ശിവപുരാണമ്

നിഷ്പന്നസ്യൈവമുത്പത്തിമനുവൃത്തിം ച കര്മണാ ആര്ജവം ഭോഗനിഷ്പത്തിഃ കുര്യാത്പ്രീതിം പരാം തഥാ

സിദ്ധിച്ചവർക്കായി, ജനനം, തുടർച്ച, നേരത്തിത്തം, അനുഭവസിദ്ധി, അതുപോലെ പരമാനന്ദം എന്നിവയ്ക്കായി കര്‍മങ്ങൾ നടത്തണം.

നിഷ്കൃത്യര്ഥം ച ജാത്യായുര്ഭോഗസംസ്കാരസിദ്ധയേ ഹുത്വാഹുതിത്രയം ദേവം പ്രാര്ഥയേദ്ദേശികോത്തമഃ

പരിഹാരത്തിനും ജന്മം, ആയുര്, അനുഭവം, കര്‍മ്മങ്ങള്‍ എന്നിവ പൂര്‍ത്തിയാക്കുന്നതിനും ഉത്തമനായ ഗുരു മൂന്നു ഹോമങ്ങള്‍ അര്‍പ്പിച്ച് ദേവനോട് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കണം.

കൃത്വൈവമേവ ശിഷ്യസ്യ ഛിംദ്യാത്പാശത്രയം തതഃ

ഇങ്ങനെ ചെയ്തശേഷം, ശിഷ്യന്റെ മൂന്ന് ബന്ധങ്ങള്‍ ഗുരു വിച്ഛേദിക്കണം.

നികൃത്യാ പരി ബദ്ധസ്യ പാശസ്യാത്യംതഭേദതഃ കൃത്വാ ശിഷ്യസ്യ ചൈതന്യം സ്വച്ഛം മന്യേത കേവലമ്

പൂര്‍ണമായ വ്യത്യാസത്തോടെ ചുറ്റിയിരിക്കുന്ന ബന്ധങ്ങള്‍ നീക്കി, ശിഷ്യന്റെ ചൈതന്യം ശുദ്ധവും സ്വതന്ത്രവുമാണെന്ന് ഗുരു മനസ്സിലാക്കണം.

ഹുത്വാ പൂര്ണാഹുതിം വഹ്നൌ ബ്രഹ്മാണം പൂജയേത്തതഃ ഹുത്വാഹുതിത്രയം തസ്മൈ ശിവാജ്ഞാമനുസംദിശേത്

പൂര്‍ണാഹുതി അഗ്നിയില്‍ അര്‍പ്പിച്ചശേഷം ബ്രഹ്മാവിനെ ആരാധിക്കണം; പിന്നെ മൂന്നു ഹോമങ്ങള്‍ അര്‍പ്പിച്ച് ശിവന്റെ ആജ്ഞ അവനോട് അറിയിക്കണം.

പിതാമഹ ത്വയാ നാസ്യ യാതുഃ ശൈവം പരം പദമ് പ്രതിബന്ധോ വിധാതവ്യഃ ശൈവാജ്ഞൈഷാ ഗരീയസീ

പിതാമഹനേ, ഈ ശിവാഞ്ജയുടെ ഭാരം കാരണം, നീ ആ ശിഷ്യന് ശൈവപരമപദം പ്രാപിക്കാനനുവദിക്കരുത്; അവനുവേണ്ടി ഒരു തടസം സ്ഥാപിക്കണം.

ഇത്യാദിശ്യ തമഭ്യര്ച്യ വിസൃജ ച വിധാനതഃ സമഭ്യര്ച്യ മഹാദേവം ജുഹുയാദാഹുതിത്രയമ്

ഇങ്ങനെ ഉപദേശിച്ച് അവനെ ആരാധിച്ചശേഷം, വിധിപൂര്‍വം അവനെ വിട്ടയക്കണം; മഹാദേവനെ ആരാധിച്ച് മൂന്നു ഹോമങ്ങള്‍ അര്‍പ്പിക്കണം.

നിവൃത്ത്യാ ശുദ്ധമുദ്ധൃത്യ ശിഷ്യാത്മാനം യഥാ പുരാ നിവേശ്യാത്മനി സൂത്രേ ച വാഗീശം പൂജയേത്തതഃ

നിവൃത്തി വഴി ശുദ്ധമായ ശിഷ്യാത്മാവിനെ പുറത്ത് കൊണ്ടുവന്ന്, മുമ്പുപോലെ തന്നെ അതിനെ തനിക്കുള്ളിലും സൂത്രത്തിലും സ്ഥാപിച്ച്, വാഗീശനെ ആരാധിക്കണം.

ഹുത്വാഹുതിത്രയം തസ്മൈ പ്രണമ്യ ച വിസൃജ്യ താമ് കുര്യാന്നിവൃത്തഃ സംധാനം പ്രതിഷ്ഠാം കലയാ സഹ

അവനോട് മൂന്നു ഹോമങ്ങള്‍ അര്‍പ്പിച്ച്, വന്ദനം ചെയ്ത് വിട്ടയക്കണം; ശേഷം നിവൃത്തിയായശേഷം സംധാനം നടത്തി സ്ഥാപനം കലയോടുകൂടി നടത്തണം.

സംധാനേ യുഗപത്പൂജാം കൃത്വാ ഹുത്വാഹുതിത്രയമ് ശിഷ്യാത്മനഃ പ്രതിഷ്ഠായാം പ്രവേശം ത്വഥ ഭാവയേത്

സംധാനത്തില്‍ ഒരേസമയം ആരാധന നടത്തി മൂന്നു ഹോമങ്ങള്‍ അര്‍പ്പിച്ച്, ശിഷ്യാത്മാവിന്റെ സ്ഥാപനം പ്രവേശനം ഗുരു ധ്യാനിക്കണം.

തതഃ പ്രതിഷ്ഠാമാവാഹ്യ കൃത്വാശേഷം പുരോദിതമ് തദ്വ്യാപ്തിം വ്യാപികാം തസ്യ വാഗീശാനീം ച ഭാവയേത്

ശേഷം സ്ഥാപനം ആഹ്വാനിച്ച്, എല്ലാ കര്‍മ്മങ്ങളും പൂര്‍ത്തിയാക്കി, അതിന്റെ വ്യാപ്തിയും വ്യാപകമായ വാഗീശാനിയെയും ധ്യാനിക്കണം.

പൂര്ണേദുമംഡലപ്രഖ്യാം കൃത്വാ ശേഷം ച പൂര്വവത് വിഷ്ണവേ സംവിശേദാജ്ഞാം ശിവസ്യ പരമാത്മനഃ

അത് പൂര്‍ണചന്ദ്രമണ്ഡലത്തെപ്പോലെ ആക്കി, മുമ്പുപോലെ തന്നെ, വിഷ്ണുവിനായി പരമാത്മാവായ ശിവന്റെ ആജ്ഞയില്‍ പ്രവേശിക്കണം.

വിഷ്ണോര്വിസര്ജനാദ്യം ച കൃത്വാ ശേഷം ച വിദ്യയാ പ്രതിഷ്ഠാമനുസംധായ തസ്യാം ചാപി യഥാ പുരാ

വിഷ്ണുവിനെ വിടവാങ്ങിച്ച്, വിദ്യയിലൂടെ മുമ്പുപോലെ തന്നെ, അതില്‍ സ്ഥാപനം ധ്യാനിക്കണം.

കൃത്വാനുചിന്ത്യ തദ്വ്യാപ്തിം വാഗീശാം ച യഥാക്രമമ് ദീപ്താഗ്നൌ പൂര്ണഹോമാന്തം കൃത്വാ ശേഷം ച പൂര്വവത്

അങ്ങനെ ചെയ്തശേഷം, അതിന്റെ വ്യാപ്തിയും വാഗീശയെയും ക്രമമായി ധ്യാനിച്ച്, ദഹിക്കുന്ന അഗ്നിയില്‍ പൂര്‍ണഹോമം പൂര്‍ത്തിയാക്കി ശേഷമുള്ള കര്‍മ്മങ്ങള്‍ മുമ്പുപോലെ നടത്തണം.

നീലരുദ്രമുപസ്ഥാപ്യ തസ്മൈ പൂജാദികം തഥാ കൃത്വാ കര്മ ശിവാജ്ഞാം ച ദദ്യാത്പൂര്വോക്തവര്ത്മനാ

നീലരുദ്രനെ സമര്‍പ്പിച്ച്, അവനുവേണ്ടി ആരാധനയും മറ്റ് കര്‍മ്മങ്ങളും നടത്തി, ശിവാഞ്ജയും മുമ്പ് പറഞ്ഞ രീതിയില്‍ നല്‍കണം.

തപസ്തമപി ചോദ്വാസ്യ കൃത്വാ തസ്യാഥ ശാംതയേ വിദ്യാകലാം സമാധായ തദ്വ്യാപ്തിം ചാവലോകയേത്

അവിടെ തപസ്സും നിര്‍ത്തി, അവന്റെ ശാന്തിക്കായി കര്‍മ്മം നടത്തി, വിദ്യാകല സ്ഥാപിച്ച് അതിന്റെ വ്യാപ്തി നിരീക്ഷിക്കണം.

സ്വാത്മനോ വ്യാപികാം തദ്വദ്വാഗീശീം ച യഥാ പുരാ ബാലാര്കസദൃശാകാരാം ഭാസയംതീം ദിശോ ദശ

തന്നുടേതായ ആത്മാവിന്റെയും വാഗീശിയുടെയും വ്യാപ്തി മുമ്പുപോലെ തന്നെ, ബാലസൂര്യനെപ്പോലെ പത്തു ദിശകളിലും പ്രകാശിക്കുന്നതായി ധ്യാനിക്കണം.

തതഃ ശേഷം യഥാപൂര്വം കൃത്വാ ദേവം മഹേശ്വരമ് ആവാഹ്യാരാധ്യ ഹുത്വാസ്മൈ ശിവാജ്ഞാം മനസാ ദിശേത്

ശേഷം, മുമ്പുപോലെ ബാക്കിയുള്ള കര്‍മ്മങ്ങള്‍ ചെയ്തു, മഹേശ്വരനെ ആഹ്വാനിച്ച് ആരാധിച്ച്, അവനുവേണ്ടി ഹോമം നടത്തി, ശിവാഞ്ജ മനസ്സില്‍ നല്‍കണം.

മഹേശ്വരം തഥോത്സൃജ്യ കൃത്വാന്യാം ച കലാമിമാമ് ശാംത്യതീതാം കലാം നീത്വാ തദ്വ്യാപ്തിമവലോകയേത്

അങ്ങനെ മഹേശ്വരനെ വിടവാങ്ങിച്ച്, മറ്റൊരു കല സ്ഥാപിച്ച്, ശാന്തിയെ കടന്ന കലയില്‍ എത്തിച്ച്, അതിന്റെ വ്യാപ്തി നിരീക്ഷിക്കണം.

സ്വാത്മനോ വ്യാപികാം തദ്വദ്വാഗീശാം ച വിചിംതയേത് നഭോമംഡലസംകാശാം പൂര്ണാംതം ചാപി പൂര്വവത്

അതു പോലെ തന്നെ, താനെയും വാഗീശിയെയും ആകാശംപോലെ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതായി, പൂർണ്ണമായും സമ്പൂർണ്ണമായും മനസ്സിൽ ചിന്തിക്കണം.

കൃത്വാ ശേഷവിധാനേന സമഭ്യര്ച്യ സദാശിവമ് തസ്മൈ സമാദിശേദാജ്ഞാം ശംഭോരമിതകര്മണഃ

ശേഷമുള്ള ക്രിയകൾ നിർവഹിച്ച്, സദാശിവനെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ച്, അതിനുശേഷം അതിയായ ശംഭുവിന്റെ ആജ്ഞ അവനു നൽകണം.

തത്രാപി ച യഥാപൂര്വം ശിവം ശിരസി പൂര്വവത് സമഭ്യര്ച്യ ച വാഗീശം പ്രണമ്യ ച വിസര്ജയേത്

അവിടെയും മുമ്പുപോലെ, ശിവനെ തലയിൽ പൂജിച്ച്, വാഗീശിക്ക് നമസ്കരിച്ചു, അവരെ വിടവാങ്ങിക്കണം.

തതശ്ശിവേന സമ്പ്രോക്ഷ്യ ശിഷ്യം ശിരസി പൂര്വവത് വിലയം ശാംത്യതീതായാഃ ശക്തിതത്ത്വേ ഽഥ ചിംതയേത്

ശിവനെ പോലെ തന്നെ ശിഷ്യന്റെ തലയിൽ തളിച്ച്, ശാന്തിയെ അതീതമായ ശക്തിതത്ത്വത്തിൽ ലയിപ്പിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കണം.

ഷഡധ്വനഃ പരേ പാരേ സര്വാധ്വവ്യാപിനീ പരാമ് കോടിസൂര്യപ്രതീകാശം ശൈവീം ശക്തിഞ്ച ചിന്തയേത്

ആറ് വഴികളിലുമുള്ള അതീതമായ, അതിരില്ലാത്ത, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന, കോടികൾ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ശൈവശക്തിയെ ധ്യാനിക്കണം.

തദഗ്രേ ശിഷ്യമാനീയ ശുദ്ധസ്ഫടികനിര്മലമ് പ്രക്ഷാല്യ കര്തരീം പശ്ചാച്ഛിവശാസ്ത്രോക്തമാര്ഗതഃ

ശിഷ്യനെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുവന്ന്, സുതാര്യമായ സ്ഫടികംപോലെയുള്ളവനായി, ശിവശാസ്ത്രത്തിൽ പറഞ്ഞ രീതിയിൽ കത്തിയെ കഴുകണം.

കുര്യാത്തസ്യ ശിഖാച്ഛേദം സഹ സൂത്രേണ ദേശികഃ തതസ്താം ഗോമയേ ന്യസ്യ ശിവാഗ്നൌ ജുഹുയാച്ഛിഖാമ്

ഗുരു ശിഷ്യന്റെ ചൂടിയും സൂത്രവും ഒരുമിച്ച് മുറിച്ച്, അതു ഗോമയത്തിൽ വെച്ച്, ശിവാഗ്നിയിൽ അർപ്പിക്കണം.

വൌഷഡംതേന മൂലേന പുനഃ പ്രക്ഷാല്യ കര്തരീമ് ഹസ്തേ ശിഷ്യസ്യ ചൈതന്യം തദ്ദേഹേ വിനിവര്തയേത്

വൗഷട് എന്ന മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് വീണ്ടും കത്തിയെ കഴുകി, ശിഷ്യന്റെ ശരീരത്തിൽ അവന്റെ ചൈതന്യം കൈവശം കൊണ്ടുവരണം.

തതഃ സ്നാതം സമാചാംതം കൃതസ്വസ്ത്യയനം ശിശുമ് പ്രവേശ്യ മംഡലാഭ്യാസം പ്രണിപത്യ ച ദംഡവത്

ശിഷ്യൻ സ്നാനം ചെയ്ത്, ശുദ്ധിക്രമങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി, ശുഭപ്രവേശം നടത്തി, മണ്ഡലത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, ദണ്ഡവത് നമസ്കാരം ചെയ്യണം.

പൂജാം കൃത്വാ യഥാന്യായം ക്രിയാവൈകല്യശുദ്ധയേ വാചകേനൈവ മംത്രേണ ജുഹുയാദാഹുതിത്രയമ്

ശുദ്ധീകരണത്തിനായി യഥാവിധി പൂജ നടത്തി, വാചകന്റെ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് മൂന്നു ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം.