ഉപാംശൂച്ചാരയോഗേന ജുഹുയാദാഹുതിത്രയമ് പുനസ്സംപൂജ്യ ദേവേശം മന്ത്രവൈകല്യശുദ്ധയേ
ഉപാംശു ജപം ചെയ്തുകൊണ്ട് മൂന്നു ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിച്ച്, പിന്നെ ദേവേശനെ വീണ്ടും പൂജിച്ച്, മന്ത്രത്തിലെ കുറവുകൾ ശുദ്ധീകരിക്കണം.
മാനസോച്ചാരയോഗേന ജുഹുയാദാഹുതിത്രയമ് തത്ര ശംഭും സമാരാധ്യ മംഡലസ്ഥം സഹാംബയാ ഹുത്വാഹുതിത്രയം പശ്ചാത്പ്രാര്ഥയേത്പ്രാംജലിര്ഗുരുഃ
മനസ്സിൽ ജപം ചെയ്ത് മൂന്നു ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിച്ച്, മണ്ഡലത്തിൽ അമ്പയോടൊപ്പം ഉള്ള ശംഭുവിനെ പൂജിച്ച്, മൂന്നു ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിച്ചതിനുശേഷം ഗുരു കയ്യുകൂടി പ്രാർത്ഥിക്കണം.
ഭഗവംസ്ത്വത്പ്രസാദേന ശുദ്ധിരസ്യ ഷഡധ്വനഃ കൃതാ തസ്മാത്പരം ധാമ ഗമയൈനം തവാവ്യയമ്
പ്രഭോ, നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ ഈ ശിഷ്യന്റെ ആറു വഴികളും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു; അതുകൊണ്ട്, അവനെ നിങ്ങളുടെ ശാശ്വതമായ പരമധാമത്തിലേക്ക് നയിക്കണമേ.
ഇതി വിജ്ഞാപ്യ ദേവായ നാഡീസംധാനപൂര്വകമ് പൂര്ണാംതം പൂര്വവത്കൃത്വാ തതോ ഭൂതാനി ശോധയേത്
ഇങ്ങനെ ദേവനോട് അറിയിച്ച്, നാഡികൾക്ക് മുദ്രകൾ പതിപ്പിച്ച്, മുമ്പുപോലെ പൂർണ്ണതയോടെ, ശേഷം ഭൂതങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കണം.
സ്ഥിരാസ്ഥിരേ തതഃ ശുദ്ധ്യൈ ശീതോഷ്ണേ ച തതഃ പദേ ധ്യായേദ്വ്യാപ്ത്യൈകതാകാരേ ഭൂതശോധനകര്മണി
സ്ഥിരവും അസ്ഥിരവും, തണുപ്പും ചൂടും ശുദ്ധീകരിക്കാൻ, അവയുടെ ഏകത്വവും വ്യാപനവും ധ്യാനിച്ച് ഭൂതശുദ്ധിക്രമം നടത്തണം.
ഭൂതാനാം ഗ്രംഥിവിച്ഛേദം കൃത്വാ ത്യക്ത്വാ സഹാധിപൈഃ ഭൂതാനി സ്ഥിതയോഗേന യോ ജപേത്പരമേ ശിവേ
ഭൂതങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥികൾ വിച്ഛേദിച്ച്, അവയും അവയുടെ അധിപന്മാരെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, പരമശിവനോടൊപ്പം ജപം ചെയ്യുന്നവൻ ഭൂതങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കും.
വിശോധ്യാസ്യ തനും ദഗ്ധ്വാ പ്ലാവയിത്വാ സുധാകണൈഃ സ്ഥാപ്യാത്മാനം തതഃ കുര്യാദ്വിശുദ്ധാധ്വമയം വപുഃ
തന്റെ ശരീരം ശുദ്ധീകരിച്ച്, ദഹിപ്പിച്ച്, അമൃതബിന്ദുക്കളാൽ നനയിച്ച്, പിന്നെ ആത്മാവിനെ സ്ഥാപിച്ച്, ശുദ്ധമായ വഴികളാൽ പുതിയ ശരീരം സൃഷ്ടിക്കണം.
തത്രാദൌ ശാന്ത്യതീതാം തു വ്യാപികാം സ്വാധ്വനഃ കലാമ് ശുദ്ധാമേവ ശിശോര്മൂര്ധ്നി ന്യസേച്ഛാന്തിമുഖേ തഥാ
അവിടെ ആദ്യം, തന്റേതായ വഴിയിലെ ശാന്തിയെ അതീതമായ, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന, ശുദ്ധമായ ശക്തിയെ, ശിഷ്യന്റെ തലയിൽ ശാന്തിപ്രദേശത്ത് സ്ഥാപിക്കണം.
വിദ്യാം ഗലാദിനാഭ്യംതം പ്രതിഷ്ഠാം തദധഃ ക്രമാത് ജാന്വംതം തദധോ ന്യസ്യേന്നിവൃത്തിം ചാനുചിംതയേത്
വിദ്യയെ കഴുത്തിനും അതിനടിയിലേക്കും ക്രമമായി ഉള്ളിലേക്ക് സ്ഥാപിച്ച്, അതിനുശേഷം മുട്ടിനും അതിന് താഴെയും സ്ഥാപിക്കണം. അങ്ങനെ സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, അതിനെ പിന്വലിക്കുന്നതിനെ മനസ്സില് ആലോചിക്കണം.
സ്വബീജൈസ്സൂത്രമംത്രം ച ന്യസ്യാം ഗൈസ്തം ശിവാത്മകമ് ബുദ്ധ്വാ തം ഹൃദയാംഭോജേ ദേവമാവാഹ്യ പൂജയേത്
സ്വന്തം ബീജാക്ഷരങ്ങളും സൂത്രമന്ത്രവും ഉപയോഗിച്ച്, ശിവസ്വരൂപമായതിനെ യോജിച്ച ചിഹ്നങ്ങളോടെ ഹൃദയത്തിലെ കമലത്തില് മനസ്സില് ധ്യാനിച്ച്, ദൈവത്തെ ആഹ്വാനിച്ച് ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം.
ആശാസ്യ നിത്യസാംനിധ്യം ശിവസ്വാത്മ്യം ശിശൌ ഗുരുഃ ശിവതേജോമയസ്യാസ്യ ശിശോരാപാദയേദ്ഗുണാന്
ശിവന്റെ സ്ഥിരമായ സാന്നിധ്യവും ശിവസ്വരൂപത്വവും ശിഷ്യനില് ആഹ്വാനിച്ച ശേഷം, ഗുരു ശിവതേജസ്സില് നിന്നുണ്ടായ ഈ ബാലനില് ദൈവിക ഗുണങ്ങള് പകരണം.
അണിമാദീന്പ്രസീദേതി പ്രദദ്യാദാഹുതിത്രയമ് തഥൈവ തു ഗുണാനേവ പുനരസ്യോപപാദയേത്
അണിമാദി സിദ്ധികള് പ്രസന്നരാകട്ടെ എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് മൂന്നു ഹോമങ്ങള് അർപ്പിക്കണം. അതുപോലെ തന്നെ, വീണ്ടും ഗുണങ്ങള് ശിഷ്യനില് പകരണം.
സര്വജ്ഞാതാം തഥാ തൃപ്തിം ബോധം ചാദ്യന്തവര്ജിതമ് അലുപ്തശക്തിം സ്വാതന്ത്ര്യമനംതാം ശക്തിമേവ ച
സർവ്വജ്ഞത, തൃപ്തി, ആദിയുമവസാനവുമില്ലാത്ത ജ്ഞാനം, അക്ഷയശക്തി, സ്വാതന്ത്ര്യം, അനന്തത, ഈ ശക്തി തന്നെയും ശിഷ്യനില് പകരണം.
തതോ ദേവമനുജ്ഞാപ്യ സദ്യാദികലശൈസ്തു തമ് അഭിഷിംചേത ദേവേശം ധ്യായന്ഹൃദി യഥാക്രമമ്
ശേഷം, ദൈവത്തിന്റെ അനുമതി വാങ്ങി, പ്രധാന കലശവും മറ്റ് കലശങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് ശിഷ്യനെ അഭിഷേകം ചെയ്ത്, ഹൃദയത്തില് ദേവാദിദേവനെ ക്രമമായി ധ്യാനിക്കണം.
അഥോപവേശ്യ തം ശിഷ്യം ശിവമഭ്യര്ച്യ പൂര്വവത് ലബ്ധാനുജ്ഞഃ ശിവാച്ഛൈവീം വിദ്യാമസ്മൈ സമാദിശേത്
അതിനുശേഷം, ശിഷ്യനെ ഇരുത്തി, മുമ്പുപോലെ ശിവനെ പൂജിച്ച്, ശിവനിൽ നിന്ന് അനുമതി വാങ്ങി, ശൈവവിദ്യ ശിഷ്യനോട് പഠിപ്പിക്കണം.
ഓംകാരപൂര്വികാം തത്ര സംപുടാന്തു നമോ ഽംതഗാമ് ശിവശക്തിയുതാഞ്ചൈവ ശക്തിവിദ്യാം ച താദൃശീമ്
അവിടെ, ഓം എന്നാക്ഷരത്തോടെ ആരംഭിച്ച്, 'നമഃ' കൊണ്ട് അവസാനിപ്പിക്കുന്ന, ശിവനും ശക്തിയും ചേർന്ന, അതുപോലെയുള്ള ശക്തിവിദ്യയും ശിഷ്യനോട് ഉപദേശിക്കണം.
ഋഷിം ഛന്ദശ്ച ദേവം ച ശിവതാം ശിവയോസ്തഥാ പൂജാം സാവരണാം ശമ്ഭോരാസനാനി ച സന്ദിശേത്
മന്ത്രത്തിന്റെ ഋഷി, ഛന്ദസ്, ദേവത, ശിവ-ശക്തി സ്വരൂപം, സമർപ്പണപൂജ, ശംഭുവിന്റെ പീഠങ്ങൾ എന്നിവയും ശിഷ്യനോട് വ്യക്തമാക്കണം.
പുനഃ സംപൂജ്യ ദേവേശം യന്മയാ സമനുഷ്ഠിതമ് സുകൃതം കുരു തത്സര്വമിതി വിജ്ഞാപയേച്ഛിവമ്
വീണ്ടും ദേവാദിദേവനെ പൂജിച്ച്, "ഞാൻ ചെയ്ത എല്ലാ ശുഭകൃത്യങ്ങളും ദയവായി സ്വീകരിക്കണമേ" എന്ന് ശിവനോട് അറിയിക്കണം.
സഹശിഷ്യോ ഗുരുര്ദേവം ദണ്ഡവത്ക്ഷിതിമംഡലേ പ്രണമ്യോദ്വാസയേത്തസ്മാന്മംഡലാത്പാവകാദപി
ശിഷ്യനോടൊപ്പം ഗുരു ഭൂമിയിൽ ദൈവത്തിന് ദണ്ഡവത് പ്രണാമം ചെയ്ത്, പിന്നീട് ദൈവത്തെ മണ്ഡലത്തിൽ നിന്നും അഗ്നിയിൽ നിന്നും ഉൽപ്പാടിക്കണം.
തതഃ സദസികാഃ സര്വേ പൂജ്യാഃ പൂജാര്ഹകാഃ ക്രമാത്
ശേഷം, സഭയിലെ എല്ലാ പൂജയ്ക്ക് അർഹരായവരെ ക്രമമായി ആദരിക്കണം.
സേവ്യാ വിത്താനുസാരേണ സദസ്യാശ്ച സഹര്ത്വിജഃ വിത്തശാഠ്യം ന കുര്വീത യദീച്ഛേച്ഛിവമാത്മനഃ
സഭാംഗങ്ങളെയും യജ്ഞികരെയും സ്വവ്യവസ്ഥയനുസരിച്ച് സേവിക്കണം; ശിവനെ സ്വന്തമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ധനത്തിൽ കപടത കാണിക്കരുത്.
അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി സാധകം നാമ നാമതഃ സംസ്കാരമന്ത്രമാഹാത്മ്യം കഥനേ സൂചിതം മയാ
ഇനി 'സാധക' എന്ന പേരിലുള്ള സംസ്കാരത്തെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം; മന്ത്രത്തിന്റെ മഹത്വവും സംസ്കാരവും ഞാൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
സംപൂജ്യ മംഡലേ ദേവം സ്ഥാപ്യ കുമ്ഭേ ച പൂര്വവത് ഹുത്വാ ശിഷ്യമനുഷ്ണീഷം പ്രാപയേദ്ഭുവി മംഡലേ
മണ്ഡലത്തിൽ ദൈവത്തെ പൂജിച്ച്, മുമ്പുപോലെ കലശത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ച്, ഹോമം നടത്തി, തലമുടി തുറന്ന ശിഷ്യനെ ഭൂമിയിലെ മണ്ഡലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരണം.
പൂര്വാംതം പൂര്വവത്കൃത്വാ ഹുത്വാഹുതിശതം തഥാ സംതര്പ്യ മൂലമന്ത്രേണ കലശൈര്ദേശികോത്തമഃ
കിഴക്കേ ഭാഗം മുമ്പുപോലെ ചെയ്തു, നൂറ് ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിച്ച്, ഉത്തമനായ ഗുരു മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് കലശങ്ങൾകൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം.
സന്ദീപ്യ ച യഥാപൂര്വം കൃത്വാ പൂര്വോദിതം ക്രമാത് അഭിഷിച്യ യഥാപൂര്വം പ്രദദ്യാന്മന്ത്രമുത്തമമ്
മുമ്പുപോലെ അഗ്നി തെളിച്ച്, മുമ്പ് പറഞ്ഞ ക്രമത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ച്, മുമ്പുപോലെ അഭിഷേകം ചെയ്ത്, ഉത്തമമന്ത്രം ശിഷ്യനോട് ഉപദേശിക്കണം.
തത്ര വിദ്യോപദേശാംതം കൃത്വാ വിസ്തരശഃ ക്രമാത് പുഷ്പാമ്ബുനാ ശിശോഃ പാണൌ വിദ്യാം ശൈവീം സമര്പയേത്
അവിടെ, വിദ്യയുടെ ഉപദേശം വിശദമായി ക്രമമായി പൂർത്തിയാക്കി, പൂവും വെള്ളവും ചേർത്ത് ശിവവിദ്യ ശിഷ്യന്റെ കൈയിൽ സമർപ്പിക്കണം.
തവൈഹികാമുഷ്മികയോഃ സര്വസിദ്ധിഫലപ്രദഃ ഭവത്യേവ മഹാമന്ത്രഃ പ്രസാദാത്പരമേഷ്ഠിനഃ
പരമേശ്വരന്റെ കൃപയാൽ, ഈ മഹാമന്ത്രം ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും എല്ലാ സിദ്ധികളും ഫലങ്ങളും നൽകുന്നു.
ഇത്യുത്വാ ദേവമഭ്യര്ച്യ ലബ്ധാനുജ്ഞഃ ശിവാദ്ഗുരുഃ സാധനം ശിവയോഗം ച സാധകായ സമാദിശേത്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദേവനെ ആരാധിച്ച്, ശിവനിൽ നിന്ന് അനുമതി വാങ്ങിയ ഗുരു, ശിവയോഗത്തിന്റെ സാദ്ധനയും മാർഗ്ഗവും ശിഷ്യന് പഠിപ്പിക്കണം.
തച്ഛ്രുത്വാ ഗുരുസംദേശം ക്രമശോ മംത്രസാധകഃ പുരതോ വിനിയോഗസ്യ മന്ത്രസാധനമാചരേത്
ഗുരുവിന്റെ ഉപദേശം കേട്ട ശേഷം, മന്ത്രസാധകൻ ഗുരുവിന്റെ മുമ്പിൽ ക്രമമായി മന്ത്രസാധനത്തിന്റെ നിർദ്ദിഷ്ട ക്രിയകൾ നടത്തണം.
സാധനം മൂലമന്ത്രസ്യ പുരശ്ചരണമുച്യതേ പുരതശ്ചരണീയത്വാദ്വിനിയോഗാഖ്യകര്മണഃ
മൂലമന്ത്രത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ കര്മ്മം പുരശ്ചരണം എന്നു വിളിക്കുന്നു, കാരണം വിനിയോഗം എന്നKnown Name ഉള്ള ഈ കര്മ്മം ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടതാണ്.