ശിവപുരാണമ്

രാജന്യം ചൈവമുദ്ധൃത്യ കൃത്വാ വിപ്രം പുനസ്തയോഃ രുദ്രത്വം ജനയേദ്വിപ്രേ രുദ്രനാമൈവ സാധയേത്

രാജന്യനെ അങ്ങനെ ഉയർത്തി, ബ്രാഹ്മണനാക്കി, പിന്നെ ഇരുവർക്കും രുദ്രത്വം ജനിപ്പിച്ച്, ബ്രാഹ്മണനിൽ രുദ്രനാമം സ്ഥാപിക്കണം.

പ്രോക്ഷണം താഡനം കൃത്വാ ശിശോസ്സ്വാത്മാനമാത്മനി ശിവാത്മകമനുസ്മൃത്യ സ്ഫുരംതം വിസ്ഫുലിംഗവത്

കുഞ്ഞിനെ വെള്ളം തളിച്ച് തട്ടി, സ്വന്തം മനസ്സിൽ ശിവസ്വരൂപം ഓർത്ത്, അതു മിന്നുന്ന തീപ്പൊരിപോലെ തെളിഞ്ഞതായി മനസ്സിൽ കാണണം.

നാഡ്യാ യഥോക്തയാ വായും രേചയേന്മംത്രതോ ഗുരുഃ നിര്ഗമ്യ പ്രവിശേന്നാഡ്യാ ശിഷ്യസ്യ ഹൃദയം തഥാ

ഗുരു നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ ശ്വാസം നാളിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വിടണം. പിന്നെ അതേ നാളിയിലൂടെ ശിഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കണം.

പ്രവിശ്യ തസ്യ ചൈതന്യം നീലബിന്ദുനിഭം സ്മരന് സ്വതേജസാപാസ്തമലം ജ്വലംതമനുചിംതയേത്

അവിടെ പ്രവേശിച്ച ശേഷം, ശിഷ്യന്റെ ചൈതന്യത്തെ നീലബിന്ദുവിനെപ്പോലെ, സ്വന്തം പ്രകാശത്തിൽ ശുദ്ധമായതും ദീപ്തിയുള്ളതുമായതായി ധ്യാനിക്കണം.

തമാദായ തയാ നാഡ്യാ മംത്രീ സംഹാരമുദ്രയാ ന പൂരകേണ നിവേശ്യൈനമേകീഭാവാര്ഥമാത്മനഃ

ആ ചൈതന്യം ആ നാളിയിലൂടെ എടുത്ത്, സംഹാരമുദ്രയോടെ, ശ്വാസം അകത്തെടുക്കാതെ, അതിനെ സ്വയം ഒന്നാകാൻ വേണ്ടി നിലനിര്‍ത്തണം.

കുംഭകേന തഥാ നാഡ്യാ രേചകേന യഥാ പുരാ തസ്മാദാദായ ശിഷ്യസ്യ ഹൃദയേ തന്നിവേശയേത്

കുംബകവും വീണ്ടും നാളിയിലൂടെ പുറത്ത് വിടലും ചെയ്തു, അതിനെ എടുത്ത് ശിഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

തമാലഭ്യ ശിവാല്ലബ്ധം തസ്മൈ ദത്ത്വോപവീതകമ് ഹുത്വാ ഽ ഽഹുതിത്രയം പശ്ചാദ്ദദ്യാത്പൂര്ണാഹുതിം തതഃ

ശിവനിൽ നിന്ന് അത് നേടി, ശിഷ്യന് ഉപവീതം നൽകണം. മൂന്ന് ഹോമങ്ങൾ കഴിച്ച്, പിന്നെ പൂർണ്ണാഹുതി അർപ്പിക്കണം.

ദേവസ്യ ദക്ഷിണേ ശിഷ്യമുപവേശ്യവരാസനേ കുശപുഷ്പപരിസ്തീര്ണേ ബദ്ധാംജലിരുദങ്മുഖമ്

ദേവന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത്, ദർഭയും പുഷ്പങ്ങളും വിരിച്ച ഉത്തമാസനത്തിൽ, കയ്യുകൂപ്പി വടക്കോട്ടു നോക്കി ശിഷ്യനെ ഇരുത്തണം.

സ്വസ്തികാസനമാരൂഢം വിധായ പ്രാങ്മുഖഃ സ്വയമ് വരാസനസ്ഥിതോ മംത്രൈര്മഹാമംഗലനിഃസ്വനൈഃ

സ്വയം ഉത്തമാസനത്തിൽ കിഴക്കോട്ടു നോക്കി സ്വസ്തികാസനത്തിൽ ഇരുന്ന്, മഹാമംഗളശബ്ദത്തോടെ മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കണം.

സമാദായ ഘടം പൂര്ണം പൂര്ണമേവ പ്രസാദിതമ് ധ്യായമാനഃ ശിവം ശിഷ്യമാഭിഷിംചേത ദേശികഃ

പൂർണ്ണവും ശുദ്ധിയുള്ളതുമായ കലശം എടുത്ത്, ശിവനെ ധ്യാനിച്ച്, ഗുരു ശിഷ്യനെ അഭിഷേകം ചെയ്യണം.

അഥാപനുദ്യ സ്നാനാംബു പരിധായ സിതാംബരമ് ആചാന്തോലംകൃതശ്ശിഷ്യഃ പ്രാംജലിര്മംഡപം വ്രജേത്

ശിഷ്യൻ സ്നാനജലം ഒഴിച്ച്, വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചു, ശുദ്ധീകരണം നടത്തി അലങ്കരിച്ച്, കയ്യുകൂപ്പി മണ്ഡപത്തിലേക്ക് വരണം.

ഉപവേശ്യ യഥാപൂര്വം തം ഗുരുര്ദര്ഭവിഷ്ടരേ സംപൂജ്യ മംഡലം ദേവം കരന്യാസം സമാചരേത്

മുന്പുപോലെ ദർഭാസനത്തിൽ ശിഷ്യനെ ഇരുത്തി, ഗുരു മണ്ഡലത്തിലെ ദേവനെ പൂജിച്ച്, കരന്യാസം ചെയ്യണം.

തതസ്തു ഭസ്മനാ ദേവം ധ്യായന്മനസി ദേശികഃ സമാലഭേത പാണിഭ്യാം ശിശും ശിവമുദീരയേത്

പിന്നീട്, മനസ്സിൽ ഭസ്മം ധരിച്ച ദേവനെ ധ്യാനിച്ച്, ഗുരു കൈകൊണ്ട് കുഞ്ഞിനെ സ്പർശിച്ച് 'ശിവ' എന്നു ഉച്ചരിക്കണം.

അഥ തസ്യ ശിവാചാര്യോ ദഹനപ്ലാവനാദികമ് സകലീകരണം കൃത്വാ മാതൃകാന്യാസവര്ത്മനാ

ശിവാചാര്യൻ ദഹനം, കഴുകൽ തുടങ്ങിയവ നടത്തി, മാതൃകാന്യാസത്തിന്റെ മാർഗ്ഗത്തിൽ എല്ലാ ക്രിയകളും പൂർത്തിയാക്കണം.

തതഃ ശിവാസനം ധ്യാത്വാ ശിഷ്യമൂര്ധ്നി ദേശികഃ തത്രാവാഹ്യ യഥാന്യായമര്ചയേന്മനസാ ശിവമ്

ശിവാസനം ധ്യാനിച്ച്, ഗുരു ശിഷ്യന്റെ തലയിലേയ്ക്ക് ശിവനെ ആഹ്വാനിച്ച്, യുക്തമായ രീതിയിൽ മനസ്സിൽ ശിവനെ പൂജിക്കണം.

പ്രാര്ഥയേത്പ്രാംജലിര്ദേവം നിത്യമത്ര സ്ഥിതോ ഭവ ഇതി വിജ്ഞാപ്യ തം ശംഭോസ്തേജസാ ഭാസുരം സ്മരേത്

കയ്യുകൂപ്പി ദേവനോട് 'എപ്പോഴും ഇവിടെ നിലനിൽക്കണം' എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ച്, ശംഭുവിന്റെ പ്രകാശം ഓർമ്മിക്കണം.

സംപൂജ്യാഥ ശിവം ശൈവീമാജ്ഞാം പ്രാപ്യ ശിവാത്മികാമ് കര്ണേ ശിഷ്യസ്യ ശനകൈശ്ശിവമന്ത്രമുദീരയേത്

ശിവനെ പൂജിച്ച്, ശിവസ്വരൂപമായ ശൈവാജ്ഞ ലഭിച്ച ശേഷം, ശിവമന്ത്രം ശിഷ്യന്റെ ചെവിയിൽ മൃദുവായി ചൊല്ലണം.

സ തു ബദ്ധാംജലിഃ ശ്രുത്വാ മന്ത്രം തദ്ഗതമാനസഃ ശനൈസ്തം വ്യാഹരേച്ഛിഷ്യശിവാചാര്യസ്യ ശാസനാത്

കയ്യുകൂപ്പി മന്ത്രം കേട്ട്, മനസ്സു അതിലേയ്ക്ക് ലയിച്ച ശിഷ്യൻ, ശിവാചാര്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം അതു പതുക്കെ ഉച്ചരിക്കണം.

തതഃ ശാക്തം ച സംദിശ്യ മന്ത്രം മന്ത്രവിചക്ഷണഃ ഉച്ചാരയിത്വാ ച സുഖം തസ്മൈ മംഗലമാദിശേത്

ശേഷം, മന്ത്രവിദഗ്ധൻ ശാക്തമന്ത്രം ശിഷ്യനെ പഠിപ്പിച്ച് ഉച്ചരിച്ച്, അവനു ക്ഷേമം ആശംസിക്കണം.

തതസ്സമാസാന്മന്ത്രാര്ഥം വാച്യവാചകയോഗതഃ സമദിശ്യേശ്വരം രൂപം യോഗമാസനമാദിശേത്

അതിനുശേഷം മന്ത്രങ്ങളുടെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കി, വാച്യവും വാചകവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ആലോചിച്ച്, ഭഗവാന്റെ രൂപം കാണിച്ച് ധ്യാനത്തിനുള്ള യോഗാസനം നിർദ്ദേശിക്കണം.

അഥ ഗുര്വാജ്ഞയാ ശിഷ്യഃ ശിവാഗ്നിഗുരുസന്നിധൌ ഭക്ത്യൈവമഭിസംധായ ദീക്ഷാവാക്യമുദീരയേത്

പിന്നീട്, ഗുരുവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ശിഷ്യൻ ശിവനും അഗ്നിയും ഗുരുവും സന്നിധിയിൽ ഭക്തിയോടെ മനസ്സിൽ ഉറച്ചുറപ്പ് വരുത്തി ദീക്ഷാ വാക്യം ഉച്ചരിക്കണം.

വരം പ്രാണപരിത്യാഗശ്ഛേദനം ശിരസോ ഽപി വാ ന ത്വനഭ്യര്ച്യ ഭുംജീയ ഭഗവന്തം ത്രിലോചനമ്

ഭഗവാൻ ത്രിനേത്രനെ ആദരിച്ച് പൂജിക്കാതെ ഒന്നും സ്വീകരിക്കുന്നതിനു പകരം ജീവൻ വിട്ടുകളയുന്നതോ തലവെട്ടപ്പെടുന്നതോ പോലും മെച്ചമാണ്.

സ ഏവ ദദ്യാന്നിയതോ യാവന്മോഹവിപര്യയഃ താവദാരാധയേദ്ദേവം തന്നിഷ്ഠസ്തത്പരായണഃ

അവനാണ് അർഹൻ, നിയന്ത്രണത്തോടെ, മോഹവും തെറ്റിദ്ധാരണയും നിലനിൽക്കുന്നവരെ വരെ ദാനം ചെയ്യേണ്ടത്. അതുവരെ അവൻ ദൈവത്തെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ച്, അതിൽ സ്ഥിരതയോടെ നിലകൊള്ളണം.

തതഃ സ സമയോ നാമ ഭവിഷ്യതി ശിവാശ്രമേ ലബ്ധാധികാരോ ഗുര്വാജ്ഞാപാലകസ്തദ്വശോ ഭവേത്

അതിനു ശേഷം, ശിവാശ്രമത്തിൽ ഇതിനെ 'സമയ'ം എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്. അവൻ അധികാരം ലഭിച്ച ശേഷം ഗുരുവിന്റെ ആജ്ഞയ്ക്ക് കീഴിൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ തുടരുന്നു.

അതഃ പരം ന്യസ്തകരോ ഭസ്മാദായ സ്വഹസ്തതഃ ദദ്യാച്ഛിഷ്യായ മൂലേന രുദ്രാക്ഷം ചാഭിമംത്രിതമ്

ഇതിനു ശേഷം, കൈ താഴെ വച്ചുകൊണ്ട്, സ്വന്തം കൈയിൽ നിന്ന് ഭസ്മം എടുത്ത്, മന്ത്രബലത്തോടെ ശുദ്ധീകരിച്ച രുദ്രാക്ഷവും ചേർത്ത് ശിഷ്യന് നൽകണം.

പ്രതിമാ വാപി ദേവസ്യ ഗൂഢദേഹമഥാപി വാ പൂജാഹോമജപധ്യാനസാധനാനി ച സംഭവേ

സാധ്യമായാൽ, ദേവന്റെ പ്രതിമയോ, ഒളിച്ചിരിപ്പുള്ള ശരീരമോ, പൂജ, ഹോമം, ജപം, ധ്യാനം എന്നിവയ്ക്കുള്ള ഉപകരണങ്ങളും നൽകണം.

സോപി ശിഷ്യഃ ശിവാചാര്യാല്ലബ്ധാനി ബഹുമാനതഃ ആദദീതാജ്ഞയാ തസ്യ ദേശികസ്യ ന ചാന്യഥാ

ശിഷ്യൻ, ശിവാചാര്യനിൽ നിന്ന് ഇവയെല്ലാം വലിയ ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ച്, ഗുരുവിന്റെ അനുമതിയോടെ മാത്രം ഏറ്റെടുക്കണം; അതല്ലാതെ വേണമെന്നില്ല.

ആചാര്യാദാപ്തമഖിലം ശിരസ്യാധായ ഭക്തിതഃ രക്ഷയേത്പൂജയേച്ഛംഭും മഠേ വാ ഗൃഹ ഏവവാ

ആചാര്യനിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച എല്ലാ വസ്തുക്കളും ഭക്തിയോടെ തലയിൽ വച്ച്, അതിനെ സംരക്ഷിച്ച്, ശംഭുവിനെ മഠത്തിലോ വീട്ടിലോ ആരാധിക്കണം.

അതഃ പരം ശിവാചാരമാദിശേദസ്യ ദേശികഃ ഭക്തിശ്രദ്ധാനുസാരേണ പ്രജ്ഞായാശ്ചാനുസാരതഃ

ഇതിനു ശേഷം, ഗുരു ശിഷ്യന്റെ ഭക്തിയും വിശ്വാസവും ബുദ്ധിയും അനുസരിച്ച് ശിവാചാരം അവനു പഠിപ്പിക്കണം.