ഏതേ ശിഷ്യാ മഹേശസ്യ യോഗാചാര്യസ്വരൂപിണഃ സംഖ്യാ ച ശതമേതേഷാം സഹ ദ്വാദശസംഖ്യയാ
ഇവരാണ് മഹാദേവന്റെ ശിഷ്യന്മാർ, യോഗാധ്യാപകരുടെ രൂപത്തിൽ, ഇവരുടെ എണ്ണം നൂറും പന്ത്രണ്ടുമാണ്.
സര്വേ പാശുപതാഃ സിദ്ധാ ഭസ്മോദ്ധൂലിതവിഗ്രഹാഃ സര്വശാസ്ത്രാര്ഥതത്ത്വജ്ഞാ വേദവേദാംഗപാരഗാഃ
ഇവരൊക്കെയും പാശുപതന്മാർ, ബസ്മം പുരട്ടിയ ശരീരങ്ങൾ, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളുടെയും സാരാംശം അറിയുന്നവർ, വേദങ്ങളും അതിന്റെ ശാഖകളും പൂർണ്ണമായി പഠിച്ചവർ.
ശിവാശ്രമരതാസ്സര്വേ ശിവജ്ഞാനപരായണാഃ സര്വേ സംഗവിനിര്മുക്താഃ ശിവൈകാസക്തചേതസഃ
ശിവാശ്രമത്തിൽ തനിമയോടെ, ശിവജ്ഞാനത്തിൽ ആകുലരായി, എല്ലാത്തരം ആശകളും വിട്ട്, മനസ്സ് ശിവനിൽ മാത്രം ലയിച്ചവരാണ് ഇവർ.
സര്വദ്വംദ്വസഹാ ധീരാഃ സര്വഭൂതഹിതേ രതാഃ ഋജവോ മൃദവഃ സ്വസ്ഥാ ജിതക്രോധാ ജിതേംദ്രിയാഃ
എല്ലാ ദ്വന്ദ്വങ്ങളും സഹിക്കുവാൻ ധൈര്യമുള്ളവർ, എല്ലാ ജീവികളുടെ ഭലത്തിൽ മനസ്സുള്ളവർ, നേരുള്ളവർ, സ്നേഹമുള്ളവർ, ആത്മസംയമനം പുലർത്തുന്നവർ, കോപവും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും ജയിച്ചവർ.
രുദ്രാക്ഷമാലാഭരണാസ്ത്രിപുംഡ്രാംകിതമസ്തകാഃ ശിഖാജടാസ്സര്വജടാ അജടാ മുംഡശീര്ഷകാഃ
രുദ്രാക്ഷമാലകൾ അണിഞ്ഞവർ, തലയിലത്രിപുണ്ഡ്രം വരച്ചവർ, ചിലർ ശിഖയോടുകൂടിയ ജടയുള്ളവർ, ചിലർ മുഴുവൻ ജടയുള്ളവർ, ചിലർ ജടയില്ലാത്തവർ, ചിലർ മുടി മുറിച്ചവരും ഉണ്ട്.
ഫലമൂലാശനപ്രായാഃ പ്രാണായാമപരായണാഃ ശിവാഭിമാനസംപന്നാഃ ശിവധ്യാനൈകതത്പരാഃ
ഫലം, മൂലങ്ങൾ എന്നിവയാണു പ്രധാനമായും ഭക്ഷണം, പ്രാണായാമത്തിൽ ശ്രദ്ധയുള്ളവർ, ശിവഭാവം നിറഞ്ഞവർ, ശിവധ്യാനത്തിൽ മുഴുകിയവർ.
സമുന്മഥിതസംസാരവിഷവൃക്ഷാംകുരോദ്ഗമാഃ പ്രയാതുമേവ സന്നദ്ധാഃ പരം ശിവപുരം പ്രതി
സാംസാരിക വിഷവൃക്ഷത്തിന്റെ മുളകൾ പൂർണ്ണമായി പിഴുതെറിഞ്ഞ്, പരമമായ ശിവപുരത്തിലേക്ക് പോകാൻ മാത്രം തയ്യാറായവരാണ് ഇവർ.
സദേശികാനിമാന്മത്വാ നിത്യം യശ്ശിവമര്ചയേത് സ യാതി ശിവസായുജ്യം നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ
ഈ ഗുരുക്കന്മാരെ മനസ്സിലാക്കി, ആരെങ്കിലും ശിവനെ എപ്പോഴും ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചാൽ, അവൻ ശിവസായുജ്യം നേടും — ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ഭഗവന്സര്വയോഗീംദ്ര ഗണേശ്വര മുനീശ്വര ഷഡാനനസമപ്രഖ്യ സര്വജ്ഞാനനിധേ ഗുരോ
ഭഗവൻ, എല്ലാ യോഗിമാരുടെയും നായകൻ, ഗണങ്ങളുടെ ഇശ്വരൻ, മുനിമാരുടെ പ്രധാനൻ, ആറുമുഖനായ കാർത്തികേയനോടു തുല്യമായ മഹത്വം, സർവ്വജ്ഞാനത്തിന്റെ നിധി, ഗുരുവേ—
പ്രായസ്ത്വമവതീര്യോര്വ്യാം പാശവിച്ഛിത്തയേ നൃണാമ് മഹര്ഷിവപുരാസ്ഥായ സ്ഥിതോ ഽസി പരമേശ്വര
ഭഗവൻ, മഹർഷിമാരുടെ നഗരത്തിൽ വസിച്ച്, മനുഷ്യരുടെ ബന്ധങ്ങൾ വെട്ടിമാറ്റാൻ, ഭൂരിപക്ഷം താങ്കൾ ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചിരിക്കുന്നു.
അന്യഥാ ഹി ജഗത്യസ്മിന് ദേവോ വാ ദാനവോ ഽപി വാ ത്വത്തോന്യഃ പരമം ഭാവം കോ ജാനീയാച്ഛിവാത്മകമ്
ഇല്ലെങ്കിൽ, ഈ ലോകത്തിൽ ദേവൻ ആയാലും ദാനവൻ ആയാലും, ശിവസ്വരൂപമായ പരമാവസ്ഥ ആരാണ് താങ്കളെക്കാൾ കൂടുതൽ അറിയാൻ കഴിയുക?
തസ്മാത്തവ മുഖോദ്ഗീര്ണം സാക്ഷാദിവ പിനാകിനഃ ശിവജ്ഞാനാമൃതം പീത്വാ ന മേ തൃപ്തമഭൂന്മനഃ
അതുകൊണ്ട്, താങ്കളുടെ വായിൽനിന്ന് നേരിട്ട് പുറത്ത് വന്ന ശിവജ്ഞാനാമൃതം ഞാൻ ആസ്വദിച്ചിട്ടും, എന്റെ മനസ്സ് തൃപ്തിയായില്ല.
സാക്ഷാത്സര്വജഗത്കര്തുര്ഭര്തുരംകം സമാശ്രിതാ ഭഗവന്കിന്നു പപ്രച്ഛ ഭര്താരം പരമേശ്വരീ
സർവ്വലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവും പോഷകനുമായ ഭർത്താവിന്റെ മടിയിൽ നേരിട്ട് ഇരുന്ന്, ഭഗവൻ, പരമേശ്വരി ഭർത്താവിനോട് എന്താണ് ചോദിച്ചത്?
സ്ഥാനേ പൃഷ്ടം ത്വയാ കൃഷ്ണ തദ്വക്ഷ്യാമി യഥാതഥമ് ഭവഭക്തസ്യ യുക്തസ്യ തവ കല്യാണചേതസഃ
കൃഷ്ണ, നീ ശരിയായ സമയത്ത് ചോദിച്ചു; ശിവഭക്തനായും, നിയന്ത്രിതനായും, ശുഭചിത്തനായും ഉള്ള നിനക്ക് ഞാൻ സത്യമായി പറയാം.
മഹീധരവരേ ദിവ്യേ മംദരേ ചാരുകംദരേ ദേവ്യാ സഹ മഹാദേവോ ദിവ്യോ ധ്യാനഗതോ ഽഭവത്
പൃഥ്വിയിലെ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ മലയായ മന്ദരത്തിൽ, മനോഹരമായ ഒരു ഗുഹയിൽ, മഹാദേവൻ ദേവിയോടൊപ്പം ദൈവികധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ചു.
തദാ ദേവ്യാഃ പ്രിയസഖീ സുസ്മിതാസ്യാ ശുഭാവതീ ഫുല്ലാന്യതിമനോജ്ഞാനി പുഷ്പാണി സമുദാഹരത്
അപ്പോൾ, ദേവിയുടെ പ്രിയസഖി, മനോഹരമായ മുഖവും ശുഭലക്ഷണവുമുള്ളവൾ, പൂർണ്ണമായി വിരിഞ്ഞ അതിമനോഹരമായ പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു.
തതഃ സ്വമംകമാരോപ്യ ദേവീം ദേവവരോരഹഃ അലംകൃത്യ ച തൈഃ പുഷ്പൈരാസ്തേ ഹൃഷ്ടതരഃ സ്വയമ്
അതിനുശേഷം, ദേവന്മാരുടെ പ്രഭു ദേവിയെ തന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി, ആ പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച്, അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്നു.
അഥാംതഃപുരചാരിണ്യോ ദേവ്യോ ദിവ്യവിഭൂഷണാഃ അംതരംഗാ ഗണേന്ദ്രാശ്ച സര്വലോകമഹേശ്വരീമ്
അപ്പോൾ, അകത്തുള്ള മണ്ഡപങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന ദേവികൾ ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞ്, ഗണങ്ങളുടെ അടുത്തുള്ളവർ കൂടി, സർവ്വലോകങ്ങളുടെ മഹേശ്വരിയോടു സമീപിച്ചു.
ഭര്താരം പരിപൂര്ണം ച സര്വലോകമഹേശ്വരമ് ചാമരാസക്തഹസ്താശ്ച ദേവീം ദേവം സിഷേവിരേ
ആമരങ്ങൾ കൈയിൽ പിടിച്ച് ദേവികൾ സർവ്വലോകങ്ങളുടെ മഹേശ്വരനും പരിപൂർണ്ണനായ ഭർത്താവും ആയ ദേവിയെയും ദേവനെയും ഭക്തിപൂർവ്വം സേവിച്ചു.
തതഃ പ്രിയാഃ കഥാ വൃത്താ വിനോദായ മഹേശയോഃ ത്രാണായ ച നൃണാം ലോകേ യേ ശിവം ശരണം ഗതാഃ
അതിനുശേഷം മഹേശ്വരനും മഹേശ്വരിയുമായ ദമ്പതികൾക്ക് സന്തോഷത്തിനും, ശിവനിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച ലോകത്തിലെ മനുഷ്യരുടെ രക്ഷയ്ക്കുമായി മനോഹരമായ കഥകളും സംഭവങ്ങളും പറയപ്പെട്ടു.
തദാവസരമാലോക്യ സര്വലോകമഹേശ്വരീ ഭര്താരം പരിപപ്രച്ഛ സര്വലോകമഹേശ്വരമ്
അവസരം നോക്കി സർവ്വലോകങ്ങളുടെ മഹേശ്വരിയായ ദേവി ഭർത്താവായ സർവ്വലോകങ്ങളുടെ മഹേശ്വരനോട് ചോദിച്ചു.
കേന വശ്യോ മഹാദേവോ മര്ത്യാനാം മംദചേതസാമ് ആത്മതത്ത്വാദ്യശക്താനാമാത്മനാമകൃതാത്മനാമ്
സ്വത്വത്തിന്റെ സത്യം അറിയാത്തതും ആത്മബോധം ഇല്ലാത്തതും മന്ദബുദ്ധിയുള്ള മനുഷ്യരെ മഹാദേവൻ എങ്ങനെ വശീകരിക്കപ്പെടുന്നു?
ന കര്മണാ ന തപസാ ന ജപൈര്നാസനാദിഭിഃ ന ജ്ഞാനേന ന ചാന്യേന വശ്യോ ഽഹം ശ്രദ്ധയാ വിനാ
കർമ്മംകൊണ്ടോ, തപസ്സുകൊണ്ടോ, ജപംകൊണ്ടോ, യോഗാസനങ്ങൾകൊണ്ടോ, ജ്ഞാനത്താലോ, മറ്റേതെങ്കിലും മാർഗ്ഗങ്ങളാലോ വിശ്വാസം ഇല്ലാതെ ഞാൻ വശീകരിക്കപ്പെടുന്നില്ല.
ശ്രദ്ധാ മയ്യസ്തി ചേത്പുംസാം യേന കേനാപി ഹേതുനാ വശ്യഃ സ്പൃശ്യശ്ച ദൃശ്യശ്ച പൂജ്യസ്സംഭാഷ്യ ഏവ ച
ഏതെങ്കിലും കാരണം കൊണ്ടും ആരെങ്കിലും എന്നിൽ വിശ്വാസം പുലർത്തുന്നുവെങ്കിൽ, ഞാൻ അവർക്കു സമീപനയോഗ്യനായി, സ്പർശിക്കാവുന്നവനായി, കാണാവുന്നവനായി, ആരാധിക്കാവുന്നവനായി, സംസാരിക്കാവുന്നവനായി മാറും.
സാധ്യാ തസ്മാന്മയി ശദ്ധാ മാം വശീകര്തുമിച്ഛതാ ശ്രദ്ധാ ഹേതുസ്സ്വധര്മസ്യ രക്ഷണം വര്ണിനാമിഹ
എന്നെ വശീകരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ എന്നിൽ വിശ്വാസം വളർത്തണം. വിശ്വാസം തന്നെയാണ് ഈ ലോകത്തിൽ സ്വധർമ്മം പാലിക്കുന്നവർക്കുള്ള ആധാരം.
സ്വവര്ണാശ്രമധര്മേണ വര്തതേ യസ്തു മാനവഃ തസ്യൈവ ഭവതി ശ്രദ്ധാ മയി നാന്യസ്യ കസ്യചിത്
താൻ ഏത് വർണ്ണത്തിലും ആശ്രമത്തിലും ജനിച്ചവനോ അവന്റെ കർത്തവ്യം അനുസരിച്ച് ജീവിക്കുന്നവനോ ആൾക്കാർക്ക് മാത്രമേ എന്നിൽ വിശ്വാസം ഉണ്ടാകൂ; മറ്റാർക്കും അല്ല.
ആമ്നായസിദ്ധമഖിലം ധര്മമാശ്രമിണാമിഹ ബ്രഹ്മണാ കഥിതം പൂര്വം മമൈവാജ്ഞാപുരസ്സരമ്
ഇവിടെ ആശ്രമികളായവർക്കുള്ള എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളും പാരമ്പര്യപ്രകാരം ബ്രഹ്മാവ് എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം മുമ്പ് പഠിപ്പിച്ചു.
സ തു പൈതാമഹോ ധര്മോ ബഹുവിത്തക്രിയാന്വിതഃ നാത്യന്ത ഫലഭൂയിഷ്ഠഃ ക്ലേശായാ സസമന്വിതഃ തേന ധര്മേണ മഹതാം ശ്രദ്ധാം പ്രാപ്യ സുദുര്ല്ലഭാമ്
അവധാരിതമായ പിതൃപര്യായ ധർമ്മം അനേകം ദാനങ്ങളും കർമ്മങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണ്, അതിനാൽ അതിൽ അത്യധികം ഫലമില്ലെങ്കിലും കഷ്ടപ്പാടുണ്ട്; ആ മഹത്തായ ധർമ്മത്തിലൂടെ വളരെ അപൂർവ്വമായ വിശ്വാസം ലഭിക്കുന്നു.
വര്ണിനോ യേ പ്രപദ്യംതേ മാമനന്യസമാശ്രയാഃ തേഷാം സുഖേന മാര്ഗേണ ധര്മകാമാര്ഥമുക്തയഃ
വർണ്ണത്തിൽപ്പെട്ടവരും എന്നിൽ മാത്രം അഭയം പ്രാപിക്കുന്നവരും സുഖമായി ധർമ്മം, കാമം, അർത്ഥം, മോക്ഷം എന്നിവയുടെ മാർഗ്ഗങ്ങൾ നേടുന്നു.
വര്ണാശ്രമസമാചാരോ മയാ ഭൂയഃ പ്രകല്പിതഃ തസ്മിന്ഭക്തിമതാമേവ മദീയാനാം തു വര്ണിനാമ്
വർണ്ണാശ്രമങ്ങളുടെ ആചാരങ്ങൾ ഞാൻ വീണ്ടും സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്, പക്ഷേ അതു എന്റെ ഭക്തരായ വർണ്ണികള്ക്ക് മാത്രമാണ്.