ശിവപുരാണമ്

നമസ്കാരാദിസംയുക്തം ശിവായേത്യക്ഷരത്രയമ് ജിഹ്വാഗ്രേ വര്തതേ യസ്യ സഫലം തസ്യ ജീവിതമ്

നമസ്കാരം പോലുള്ള പ്രവൃത്തികളോടൊപ്പം 'ശിവായ' എന്ന മൂന്ന് അക്ഷരങ്ങൾ നിത്യവും നാവിന്റെ അഗ്രത്തിൽ വയ്ക്കുന്നവന്റെ ജീവിതം സഫലമാണ്.

അംത്യജോ വാധമോ വാപി മൂര്ഖോ വാ പംഡിതോ ഽപി വാ പഞ്ചാക്ഷരജപേ നിഷ്ഠോ മുച്യതേ പാപപംജരാത്

അവശ്യമായും, ചുരുങ്ങിയ ജന്മം, താഴ്ന്ന വർഗ്ഗം, അജ്ഞത, പണ്ഡിതത്വം എന്നിവയിലേതായാലും, അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ഭക്തിയോടെ ജപിക്കുന്നവൻ പാപത്തിന്റെ പീഞ്ചിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.

ഇത്യുക്തം പരമേശേന ദേവ്യാ പൃഷ്ടേന ശൂലിനാ ഹിതായ സര്വമര്ത്യാനാം ദ്വിജാനാം തു വിശേഷതഃ

ഇങ്ങനെ, ത്രിശൂലധാരിയായ പരമേശ്വരൻ, ദേവിയുടെ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം പറഞ്ഞത്, എല്ലാമനുഷ്യർക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് ദ്വിജന്മാർക്ക്, ഹിതത്തിനായാണ്.

കലൌ കലുഷിതേ കാലേ ദുര്ജയേ ദുരതിക്രമേ അപുണ്യതമസാച്ഛന്നേ ലോകേ ധര്മപരാങ്മുഖേ

കലിയുഗത്തിൽ, കാലം ദുഷ്ടവും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തതും അതിക്രമിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതുമായപ്പോൾ, ലോകം ഏറ്റവും അശുദ്ധിയാൽ മൂടിയതും ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞതുമായിരിക്കും.

ക്ഷീണേ വര്ണാശ്രമാചാരേ സംകടേ സമുപസ്ഥിതേ സര്വാധികാരേ സംദിഗ്ധേ നിശ്ചിതേ വാപി പര്യയേ

വർണ്ണാശ്രമാചാരങ്ങൾ ക്ഷയിച്ചുപോയപ്പോൾ, കഠിനതകൾ നേരിട്ടപ്പോൾ, എല്ലാ അധികാരങ്ങളും സംശയത്തിലോ മാറ്റത്തിലോ ആയപ്പോൾ,

തദോപദേശേ വിഹതേ ഗുരുശിഷ്യക്രമേ ഗതേ കേനോപായേന മുച്യംതേ ഭക്താസ്തവ മഹേശ്വര

അപ്പോഴാണ് ഉപദേശം നിലച്ചു, ഗുരു-ശിഷ്യപരമ്പര നഷ്ടമായപ്പോൾ, മഹാദേവാ, അങ്ങയുടെ ഭക്തന്മാർ എങ്ങനെയാണ് മോചനം നേടുന്നത്?

ആശ്രിത്യ പരമാം വിദ്യാം ഹൃദ്യാം പഞ്ചാക്ഷരീം മമ ഭക്ത്യാ ച ഭാവിതാത്മാനോ മുച്യംതേ കലിജാ നരാഃ

എന്റെ പരമമായ ഹൃദയസ്പർശിയായ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രത്തിൽ ആശ്രയം വെച്ച് ഭക്തിയോടെ മനസ്സ് സമർപ്പിക്കുന്ന കലിയുഗത്തിലെ മനുഷ്യർ മോചിതരാകും.

മനോവാക്കായജൈര്ദോഷൈര്വക്തും സ്മര്തുമഗോചരൈഃ ദൂഷിതാനാം കൃതഘ്നാനാം നിംദകാനാം ഛലാത്മനാമ്

മനസ്സ്, വാക്ക്, ശരീരം എന്നിവയിലൂടെ പാപം ചെയ്തവർക്കും, കൃതഘ്നന്മാർക്കും, അപവാദികൾക്കും, കപടഹൃദയങ്ങൾക്കുമാണ്, സംസാരിക്കാനും ഓർക്കാനും കഴിയാത്തവർക്കും,

ലുബ്ധാനാം വക്രമനസാമപി മത്പ്രവണാത്മനാമ് മമ പഞ്ചാക്ഷരീ വിദ്യാ സംസാരഭയതാരിണീ

ലോഭികളും വക്രഹൃദയരും ആയാലും, എന്റെ പക്കൽ മനസ്സ് ചായുന്നവർക്കു എന്റെ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം സാംസാരികഭയത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നു.

മയൈവമസകൃദ്ദേവി പ്രതിജ്ഞാതം ധരാതലേ പതിതോ ഽപി വിമുച്യേത മദ്ഭക്തോ വിദ്യയാനയാ

ദേവി, ഞാൻ പലപ്പോഴും ഭൂമിയിൽ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു: എന്റെ ഭക്തൻ വീണുപോയാലും, ഈ ജ്ഞാനത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ അവൻ മോക്ഷം നേടും.

കര്മായോഗ്യോ ഭവേന്മര്ത്യഃ പതിതോ യദി സര്വഥാ കര്മായോഗേന യത്കര്മ കൃതം ച നരകായ ഹി തതഃ കഥം വിമുച്യേത പതിതോ വിദ്യയാ ഽനയാ

ഒരു മനുഷ്യൻ കർമ്മത്തിന് അയോഗ്യനായി എല്ലാതരത്തിലും വീണുപോയാൽ, അയോഗ്യത കൊണ്ടു ചെയ്ത എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും നരകത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്; അങ്ങനെ വീണുപോയവൻ ഈ ജ്ഞാനത്തിലൂടെ എങ്ങനെ മോചിതനാകും?

തഥ്യമേതത്ത്വയാ പ്രോക്തം തഥാ ഹി ശൃണു സുന്ദരി രഹസ്യമിതി മത്വൈതദ്ഗോപിതം യന്മയാ പുരാ

നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. അതിനാൽ, സുന്ദരിയേ, ഞാൻ മുമ്പ് രഹസ്യമായി സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ഈ വസ്തു നീ കേൾക്കണം.

സമംത്രകം മാം പതിതഃ പൂജയേദ്യദി മോഹിതഃ നാരകീ സ്യാന്ന സന്ദേഹോ മമ പഞ്ചാക്ഷരം വിനാ

വീണുപോയവൻ ഭ്രമിച്ചും എന്നെ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് പൂജിച്ചാൽ, എന്റെ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ഇല്ലാതെ ചെയ്താൽ അവൻ നിർബന്ധമായി നരകവാസിയാകും.

അബ്ഭക്ഷാ വായുഭക്ഷാശ്ച യേ ചാന്യേ വ്രതകര്ശിതാഃ തേഷാമേതൈര്വ്രതൈര്നാസ്തി മമ ലോകസമാഗമഃ

ജലം മാത്രം കഴിക്കുന്നവരും വായു മാത്രം കഴിക്കുന്നവരും മറ്റു വ്രതങ്ങളിൽ ക്ഷീണിച്ചവരും, ഈ വ്രതങ്ങൾ മാത്രം ചെയ്താൽ എന്റെ ലോകം നേടാൻ കഴിയില്ല.

ഭക്ത്യാ പഞ്ചാക്ഷരേണൈവ യോ ഹി മാം സകൃദര്ചയേത് സോ ഽപി ഗച്ഛേന്മമ സ്ഥാനം മന്ത്രസ്യാസ്യൈവ ഗൌരവാത്

ആർ എങ്കിലും ഭക്തിയോടെ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഒരിക്കൽ പോലും എന്നെ പൂജിച്ചാൽ, ആ മഹത്വം കൊണ്ടു അവനും എന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കും.

തസ്മാത്തപാംസി യജ്ഞാശ്ച വ്രതാനി നിയമാസ്തഥാ പഞ്ചാക്ഷരാര്ചനസ്യൈതേ കോട്യംശേനാപി നോ സമഃ

അതിനാൽ, തപസ്സും യാഗങ്ങളും വ്രതങ്ങളും നിയമങ്ങളും — ഇവയിൽ ഒരു കോടിയിലൊന്നിന്റെ അംശം പോലും അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രപൂജയ്ക്ക് തുല്യമല്ല.

ബദ്ധോ വാപ്യഥ മുക്തോ വാ പാശാത്പഞ്ചാക്ഷരേണ യഃ പൂജയേന്മാം സ മുച്യേത നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ

ബന്ധിതനായാലും മോചിതനായാലും, ആരെങ്കിലും അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് എന്നെ പൂജിച്ചാൽ അവൻ മോചിതനാകും — ഇതിൽ സംശയമില്ല.

അരുദ്രോ വാ സരുദ്രോ വാ സകൃത്പഞ്ചാക്ഷരേണ യഃ പൂജയേത്പതിതോ വാപി മൂഢോ വാ മുച്യതേ നരഃ

ക്രോധം ഇല്ലാത്തവനോ ഉള്ളവനോ, ആരെങ്കിലും അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് പൂജിച്ചാൽ, വീണുപോയവനോ ഭ്രമിച്ചവനോ ആയാലും അവൻ മോക്ഷം നേടും.

ഷഡക്ഷരേണ വാ ദേവി തഥാ പഞ്ചാക്ഷരേണ വാ സ ബ്രഹ്മാംഗേന മാം ഭക്ത്യാ പൂജയേദ്യദി മുച്യതേ

ദേവി, ആറക്ഷരമന്ത്രം കൊണ്ടോ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം കൊണ്ടോ, യഥാവിധി ഭക്തിയോടെ എന്നെ പൂജിച്ചാൽ അവൻ മോചിതനാകും.

പതിതോ ഽപതിതോ വാപി മന്ത്രേണാനേന പൂജയേത് മമ ഭക്തോ ജിതക്രോധോ സലബ്ധോ ഽലബ്ധ ഏവ വാ

വീണുപോയവനായാലും അല്ലാതെയാലും, എന്റെ ഭക്തൻ ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് എന്നെ പൂജിക്കുന്നു; ക്രോധം ജയിച്ചവനായാലും അല്ലാതെയാലും, ലഭിച്ചവനായാലും അല്ലാതെയാലും.

അലബ്ധാലബ്ധ ഏവേഹ കോടികോടിഗുണാധികഃ തസ്മാല്ലബ്ധ്വൈവ മാം ദേവി മന്ത്രേണാനേന പൂജയേത്

ലഭിച്ചാലും ലഭിക്കാതിരുന്നാലും, അവൻ കോടികൾക്കുമേൽ വലിയവനാണ്; അതിനാൽ, ദേവി, എന്നെ പ്രാപിച്ചശേഷം ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് പൂജിക്കണം.

ലബ്ധ്വാ സംപൂജയേദ്യസ്തു മൈത്ര്യാദിഗുണസംയുതഃ ബ്രഹ്മചര്യരതോ ഭക്ത്യാ മത്സാദൃശ്യമവാപ്നുയാത്

ലഭിച്ചശേഷം, സൗഹൃദം മുതലായ ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവനും ബ്രഹ്മചാര്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനും ഭക്തിയോടെ എന്നെ പൂജിച്ചാൽ, അവൻ എന്നെപ്പോലെ ആകും.

കിമത്ര ബഹുനോക്തേന ഭക്താസ്സര്വേധികാരിണഃ മമ പഞ്ചാക്ഷരേ മംത്രേ തസ്മാച്ഛ്രേഷ്ഠതരോ ഹി സഃ

ഇവിടെ കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല. എന്റെ എല്ലാ ഭക്തർക്കും എല്ലാം ചെയ്യാൻ കഴിയും; എന്നാൽ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രത്തിൽ ഭക്തിയുള്ളവൻ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനാണ്.

പഞ്ചാക്ഷരപ്രഭാവേണ ലോകവേദമഹര്ഷയഃ തിഷ്ഠംതി ശാശ്വതാ ധര്മാ ദേവാസ്സര്വമിദം ജഗത്

അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ ലോകങ്ങൾ, വേദങ്ങൾ, മഹർഷികൾ, ശാശ്വതധർമ്മങ്ങൾ, ദേവന്മാർ, ഈ മുഴുവൻ ജഗത് — എല്ലാം നിലനിൽക്കുന്നു.

പ്രലയേ സമനുപ്രാപ്തേ നഷ്ടേ സ്ഥാവരജംഗമേ സര്വം പ്രകൃതിമാപന്നം തത്ര സംലയമേഷ്യതി

പ്രളയം വന്നപ്പോൾ, ചലനവും അചലവും എല്ലാം നശിച്ചപ്പോൾ, എല്ലാം സ്വഭാവത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു ചെന്ന് അവിടെ ലയിക്കും.

ഏകോ ഽഹം സംസ്ഥിതോ ദേവി ന ദ്വിതീയോ ഽസ്തി കുത്രചിത് തദാ വേദാശ്ച ശാസ്ത്രാണി സര്വേ പഞ്ചാക്ഷരേ സ്ഥിതാഃ

അപ്പോൾ ഞാൻ മാത്രം ശേഷിക്കും, ദേവി; മറ്റൊരുത്തനും ഇല്ല. അപ്പോൾ വേദങ്ങളും എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളും അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രത്തിൽ നിലനിൽക്കും.

തേ നാശം നൈവ സംപ്രാപ്താ മച്ഛക്ത്യാ ഹ്യനുപാലിതാഃ തതസ്സൃഷ്ടിരഭൂന്മത്തഃ പ്രകൃത്യാത്മപ്രഭേദതഃ

അവയ്ക്ക് നാശം സംഭവിക്കില്ല, കാരണം എന്റെ ശക്തി അവയെ രക്ഷിക്കുന്നു; അതിനുശേഷം, പ്രകൃതിയും ആത്മാവും വേർതിരിഞ്ഞ്, സൃഷ്ടി എന്നിൽ നിന്നു ഉദിക്കും.

ഗുണമൂര്ത്യാത്മനാം ചൈവ തതോവാംതരസംഹൃതിഃ തദാ നാരായണശ്ശേതേ ദേവോ മായാമയീം തനുമ്

അപ്പോൾ, ഗുണങ്ങളുടെ അകത്തളത്തിൽ ലയനം സംഭവിക്കുമ്പോൾ, ഗുണങ്ങളുടെ സ്വരൂപനായ നാരായണൻ, മായാമയമായ ശരീരം ധരിച്ച് വിശ്രമിക്കുന്നു.

ആസ്ഥായ ഭോഗിപര്യംകശയനേ തോയമധ്യഗഃ തന്നാഭിപംകജാജ്ജാതഃ പഞ്ചവക്ത്രഃ പിതാമഹഃ

അപ്പൊഴ്, വെള്ളത്തിന്റെ നടുവിൽ പാമ്പിനെ കിടക്കയാക്കി വിശ്രമിക്കുന്ന നാരായണന്റെ നാഭിയിൽ നിന്നുള്ള താമരയിൽ നിന്ന് അഞ്ചുമുഖങ്ങളുള്ള പിതാമഹൻ ജനിച്ചു.