ശിവപുരാണമ്

സ്വര്ഗാപവര്ഗസിദ്ധ്യര്ഥം ഭാഷിതം യത്സുശോഭനമ് വാക്യം മുനിവരൈഃ ശാംതൈസ്തദ്വിജ്ഞേയം സുഭാഷിതമ്

സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും നേടാൻ മഹർഷിമാർ ശാന്തതയോടെ പറഞ്ഞ സുന്ദരമായ വാക്കുകൾ, അവയും നല്ലവാക്കുകൾ ആണെന്ന് അറിയണം.

രാഗദ്വേഷാനൃതക്രോധകാമതൃഷ്ണാനുസാരി യത് വാക്യം നിരയഹേതുത്വാത്തദ്ദുര്ഭാഷിതമുച്യതേ

ആസക്തി, വൈരാഗ്യം, അസത്യവാക്ക്, കോപം, ആസക്തിയുള്ള ഇച്ഛ, തൃഷ്ണ എന്നിവയുടെ പിന്തുടർച്ചയിലുള്ള വാക്കുകൾ നരകത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നതിനാൽ അവയെ കഠിനവാക്കുകൾ എന്നു പറയുന്നു.

സംസ്കൃതേനാപി കിം തേന മൃദുനാ ലലിതേന വാ അവിദ്യാരാഗവാക്യേന സംസാരക്ലേശഹേതുനാ

അജ്ഞാനവും ആസക്തിയും നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് പറഞ്ഞാൽ, അതു മൃദുവായതോ സുന്ദരമായതോ ആയ സംസ്കൃതത്തിൽ പറഞ്ഞാലും എന്ത് പ്രയോജനം? അത്തരം വാക്കുകൾ ലോകദുഃഖത്തിന് കാരണമാകും.

യച്ഛ്രുത്വാ ജായതേ ശ്രേയോ രാഗാദീനാം ച സംശയഃ വിരൂപമപി തദ്വാക്യം വിജ്ഞേയമിതി ശോഭനമ്

ശ്രവണത്തിൽ ക്ഷേമം ഉണ്ടാക്കുകയും ആസക്തി മുതലായവയിൽ സംശയം ഉണർത്തുകയും ചെയ്യുന്ന വാക്കുകൾ, അതു ഭംഗിയില്ലാത്തതായിരുന്നാലും, ശുഭമായതാണെന്ന് അറിയണം.

ബഹുത്വേപി ഹി മംത്രാണാം സര്വജ്ഞേന ശിവേന യഃ പ്രണീതോ വിമലോ മന്ത്രോ ന തേന സദൃശഃ ക്വചിത്

എത്രയോ മന്ത്രങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, സർവ്വജ്ഞനായ ശിവൻ സൃഷ്ടിച്ച ശുദ്ധമായ മന്ത്രത്തിന് സമം മറ്റൊന്നുമില്ല.

സാംഗാനി വേദശാസ്ത്രാണി സംസ്ഥിതാനി ഷഡക്ഷരേ ന തേന സദൃശസ്തസ്മാന്മന്ത്രോ ഽപ്യസ്ത്യപരഃ ക്വചിത്

വേദങ്ങളും അതിന്റെ ശാഖകളും ആ ആറക്ഷരമന്ത്രത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. അതിനോട് തുല്യമായ മറ്റൊരു മന്ത്രമോ ശാസ്ത്രമോ ഇല്ല.

സപ്തകോടിമഹാമന്ത്രൈരുപമന്ത്രൈരനേകധാ മന്ത്രഃ ഷഡക്ഷരോ ഭിന്നസ്സൂത്രം വൃത്യാത്മനാ യഥാ

എഴുപത് കോടിയോളം മഹാമന്ത്രങ്ങളും അനേകം ഉപമന്ത്രങ്ങളും ഉണ്ടായാലും, ആറക്ഷരമന്ത്രം നൂലുപോലെ വേറിട്ടതും പ്രധാനവുമാണ്.

ശിവജ്ഞാനാനി യാവംതി വിദ്യാസ്ഥാനാപി യാനി ച ഷഡക്ഷരസ്യ സൂത്രസ്യ താനി ഭാഷ്യം സമാസതഃ

ശിവനെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാ ഉപദേശങ്ങളും അറിവിന്റെ എല്ലാ സ്രോതസ്സുകളും, ആ ആറക്ഷരമന്ത്രത്തിന്റെ വിവരണങ്ങളാണ്.

കിം തസ്യ ബഹുഭിര്മംത്രൈശ്ശാസ്ത്രൈര്വാ ബഹുവിസ്തരൈഃ യസ്യോന്നമഃ ശിവായേതി മന്ത്രോ ഽയം ഹൃദി സംസ്ഥിതഃ

'ശിവായ നമഃ' എന്ന മന്ത്രം ഹൃദയത്തിൽ ഉറച്ചവർക്കു, അനവധി മന്ത്രങ്ങളോ വിശദമായ ശാസ്ത്രങ്ങളോ എന്ത് പ്രയോജനം?

തേനാധീതം ശ്രുതം തേന കൃതം സര്വമനുഷ്ഠിതമ് യേനോന്നമശ്ശിവായേതി മംത്രാഭ്യാസഃ സ്ഥിരീകൃതഃ

'ശിവായ നമഃ' എന്ന മന്ത്രം സ്ഥിരമായി അഭ്യസിക്കുന്നവൻ പഠിച്ചതും കേട്ടതും ചെയ്തതും എല്ലാം ഫലപ്രദമാണ്.

നമസ്കാരാദിസംയുക്തം ശിവായേത്യക്ഷരത്രയമ് ജിഹ്വാഗ്രേ വര്തതേ യസ്യ സഫലം തസ്യ ജീവിതമ്

നമസ്കാരം പോലുള്ള പ്രവൃത്തികളോടൊപ്പം 'ശിവായ' എന്ന മൂന്ന് അക്ഷരങ്ങൾ നിത്യവും നാവിന്റെ അഗ്രത്തിൽ വയ്ക്കുന്നവന്റെ ജീവിതം സഫലമാണ്.

അംത്യജോ വാധമോ വാപി മൂര്ഖോ വാ പംഡിതോ ഽപി വാ പഞ്ചാക്ഷരജപേ നിഷ്ഠോ മുച്യതേ പാപപംജരാത്

അവശ്യമായും, ചുരുങ്ങിയ ജന്മം, താഴ്ന്ന വർഗ്ഗം, അജ്ഞത, പണ്ഡിതത്വം എന്നിവയിലേതായാലും, അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ഭക്തിയോടെ ജപിക്കുന്നവൻ പാപത്തിന്റെ പീഞ്ചിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.

ഇത്യുക്തം പരമേശേന ദേവ്യാ പൃഷ്ടേന ശൂലിനാ ഹിതായ സര്വമര്ത്യാനാം ദ്വിജാനാം തു വിശേഷതഃ

ഇങ്ങനെ, ത്രിശൂലധാരിയായ പരമേശ്വരൻ, ദേവിയുടെ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം പറഞ്ഞത്, എല്ലാമനുഷ്യർക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് ദ്വിജന്മാർക്ക്, ഹിതത്തിനായാണ്.

കലൌ കലുഷിതേ കാലേ ദുര്ജയേ ദുരതിക്രമേ അപുണ്യതമസാച്ഛന്നേ ലോകേ ധര്മപരാങ്മുഖേ

കലിയുഗത്തിൽ, കാലം ദുഷ്ടവും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തതും അതിക്രമിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതുമായപ്പോൾ, ലോകം ഏറ്റവും അശുദ്ധിയാൽ മൂടിയതും ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞതുമായിരിക്കും.

ക്ഷീണേ വര്ണാശ്രമാചാരേ സംകടേ സമുപസ്ഥിതേ സര്വാധികാരേ സംദിഗ്ധേ നിശ്ചിതേ വാപി പര്യയേ

വർണ്ണാശ്രമാചാരങ്ങൾ ക്ഷയിച്ചുപോയപ്പോൾ, കഠിനതകൾ നേരിട്ടപ്പോൾ, എല്ലാ അധികാരങ്ങളും സംശയത്തിലോ മാറ്റത്തിലോ ആയപ്പോൾ,

തദോപദേശേ വിഹതേ ഗുരുശിഷ്യക്രമേ ഗതേ കേനോപായേന മുച്യംതേ ഭക്താസ്തവ മഹേശ്വര

അപ്പോഴാണ് ഉപദേശം നിലച്ചു, ഗുരു-ശിഷ്യപരമ്പര നഷ്ടമായപ്പോൾ, മഹാദേവാ, അങ്ങയുടെ ഭക്തന്മാർ എങ്ങനെയാണ് മോചനം നേടുന്നത്?

ആശ്രിത്യ പരമാം വിദ്യാം ഹൃദ്യാം പഞ്ചാക്ഷരീം മമ ഭക്ത്യാ ച ഭാവിതാത്മാനോ മുച്യംതേ കലിജാ നരാഃ

എന്റെ പരമമായ ഹൃദയസ്പർശിയായ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രത്തിൽ ആശ്രയം വെച്ച് ഭക്തിയോടെ മനസ്സ് സമർപ്പിക്കുന്ന കലിയുഗത്തിലെ മനുഷ്യർ മോചിതരാകും.

മനോവാക്കായജൈര്ദോഷൈര്വക്തും സ്മര്തുമഗോചരൈഃ ദൂഷിതാനാം കൃതഘ്നാനാം നിംദകാനാം ഛലാത്മനാമ്

മനസ്സ്, വാക്ക്, ശരീരം എന്നിവയിലൂടെ പാപം ചെയ്തവർക്കും, കൃതഘ്നന്മാർക്കും, അപവാദികൾക്കും, കപടഹൃദയങ്ങൾക്കുമാണ്, സംസാരിക്കാനും ഓർക്കാനും കഴിയാത്തവർക്കും,

ലുബ്ധാനാം വക്രമനസാമപി മത്പ്രവണാത്മനാമ് മമ പഞ്ചാക്ഷരീ വിദ്യാ സംസാരഭയതാരിണീ

ലോഭികളും വക്രഹൃദയരും ആയാലും, എന്റെ പക്കൽ മനസ്സ് ചായുന്നവർക്കു എന്റെ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം സാംസാരികഭയത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നു.

മയൈവമസകൃദ്ദേവി പ്രതിജ്ഞാതം ധരാതലേ പതിതോ ഽപി വിമുച്യേത മദ്ഭക്തോ വിദ്യയാനയാ

ദേവി, ഞാൻ പലപ്പോഴും ഭൂമിയിൽ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു: എന്റെ ഭക്തൻ വീണുപോയാലും, ഈ ജ്ഞാനത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ അവൻ മോക്ഷം നേടും.

കര്മായോഗ്യോ ഭവേന്മര്ത്യഃ പതിതോ യദി സര്വഥാ കര്മായോഗേന യത്കര്മ കൃതം ച നരകായ ഹി തതഃ കഥം വിമുച്യേത പതിതോ വിദ്യയാ ഽനയാ

ഒരു മനുഷ്യൻ കർമ്മത്തിന് അയോഗ്യനായി എല്ലാതരത്തിലും വീണുപോയാൽ, അയോഗ്യത കൊണ്ടു ചെയ്ത എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും നരകത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്; അങ്ങനെ വീണുപോയവൻ ഈ ജ്ഞാനത്തിലൂടെ എങ്ങനെ മോചിതനാകും?

തഥ്യമേതത്ത്വയാ പ്രോക്തം തഥാ ഹി ശൃണു സുന്ദരി രഹസ്യമിതി മത്വൈതദ്ഗോപിതം യന്മയാ പുരാ

നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. അതിനാൽ, സുന്ദരിയേ, ഞാൻ മുമ്പ് രഹസ്യമായി സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ഈ വസ്തു നീ കേൾക്കണം.

സമംത്രകം മാം പതിതഃ പൂജയേദ്യദി മോഹിതഃ നാരകീ സ്യാന്ന സന്ദേഹോ മമ പഞ്ചാക്ഷരം വിനാ

വീണുപോയവൻ ഭ്രമിച്ചും എന്നെ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് പൂജിച്ചാൽ, എന്റെ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ഇല്ലാതെ ചെയ്താൽ അവൻ നിർബന്ധമായി നരകവാസിയാകും.

അബ്ഭക്ഷാ വായുഭക്ഷാശ്ച യേ ചാന്യേ വ്രതകര്ശിതാഃ തേഷാമേതൈര്വ്രതൈര്നാസ്തി മമ ലോകസമാഗമഃ

ജലം മാത്രം കഴിക്കുന്നവരും വായു മാത്രം കഴിക്കുന്നവരും മറ്റു വ്രതങ്ങളിൽ ക്ഷീണിച്ചവരും, ഈ വ്രതങ്ങൾ മാത്രം ചെയ്താൽ എന്റെ ലോകം നേടാൻ കഴിയില്ല.

ഭക്ത്യാ പഞ്ചാക്ഷരേണൈവ യോ ഹി മാം സകൃദര്ചയേത് സോ ഽപി ഗച്ഛേന്മമ സ്ഥാനം മന്ത്രസ്യാസ്യൈവ ഗൌരവാത്

ആർ എങ്കിലും ഭക്തിയോടെ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഒരിക്കൽ പോലും എന്നെ പൂജിച്ചാൽ, ആ മഹത്വം കൊണ്ടു അവനും എന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കും.

തസ്മാത്തപാംസി യജ്ഞാശ്ച വ്രതാനി നിയമാസ്തഥാ പഞ്ചാക്ഷരാര്ചനസ്യൈതേ കോട്യംശേനാപി നോ സമഃ

അതിനാൽ, തപസ്സും യാഗങ്ങളും വ്രതങ്ങളും നിയമങ്ങളും — ഇവയിൽ ഒരു കോടിയിലൊന്നിന്റെ അംശം പോലും അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രപൂജയ്ക്ക് തുല്യമല്ല.

ബദ്ധോ വാപ്യഥ മുക്തോ വാ പാശാത്പഞ്ചാക്ഷരേണ യഃ പൂജയേന്മാം സ മുച്യേത നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ

ബന്ധിതനായാലും മോചിതനായാലും, ആരെങ്കിലും അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് എന്നെ പൂജിച്ചാൽ അവൻ മോചിതനാകും — ഇതിൽ സംശയമില്ല.

അരുദ്രോ വാ സരുദ്രോ വാ സകൃത്പഞ്ചാക്ഷരേണ യഃ പൂജയേത്പതിതോ വാപി മൂഢോ വാ മുച്യതേ നരഃ

ക്രോധം ഇല്ലാത്തവനോ ഉള്ളവനോ, ആരെങ്കിലും അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് പൂജിച്ചാൽ, വീണുപോയവനോ ഭ്രമിച്ചവനോ ആയാലും അവൻ മോക്ഷം നേടും.

ഷഡക്ഷരേണ വാ ദേവി തഥാ പഞ്ചാക്ഷരേണ വാ സ ബ്രഹ്മാംഗേന മാം ഭക്ത്യാ പൂജയേദ്യദി മുച്യതേ

ദേവി, ആറക്ഷരമന്ത്രം കൊണ്ടോ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം കൊണ്ടോ, യഥാവിധി ഭക്തിയോടെ എന്നെ പൂജിച്ചാൽ അവൻ മോചിതനാകും.