ശിവപുരാണമ്

പരാശരാശ്ച ഗര്ഗശ്ച ഭാര്ഗവശ്ചാംഗിരാസ്തഥാ ബലബന്ധുര്നിരാമിത്രാഃ കേതുശൃംഗസ്തപോധനഃ

പരാശരൻ, ഗർഗൻ, ഭാഗർവൻ, അങ്കിരാസ്, ബാലബന്ധു, നിരാമിത്രൻ, കെതുശൃംഗൻ, തപോധനൻ ഇവരും.

ലംബോദരശ്ച ലംബശ്ച ലമ്ബാത്മാ ലംബകേശകഃ സര്വജ്ഞസ്സമബുദ്ധിശ്ച സാധ്യസിദ്ധിസ്തഥൈവ ച

ലംബോദരൻ, ലംബൻ, ലംബാത്മാവ്, ലംബകേശകൻ, സർവജ്ഞൻ, സമബുദ്ധി, സാധ്യസിദ്ധി ഇവരും.

സുധാമാ കശ്യപശ്ചൈവ വസിഷ്ഠോ വിരജാസ്തഥാ അത്രിരുഗ്രോ ഗുരുശ്രേഷ്ഠഃ ശ്രവനോഥ ശ്രവിഷ്ടകഃ

സുധാമാ, കശ്യപൻ, വസിഷ്ഠൻ, വിരജ, അത്രി, ഉഗ്രൻ, ഗുരുശ്രേഷ്ഠൻ, ശ്രവണം, ശ്രവിഷ്ടകൻ ഇവരും.

കുണിശ്ച കുണിബാഹുശ്ച കുശരീരഃ കുനേത്രകഃ കാശ്യപോ ഹ്യുശനാശ്ചൈവ ച്യവനശ്ച ബൃഹസ്പതിഃ

കുണി, കുണിബാഹു, കുശരീരൻ, കുനേത്രകൻ, കശ്യപൻ, ഉശനാസ്, ച്യവനൻ, ബൃഹസ്പതി ഇവരും.

ഉതഥ്യോ വാമദേവശ്ച മഹാകാലോ മഹാ ഽനിലഃ വാചഃശ്രവാഃ സുവീരശ്ച ശ്യാവകശ്ച യതീശ്വരഃ

ഉതത്യൻ, വാമദേവൻ, മഹാകാലൻ, മഹാനിലൻ, വാചശ്രവാസ്, സുവീരൻ, ശ്യാവകൻ, യതീശ്വരൻ ഇവരും.

ഹിരണ്യനാഭഃ കൌശല്യോ ലോകാക്ഷിഃ കുഥുമിസ്തഥാ സുമന്തുര്ജൈമിനിശ്ചൈവ കുബന്ധഃ കുശകന്ധരഃ

ഹിരണ്യനാഭൻ, കൗശല്യൻ, ലോകാക്ഷി, കുതുമി, സുമന്തു, ജൈമിനി, കുബന്ധൻ, കുശകന്ധരൻ ഇവരും.

പ്ലക്ഷോ ദാര്ഭായണിശ്ചൈവ കേതുമാന്ഗൌതമസ്തഥാ ഭല്ലവീ മധുപിംഗശ്ച ശ്വേതകേതുസ്തഥൈവ ച

പ്ലക്ഷൻ, ദാർഭായണി, കെതുമാൻ, ഗൗതമൻ, ഭല്ലവി, മധുപിംഗൻ, ശ്വേതകേതു ഇവരും.

ഉശിജോ ബൃഹദശ്വശ്ച ദേവലഃ കവിരേവ ച ശാലിഹോത്രഃ സുവേഷശ്ച യുവനാശ്വഃ ശരദ്വസുഃ

ഉശിജൻ, ബൃഹദശ്വൻ, ദേവലൻ, കവിയെന്നവൻ, ശാലിഹോത്രൻ, സുവേഷൻ, യുവനാശ്വൻ, ശരദ്വസു ഇവരും.

അക്ഷപാദഃ കണാദശ്ച ഉലൂകോ വത്സ ഏവ ച കുലികശ്ചൈവ ഗര്ഗശ്ച മിത്രകോ രുഷ്യ ഏവ ച

ക്ഷപാദൻ, കണാദൻ, ഉലൂകൻ, വത്സൻ, കുലികൻ, ഗർഗൻ, മിത്രകൻ, രുഷ്യൻ ഇവരും.

ഏതേ ശിഷ്യാ മഹേശസ്യ യോഗാചാര്യസ്വരൂപിണഃ സംഖ്യാ ച ശതമേതേഷാം സഹ ദ്വാദശസംഖ്യയാ

ഇവരാണ് മഹാദേവന്റെ ശിഷ്യന്മാർ, യോഗാധ്യാപകരുടെ രൂപത്തിൽ, ഇവരുടെ എണ്ണം നൂറും പന്ത്രണ്ടുമാണ്.

സര്വേ പാശുപതാഃ സിദ്ധാ ഭസ്മോദ്ധൂലിതവിഗ്രഹാഃ സര്വശാസ്ത്രാര്ഥതത്ത്വജ്ഞാ വേദവേദാംഗപാരഗാഃ

ഇവരൊക്കെയും പാശുപതന്മാർ, ബസ്മം പുരട്ടിയ ശരീരങ്ങൾ, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളുടെയും സാരാംശം അറിയുന്നവർ, വേദങ്ങളും അതിന്റെ ശാഖകളും പൂർണ്ണമായി പഠിച്ചവർ.

ശിവാശ്രമരതാസ്സര്വേ ശിവജ്ഞാനപരായണാഃ സര്വേ സംഗവിനിര്മുക്താഃ ശിവൈകാസക്തചേതസഃ

ശിവാശ്രമത്തിൽ തനിമയോടെ, ശിവജ്ഞാനത്തിൽ ആകുലരായി, എല്ലാത്തരം ആശകളും വിട്ട്, മനസ്സ് ശിവനിൽ മാത്രം ലയിച്ചവരാണ് ഇവർ.

സര്വദ്വംദ്വസഹാ ധീരാഃ സര്വഭൂതഹിതേ രതാഃ ഋജവോ മൃദവഃ സ്വസ്ഥാ ജിതക്രോധാ ജിതേംദ്രിയാഃ

എല്ലാ ദ്വന്ദ്വങ്ങളും സഹിക്കുവാൻ ധൈര്യമുള്ളവർ, എല്ലാ ജീവികളുടെ ഭലത്തിൽ മനസ്സുള്ളവർ, നേരുള്ളവർ, സ്നേഹമുള്ളവർ, ആത്മസംയമനം പുലർത്തുന്നവർ, കോപവും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും ജയിച്ചവർ.

രുദ്രാക്ഷമാലാഭരണാസ്ത്രിപുംഡ്രാംകിതമസ്തകാഃ ശിഖാജടാസ്സര്വജടാ അജടാ മുംഡശീര്ഷകാഃ

രുദ്രാക്ഷമാലകൾ അണിഞ്ഞവർ, തലയിലത്രിപുണ്ഡ്രം വരച്ചവർ, ചിലർ ശിഖയോടുകൂടിയ ജടയുള്ളവർ, ചിലർ മുഴുവൻ ജടയുള്ളവർ, ചിലർ ജടയില്ലാത്തവർ, ചിലർ മുടി മുറിച്ചവരും ഉണ്ട്.

ഫലമൂലാശനപ്രായാഃ പ്രാണായാമപരായണാഃ ശിവാഭിമാനസംപന്നാഃ ശിവധ്യാനൈകതത്പരാഃ

ഫലം, മൂലങ്ങൾ എന്നിവയാണു പ്രധാനമായും ഭക്ഷണം, പ്രാണായാമത്തിൽ ശ്രദ്ധയുള്ളവർ, ശിവഭാവം നിറഞ്ഞവർ, ശിവധ്യാനത്തിൽ മുഴുകിയവർ.

സമുന്മഥിതസംസാരവിഷവൃക്ഷാംകുരോദ്ഗമാഃ പ്രയാതുമേവ സന്നദ്ധാഃ പരം ശിവപുരം പ്രതി

സാംസാരിക വിഷവൃക്ഷത്തിന്റെ മുളകൾ പൂർണ്ണമായി പിഴുതെറിഞ്ഞ്, പരമമായ ശിവപുരത്തിലേക്ക് പോകാൻ മാത്രം തയ്യാറായവരാണ് ഇവർ.

സദേശികാനിമാന്മത്വാ നിത്യം യശ്ശിവമര്ചയേത് സ യാതി ശിവസായുജ്യം നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ

ഈ ഗുരുക്കന്മാരെ മനസ്സിലാക്കി, ആരെങ്കിലും ശിവനെ എപ്പോഴും ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചാൽ, അവൻ ശിവസായുജ്യം നേടും — ഇതിൽ സംശയമില്ല.

ഭഗവന്സര്വയോഗീംദ്ര ഗണേശ്വര മുനീശ്വര ഷഡാനനസമപ്രഖ്യ സര്വജ്ഞാനനിധേ ഗുരോ

ഭഗവൻ, എല്ലാ യോഗിമാരുടെയും നായകൻ, ഗണങ്ങളുടെ ഇശ്വരൻ, മുനിമാരുടെ പ്രധാനൻ, ആറുമുഖനായ കാർത്തികേയനോടു തുല്യമായ മഹത്വം, സർവ്വജ്ഞാനത്തിന്റെ നിധി, ഗുരുവേ—

പ്രായസ്ത്വമവതീര്യോര്വ്യാം പാശവിച്ഛിത്തയേ നൃണാമ് മഹര്ഷിവപുരാസ്ഥായ സ്ഥിതോ ഽസി പരമേശ്വര

ഭഗവൻ, മഹർഷിമാരുടെ നഗരത്തിൽ വസിച്ച്, മനുഷ്യരുടെ ബന്ധങ്ങൾ വെട്ടിമാറ്റാൻ, ഭൂരിപക്ഷം താങ്കൾ ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചിരിക്കുന്നു.

അന്യഥാ ഹി ജഗത്യസ്മിന് ദേവോ വാ ദാനവോ ഽപി വാ ത്വത്തോന്യഃ പരമം ഭാവം കോ ജാനീയാച്ഛിവാത്മകമ്

ഇല്ലെങ്കിൽ, ഈ ലോകത്തിൽ ദേവൻ ആയാലും ദാനവൻ ആയാലും, ശിവസ്വരൂപമായ പരമാവസ്ഥ ആരാണ് താങ്കളെക്കാൾ കൂടുതൽ അറിയാൻ കഴിയുക?

തസ്മാത്തവ മുഖോദ്ഗീര്ണം സാക്ഷാദിവ പിനാകിനഃ ശിവജ്ഞാനാമൃതം പീത്വാ ന മേ തൃപ്തമഭൂന്മനഃ

അതുകൊണ്ട്, താങ്കളുടെ വായിൽനിന്ന് നേരിട്ട് പുറത്ത് വന്ന ശിവജ്ഞാനാമൃതം ഞാൻ ആസ്വദിച്ചിട്ടും, എന്റെ മനസ്സ് തൃപ്തിയായില്ല.

സാക്ഷാത്സര്വജഗത്കര്തുര്ഭര്തുരംകം സമാശ്രിതാ ഭഗവന്കിന്നു പപ്രച്ഛ ഭര്താരം പരമേശ്വരീ

സർവ്വലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവും പോഷകനുമായ ഭർത്താവിന്റെ മടിയിൽ നേരിട്ട് ഇരുന്ന്, ഭഗവൻ, പരമേശ്വരി ഭർത്താവിനോട് എന്താണ് ചോദിച്ചത്?

സ്ഥാനേ പൃഷ്ടം ത്വയാ കൃഷ്ണ തദ്വക്ഷ്യാമി യഥാതഥമ് ഭവഭക്തസ്യ യുക്തസ്യ തവ കല്യാണചേതസഃ

കൃഷ്ണ, നീ ശരിയായ സമയത്ത് ചോദിച്ചു; ശിവഭക്തനായും, നിയന്ത്രിതനായും, ശുഭചിത്തനായും ഉള്ള നിനക്ക് ഞാൻ സത്യമായി പറയാം.

മഹീധരവരേ ദിവ്യേ മംദരേ ചാരുകംദരേ ദേവ്യാ സഹ മഹാദേവോ ദിവ്യോ ധ്യാനഗതോ ഽഭവത്

പൃഥ്വിയിലെ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ മലയായ മന്ദരത്തിൽ, മനോഹരമായ ഒരു ഗുഹയിൽ, മഹാദേവൻ ദേവിയോടൊപ്പം ദൈവികധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ചു.

തദാ ദേവ്യാഃ പ്രിയസഖീ സുസ്മിതാസ്യാ ശുഭാവതീ ഫുല്ലാന്യതിമനോജ്ഞാനി പുഷ്പാണി സമുദാഹരത്

അപ്പോൾ, ദേവിയുടെ പ്രിയസഖി, മനോഹരമായ മുഖവും ശുഭലക്ഷണവുമുള്ളവൾ, പൂർണ്ണമായി വിരിഞ്ഞ അതിമനോഹരമായ പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു.

തതഃ സ്വമംകമാരോപ്യ ദേവീം ദേവവരോരഹഃ അലംകൃത്യ ച തൈഃ പുഷ്പൈരാസ്തേ ഹൃഷ്ടതരഃ സ്വയമ്

അതിനുശേഷം, ദേവന്മാരുടെ പ്രഭു ദേവിയെ തന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി, ആ പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച്, അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്നു.

അഥാംതഃപുരചാരിണ്യോ ദേവ്യോ ദിവ്യവിഭൂഷണാഃ അംതരംഗാ ഗണേന്ദ്രാശ്ച സര്വലോകമഹേശ്വരീമ്

അപ്പോൾ, അകത്തുള്ള മണ്ഡപങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന ദേവികൾ ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞ്, ഗണങ്ങളുടെ അടുത്തുള്ളവർ കൂടി, സർവ്വലോകങ്ങളുടെ മഹേശ്വരിയോടു സമീപിച്ചു.

ഭര്താരം പരിപൂര്ണം ച സര്വലോകമഹേശ്വരമ് ചാമരാസക്തഹസ്താശ്ച ദേവീം ദേവം സിഷേവിരേ

ആമരങ്ങൾ കൈയിൽ പിടിച്ച് ദേവികൾ സർവ്വലോകങ്ങളുടെ മഹേശ്വരനും പരിപൂർണ്ണനായ ഭർത്താവും ആയ ദേവിയെയും ദേവനെയും ഭക്തിപൂർവ്വം സേവിച്ചു.

തതഃ പ്രിയാഃ കഥാ വൃത്താ വിനോദായ മഹേശയോഃ ത്രാണായ ച നൃണാം ലോകേ യേ ശിവം ശരണം ഗതാഃ

അതിനുശേഷം മഹേശ്വരനും മഹേശ്വരിയുമായ ദമ്പതികൾക്ക് സന്തോഷത്തിനും, ശിവനിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച ലോകത്തിലെ മനുഷ്യരുടെ രക്ഷയ്ക്കുമായി മനോഹരമായ കഥകളും സംഭവങ്ങളും പറയപ്പെട്ടു.