഭദിനത്തിൽ, ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്തോ, ദോഷമില്ലാത്ത സമയത്തോ, പല്ലും നഖവും വൃത്തിയാക്കി, കുളിച്ച്, പ്രഭാതകൃത്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി,

അലംകൃത്യ യഥാ ലബ്ധൈര്ഗംധമാല്യവിഭൂഷണൈഃ സോഷ്ണീഷഃ സോത്തരാസംഗഃ സര്വശുക്ലസമാഹിതഃ

ലഭ്യമായ ഗന്ധം, പൂമാല, അലങ്കാരങ്ങൾ ധരിച്ച്, തലക്കു തൊപ്പിയും മേൽവസ്ത്രവും ധരിച്ചു, മുഴുവനും വെളുപ്പുചട്ടയണിഞ്ഞ്,

ദേവാലയേ ഗൃഹേ ഽന്യസ്മിന്ദേശേ വാ സുമനോഹരേ സുഖേനാഭ്യസ്തപൂര്വേണ ത്വാസനേന കൃതാസനഃ

ദേവാലയത്തോ, വീട്ടിലോ, മറ്റേതെങ്കിലും മനോഹരമായ സ്ഥലത്തോ, നേരത്തെ അഭ്യസിച്ചിരുന്ന സുഖാസനത്തിൽ ഇരുന്നു,

തനും കൃത്വാത്മനഃ ശൈവീം ശിവശാസ്ത്രോക്തവര്ത്മനാ സംപൂജ്യ ദേവദേവേശം നകുലീശ്വരമീശ്വരമ്

ശിവശാസ്ത്രത്തിൽ പഠിപ്പിച്ച രീതിയിൽ ശരീരം സജ്ജമാക്കി, ദേവദേവനായ നകുലീശ്വരനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം.

നിവേദ്യ പായസം തസ്മൈ സമപ്യാരാധനം ക്രമാത് പ്രണിപത്യ ച തം ദേവം പ്രാപ്താനുജ്ഞശ്ച തന്മുഖാത്

അവനു പായസം സമർപ്പിച്ച്, ക്രമമായി പൂജ നടത്തി, ആ ദേവനു നമസ്കരിച്ച്, അവനിൽ നിന്ന് അനുമതി വാങ്ങണം.

കോടിവാരം തദര്ധം വാ തദര്ധം വാ ജപേച്ഛിവമ് ലക്ഷവിംശതികം വാപി ദശലക്ഷമഥാപി വാ

ശിവമന്ത്രം ഒരു കോടി പ്രാവശ്യം, അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ പാതി, അതിന്റെ പാതി, ഇരുപത് ലക്ഷം, പത്ത് ലക്ഷം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം.

തതശ്ച പായസാക്ഷാരലവണൈകമിതാശനഃ അഹിംസകഃ ക്ഷമീ ശാംതോ ദാംതശ്ചൈവ സദാ ഭവേത്

ശേഷം, ഉപ്പും സാരവും ചേർത്ത് അളക്കിയ പായസം മാത്രം ഭക്ഷിച്ച്, എല്ലായ്പ്പോഴും അഹിംസയും ക്ഷമയും ശാന്തിയും ആത്മനിയന്ത്രണവും പാലിക്കണം.

അലാഭേ പായസസ്യാശ്നന്ഫലമൂലാദികാനി വാ വിഹിതാനി ശിവേനൈവ വിശിഷ്ടാന്യുത്തരോത്തരമ്

പായസം ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ, ശിവൻ നിർദ്ദേശിച്ച ഫലങ്ങൾ, കിഴങ്ങുകൾ, മറ്റ് ഭക്ഷ്യങ്ങൾ എന്നിവ ക്രമമായി കഴിക്കാം.

ചരും ഭക്ഷ്യമഥോ സക്തുകണാന്യാവകമേവ ച ശാകം പയോ ദധി ഘൃതം മൂലം ഫലമഥോദകമ്

അവൻ ചാരു, ഭക്ഷ്യങ്ങൾ, ധാന്യങ്ങൾ, യവം, പച്ചക്കറികൾ, പാൽ, തൈര്, നെയ്യ്, കിഴങ്ങ്, പഴം, അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളം കഴിക്കാം.

അഭിമംത്ര്യ ച മന്ത്രേണ ഭക്ഷ്യഭോജ്യാദികാനി ച സാധനേ ഽസ്മിന്വിശേഷേണ നിത്യം ഭുഞ്ജീത വാഗ്യതഃ

മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് എല്ലാ ഭക്ഷ്യങ്ങളും ശുദ്ധീകരിച്ച്, ഈ സാദ്ധനയിൽ, വാക്ക് നിയന്ത്രിച്ച് എല്ലായ്പ്പോഴും ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

മന്ത്രാഷ്ടശതപൂതേന ജലേന ശുചിനാ വ്രതീ സ്നായാന്നദീനദോത്ഥേന പ്രോക്ഷയേദ്വാഥ ശക്തിതഃ

മന്ത്രം എൺപതു പത്തു പ്രാവശ്യം ജപിച്ച ശുദ്ധജലം കൊണ്ടോ, നദിയോ കായലോ നിന്നുള്ള വെള്ളം കൊണ്ടോ, കഴിയുന്നത്ര തനിയെ തളിച്ച് ശുദ്ധീകരിക്കണം.

തര്പയേച്ച തഥാ നിത്യം ജുഹുയാച്ച ശിവാനലേ സപ്തഭിഃ പഞ്ചഭിര്ദ്രവ്യൈസ്ത്രിഭിര്വാഥ ഘൃതേന വാ

അവൻ ദിവസവും തൃപ്തിപ്പെടുത്തലും ഹോമവും ശിവാഗ്നിയിൽ ഏഴ്, അഞ്ച്, മൂന്ന് വസ്തുക്കളോ, അല്ലെങ്കിൽ നെയ്യോ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തണം.

ഇത്ഥം ഭക്ത്യാ ശിവം ശൈവോ യഃ സാധയതി സാധകഃ തസ്യേഹാമുത്ര ദുഷ്പ്രാപം ന കിംചിദപി വിദ്യതേ

ഇങ്ങനെ ഭക്തിയോടെ ശിവനെ ആരാധിക്കുന്ന ശൈവസാധകനു, ഈ ലോകത്തോ മറ്റലോകത്തോ പ്രാപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളത് ഒന്നും ഇല്ല.

അഥവാ ഽഹരഹര്മംത്രം ജപേദേകാഗ്രമാനസഃ അനശ്നന്നേവ സാഹസ്രം വിനാ മന്ത്രസ്യ സാധനമ്

അല്ലെങ്കിൽ, ഒരാൾ മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കി, ഭക്ഷണം ഒഴിവാക്കി, ഹരമന്ത്രം ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ, മന്ത്രത്തിനുള്ള പ്രത്യേക ചടങ്ങുകൾ ഇല്ലാതിരുന്നാലും അതിന് ഫലമുണ്ടാകും.

ന തസ്യ ദുര്ലഭം കിംചിന്ന തസ്യാസ്ത്യശുഭം ക്വചിത് ഇഹ വിദ്യാം ശ്രിയം സൌഖ്യം ലബ്ധ്വാ മുക്തിം ച വിംദതി

അത്തരം ആളിന് ലഭിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളത് ഒന്നുമില്ല; ദുർഭാഗ്യം എവിടെയും വരില്ല. ഇവിടെ തന്നെ ജ്ഞാനം, ഐശ്വര്യം, സന്തോഷം എന്നിവയും, ഒടുവിൽ മോക്ഷവും ലഭിക്കും.

സാധനേ വിനിയോഗേ ച നിത്യേ നൈമിത്തികേ തഥാ ജപേജ്ജലൈര്ഭസ്മനാ ച സ്നാത്വാ മന്ത്രേണ ച ക്രമാത്

നിത്യവും പ്രത്യേക അവസരങ്ങളിലും, വെള്ളം കൊണ്ടും ഭസ്മം ഉപയോഗിച്ചും, മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് സ്നാനം ചെയ്ത് ക്രമത്തിൽ ജപിക്കണം.

ശുചിര്ബദ്ധശിഖസ്സൂത്രീ സപവിത്രകരസ്തഥാ ധൃതത്രിപുംഡ്രരുദ്രാക്ഷോ വിദ്യാം പഞ്ചാക്ഷരീം ജപേത്

ശുദ്ധിയോടെ, മുടി കെട്ടി, യജ്ഞോപവീതം ധരിച്ചു, ശുദ്ധമായ വലയം കൈയിൽ ധരിച്ചു, ത്രിപുണ്ഡ്രവും രുദ്രാക്ഷവും അണിഞ്ഞ്, അയ്യായിരക്ഷരമന്ത്രം ജപിക്കണം.

അഥൈവം സംസ്കൃതം ശിഷ്യം കൃതപാശുപതവ്രതമ് ആചാര്യത്വേ ഽഭിഷിംചേത തദ്യോഗത്വേന ചാന്യഥാ

ശിഷ്യനെ ഒരുക്കി, പാശുപതവ്രതം പാലിപ്പിച്ച ശേഷം, ഗുരുവായി അഭിഷേകം ചെയ്യണം, അല്ലെങ്കിൽ യോഗത്തിനു അനുയോജ്യമായ വിധത്തിൽ നടത്താം.

മണ്ഡലം പൂര്വവത്കൃത്ത്വാ സംപൂജ്യ പരമേശ്വരമ് സ്ഥാപയത്പഞ്ചകലശാന്ദിക്ഷു മധ്യേ ച പൂര്വവത്

മണ്ഡലം മുമ്പുപോലെ ഒരുക്കി, പരമേശ്വരനെ പൂജിച്ച്, അഞ്ചു കലശങ്ങൾ ദിശകളിലും നടുവിലും മുൻപുപോലെ സ്ഥാപിക്കണം.