ശിവപുരാണമ്

സദ്ഭിരാചരിതത്വാച്ച സദാചാരഃ സ ഉച്യതേ സദാചാരസ്യ തസ്യാഹുരാസ്തിക്യം മൂലകാരണമ്

നല്ലവരായവർ ആചരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് അതിനെ നല്ല പെരുമാറ്റം എന്നു പറയുന്നത്. ഈ നല്ല പെരുമാറ്റത്തിന് ആസ്ഥയാണ് അടിസ്ഥാന കാരണം എന്ന് പറയുന്നു.

ആസ്തികശ്ചേത്പ്രമാദാദ്യൈഃ സദാചാരാദവിച്യുതഃ ന ദുഷ്യതി നരോ നിത്യം തസ്മാദാസ്തികതാം വ്രജേത്

ആസ്ഥയുള്ളവൻ അശ്രദ്ധയാലോ മറ്റേതെങ്കിലും കാരണങ്ങളാലോ നല്ല പെരുമാറ്റത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കാത്തപക്ഷം, അവൻ ഒരിക്കലും ദുഷ്ടനാവില്ല. അതുകൊണ്ട് ആസ്ഥയുള്ളവനാകണം.

യഥേഹാസ്തി സുഖം ദുഃഖം സുകൃതൈര്ദുഷ്കൃതൈരപി തഥാ പരത്ര ചാസ്തീതി മതിരാസ്തിക്യമുച്യതേ

ഈ ലോകത്ത് നല്ല പ്രവൃത്തികൾകൊണ്ട് സന്തോഷവും, ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾകൊണ്ട് ദുഃഖവും ഉണ്ടാകുന്നത് പോലെ, അങ്ങനെ തന്നെ മറ്റുള്ള ലോകത്തും ഉണ്ടാകും എന്ന വിശ്വാസമാണ് ആസ്ഥ.

രഹസ്യമന്യദ്വക്ഷ്യാമി ഗോപനീയമിദം പ്രിയേ ന വാച്യം യസ്യ കസ്യാപി നാസ്തികസ്യാഥ വാ പശോഃ

പ്രിയേ, ഞാൻ മറ്റൊരു രഹസ്യം പറയും; ഇത് സൂക്ഷ്മമായി സൂക്ഷിക്കണം. ആസ്ഥയില്ലാത്തവർക്കോ മൃഗങ്ങൾക്കോ ഇതൊരിക്കലും പറയരുത്.

സദാചാരവിഹീനസ്യ പതിതസ്യാന്ത്യജസ്യ ച പഞ്ചാക്ഷരാത്പരം നാസ്തി പരിത്രാണം കലൌ യുഗേ

നല്ല പെരുമാറ്റം ഇല്ലാത്തവർക്കും, പാപികളായവർക്കും, ഏറ്റവും താഴ്ന്നവർക്കും, കലിയുഗത്തിൽ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ഒഴികെ മറ്റൊന്നും രക്ഷയില്ല.

ഗച്ഛതസ്തിഷ്ഠതോ വാപി സ്വേച്ഛയാ കര്മ കുര്വതഃ അശുചേര്വാ ശുചേര്വാപി മന്ത്രോ ഽയന്ന ച നിഷ്ഫലഃ

നടക്കുമ്പോഴും, നിൽക്കുമ്പോഴും, ഇഷ്ടപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുമ്പോഴും, ശുദ്ധനാകുമ്പോഴും അശുദ്ധനാകുമ്പോഴും, ഈ മന്ത്രം ഒരിക്കലും ഫലഹീനമാകില്ല.

അനാചാരവതാം പുംസാമവിശുദ്ധഷഡധ്വനാമ് അനാദിഷ്ടോ ഽപി ഗുരുണാ മന്ത്രോ ഽയം ന ച നിഷ്ഫലഃ

നല്ല പെരുമാറ്റം ഇല്ലാത്തവർക്കും, ആറ് മാർഗങ്ങൾ ശുദ്ധമല്ലാത്തവർക്കും, ഗുരു ഉപദേശിച്ചില്ലെങ്കിലും, ഈ മന്ത്രം ഒരിക്കലും ഫലഹീനമാകില്ല.

അന്ത്യജസ്യാപി മൂര്ഖസ്യ മൂഢസ്യ പതിതസ്യ ച നിര്മര്യാദസ്യ നീചസ്യ മംത്രോ ഽയം ന ച നിഷ്ഫലഃ

താഴ്ന്നവർക്ക്, അജ്ഞാനികൾക്ക്, ഭ്രാന്തന്മാർക്ക്, പാപികൾക്ക്, നിയന്ത്രണമില്ലാത്തവർക്കും, ചീത്തവർക്കും പോലും ഈ മന്ത്രം ഒരിക്കലും ഫലഹീനമാകില്ല.

സര്വാവസ്ഥാം ഗതസ്യാപി മയി ഭക്തിമതഃ പരമ് സിധ്യത്യേവ ന സംദേഹോ നാപരസ്യ തു കസ്യചിത്

ഏതുവിധ അവസ്ഥയിലായാലും, എന്നിൽ പരമഭക്തിയുള്ളവർക്കു എപ്പോഴും ഫലപ്രദമാണ്; ഇതിൽ സംശയമില്ല. എന്നാൽ മറ്റാര്ക്കും അങ്ങനെ അല്ല.

ന ലഗ്നതിഥിനക്ഷത്രവാരയോഗാദയഃ പ്രിയേ അസ്യാത്യംതമവേക്ഷ്യാഃ സ്യുര്നൈഷ സപ്തസ്സദോദിതഃ

പ്രിയേ, ഈ മന്ത്രത്തിന് നല്ല സമയങ്ങളോ, തിഥികളോ, നക്ഷത്രങ്ങളോ, ദിവസങ്ങളോ, യോഗങ്ങളോ നോക്കേണ്ടതില്ല; ഏഴു നിയമങ്ങൾക്കും ഇത് വിധേയമല്ല.

ന കദാചിന്ന കസ്യാപി രിപുരേഷ മഹാമനുഃ സുസിദ്ധോ വാപി സിദ്ധോ വാ സാധ്യോ വാപി ഭവിഷ്യതി

ഈ മഹാമന്ത്രം ഒരിക്കലും, ആര്ക്കും, എപ്പോഴും ശത്രുവാകില്ല; പൂർണ്ണമായി സിദ്ധമായാലും, സിദ്ധമായാലും, സിദ്ധീകരിക്കേണ്ടതായാലും, എല്ലായ്പ്പോഴും അങ്ങനെ തന്നെയിരിക്കും.

സിദ്ധേന ഗുരുണാദിഷ്ടസ്സുസിദ്ധ ഇതി കഥ്യതേ അസിദ്ധേനാപി വാ ദത്തസ്സിദ്ധസാധ്യസ്തു കേവലഃ

സിദ്ധനായ ഗുരു ഉപദേശിച്ചാൽ അതിനെ പൂർണ്ണസിദ്ധം എന്ന് പറയുന്നു. സിദ്ധനല്ലാത്തവൻ നൽകിയാൽ, അത് സിദ്ധവും സിദ്ധീകരിക്കേണ്ടതുമായിരിക്കും.

അസാധിതസ്സാധിതോ വാ സിധ്യത്വേന ന സംശയഃ ശ്രദ്ധാതിശയയുക്തസ്യ മയി മംത്രേ തഥാ ഗുരൌ

സിദ്ധമായാലോ അല്ലാതെയോ, എന്നിൽ, മന്ത്രത്തിൽ, ഗുരുവിൽ പരമവിശ്വാസമുള്ളവർക്കു സംശയമില്ലാതെ ഫലപ്രദമാകും.

ആശ്രമേത്പരമാം വിദ്യാം സാക്ഷാത്പഞ്ചാക്ഷരീം ബുധഃ

വിദ്വാൻ അശ്രമത്തിൽ തന്നെ, അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രമായ പരമവിദ്യ നേരിട്ട് പഠിക്കണം.

മംത്രാന്തരേഷു സിദ്ധേഷു മംത്ര ഏഷ ന സിധ്യതി സിദ്ധേ ത്വസ്മിന്മഹാമംത്രേ തേ ച സിദ്ധാ ഭവംത്യുത

മറ്റു മന്ത്രങ്ങൾ സിദ്ധമായാലും, ഈ മന്ത്രം സിദ്ധമാകില്ല; എന്നാൽ ഈ മഹാമന്ത്രം സിദ്ധമായാൽ, അവയും സിദ്ധമാകും.

യഥാ ദേവേഷ്വലബ്ധോ ഽസ്മി ലബ്ധേഷ്വപി മഹേശ്വരി മയി ലബ്ധേ തു തേ ലബ്ധാ മംത്രേഷ്വേഷു സമോ വിധിഃ

മഹേശ്വരി, ദേവന്മാരിൽ എനിക്ക് ലഭ്യമാകാൻ സാധിക്കാത്തതുപോലെ, ലഭ്യമായവരിൽ പോലും ഞാൻ ലഭ്യമാകുമ്പോൾ മാത്രമേ നിനക്കും ലഭ്യമാകൂ. ഈ മന്ത്രങ്ങളിൽ ഇതേ നിയമം പ്രയോഗിക്കുന്നു.

യേ ദോഷാസ്സര്വമംത്രാണാം ന തേ ഽസ്മിന്സംഭവംത്യപി അസ്യ മംത്രസ്യ ജാത്യാദീനനപേക്ഷ്യ പ്രവര്തനാത്

മറ്റു മന്ത്രങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന എല്ലാ ദോഷങ്ങളും ഈ മന്ത്രത്തിൽ ഇല്ല, കാരണം ഈ മന്ത്രം ജാതി മുതലായ വ്യത്യാസങ്ങൾ നോക്കാതെ പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.

തഥാപി നൈവ ക്ഷുദ്രേഷു ഫലേഷു പ്രതി യോഗിഷു സഹസാ വിനിയുംജീത തസ്മാദേഷ മഹാബലഃ

എങ്കിലും, ചെറുതായോ നിസ്സാരമായോ ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കായി ഈ മന്ത്രം യോഗികൾക്ക് അശ്രദ്ധയായി ഉപയോഗിക്കരുത്. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ മന്ത്രത്തിന് വലിയ ശക്തിയുള്ളത്.

ഏവം സാക്ഷാന്മഹാദേവ്യൈ മഹാദേവേന ശൂലിനാ ഹിതാ യ ജഗതാമുക്തഃ പഞ്ചാക്ഷരവിധിര്യഥാ

ഇങ്ങനെ, പഞ്ചാക്ഷര മന്ത്രത്തിന്റെ വിധി ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ത്രിശൂലധാരി മഹാദേവൻ മഹാദേവിയോട് നേരിട്ട് പറഞ്ഞു.

യ ഇദം കീര്തയേദ്ഭക്ത്യാ ശൃണുയാദ്വാ സമാഹിതഃ സര്വപാപവിനിര്മുക്തഃ പ്രയാതി പരമാം ഗതിമ്

ആർ ഈ മന്ത്രം ഭക്തിയോടെ ജപിച്ചാലോ, അല്ലെങ്കിൽ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടാലോ, അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തും.

ഭഗവാന്മംത്രമാഹാത്മ്യം ഭവതാ കഥിതം പ്രഭോ തത്പ്രയോഗവിധാനം ച സാക്ഷാച്ഛ്രുതിസമം യഥാ

ഭഗവാനേ, ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ മഹത്വവും അതിന്റെ പ്രയോഗരീതിയും, വേദംപോലെ നേരിട്ട്, നിങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു.

ഇദാനീം ശ്രോതുമിച്ഛാമി ശിവസംസ്കാരമുത്തമമ് മംത്രസംഗ്രഹണേ കിംചിത്സൂചിതന്ന തു വിസ്മൃതമ്

ഇപ്പോൾ ഞാൻ ശിവന്റെ ഉത്തമമായ സംസ്‌കാരം കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മന്ത്രങ്ങളുടെ സമാഹാരത്തെ കുറിച്ച് സൂചന നൽകിയിട്ടുണ്ട്, മറന്നിട്ടില്ല.

ഹന്ത തേ കഥയിഷ്യാമി സര്വപാപവിശോധനമ് സംസ്കാരം പരമം പുണ്യം ശിവേന പതിഭാഷിതമ്

നിനക്ക് ഞാൻ എല്ലാ പാപങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്ന, പരമപുണ്യമായ സംസ്‌കാരം, ശിവൻ തന്നെ പറഞ്ഞതുപോലെ, പറയാം.

സമ്യക് കൃതാധികാരഃ സ്യാത്പൂജാദിഷു നരോ യതഃ സംസ്കാരഃ കഥ്യതേ തേന ഷഡധ്വപരിശോധനമ്

ഈ സംസ്‌കാരത്തിലൂടെ ഒരാൾ പൂജാദികളിൽ പൂർണ്ണ യോഗ്യതയുള്ളവനാകും. അതിനാലാണ് ഇത് ആറു മാർഗങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതെന്ന് പറയുന്നത്.

ദീയതേ യേന വിജ്ഞാനം ക്ഷീയതേ പാശബംധനമ് തസ്മാത്സംസ്കാര ഏവായം ദീക്ഷേത്യപി ച കഥ്യതേ

ഇതിലൂടെ ജ്ഞാനം ലഭിക്കുകയും പാശങ്ങൾ അകറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനാലാണ് ഈ സംസ്‌കാരത്തെ ദീക്ഷ എന്നും വിളിക്കുന്നത്.

ശാംഭവീ ചൈവ ശാക്തീ ച മാംത്രീ ചൈവ ശിവാഗമേ ദീക്ഷോപദിശ്യതേ ത്രേധാ ശിവേന പരമാത്മനാ

ശിവാഗമങ്ങളിൽ, പരമാത്മാവായ ശിവൻ മൂന്നു വിധത്തിൽ ദീക്ഷയെ പഠിപ്പിക്കുന്നു: ശാംഭവി, ശാക്തി, മന്ത്രി.

ഗുരോരാലോകമാത്രേണ സ്പര്ശാത്സംഭാഷണാദപി സദ്യസ്സംജ്ഞാ ഭവേജ്ജംതോഃ പാശോപക്ഷയകാരിണീ

ഗുരുവിനെ കാണുന്നതിലൂടെയോ സ്പർശത്തിലോ സംസാരത്തിലോ, ഉടൻ തന്നെ ജീവിയിൽ തിരിച്ചറിയൽ ഉണരുന്നു, അതിലൂടെ പാശങ്ങൾ നശിക്കുന്നു.

സാ ദീക്ഷാ ശാംഭവീ പ്രോക്താ സാ പുനര്ഭിദ്യതേ ദ്വിധാ തീവ്രാ തീവ്രതരാ ചേതി പാശോ പക്ഷയഭേദതഃ

ഇതാണ് ശാംഭവി ദീക്ഷ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഇത് വീണ്ടും രണ്ടു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു: തീവ്രവും അതിലധികം തീവ്രവും, പാശനാശത്തിന്റെ അളവനുസരിച്ച്.

യയാ സ്യാന്നിര്വൃതിഃ സദ്യസ്സൈവ തീവ്രതരാ മതാ തീവ്രാ തു ജീവതോത്യംതം പുംസഃ പാപവിശോധികാ

ഉടൻ തന്നെ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നതാണെങ്കിൽ അതിനെ അതിതീവ്രം എന്ന് പറയുന്നു; തീവ്രം എന്നത് ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ പാപങ്ങൾ മുഴുവൻ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.