പ്രവര്തിതം ച തല്ലോകേ നിയോഗാത്പരമേഷ്ഠിനഃ മയാഗസ്ത്യേന ഗുരുണാ ദധീചേന മഹര്ഷിണാ
പരമേശ്വരന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ആ ശാസ്ത്രം ഞാൻ, ഗുരുവായ അഗസ്ത്യൻ, മഹർഷിയായ ദധീചി എന്നിവരും ലോകത്ത് പ്രചരിപ്പിച്ചു.
സ്വയമപ്യവതീര്യോര്വ്യാം യുഗാവര്തേഷു ശൂലധൃക് സ്വാശ്രിതാനാം വിമുക്ത്യര്ഥം കുരുതേ ജ്ഞാനസംതതിമ്
യുഗങ്ങളുടെ ആവർത്തനങ്ങളിൽ താൻ തന്നെ ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ച്, ത്രിശൂലം കൈവശം വച്ചു, തന്റെ ശരണാഗതരുടെ മോക്ഷത്തിനായി ജ്ഞാനത്തിന്റെ പാരമ്പര്യം നിലനിർത്തുന്നു.
ഋഭുസ്സത്യോ ഭാര്ഗവശ്ച ഹ്യംഗിരാഃ സവിതാ ദ്വിജാഃ മൃത്യുഃ ശതക്രതുര്ധീമാന്വസിഷ്ഠോ മുനിപുംഗവഃ
ഋഭു, സത്യൻ, ഭാർഗവൻ, അംഗിരാസ്, സവിതാവ്, ദ്വിജന്മാർ, മൃത്യു, ബുദ്ധിമാൻ ശതക്രതു, മുനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വസിഷ്ഠൻ,
സാരസ്വതസ്ത്രിധാമാ ച ത്രിവൃതോ മുനിപുംഗവഃ ശതതേജാസ്സ്വയം ധര്മോ നാരായണ ഇതി ശ്രുതഃ
സാരസ്വതൻ, ത്രിധാമാ, ത്രിവൃതു, മുനിശ്രേഷ്ഠൻ, ശതതേജസ്, സ്വയം ധർമ്മം, നാരായണൻ എന്നിങ്ങനെ ശ്രുതിയിൽ കേട്ടിരിക്കുന്നു.
സ്വരക്ഷശ്ചാരുണിര്ധീമാംസ്തഥാ ചൈവ കൃതംജയഃ കൃതംജയോ ഭരദ്വാജോ ഗൌതമഃ കവിരുത്തമഃ
സ്വരൻ, രക്ഷൻ, ബുദ്ധിമാൻ ആയ ആരുൺ, കൃതഞ്ജയൻ; കൃതഞ്ജയൻ, ഭരദ്വാജൻ, ഗൗതമൻ, കവികളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ,
വാചഃസ്രവാ മുനിസ്സാക്ഷാത്തഥാ സൂക്ഷ്മായണിഃ ശുചിഃ തൃണബിംദുര്മുനിഃ കൃഷ്ണഃ ശക്തിഃ ശാക്തേയ ഉത്തരഃ
വാചഃശ്രവാസ് എന്ന മുനി, സൂക്ഷ്മായണി എന്ന ശുദ്ധൻ, തൃണബിന്ദു എന്ന മുനി, കൃഷ്ണൻ, ശക്തി, ഉത്തമനായ ശാക്തേയൻ,
ജാതൂകര്ണ്യോ ഹരിസ്സാക്ഷാത്കൃഷ്ണദ്വൈപായനോ മുനിഃ വ്യാസാവതാരാഞ്ഛൃണ്വംതു കല്പയോഗേശ്വരാന്ക്രമാത്
ജാതൂകർണ്യൻ, ഹരൻ, കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ എന്ന മുനി; വ്യാസന്റെ അവതാരങ്ങളും യോഗത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും ക്രമമായി കേൾക്കട്ടെ.
ലൈംഗേ വ്യാസാവതാരാ ഹി ദ്വാപരാം തേഷു സുവ്രതാഃ യോഗാചാര്യാവതാരാശ്ച തഥാ ശിഷ്യേഷു ശൂലിനഃ
ലൈംഗിക പാരമ്പര്യത്തിൽ, ദ്വാപരയുഗത്തിൽ വ്യാസന്റെ അവതാരങ്ങൾ വ്രതശുദ്ധരായവരാണ്; അതുപോലെ തന്നെ യോഗാചാര്യരുടെ അവതാരങ്ങളും ത്രിശൂലധാരിയുടെ ശിഷ്യരും.
തത്ര തത്ര വിഭോഃ ശിഷ്യാശ്ചത്വാരഃ സ്യുര്മഹൌജസഃ ശിഷ്യാസ്തേഷാം പ്രശിഷ്യാശ്ച ശതശോ ഽഥ സഹസ്രശഃ
ഓരോ സ്ഥലത്തും, പരമേശ്വരന്റെ ശിഷ്യർ നാലുപേരാണ്, വലിയ ശക്തിയുള്ളവർ; അവരുടെ ശിഷ്യരും ശിഷ്യരുടെ ശിഷ്യരും നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും ഉണ്ടാകും.
തേഷാം സംഭാവനാല്ലോകേ ശൈവാജ്ഞാകരണാദിഭിഃ ഭാഗ്യവംതോ വിമുച്യംതേ ഭക്ത്യാ ചാത്യംതഭാവിതാഃ
അവരുടെ പ്രഭാവത്താൽ, ശൈവ ആജ്ഞകൾ പാലിക്കുകയും ഭക്തിയോടെ അഗാധമായ വിശ്വാസത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഭാഗ്യശാലികൾ മോക്ഷം നേടുന്നു.
യുഗാവര്തേഷു സര്വേഷു യോഗാചാര്യച്ഛലേന തു അവതാരാന്ഹി ശര്വസ്യ ശിഷ്യാംശ്ച ഭഗവന്വദ
യുഗങ്ങളുടെ ആവർത്തനങ്ങളിൽ എല്ലായിടത്തും യോഗാചാര്യരുടെ രൂപത്തിൽ, ശർവന്റെ അവതാരങ്ങളും അവന്റെ ശിഷ്യന്മാരെയും ദൈവമേ, ദയവായി പറയൂ.
ശ്വേതഃ സുതാരോ മദനഃ സുഹോത്രഃ കങ്ക ഏവ ച ലൌഗാക്ഷിശ്ച മഹാമായോ ജൈഗീഷവ്യസ്തഥൈവ ച
ശ്വേതൻ, സുതാരൻ, മദനൻ, സുഹോത്രൻ, കങ്കൻ, ലൗഗാക്ഷി, മഹാമായൻ, ജൈഗീഷവ്യൻ എന്നിവരും.
ദധിവാഹശ്ച ഋഷഭോ മുനിരുഗ്രോ ഽത്രിരേവ ച സുപാലകോ ഗൌതമശ്ച തഥാ വേദശിരാ മുനിഃ
ദധിവാഹൻ, ഋഷഭൻ, ഉഗ്രമുനി, അത്രി, സുഭാലകൻ, ഗൗതമൻ, വേദശിരാ എന്ന മുനി ഇവർ ആണു.
ഗോകര്ണശ്ച ഗുഹാവാസീ ശിഖണ്ഡീ ചാപരഃ സ്മൃതഃ ജടാമാലീ ചാട്ടഹാസോ ദാരുകോ ലാംഗുലീ തഥാ
ഗോകർണൻ, ഗുഹാവാസി, ശിഖണ്ടി എന്ന മറ്റൊരാൾ, ജടാമാലി, അട്ടഹാസൻ, ദാരുകൻ, ലാംഗുലി ഇവരും.
മഹാകാലശ്ച ശൂലീ ച ഡംഡീ മുണ്ഡീശ ഏവ ച സവിഷ്ണുസ്സോമശര്മാ ച ലകുലീശ്വര ഏവ ച
മഹാകാലൻ, ശൂലി, ദണ്ടി, മുന്ഡീഷൻ, സവിഷ്ണു, സോമശർമ, ലക്ഷുലീശ്വരൻ ഇവരും.
ഏതേ വാരാഹ കല്പേ ഽസ്മിന്സപ്തമസ്യാംതരോ മനോഃ അഷ്ടാവിംശതിസംഖ്യാതാ യോഗാചാര്യാ യുഗക്രമാത്
ഇവരാണ് ഈ വരാഹകല്പത്തിൽ ഏഴാമത്തെ മനുവിന്റെ ഇടവേളയിൽ ഇരുപത്തിയെട്ട് പേരായി ഓരോ യുഗത്തിലും യോഗാധ്യാപകരായി ഉണ്ടായിരുന്നത്.
ശിഷ്യാഃ പ്രത്യേകമേതേഷാം ചത്വാരശ്ശാംതചേതസഃ ശ്വേതാദയശ്ച രുഷ്യാംതാംസ്താന്ബ്രവീമി യഥാക്രമമ്
ഇവരിൽ ഓരോരുത്തർക്കും ശാന്തമായ മനസ്സുള്ള നാലു ശിഷ്യന്മാർ വീതം ഉണ്ടായിരുന്നു. ശ്വേതൻ മുതൽ രുഷ്യൻ വരെ അവരെ ഞാൻ ക്രമമായി പറയാം.
ശ്വേതശ്ശ്വേതശിഖശ്ചൈവ ശ്വേതാശ്വഃ ശ്വേതലോഹിതഃ ദുന്ദുഭിശ്ശതരൂപശ്ച ഋചീകഃ കേതുമാംസ്തഥാ
ശ്വേതൻ, ശ്വേതശിഖൻ, ശ്വേതാശ്വൻ, ശ്വേതലോഹിതൻ, ദുന്ദുഭി, ശതരൂപൻ, ഋചീകൻ, കെതുമാൻ ഇവരാണ്.
വികോശശ്ച വികേശശ്ച വിപാശഃ പാശനാശനഃ സുമുഖോ ദുര്മുഖശ്ചൈവ ദുര്ഗമോ ദുരതിക്രമഃ
വികോഷൻ, വികേശൻ, വിപാശൻ, പാശനാശനൻ, സുമുഖൻ, ദുര്മുഖൻ, ദുര്ഗമൻ, ദുരതിക്രമൻ ഇവരും.
സനത്കുമാരസ്സനകഃ സനംദശ്ച സനാതനഃ സുധാമാ വിരജാശ്ചൈവ ശംഖശ്ചാംഡജ ഏവ ച
സനത്കുമാരൻ, സനകൻ, സനന്ദൻ, സനാതനൻ, സുധാമാ, വിരജ, ശംഖൻ, അണ്ടജൻ ഇവരും.
സാരസ്വതശ്ച മേഘശ്ച മേഘവാഹസ്സുവാഹകഃ കപിലശ്ചാസുരിഃ പഞ്ചശിഖോ ബാഷ്കല ഏവ ച
സാരസ്വതൻ, മേഘൻ, മേഘവാഹൻ, സുവാഹകൻ, കപിലൻ, അസുരി, പഞ്ചശിഖൻ, ബാഷ്കലൻ ഇവരും.
പരാശരാശ്ച ഗര്ഗശ്ച ഭാര്ഗവശ്ചാംഗിരാസ്തഥാ ബലബന്ധുര്നിരാമിത്രാഃ കേതുശൃംഗസ്തപോധനഃ
പരാശരൻ, ഗർഗൻ, ഭാഗർവൻ, അങ്കിരാസ്, ബാലബന്ധു, നിരാമിത്രൻ, കെതുശൃംഗൻ, തപോധനൻ ഇവരും.
ലംബോദരശ്ച ലംബശ്ച ലമ്ബാത്മാ ലംബകേശകഃ സര്വജ്ഞസ്സമബുദ്ധിശ്ച സാധ്യസിദ്ധിസ്തഥൈവ ച
ലംബോദരൻ, ലംബൻ, ലംബാത്മാവ്, ലംബകേശകൻ, സർവജ്ഞൻ, സമബുദ്ധി, സാധ്യസിദ്ധി ഇവരും.
സുധാമാ കശ്യപശ്ചൈവ വസിഷ്ഠോ വിരജാസ്തഥാ അത്രിരുഗ്രോ ഗുരുശ്രേഷ്ഠഃ ശ്രവനോഥ ശ്രവിഷ്ടകഃ
സുധാമാ, കശ്യപൻ, വസിഷ്ഠൻ, വിരജ, അത്രി, ഉഗ്രൻ, ഗുരുശ്രേഷ്ഠൻ, ശ്രവണം, ശ്രവിഷ്ടകൻ ഇവരും.
കുണിശ്ച കുണിബാഹുശ്ച കുശരീരഃ കുനേത്രകഃ കാശ്യപോ ഹ്യുശനാശ്ചൈവ ച്യവനശ്ച ബൃഹസ്പതിഃ
കുണി, കുണിബാഹു, കുശരീരൻ, കുനേത്രകൻ, കശ്യപൻ, ഉശനാസ്, ച്യവനൻ, ബൃഹസ്പതി ഇവരും.
ഉതഥ്യോ വാമദേവശ്ച മഹാകാലോ മഹാ ഽനിലഃ വാചഃശ്രവാഃ സുവീരശ്ച ശ്യാവകശ്ച യതീശ്വരഃ
ഉതത്യൻ, വാമദേവൻ, മഹാകാലൻ, മഹാനിലൻ, വാചശ്രവാസ്, സുവീരൻ, ശ്യാവകൻ, യതീശ്വരൻ ഇവരും.
ഹിരണ്യനാഭഃ കൌശല്യോ ലോകാക്ഷിഃ കുഥുമിസ്തഥാ സുമന്തുര്ജൈമിനിശ്ചൈവ കുബന്ധഃ കുശകന്ധരഃ
ഹിരണ്യനാഭൻ, കൗശല്യൻ, ലോകാക്ഷി, കുതുമി, സുമന്തു, ജൈമിനി, കുബന്ധൻ, കുശകന്ധരൻ ഇവരും.
പ്ലക്ഷോ ദാര്ഭായണിശ്ചൈവ കേതുമാന്ഗൌതമസ്തഥാ ഭല്ലവീ മധുപിംഗശ്ച ശ്വേതകേതുസ്തഥൈവ ച
പ്ലക്ഷൻ, ദാർഭായണി, കെതുമാൻ, ഗൗതമൻ, ഭല്ലവി, മധുപിംഗൻ, ശ്വേതകേതു ഇവരും.
ഉശിജോ ബൃഹദശ്വശ്ച ദേവലഃ കവിരേവ ച ശാലിഹോത്രഃ സുവേഷശ്ച യുവനാശ്വഃ ശരദ്വസുഃ
ഉശിജൻ, ബൃഹദശ്വൻ, ദേവലൻ, കവിയെന്നവൻ, ശാലിഹോത്രൻ, സുവേഷൻ, യുവനാശ്വൻ, ശരദ്വസു ഇവരും.
അക്ഷപാദഃ കണാദശ്ച ഉലൂകോ വത്സ ഏവ ച കുലികശ്ചൈവ ഗര്ഗശ്ച മിത്രകോ രുഷ്യ ഏവ ച
ക്ഷപാദൻ, കണാദൻ, ഉലൂകൻ, വത്സൻ, കുലികൻ, ഗർഗൻ, മിത്രകൻ, രുഷ്യൻ ഇവരും.