ശിവപുരാണമ്

ഉപവേശ്യാത്മനസ്സവ്യേ ശിഷ്യം ദര്ഭാസനേ ഗുരുഃ ആരാധ്യ ച മഹാദേവം ശിവഹസ്തം പ്രവിന്യസേത്

ആചാര്യൻ തന്റെ ഇടത്തുവശത്ത് ദർഭാസനത്തിൽ ശിഷ്യനെ ഇരുത്തി, മഹാദേവനെ ആരാധിച്ച് ശിവഹസ്തം സ്ഥാപിക്കണം.

ശിവതേജോമയം പാണിം ശിവമംത്രമുദീരയേത് ശിവാഭിമാനസംപന്നോ ന്യസേച്ഛിഷ്യസ്യ മസ്തകേ

ശിവന്റെ പ്രകാശം കൈയിൽ നിറച്ച്, ശിവമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, ശിവഭക്തിയോടെ ആ കൈ ശിഷ്യന്റെ തലയിൽ വെക്കണം.

സര്വാംഗാലംബനം ചൈവ കുര്യാത്തേനൈവ ദേശികഃ ശിഷ്യോ ഽപി പ്രണമേദ്ഭൂമൌ ദേശികാകൃതമീശ്വരമ്

ആചാര്യൻ അതേവിധത്തിൽ ശരീരമൊട്ടും സ്പർശിക്കുന്ന വിധം ചെയ്യണം; ശിഷ്യൻ ഭൂമിയിൽ വീണു, ഈശ്വരനായി മാറിയ ആചാര്യനെ നമസ്കരിക്കണം.

തതശ്ശിവാനലേ ദേവം സമഭ്യര്ച്യ യഥാവിധി ഹുതാഹുതിത്രയം ശിഷ്യമുപവേശ്യ യഥാ പുരാ

ശിവാഗ്നിയിൽ ഭഗവാനെ യഥാവിധി ആരാധിച്ച്, മൂന്നു ഹോമങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ്, മുമ്പുപോലെ ശിഷ്യനെ ഇരുത്തി തുടർന്നുള്ള ക്രിയകൾ നടത്തണം.

ദര്ഭാഗ്രൈഃ സംസ്പൃശംസ്തം ച വിദ്യയാത്മാനമാവിശേത് നമസ്കൃത്യ മഹാദേവം നാഡീസംധാനമാചരേത്

ദർഭാപുല്ലിന്റെ അറ്റം കൊണ്ട് ശിഷ്യനെ സ്പർശിച്ച്, വിദ്യയുടെ വഴി അവനിൽ പ്രവേശിച്ച്, മഹാദേവനെ നമസ്കരിച്ച് നാഡികൾ സംയോജിപ്പിക്കണം.

ശിവശാസ്ത്രോക്തമാര്ഗേണ കൃത്വാ പ്രാണസ്യ നിര്ഗമമ് ശിഷ്യദേഹപ്രവേശം ച സ്മൃത്വാ മംത്രാംസ്തു തര്പയേത്

ശിവശാസ്ത്രത്തിൽ പറഞ്ഞ മാർഗം അനുസരിച്ച്, ശ്വാസം പുറത്താക്കി ശിഷ്യന്റെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, മന്ത്രങ്ങളെ സ്മരണയിലൂടെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം.

സംതര്പണായ മൂലസ്യ തേനൈവാഹുതയോ ദശ ദേയാസ്തിസ്രസ്തഥാംഗാനാമംഗൈരേവ യഥാക്രമമ്

മൂലമന്ത്രത്തിന് തൃപ്തിക്കായി പത്ത് ഹോമങ്ങൾ അതേ വിധത്തിൽ നടത്തണം; അംങ്ങൾക്കായി മൂന്ന് ഹോമങ്ങൾ ഓരോ അംങ്ങൾക്കും യഥാക്രമം ചെയ്യണം.

തതഃ പൂര്ണാഹുതിം ദത്ത്വാ പ്രായശ്ചിത്തായ ദേശികഃ പുനര്ദശാഹുതീന്കുര്യാന്മൂലമംത്രേണ മംത്രവിത്

പിന്നീട്, പൂർണ്ണാഹുതി നൽകി പ്രായശ്ചിത്തത്തിനായി, മന്ത്രജ്ഞനായ ആചാര്യൻ വീണ്ടും മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് പത്ത് ഹോമങ്ങൾ നടത്തണം.

പുനഃ സംപൂജ്യ ദേവേശം സമ്യഗാചമ്യ ദേശികഃ ഹുത്വാ ചൈവ യഥാന്യായം സ്വജാത്യാ വൈശ്യമുദ്ധരേത്

പിന്നീട്, ദേവേശനെ വീണ്ടും ആരാധിച്ച്, യഥാവിധി ആചമനം ചെയ്ത്, നിയമപ്രകാരം ഹോമം നടത്തി, വൈശ്യനെ അവന്റെ ജാതിയിലേക്ക് ഉയർത്തണം.

തസ്യൈവം ജനയേത്ക്ഷാത്രമുദ്ധാരം ച തതഃ പുനഃ കൃത്വാ തഥൈവ വിപ്രത്വം ജനയേദസ്യ ദേശികഃ

അങ്ങനെ തന്നെ ക്ഷത്രിയസ്ഥിതിയിലേക്ക് ഉയർത്തി, പിന്നെ അതേവിധത്തിൽ ബ്രാഹ്മണത്വം ആചാര്യൻ അവനിൽ ജനിപ്പിക്കണം.

രാജന്യം ചൈവമുദ്ധൃത്യ കൃത്വാ വിപ്രം പുനസ്തയോഃ രുദ്രത്വം ജനയേദ്വിപ്രേ രുദ്രനാമൈവ സാധയേത്

രാജന്യനെ അങ്ങനെ ഉയർത്തി, ബ്രാഹ്മണനാക്കി, പിന്നെ ഇരുവർക്കും രുദ്രത്വം ജനിപ്പിച്ച്, ബ്രാഹ്മണനിൽ രുദ്രനാമം സ്ഥാപിക്കണം.

പ്രോക്ഷണം താഡനം കൃത്വാ ശിശോസ്സ്വാത്മാനമാത്മനി ശിവാത്മകമനുസ്മൃത്യ സ്ഫുരംതം വിസ്ഫുലിംഗവത്

കുഞ്ഞിനെ വെള്ളം തളിച്ച് തട്ടി, സ്വന്തം മനസ്സിൽ ശിവസ്വരൂപം ഓർത്ത്, അതു മിന്നുന്ന തീപ്പൊരിപോലെ തെളിഞ്ഞതായി മനസ്സിൽ കാണണം.

നാഡ്യാ യഥോക്തയാ വായും രേചയേന്മംത്രതോ ഗുരുഃ നിര്ഗമ്യ പ്രവിശേന്നാഡ്യാ ശിഷ്യസ്യ ഹൃദയം തഥാ

ഗുരു നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ ശ്വാസം നാളിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വിടണം. പിന്നെ അതേ നാളിയിലൂടെ ശിഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കണം.

പ്രവിശ്യ തസ്യ ചൈതന്യം നീലബിന്ദുനിഭം സ്മരന് സ്വതേജസാപാസ്തമലം ജ്വലംതമനുചിംതയേത്

അവിടെ പ്രവേശിച്ച ശേഷം, ശിഷ്യന്റെ ചൈതന്യത്തെ നീലബിന്ദുവിനെപ്പോലെ, സ്വന്തം പ്രകാശത്തിൽ ശുദ്ധമായതും ദീപ്തിയുള്ളതുമായതായി ധ്യാനിക്കണം.

തമാദായ തയാ നാഡ്യാ മംത്രീ സംഹാരമുദ്രയാ ന പൂരകേണ നിവേശ്യൈനമേകീഭാവാര്ഥമാത്മനഃ

ആ ചൈതന്യം ആ നാളിയിലൂടെ എടുത്ത്, സംഹാരമുദ്രയോടെ, ശ്വാസം അകത്തെടുക്കാതെ, അതിനെ സ്വയം ഒന്നാകാൻ വേണ്ടി നിലനിര്‍ത്തണം.

കുംഭകേന തഥാ നാഡ്യാ രേചകേന യഥാ പുരാ തസ്മാദാദായ ശിഷ്യസ്യ ഹൃദയേ തന്നിവേശയേത്

കുംബകവും വീണ്ടും നാളിയിലൂടെ പുറത്ത് വിടലും ചെയ്തു, അതിനെ എടുത്ത് ശിഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

തമാലഭ്യ ശിവാല്ലബ്ധം തസ്മൈ ദത്ത്വോപവീതകമ് ഹുത്വാ ഽ ഽഹുതിത്രയം പശ്ചാദ്ദദ്യാത്പൂര്ണാഹുതിം തതഃ

ശിവനിൽ നിന്ന് അത് നേടി, ശിഷ്യന് ഉപവീതം നൽകണം. മൂന്ന് ഹോമങ്ങൾ കഴിച്ച്, പിന്നെ പൂർണ്ണാഹുതി അർപ്പിക്കണം.

ദേവസ്യ ദക്ഷിണേ ശിഷ്യമുപവേശ്യവരാസനേ കുശപുഷ്പപരിസ്തീര്ണേ ബദ്ധാംജലിരുദങ്മുഖമ്

ദേവന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത്, ദർഭയും പുഷ്പങ്ങളും വിരിച്ച ഉത്തമാസനത്തിൽ, കയ്യുകൂപ്പി വടക്കോട്ടു നോക്കി ശിഷ്യനെ ഇരുത്തണം.

സ്വസ്തികാസനമാരൂഢം വിധായ പ്രാങ്മുഖഃ സ്വയമ് വരാസനസ്ഥിതോ മംത്രൈര്മഹാമംഗലനിഃസ്വനൈഃ

സ്വയം ഉത്തമാസനത്തിൽ കിഴക്കോട്ടു നോക്കി സ്വസ്തികാസനത്തിൽ ഇരുന്ന്, മഹാമംഗളശബ്ദത്തോടെ മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കണം.

സമാദായ ഘടം പൂര്ണം പൂര്ണമേവ പ്രസാദിതമ് ധ്യായമാനഃ ശിവം ശിഷ്യമാഭിഷിംചേത ദേശികഃ

പൂർണ്ണവും ശുദ്ധിയുള്ളതുമായ കലശം എടുത്ത്, ശിവനെ ധ്യാനിച്ച്, ഗുരു ശിഷ്യനെ അഭിഷേകം ചെയ്യണം.

അഥാപനുദ്യ സ്നാനാംബു പരിധായ സിതാംബരമ് ആചാന്തോലംകൃതശ്ശിഷ്യഃ പ്രാംജലിര്മംഡപം വ്രജേത്

ശിഷ്യൻ സ്നാനജലം ഒഴിച്ച്, വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചു, ശുദ്ധീകരണം നടത്തി അലങ്കരിച്ച്, കയ്യുകൂപ്പി മണ്ഡപത്തിലേക്ക് വരണം.

ഉപവേശ്യ യഥാപൂര്വം തം ഗുരുര്ദര്ഭവിഷ്ടരേ സംപൂജ്യ മംഡലം ദേവം കരന്യാസം സമാചരേത്

മുന്പുപോലെ ദർഭാസനത്തിൽ ശിഷ്യനെ ഇരുത്തി, ഗുരു മണ്ഡലത്തിലെ ദേവനെ പൂജിച്ച്, കരന്യാസം ചെയ്യണം.

തതസ്തു ഭസ്മനാ ദേവം ധ്യായന്മനസി ദേശികഃ സമാലഭേത പാണിഭ്യാം ശിശും ശിവമുദീരയേത്

പിന്നീട്, മനസ്സിൽ ഭസ്മം ധരിച്ച ദേവനെ ധ്യാനിച്ച്, ഗുരു കൈകൊണ്ട് കുഞ്ഞിനെ സ്പർശിച്ച് 'ശിവ' എന്നു ഉച്ചരിക്കണം.

അഥ തസ്യ ശിവാചാര്യോ ദഹനപ്ലാവനാദികമ് സകലീകരണം കൃത്വാ മാതൃകാന്യാസവര്ത്മനാ

ശിവാചാര്യൻ ദഹനം, കഴുകൽ തുടങ്ങിയവ നടത്തി, മാതൃകാന്യാസത്തിന്റെ മാർഗ്ഗത്തിൽ എല്ലാ ക്രിയകളും പൂർത്തിയാക്കണം.

തതഃ ശിവാസനം ധ്യാത്വാ ശിഷ്യമൂര്ധ്നി ദേശികഃ തത്രാവാഹ്യ യഥാന്യായമര്ചയേന്മനസാ ശിവമ്

ശിവാസനം ധ്യാനിച്ച്, ഗുരു ശിഷ്യന്റെ തലയിലേയ്ക്ക് ശിവനെ ആഹ്വാനിച്ച്, യുക്തമായ രീതിയിൽ മനസ്സിൽ ശിവനെ പൂജിക്കണം.

പ്രാര്ഥയേത്പ്രാംജലിര്ദേവം നിത്യമത്ര സ്ഥിതോ ഭവ ഇതി വിജ്ഞാപ്യ തം ശംഭോസ്തേജസാ ഭാസുരം സ്മരേത്

കയ്യുകൂപ്പി ദേവനോട് 'എപ്പോഴും ഇവിടെ നിലനിൽക്കണം' എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ച്, ശംഭുവിന്റെ പ്രകാശം ഓർമ്മിക്കണം.

സംപൂജ്യാഥ ശിവം ശൈവീമാജ്ഞാം പ്രാപ്യ ശിവാത്മികാമ് കര്ണേ ശിഷ്യസ്യ ശനകൈശ്ശിവമന്ത്രമുദീരയേത്

ശിവനെ പൂജിച്ച്, ശിവസ്വരൂപമായ ശൈവാജ്ഞ ലഭിച്ച ശേഷം, ശിവമന്ത്രം ശിഷ്യന്റെ ചെവിയിൽ മൃദുവായി ചൊല്ലണം.

സ തു ബദ്ധാംജലിഃ ശ്രുത്വാ മന്ത്രം തദ്ഗതമാനസഃ ശനൈസ്തം വ്യാഹരേച്ഛിഷ്യശിവാചാര്യസ്യ ശാസനാത്

കയ്യുകൂപ്പി മന്ത്രം കേട്ട്, മനസ്സു അതിലേയ്ക്ക് ലയിച്ച ശിഷ്യൻ, ശിവാചാര്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം അതു പതുക്കെ ഉച്ചരിക്കണം.

തതഃ ശാക്തം ച സംദിശ്യ മന്ത്രം മന്ത്രവിചക്ഷണഃ ഉച്ചാരയിത്വാ ച സുഖം തസ്മൈ മംഗലമാദിശേത്

ശേഷം, മന്ത്രവിദഗ്ധൻ ശാക്തമന്ത്രം ശിഷ്യനെ പഠിപ്പിച്ച് ഉച്ചരിച്ച്, അവനു ക്ഷേമം ആശംസിക്കണം.