ശിവപുരാണമ്

തതശ്ചാന്യേ സുസംരബ്ധാ ലോകപാലാ മഹാബലാഃ സസൃജുസ്തൃണമുദ്ദിശ്യ സ്വായുധാനി സഹസ്രശഃ

അതിനുശേഷം ലോകപാലന്മാർ, അതിശക്തരായവർ, കോപത്തോടെ ആയിരക്കണക്കിന് ആയുധങ്ങൾ ആ പുല്ലിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി എറിഞ്ഞു.

പ്രജജ്ജ്വാല മഹാവഹ്നിഃ പ്രചംഡഃ പവനോ വവൌ പ്രവൃദ്ധോ ഽപാംപതിര്യദ്വത്പ്രലയേ സമുപസ്ഥിതേ

വലിയ തീ ജ്വലിച്ചു, ഭയങ്കരമായ കാറ്റ് വീശി, ജലാധിപൻ വളർന്നു, പ്രളയം വരുമ്പോൾപോലെ.

ഏവം ദേവൈസ്സമാരബ്ധം തൃണമുദ്ദിശ്യ യത്നതഃ വ്യര്ഥമാസീദഹോ കൃഷ്ണ യക്ഷസ്യാത്മബലേന വൈ

ഇങ്ങനെ, കൃഷ്ണാ, ദേവന്മാർ എല്ലാം ചേർന്ന് ആ പുല്ലിനെ നേരെ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, യക്ഷന്റെ സ്വന്തം ശക്തിയാൽ അവരുടെ പരിശ്രമം വൃഥയായി.

തദാഹ യക്ഷം ദേവേംദ്രഃ കോ ഭവാനിത്യമര്ഷിതഃ തതസ്സ പശ്യതാമേവ തേഷാമംതരധാദഥ

അപ്പോൾ ദേവേന്ദ്രൻ ആ യക്ഷനോടു കോൾ, 'നീ ആരാണ്?' എന്നു ക്രോധത്തോടെ ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ അവിടെ എല്ലാവരും നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ, ആ യക്ഷൻ അപ്രത്യക്ഷനായി.

തദംതരേ ഹൈമവതീ ദേവീ ദിവ്യവിഭൂഷണാ ആവിരാസീന്നഭോരംഗേ ശോഭമാനാ ശുചിസ്മിതാ

അത്താഴം, ദിവ്യാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ഹിമവാന്റെ പുത്രിയായ ദേവി ആകാശത്തിൽ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ട്, മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയോടെ പ്രത്യക്ഷയായി.

താം ദൃഷ്ട്വാ വിസ്മയാവിഷ്ടാ ദേവാഃ ശക്രപുരോഗമാഃ പ്രണമ്യ യക്ഷം പപ്രച്ഛുഃ കോ ഽസൌ യക്ഷോ വിലക്ഷണഃ

അവളെ കണ്ടു, ശക്രൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ദേവന്മാർ അത്ഭുതത്തോടെ നിറഞ്ഞു. അവർ അവളെ വണങ്ങി, ആ യക്ഷൻ ആരാണ് എന്നത് ചോദിച്ചു.

സാ ഽബ്രവീത്സസ്മിതം ദേവീ സ യുഷ്മാകമഗോചരഃ തേനേദം ഭ്രമ്യതേ ചക്രം സംസാരാഖ്യം ചരാചരമ്

ദേവി പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: 'അവൻ നിങ്ങള്ക്ക് കാണാനാവാത്തവനാണ്. അവനാൽ തന്നെയാണ് ഈ ചലനശീലവും അചലവുമായ സംസാരചക്രം സഞ്ചരിക്കുന്നത്.'

തേനാദൌ ക്രിയതേ വിശ്വം തേന സംഹ്രിയതേ പുനഃ ന തന്നിയന്താ കശ്ചിത്സ്യാത്തേന സര്വം നിയമ്യതേ

അവനാൽ ആദിയിൽ ലോകം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു, പിന്നെയും അവനാൽ തന്നെ അതു ലയിക്കുന്നു. മറ്റൊരുവൻ നിയന്ത്രകൻ ഇല്ല; എല്ലാം അവൻ തന്നെയാണ് നിയന്ത്രിക്കുന്നത്.

ഇത്യുക്ത്വാ സാ മഹാദേവീ തത്രൈവാംതരധത്ത വൈ ദേവാശ്ച വിസ്മിതാഃ സര്വേ താം പ്രണമ്യ ദിവം യയുഃ

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് മഹാദേവി അവിടെ തന്നെ അപ്രത്യക്ഷയായി. അത്ഭുതഭരിതരായ ദേവന്മാർ അവളെ വണങ്ങി, സ്വർഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.

ശൃണു കൃഷ്ണ മഹേശസ്യ ശിവസ്യ പരമാത്മനഃ മൂര്ത്യാത്മഭിസ്തതം കൃത്സ്നം ജഗദേതച്ചരാചരമ്

കൃഷ്ണാ, മഹേശ്വരനായ ശിവൻ, പരമാത്മാവ്, അവന്റെ രൂപങ്ങൾകൊണ്ടു ഈ മുഴുവൻ ചലനശീലവും അചലവുമായ ലോകം എങ്ങനെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നുവെന്ന് ഞാൻ പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.

സ ശിവസ്സര്വമേവേദം സ്വകീയാഭിശ്ച മൂര്തിഭിഃ അധിതിഷ്ഠത്യമേയാത്മാ ഹ്യേതത്സര്വമനുസ്മൃതമ്

അവൻ അളക്കാനാവാത്ത ആത്മാവാണ്. തന്റെ തന്നെ രൂപങ്ങളാൽ ഈ സകലവും അവൻ വസിക്കുന്നു; എല്ലാം അവനോടു ചേർന്നതായാണ് ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.

ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണുസ്തഥാ രുദ്രോ മഹേശാനസ്സദാശിവഃ മൂര്തയസ്തസ്യ വിജ്ഞേയാ യാഭിര്വിശ്വമിദം തതമ്

ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും രുദ്രനും മഹേശ്വരനും സദാശിവനും — ഇവയാണ് അവന്റെ രൂപങ്ങൾ, ഇവയാൽ ഈ ലോകം മുഴുവനും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

അഥാന്യാശ്ചാപി തനവഃ പഞ്ച ബ്രഹ്മസമാഹ്വയാഃ തനൂഭിസ്താഭിരാവ്യാപ്തമിഹ കിംചിന്ന വിദ്യതേ

അതിനുപുറമേ, ബ്രഹ്മമാർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന അഞ്ചു മറ്റുരൂപങ്ങളും ഉണ്ട്; അവയുടെ ശരീരങ്ങളാൽ എല്ലാം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, അവയ്ക്കു പുറത്തു ഒന്നും ഇല്ല.

ഈശാനഃ പുരുഷോ ഽഘോരോ വാമഃ സദ്യസ്തഥൈവ ച ബ്രഹ്മാണ്യേതാനി ദേവസ്യ മൂര്തയഃ പഞ്ച വിശ്രുതാഃ

ഈശാനൻ, പുരുഷൻ, അഘോരൻ, വാമൻ, സദ്യൻ — ഈ അഞ്ചു രൂപങ്ങൾ ദേവന്റെ ബ്രഹ്മമാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.

ഈശാനാഖ്യാ തു യാ തസ്യ മൂര്തിരാദ്യാ ഗരീയസീ ഭോക്താരം പ്രകൃതേഃ സാക്ഷാത്ക്ഷേത്രജ്ഞമധിതിഷ്ഠതി

ഈശാനൻ എന്ന ആദ്യവും ഉത്തമവുമായ രൂപം പ്രകൃതിയുടെ അനുഭോക്താവായ ക്ഷേത്രജ്ഞനിൽ നേരിട്ട് വസിക്കുന്നു.

സ്ഥാണോസ്തത്പുരുഷാഖ്യാ യാ മൂര്തിര്മൂര്തിമതഃ പ്രഭോഃ ഗുണാശ്രയാത്മകം ഭോഗ്യമവ്യക്തമധിതിഷ്ഠതി

സ്ഥിരനായ തത്പുരുഷൻ എന്ന രൂപം ഗുണങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠിതമായ അനുഭവ്യമായ അവ്യക്തത്തിൽ വസിക്കുന്നു.

ധര്മാദ്യഷ്ടാംഗസംയുക്തം ബുദ്ധിതത്ത്വം പിനാകിനഃ അധിതിഷ്ഠത്യഘോരാഖ്യാ മൂര്തിരത്യംതപൂജിതാ

പിണാകധാരിയായ ശിവന്റെ അഘോരൻ എന്ന അത്യന്തം ആരാധ്യമായ രൂപം, ധർമ്മം മുതലായ എട്ടു അംശങ്ങളാൽ യുക്തമായ ബുദ്ധിതത്ത്വത്തിൽ വസിക്കുന്നു.

വാമദേവാഹ്വയാം മൂര്തിം മഹാദേവസ്യ വേധസഃ അഹംകൃതേരധിഷ്ഠാത്രീമാഹുരാഗമവേദിനഃ

മഹാദേവന്റെ വാമദേവൻ എന്ന രൂപം അഹങ്കാരത്തിൽ വസിക്കുന്നതാണെന്ന് ആഗമങ്ങൾ അറിയുന്നവർ പറയുന്നു.

സദ്യോ ജാതാഹ്വയാം മൂര്തിം ശമ്ഭോരമിതവര്ചസഃ മാനസഃ സമധിഷ്ഠാത്രീം മതിമംതഃ പ്രചക്ഷതേ

അപരിമിതമായ തേജസ്സുള്ള ശംഭുവിന്റെ സദ്യജാതൻ എന്ന രൂപം മനസ്സിൽ വസിക്കുന്നതാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.

ശ്രോത്രസ്യ വാചഃ ശബ്ദസ്യ വിഭോര്വ്യോമ്നസ്തഥൈവ ച ഈശ്വരീമീശ്വരസ്യേമാമീശാഖ്യാം ഹി വിദുര്ബുധാഃ

കേൾവി, വാക്ക്, ശബ്ദം, ആകാശം എന്നിവയിൽ ഈശാനൻ എന്ന ദൈവത്തിന്റെ ഈശ്വരിയായ രൂപം വസിക്കുന്നതാണെന്ന് പണ്ഡിതർ അറിയുന്നു.

ത്വക്പാണിസ്പര്ശവായൂനാമീശ്വരീം മൂര്തിമൈശ്വരീമ് പുരുഷാഖ്യം വിദുസ്സര്വേ പുരാണാര്ഥവിശാരദാഃ

ത്വക്ക്, കൈ, സ്പർശം, വായു എന്നിവയിൽ പുരുഷൻ എന്ന ദൈവത്തിന്റെ ഈശ്വരിയായ രൂപം വസിക്കുന്നതാണെന്ന് പുരാണാർത്ഥത്തിൽ നിപുണരായവർ അറിയുന്നു.

ചക്ഷുഷശ്ചരണസ്യാപി രൂപസ്യാഗ്നേസ്തഥൈവ ച അഘോരാഖ്യാമധിഷ്ഠാത്രീം മൂര്തിമാഹുര്മനീഷിണഃ

മനുഷ്യരുടെ കണ്ണിനും കാലിനും രൂപത്തിനും അഗ്നിക്കും മേൽ അഘോര എന്ന രൂപം അധിഷ്ഠാനം ചെയ്യുന്നതാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.

രമനായാശ്ച പായോശ്ച രസസ്യാപാം തഥൈവ ച ഈശ്വരീം വാമദേവാഖ്യാം മൂര്തിം തന്നിരതാം വിദുഃ

ആനന്ദത്തിനും നാവിനും രുചിക്കും വെള്ളത്തിനും സമർപ്പിതമായ വാമദേവ എന്ന ഈശ്വരിയായ രൂപം അവർ അറിയുന്നു.

ഘ്രാണസ്യ ചൈവോപസ്ഥസ്യ ഗംധസ്യ ച ഭുവസ്തഥാ സദ്യോ ജാതാഹ്വയാം മൂര്തിമീശ്വരീം സംപ്രചക്ഷതേ

മൂക്കിനും ജനനേന്ദ്രിയത്തിനും സുഗന്ധത്തിനും ഭൂമിക്കും മേൽ സദ്യോജാത എന്ന ഈശ്വരിയായ രൂപം അധിഷ്ഠിതമാണെന്ന് അവർ പറയുന്നു.

മൂര്തയഃ പഞ്ച ദേവസ്യ വംദനീയാഃ പ്രയത്നതഃ ശ്രേയോര്ഥിഭിര്നരൈര്നിത്യം ശ്രേയസാമേകഹേതവഃ

ദൈവത്തിന്റെ ഈ അഞ്ചു രൂപങ്ങളും ഉത്തമമായ ഭാവനയോടെ സദാ ആരാധിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ശ്രേയസ്സിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു. അതാണ് എല്ലാ മംഗളത്തിന്റെയും ഏക കാരണം.

തസ്യ ദേവാദിദേവസ്യ മൂര്ത്യഷ്ടകമയം ജഗത് തസ്മിന്വ്യാപ്യ സ്ഥിതം വിശ്വം സൂത്രേ മണിഗണാ ഇവ

ദേവാദിദേവന്റെ ആറ് രൂപകളാൽ ലോകം നിർമ്മിതമാണ്; അവയെ മുഴുവൻ ആക്രമിച്ച്, ഈ സർവ്വം അവനിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, ഒരു മാലയിൽ മുത്തുകൾ പോലെ.

ഈശാനശ്ച മഹാദേവോ മൂര്തയശ്ചാഷ്ട വിശ്രുതാഃ

മഹാദേവനായ ഈശാനനും, പ്രശസ്തമായ എട്ട് രൂപങ്ങളും ശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഭൂമ്യംഭോഗ്നിമരുദ്വ്യോമക്ഷേത്രജ്ഞാര്കനിശാകരാഃ അധിഷ്ഠിതാ മഹേശസ്യ ശര്വാദ്യൈരഷ്ടമൂര്തിഭിഃ

ഭൂമി, വെള്ളം, അഗ്നി, വായു, ആകാശം, ക്ഷേത്രജ്ഞൻ, സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ എന്നിവയെ മഹേശ്വരൻ ശർവൻ തുടങ്ങിയ എട്ടു രൂപങ്ങളിലൂടെ അധിഷ്ഠിക്കുന്നു.

ചരാചരാത്മകം വിശ്വം ധത്തേ വിശ്വംഭരാത്മികാ ശാര്വീര്ശിവാഹ്വയാ മൂര്തിരിതി ശാസ്ത്രസ്യ നിശ്ചയഃ

ചലനവും അചലതയും ഉള്ള ഈ സർവ്വലോകത്തെയും ധാരാളം നിലനിറുത്തുന്നത് ശാർവിയായ ശിവരൂപമാണെന്ന് ശാസ്ത്രം ഉറപ്പിക്കുന്നു.