ശിവപുരാണമ്

മന്ത്രം സുഖമുകോച്ചാര്യമശേഷാര്ഥപ്രസിദ്ധയേ പ്രാഹോന്നമഃ ശിവായേതി സര്വജ്ഞസ്സര്വദേഹിനാമ്

എളുപ്പത്തിൽ ഉച്ചരിക്കാവുന്ന ഈ മന്ത്രം എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും സഫലമാക്കുന്നു. 'ഓം നമഃ ശിവായ' എന്ന് സർവ്വജ്ഞൻ എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഉപദേശിക്കുന്നു.

തദ്ബീജം സര്വവിദ്യാനാം മംത്രമാദ്യം ഷഡക്ഷരമ് അതിസൂക്ഷ്മം മഹാര്ഥം ച ജ്ഞേയം തദ്വടബീജവത്

എല്ലാ വിജ്ഞാനത്തിന്റെയും വിത്താണ് ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഉള്ളത്; പ്രധാനമന്ത്രവും ആറക്ഷരമന്ത്രവുമാണ്. അത്യന്തം സൂക്ഷ്മവും മഹത്തായ അർത്ഥമുള്ളതുമായത് വടവൃക്ഷത്തിന്റെ വിത്തുപോലെ അറിയണം.

ദേവോ ഗുണത്രയാതീതഃ സര്വജ്ഞഃ സര്വകൃത്പ്രഭുഃ ഓമിത്യേകാക്ഷരേ മന്ത്രേ സ്ഥിതഃ സര്വഗതഃ ശിവഃ

ദേവൻ ഗുണത്രയങ്ങളെ അതിക്രമിച്ചവനും സർവ്വജ്ഞനും എല്ലാ പ്രവൃത്തികളുടെയും അധിപനുമാണ്. 'ഓം' എന്ന ഏകാക്ഷരമന്ത്രത്തിൽ ശിവൻ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഇശാനാദ്യാനി സൂക്ഷ്മാണി ബ്രഹ്മാണ്യേകാക്ഷരാണി തു മംത്രേ നമശ്ശിവായേതി സംസ്ഥിതാനി യഥാക്രമമ് മംത്രേ ഷഡക്ഷരേ സൂക്ഷ്മേ പഞ്ചബ്രഹ്മതനുഃ ശിവഃ

ഇശാനനു തുടക്കംവെച്ച സൂക്ഷ്മമായ അക്ഷരങ്ങൾ, ഏകാക്ഷരമായ ബ്രഹ്മം, യഥാക്രമം 'നമശ്ശിവായ' എന്ന മന്ത്രത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ആ ആറക്ഷര മന്ത്രത്തിൽ ശിവൻ, അഞ്ചു ബ്രഹ്മസ്വരൂപമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

വാച്യവാചകഭാവേന സ്ഥിതഃ സാക്ഷാത്സ്വഭാവതഃ വാച്യശ്ശിവോപ്രമേയത്വാന്മംത്രസ്തദ്വാചകസ്സ്മൃതഃ

അവൻ അർത്ഥവും അതിന്റെ സൂചനയും ആയി സ്വഭാവത്താൽ നേരിട്ട് നിലകൊള്ളുന്നു. ശിവൻ, ഉപമയില്ലാത്തവൻ ആകയാൽ അർത്ഥം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; അതിന്റെ സൂചനയായാണ് മന്ത്രം ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.

വാച്യവാചകഭാവോ ഽയമനാദിസംസ്ഥിതസ്തയോഃ യഥാ ഽനാദിപ്രവൃത്തോയം ഘോരസംസാരസാഗരഃ

ഈ അർത്ഥ-സൂചന ബന്ധം ആദികാലം മുതൽ ഇരുവരിലും നിലനിൽക്കുന്നു, എങ്ങനെ ഈ ഭയങ്കരമായ സാംസാരികസമുദ്രം ആദിയില്ലാതെ ഒഴുകുന്നുവോ അതുപോലെ.

ശിവോ ഽപി ഹി തഥാനാദിസംസാരാന്മോചകഃ സ്ഥിതഃ വ്യാധീനാം ഭേഷജം യദ്വത്പ്രതിപക്ഷഃ സ്വഭാവതഃ

അതു പോലെ തന്നെ, ശിവൻ ഈ അനാദി സാംസാരത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നവനായി നിലകൊള്ളുന്നു. രോഗങ്ങൾക്ക് ഔഷധം സ്വഭാവത്തിൽ എങ്ങനെ പ്രത്യുപായമാണോ അതുപോലെ.

തദ്വത്സംസാരദോഷാണാം പ്രതിപക്ഷഃ ശിവസ്സ്മൃതഃ അസത്യസ്മിന് ജഗന്നാഥേ തമോഭൂതമിദം ഭവേത്

അതു പോലെ തന്നെ, സാംസാരിക ദോഷങ്ങൾക്ക് പ്രത്യുപായനായി ശിവൻ ഓർക്കപ്പെടുന്നു. ലോകനാഥൻ ഇല്ലെങ്കിൽ ഈ ലോകം അന്ധകാരത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോകും.

അചേതനത്വാത്പ്രകൃതേരജ്ഞത്വാത്പുരഷസ്യ ച പ്രധാനപരമാണ്വാദി യാവത്കിംചിദചേതനമ്

പ്രകൃതിയുടെ ജഡത്വവും പുരുഷന്റെ അജ്ഞതയും കാരണം, പ്രധാനതത്വം മുതൽ ഏറ്റവും ചെറിയ അണുവരെയുമുള്ള എല്ലാം ജഡമാണ്.

ന തത്കര്തൃ സ്വയം ദൃഷ്ടം ബുദ്ധിമത്കാരണം വിനാ ധര്മാധര്മോപദേശശ്ച ബംധമോക്ഷൌ വിചാരണാത്

ബുദ്ധിമാനായ കാരണമില്ലാതെ അവയിൽ ഒന്നും സ്വയം പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല. ധർമ്മം, അധർമ്മം, ബന്ധനം, മോക്ഷം എന്നിവ വിവേകത്തിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.

ന സര്വജ്ഞം വിനാ പുംസാമാദിസര്ഗഃ പ്രസിദ്ധ്യതി വൈദ്യം വിനാ നിരാനംദാഃ ക്ലിശ്യംതേ രോഗിണോ യഥാ

സർവ്വജ്ഞനില്ലാതെ ജീവികളുടെ ആദിസൃഷ്ടി നടക്കില്ല. ഡോക്ടർ ഇല്ലാതെ രോഗികൾ സന്തോഷം കാണാതെ കഷ്ടപ്പെടുന്നതുപോലെ.

തസ്മാദനാദിഃ സര്വജ്ഞഃ പരിപൂര്ണസ്സദാശിവഃ അസ്തി നാഥഃ പരിത്രാതാ പുംസാം സംസാരസാഗരാത്

അതിനാൽ, അനാദിയായ, സർവ്വജ്ഞനായ, പൂർണ്ണനായ സദാശിവൻ, സാംസാരികസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ജീവികളെ രക്ഷിക്കുന്ന നാഥനായി നിലനിൽക്കുന്നു.

ആദിമധ്യാംതനിര്മുക്തസ്സ്വഭാവവിമലഃ പ്രഭുഃ സര്വജ്ഞഃ പരിപൂര്ണശ്ച ശിവോ ജ്ഞേയശ്ശിവാഗമേ

ആദി, മധ്യ, അന്തം ഇല്ലാത്തവൻ, സ്വഭാവത്തിൽ ശുദ്ധനും, സർവ്വജ്ഞനും, പൂർണ്ണനും ആയ പ്രഭുവായ ശിവനാണ് ശിവാഗമങ്ങളിൽ അറിയേണ്ടത്.

തസ്യാഭിധാനമന്ത്രോ ഽയമഭിധേയശ്ച സ സ്മൃതഃ അഭിധാനാഭിധേയത്വാന്മംത്രസ്സിദ്ധഃ പരശ്ശിവഃ

അവന്റെ പേര് ഈ മന്ത്രമാണ്; അതിൽ സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവനാണ് അവൻ. പേരും അതിൽ സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം കൊണ്ടാണ് ഈ മന്ത്രം പരമശിവനായി നിലനിൽക്കുന്നത്.

ഏതാവത്തു ശിവജ്ഞാനമേതാവത്പരമം പദമ് യദോംനമശ്ശിവായേതി ശിവവാക്യം ഷഡക്ഷരമ്

ഇതാണ് ശിവജ്ഞാനം, ഇതാണ് പരമപദം: 'ഓം നമശ്ശിവായ' എന്ന ആറക്ഷര ശിവവാക്യമാണ്.

വിധിവാക്യമിദം ശൈവം നാര്ഥവാദം ശിവാത്മകമ് യസ്സര്വജ്ഞസ്സുസംപൂര്ണഃ സ്വഭാവവിമലഃ ശിവഃ

ഈ ശൈവവാക്യം നിർദ്ദേശമാണ്, വെറും പ്രഭാഷണമല്ല; ശുദ്ധസ്വഭാവമുള്ള സർവ്വജ്ഞനും പൂർണ്ണനും ആയ ശിവനാണ് അതിന്റെ സ്വരൂപം.

ലോകാനുഗ്രഹകര്താ ച സ മൃഷാര്ഥം കഥം വദേത് യദ്യഥാവസ്ഥിതം വസ്തു ഗുണദോഷൈഃ സ്വഭാവതഃ

ലോകങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവൻ എങ്ങനെ അസത്യമായത് പറയും? എന്തെല്ലാം ഗുണദോഷങ്ങളോടെ നിലനിൽക്കുന്നു, അതെല്ലാം സ്വഭാവത്താലാണ്.

യാവത്ഫലം ച തത്പൂര്ണം സര്വജ്ഞസ്തു യഥാ വദേത് രാഗാജ്ഞാനാദിഭിര്ദോഷൈര്ഗ്രസ്തത്വാദനൃതം വദേത്

ഏത് ഫലവും പൂർണ്ണമാണോ, സർവ്വജ്ഞൻ അതനുസരിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു. രാഗം, അജ്ഞാനം തുടങ്ങിയ ദോഷങ്ങൾ ബാധിച്ചവരാണ് അസത്യം പറയുന്നത്.

തേ ചേശ്വരേ ന വിദ്യേതേ ബ്രൂയാത്സ കഥമന്യഥാ അജ്ഞാതാശേഷദോഷേണ സര്വജ്ഞേയ ശിവേന യത് പ്രണീതമമലം വാക്യം തത്പ്രമാണം ന സംശയഃ

അങ്ങനെയുള്ള ദോഷങ്ങൾ ഈശ്വരനിൽ ഇല്ല; അപ്പോൾ അവൻ എങ്ങനെ വ്യത്യസ്തമായി പറയും? സർവ്വജ്ഞനായ ശിവൻ, എല്ലാദോഷങ്ങളിൽ നിന്നും ശുദ്ധനായവൻ, രചിച്ച വാക്യമാണ് പ്രമാണം, സംശയമില്ല.

തസ്മാദീശ്വരവാക്യാനി ശ്രദ്ധേയാനി വിപശ്ചിതാ യഥാര്ഥപുണ്യപാപേഷു തദശ്രദ്ധോ വ്രജത്യധഃ

അതിനാൽ, ഈശ്വരന്റെ വാക്കുകൾ ജ്ഞാനികൾ വിശ്വസിക്കണം; യഥാർത്ഥത്തിൽ പുണ്യവും പാപവും സംബന്ധിച്ച കാര്യങ്ങളിൽ അവയിൽ വിശ്വാസം ഇല്ലാത്തവർ താഴേക്ക് വീഴും.

സ്വര്ഗാപവര്ഗസിദ്ധ്യര്ഥം ഭാഷിതം യത്സുശോഭനമ് വാക്യം മുനിവരൈഃ ശാംതൈസ്തദ്വിജ്ഞേയം സുഭാഷിതമ്

സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും നേടാൻ മഹർഷിമാർ ശാന്തതയോടെ പറഞ്ഞ സുന്ദരമായ വാക്കുകൾ, അവയും നല്ലവാക്കുകൾ ആണെന്ന് അറിയണം.

രാഗദ്വേഷാനൃതക്രോധകാമതൃഷ്ണാനുസാരി യത് വാക്യം നിരയഹേതുത്വാത്തദ്ദുര്ഭാഷിതമുച്യതേ

ആസക്തി, വൈരാഗ്യം, അസത്യവാക്ക്, കോപം, ആസക്തിയുള്ള ഇച്ഛ, തൃഷ്ണ എന്നിവയുടെ പിന്തുടർച്ചയിലുള്ള വാക്കുകൾ നരകത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നതിനാൽ അവയെ കഠിനവാക്കുകൾ എന്നു പറയുന്നു.

സംസ്കൃതേനാപി കിം തേന മൃദുനാ ലലിതേന വാ അവിദ്യാരാഗവാക്യേന സംസാരക്ലേശഹേതുനാ

അജ്ഞാനവും ആസക്തിയും നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് പറഞ്ഞാൽ, അതു മൃദുവായതോ സുന്ദരമായതോ ആയ സംസ്കൃതത്തിൽ പറഞ്ഞാലും എന്ത് പ്രയോജനം? അത്തരം വാക്കുകൾ ലോകദുഃഖത്തിന് കാരണമാകും.

യച്ഛ്രുത്വാ ജായതേ ശ്രേയോ രാഗാദീനാം ച സംശയഃ വിരൂപമപി തദ്വാക്യം വിജ്ഞേയമിതി ശോഭനമ്

ശ്രവണത്തിൽ ക്ഷേമം ഉണ്ടാക്കുകയും ആസക്തി മുതലായവയിൽ സംശയം ഉണർത്തുകയും ചെയ്യുന്ന വാക്കുകൾ, അതു ഭംഗിയില്ലാത്തതായിരുന്നാലും, ശുഭമായതാണെന്ന് അറിയണം.

ബഹുത്വേപി ഹി മംത്രാണാം സര്വജ്ഞേന ശിവേന യഃ പ്രണീതോ വിമലോ മന്ത്രോ ന തേന സദൃശഃ ക്വചിത്

എത്രയോ മന്ത്രങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, സർവ്വജ്ഞനായ ശിവൻ സൃഷ്ടിച്ച ശുദ്ധമായ മന്ത്രത്തിന് സമം മറ്റൊന്നുമില്ല.

സാംഗാനി വേദശാസ്ത്രാണി സംസ്ഥിതാനി ഷഡക്ഷരേ ന തേന സദൃശസ്തസ്മാന്മന്ത്രോ ഽപ്യസ്ത്യപരഃ ക്വചിത്

വേദങ്ങളും അതിന്റെ ശാഖകളും ആ ആറക്ഷരമന്ത്രത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. അതിനോട് തുല്യമായ മറ്റൊരു മന്ത്രമോ ശാസ്ത്രമോ ഇല്ല.

സപ്തകോടിമഹാമന്ത്രൈരുപമന്ത്രൈരനേകധാ മന്ത്രഃ ഷഡക്ഷരോ ഭിന്നസ്സൂത്രം വൃത്യാത്മനാ യഥാ

എഴുപത് കോടിയോളം മഹാമന്ത്രങ്ങളും അനേകം ഉപമന്ത്രങ്ങളും ഉണ്ടായാലും, ആറക്ഷരമന്ത്രം നൂലുപോലെ വേറിട്ടതും പ്രധാനവുമാണ്.

ശിവജ്ഞാനാനി യാവംതി വിദ്യാസ്ഥാനാപി യാനി ച ഷഡക്ഷരസ്യ സൂത്രസ്യ താനി ഭാഷ്യം സമാസതഃ

ശിവനെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാ ഉപദേശങ്ങളും അറിവിന്റെ എല്ലാ സ്രോതസ്സുകളും, ആ ആറക്ഷരമന്ത്രത്തിന്റെ വിവരണങ്ങളാണ്.

കിം തസ്യ ബഹുഭിര്മംത്രൈശ്ശാസ്ത്രൈര്വാ ബഹുവിസ്തരൈഃ യസ്യോന്നമഃ ശിവായേതി മന്ത്രോ ഽയം ഹൃദി സംസ്ഥിതഃ

'ശിവായ നമഃ' എന്ന മന്ത്രം ഹൃദയത്തിൽ ഉറച്ചവർക്കു, അനവധി മന്ത്രങ്ങളോ വിശദമായ ശാസ്ത്രങ്ങളോ എന്ത് പ്രയോജനം?