ശിവപുരാണമ്

പ്രസീദ ദേവദേവേശ ദേഹമാവിശ്യ മാമകമ് വിമോചയൈനം വിശ്വേശ ഘൃണയാ ച ഘൃണാനിധേ

ദേവദേവാ, ദയവായി, എന്റെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിക്കണമേ; വിശ്വേശ്വരാ, കരുണാനിധേ, ദയയോടെ ഇവനെ മോചിപ്പിക്കണമേ.

അഥ ചൈവം കരോമീതി ലബ്ധാനുജ്ഞസ്തു ദേശികഃ ആനീയോപോഷിതം ശിഷ്യം ഹവിഷ്യാശിനമേവ വാ

അനുമതി ലഭിച്ച ശേഷം, ഗുരു ഉപവാസം ചെയ്തോ ഹവിസ്സഭക്ഷണം ചെയ്തോ ഇരിക്കുന്ന ശിഷ്യനെ കൊണ്ടുവരണം.

ഏകാശനം വാ വിരതം സ്നാതം പ്രാതഃകൃതക്രിയമ് ജപംതം പ്രണവം ദേവം ധ്യായംതം കൃതമംഗലമ്

ഒരു നേരം മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ, വ്രതം പാലിച്ചവൻ, കുളിച്ച് പ്രഭാതകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തവൻ, പ്രണവം ജപിക്കുന്നവൻ, ദൈവത്തെ ധ്യാനിക്കുന്നവൻ, മംഗളകർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയവൻ എന്നിങ്ങനെ.

ദ്വാരസ്യ പശ്ചിമസ്യാഗ്രമണ്ഡലേ ദക്ഷിണസ്യ വാ ദര്ഭാസനേ സമാസീനം വിധായോദങ്മുഖം ശിശുമ്

മണ്ഡലത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറോ തെക്കോ വശത്തുള്ള വാതിലിന്റെ മുന്നിൽ ദർഭാപുല്ലിൽ ശിഷ്യനെ ഇരുത്തി, അവൻ വടക്കോട്ടു മുഖം തിരിയണം.

സ്വയം പ്രാഗ്വദനസ്തിഷ്ഠന്നൂര്ധ്വകായം കൃതാംജലിമ് സംപ്രോക്ഷ്യ പ്രോക്ഷണൌതോയൈര്മൂര്ധന്യസ്ത്രേണ മുദ്രയാ

ആചാര്യൻ തന്നെ കിഴക്കോട്ടു മുഖം തിരിച്ച്, നേരെ നിൽക്കുകയും, കൈകൾ ചേർത്ത് ഭക്തിയോടെ, മന്ത്രജലത്തിൽ അസ്ത്രമുദ്ര ഉപയോഗിച്ച് ശിഷ്യന്റെ തലയിൽ തളിക്കണം.

പുഷ്പക്ഷേപേണ സംതാഡ്യ ബധ്നീയാല്ലോചനം ഗുരുഃ ദുകൂലാര്ധേന വസ്ത്രേണ മംത്രിതേന നവേന ച

പൂക്കളാൽ സ്പർശിച്ച്, പുതിയ മന്ത്രിതവസ്ത്രത്തിന്റെ പാതി ഉപയോഗിച്ച് ശിഷ്യന്റെ കണ്ണുകൾ ആചാര്യൻ മൂടണം.

തതഃ പ്രവേശയേച്ഛിഷ്യം ഗുരുര്ദ്വാരേണ മംഡലമ് സോ ഽപി തേനേരിതഃ ശംഭോരാചരേത്ത്രിഃ പ്രദക്ഷിണമ്

അതിനുശേഷം ആചാര്യൻ ശിഷ്യനെ വാതിലിലൂടെ മണ്ഡലത്തിനുള്ളിൽ കൊണ്ടുപോകണം; അങ്ങനെ നയിക്കപ്പെടുന്ന ശിഷ്യൻ ശംഭുവിനെ മൂന്നു പ്രാവശ്യം പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യണം.

തതസ്സുവര്ണസംമിശ്രം ദത്ത്വാ പുഷ്പാംജലിം പ്രഭോഃ പ്രാങ്മുഖശ്ചോദങ്മുഖോ വാ പ്രണമേദ്ദംഡവത്ക്ഷിതോ

അതിനുശേഷം സ്വർണ്ണം ചേർത്ത പൂക്കളാൽ ഭഗവാനെ അർപ്പണം ചെയ്ത്, കിഴക്കോ വടക്കോ മുഖം തിരിച്ച്, ശിഷ്യൻ നിലത്ത് മുഴുവൻ ദണ്ഡവത് നമസ്കാരം ചെയ്യണം.

തതസ്സംപ്രോക്ഷ്യ മൂലേന ശിരസ്യസ്ത്രേണ പൂര്വവത് സംതാഡ്യ ദേശികസ്തസ്യ മോചയേന്നേത്രബംധനമ്

പിന്നീട്, മുമ്പുപോലെ മൂലമന്ത്രവും അസ്ത്രമുദ്രയും ഉപയോഗിച്ച് തലയിൽ തളിച്ച്, ആചാര്യൻ ശിഷ്യന്റെ കണ്ണ് മൂടൽ അഴിച്ചുകളയണം.

സ ദൃഷ്ട്വാ മംഡലം ഭൂയഃ പ്രണമേത്സാഞ്ജലിഃ പ്രഭുമ് അഥാസീനം ശിവാചാര്യോ മംഡലസ്യ തു ദക്ഷിണേ

മണ്ഡലം കണ്ടശേഷം, ശിഷ്യൻ വീണ്ടും കൈകൾ ചേർത്ത് ഭഗവാനെ നമസ്കരിക്കണം; പിന്നെ ശിവാചാര്യൻ മണ്ഡലത്തിന്റെ തെക്കുവശത്ത് ഇരിക്കണം.

ഉപവേശ്യാത്മനസ്സവ്യേ ശിഷ്യം ദര്ഭാസനേ ഗുരുഃ ആരാധ്യ ച മഹാദേവം ശിവഹസ്തം പ്രവിന്യസേത്

ആചാര്യൻ തന്റെ ഇടത്തുവശത്ത് ദർഭാസനത്തിൽ ശിഷ്യനെ ഇരുത്തി, മഹാദേവനെ ആരാധിച്ച് ശിവഹസ്തം സ്ഥാപിക്കണം.

ശിവതേജോമയം പാണിം ശിവമംത്രമുദീരയേത് ശിവാഭിമാനസംപന്നോ ന്യസേച്ഛിഷ്യസ്യ മസ്തകേ

ശിവന്റെ പ്രകാശം കൈയിൽ നിറച്ച്, ശിവമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, ശിവഭക്തിയോടെ ആ കൈ ശിഷ്യന്റെ തലയിൽ വെക്കണം.

സര്വാംഗാലംബനം ചൈവ കുര്യാത്തേനൈവ ദേശികഃ ശിഷ്യോ ഽപി പ്രണമേദ്ഭൂമൌ ദേശികാകൃതമീശ്വരമ്

ആചാര്യൻ അതേവിധത്തിൽ ശരീരമൊട്ടും സ്പർശിക്കുന്ന വിധം ചെയ്യണം; ശിഷ്യൻ ഭൂമിയിൽ വീണു, ഈശ്വരനായി മാറിയ ആചാര്യനെ നമസ്കരിക്കണം.

തതശ്ശിവാനലേ ദേവം സമഭ്യര്ച്യ യഥാവിധി ഹുതാഹുതിത്രയം ശിഷ്യമുപവേശ്യ യഥാ പുരാ

ശിവാഗ്നിയിൽ ഭഗവാനെ യഥാവിധി ആരാധിച്ച്, മൂന്നു ഹോമങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ്, മുമ്പുപോലെ ശിഷ്യനെ ഇരുത്തി തുടർന്നുള്ള ക്രിയകൾ നടത്തണം.

ദര്ഭാഗ്രൈഃ സംസ്പൃശംസ്തം ച വിദ്യയാത്മാനമാവിശേത് നമസ്കൃത്യ മഹാദേവം നാഡീസംധാനമാചരേത്

ദർഭാപുല്ലിന്റെ അറ്റം കൊണ്ട് ശിഷ്യനെ സ്പർശിച്ച്, വിദ്യയുടെ വഴി അവനിൽ പ്രവേശിച്ച്, മഹാദേവനെ നമസ്കരിച്ച് നാഡികൾ സംയോജിപ്പിക്കണം.

ശിവശാസ്ത്രോക്തമാര്ഗേണ കൃത്വാ പ്രാണസ്യ നിര്ഗമമ് ശിഷ്യദേഹപ്രവേശം ച സ്മൃത്വാ മംത്രാംസ്തു തര്പയേത്

ശിവശാസ്ത്രത്തിൽ പറഞ്ഞ മാർഗം അനുസരിച്ച്, ശ്വാസം പുറത്താക്കി ശിഷ്യന്റെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, മന്ത്രങ്ങളെ സ്മരണയിലൂടെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം.

സംതര്പണായ മൂലസ്യ തേനൈവാഹുതയോ ദശ ദേയാസ്തിസ്രസ്തഥാംഗാനാമംഗൈരേവ യഥാക്രമമ്

മൂലമന്ത്രത്തിന് തൃപ്തിക്കായി പത്ത് ഹോമങ്ങൾ അതേ വിധത്തിൽ നടത്തണം; അംങ്ങൾക്കായി മൂന്ന് ഹോമങ്ങൾ ഓരോ അംങ്ങൾക്കും യഥാക്രമം ചെയ്യണം.

തതഃ പൂര്ണാഹുതിം ദത്ത്വാ പ്രായശ്ചിത്തായ ദേശികഃ പുനര്ദശാഹുതീന്കുര്യാന്മൂലമംത്രേണ മംത്രവിത്

പിന്നീട്, പൂർണ്ണാഹുതി നൽകി പ്രായശ്ചിത്തത്തിനായി, മന്ത്രജ്ഞനായ ആചാര്യൻ വീണ്ടും മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് പത്ത് ഹോമങ്ങൾ നടത്തണം.

പുനഃ സംപൂജ്യ ദേവേശം സമ്യഗാചമ്യ ദേശികഃ ഹുത്വാ ചൈവ യഥാന്യായം സ്വജാത്യാ വൈശ്യമുദ്ധരേത്

പിന്നീട്, ദേവേശനെ വീണ്ടും ആരാധിച്ച്, യഥാവിധി ആചമനം ചെയ്ത്, നിയമപ്രകാരം ഹോമം നടത്തി, വൈശ്യനെ അവന്റെ ജാതിയിലേക്ക് ഉയർത്തണം.

തസ്യൈവം ജനയേത്ക്ഷാത്രമുദ്ധാരം ച തതഃ പുനഃ കൃത്വാ തഥൈവ വിപ്രത്വം ജനയേദസ്യ ദേശികഃ

അങ്ങനെ തന്നെ ക്ഷത്രിയസ്ഥിതിയിലേക്ക് ഉയർത്തി, പിന്നെ അതേവിധത്തിൽ ബ്രാഹ്മണത്വം ആചാര്യൻ അവനിൽ ജനിപ്പിക്കണം.

രാജന്യം ചൈവമുദ്ധൃത്യ കൃത്വാ വിപ്രം പുനസ്തയോഃ രുദ്രത്വം ജനയേദ്വിപ്രേ രുദ്രനാമൈവ സാധയേത്

രാജന്യനെ അങ്ങനെ ഉയർത്തി, ബ്രാഹ്മണനാക്കി, പിന്നെ ഇരുവർക്കും രുദ്രത്വം ജനിപ്പിച്ച്, ബ്രാഹ്മണനിൽ രുദ്രനാമം സ്ഥാപിക്കണം.

പ്രോക്ഷണം താഡനം കൃത്വാ ശിശോസ്സ്വാത്മാനമാത്മനി ശിവാത്മകമനുസ്മൃത്യ സ്ഫുരംതം വിസ്ഫുലിംഗവത്

കുഞ്ഞിനെ വെള്ളം തളിച്ച് തട്ടി, സ്വന്തം മനസ്സിൽ ശിവസ്വരൂപം ഓർത്ത്, അതു മിന്നുന്ന തീപ്പൊരിപോലെ തെളിഞ്ഞതായി മനസ്സിൽ കാണണം.

നാഡ്യാ യഥോക്തയാ വായും രേചയേന്മംത്രതോ ഗുരുഃ നിര്ഗമ്യ പ്രവിശേന്നാഡ്യാ ശിഷ്യസ്യ ഹൃദയം തഥാ

ഗുരു നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ ശ്വാസം നാളിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വിടണം. പിന്നെ അതേ നാളിയിലൂടെ ശിഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കണം.

പ്രവിശ്യ തസ്യ ചൈതന്യം നീലബിന്ദുനിഭം സ്മരന് സ്വതേജസാപാസ്തമലം ജ്വലംതമനുചിംതയേത്

അവിടെ പ്രവേശിച്ച ശേഷം, ശിഷ്യന്റെ ചൈതന്യത്തെ നീലബിന്ദുവിനെപ്പോലെ, സ്വന്തം പ്രകാശത്തിൽ ശുദ്ധമായതും ദീപ്തിയുള്ളതുമായതായി ധ്യാനിക്കണം.

തമാദായ തയാ നാഡ്യാ മംത്രീ സംഹാരമുദ്രയാ ന പൂരകേണ നിവേശ്യൈനമേകീഭാവാര്ഥമാത്മനഃ

ആ ചൈതന്യം ആ നാളിയിലൂടെ എടുത്ത്, സംഹാരമുദ്രയോടെ, ശ്വാസം അകത്തെടുക്കാതെ, അതിനെ സ്വയം ഒന്നാകാൻ വേണ്ടി നിലനിര്‍ത്തണം.

കുംഭകേന തഥാ നാഡ്യാ രേചകേന യഥാ പുരാ തസ്മാദാദായ ശിഷ്യസ്യ ഹൃദയേ തന്നിവേശയേത്

കുംബകവും വീണ്ടും നാളിയിലൂടെ പുറത്ത് വിടലും ചെയ്തു, അതിനെ എടുത്ത് ശിഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

തമാലഭ്യ ശിവാല്ലബ്ധം തസ്മൈ ദത്ത്വോപവീതകമ് ഹുത്വാ ഽ ഽഹുതിത്രയം പശ്ചാദ്ദദ്യാത്പൂര്ണാഹുതിം തതഃ

ശിവനിൽ നിന്ന് അത് നേടി, ശിഷ്യന് ഉപവീതം നൽകണം. മൂന്ന് ഹോമങ്ങൾ കഴിച്ച്, പിന്നെ പൂർണ്ണാഹുതി അർപ്പിക്കണം.

ദേവസ്യ ദക്ഷിണേ ശിഷ്യമുപവേശ്യവരാസനേ കുശപുഷ്പപരിസ്തീര്ണേ ബദ്ധാംജലിരുദങ്മുഖമ്

ദേവന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത്, ദർഭയും പുഷ്പങ്ങളും വിരിച്ച ഉത്തമാസനത്തിൽ, കയ്യുകൂപ്പി വടക്കോട്ടു നോക്കി ശിഷ്യനെ ഇരുത്തണം.

സ്വസ്തികാസനമാരൂഢം വിധായ പ്രാങ്മുഖഃ സ്വയമ് വരാസനസ്ഥിതോ മംത്രൈര്മഹാമംഗലനിഃസ്വനൈഃ

സ്വയം ഉത്തമാസനത്തിൽ കിഴക്കോട്ടു നോക്കി സ്വസ്തികാസനത്തിൽ ഇരുന്ന്, മഹാമംഗളശബ്ദത്തോടെ മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കണം.