ശിവപുരാണമ്

യഥാ സ്വം കര്മ കുര്വന്തി നാന്യത്കിംചിച്ഛിവാജ്ഞയാ ശബ്ദാദയോപി ഗൃഹ്യംതേ ക്രിയന്തേ വചനാദയഃ

ഓരോന്നും തങ്ങളുടെ ജോലി മാത്രം, മറ്റൊന്നല്ല, ശിവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ചെയ്യുന്നു; ശബ്ദം മുതലായവ സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നു, വാക്ക് മുതലായ പ്രവർത്തികളും നടക്കുന്നു.

അവിലംഘ്യാ ഹി സര്വേഷാമാജ്ഞാ ശംഭോര്ഗരീയസീ അവകാശമശേഷാണാം ഭൂതാനാം സംപ്രയച്ഛതി

എല്ലാവർക്കും ശംഭുവിന്റെ ആജ്ഞയാണ് മറികടക്കാൻ കഴിയാത്തതും ഏറ്റവും വലിയതും; അതാണ് എല്ലാ ഭൂതങ്ങൾക്കും അവസരം നൽകുന്നത്.

ആകാശഃ പരമേശസ്യ ശാസനാദേവ സര്വഗഃ പ്രാണാദ്യൈശ്ച തഥാ നാമഭേദൈരംതര്ബഹിര്ജഗത്

ആകാശം പരമേശ്വരന്റെ ആജ്ഞയാൽ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അതുപോലെ, പ്രാണൻ മുതലായ പേരുകളുടെ വ്യത്യാസങ്ങളിലൂടെ ലോകം അകത്തും പുറത്തും നിലകൊള്ളുന്നു.

ബിഭര്തി സര്വം ശര്വസ്യ ശാസനേന പ്രഭഞ്ജനഃ ഹവ്യം വഹതി ദേവാനാം കവ്യം കവ്യാശിനാമപി

ശർവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം വായു എല്ലാം താങ്ങുന്നു; ദേവന്മാർക്കുള്ള ഹവ്യവും പിതൃഭോക്താക്കൾക്കുള്ള കവിഅംവുമാണ് അത് വഹിക്കുന്നത്.

പാകാദ്യം ച കരോത്യഗ്നിഃ പരമേശ്വരശാസനാത് സംജീവനാദ്യം സര്വസ്യ കുര്വത്യാപസ്തദാജ്ഞയാ

പാചകം മുതലായവ അഗ്നി പരമേശ്വരന്റെ ആജ്ഞയാൽ ചെയ്യുന്നു; അതേ ആജ്ഞയാൽ വെള്ളം എല്ലാവർക്കും ജീവൻ നൽകുന്നതും മറ്റു പ്രവർത്തികളും ചെയ്യുന്നതുമാണ്.

വിശ്വമ്ഭരാ ജഗന്നിത്യം ധത്തേ വിശ്വേശ്വരാജ്ഞയാ ദേവാന്പാത്യസുരാന് ഹംതി ത്രിലോകമഭിരക്ഷതി

ഭൂമി വിശ്വേശ്വരന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ലോകത്തെ എപ്പോഴും താങ്ങുന്നു; അവൾ ദേവന്മാരെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു, അസുരന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നു, മൂന്നു ലോകവും സംരക്ഷിക്കുന്നു.

ആജ്ഞയാ തസ്യ ദേവേന്ദ്രഃ സര്വൈര്ദേവൈരലംഘ്യയാ ആധിപത്യമപാം നിത്യം കുരുതേ വരുണസ്സദാ

അവന്റെ ആജ്ഞയാൽ ദേവേന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും ഒരിക്കലും ലംഘിക്കാത്ത വിധത്തിൽ ജലത്തിൽ അധികാരം നടത്തുന്നു; വരുണൻ എല്ലായ്പ്പോഴും അതിനെ ഭരിക്കുന്നു.

പാശൈര്ബധ്നാതി ച യഥാ ദംഡ്യാംസ്തസ്യൈവ ശാസനാത് ദദാതി നിത്യം യക്ഷേന്ദ്രോ ദ്രവിണം ദ്രവിണേശ്വരഃ

അവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം കുറ്റക്കാരെ പാശംകൊണ്ടു ബന്ധിക്കുന്നു; യക്ഷരാജാവ്, ധനത്തിന്റെ അധിപൻ, എല്ലായ്പ്പോഴും ധനം നൽകുന്നു.

പുണ്യാനുരൂപം ഭൂതേഭ്യഃ പുരുഷസ്യാനുശാസനാത് കരോതി സംപദഃ ശശ്വജ്ജ്ഞാനം ചാപി സുമേധസാമ്

പുണ്യത്തിന് അനുസരിച്ച്, അവൻ ഭൂതങ്ങൾക്കു സമ്പത്ത് നൽകുന്നു; ജ്ഞാനികൾക്ക് സ്ഥിരമായ ജ്ഞാനം അവൻ സമ്മാനിക്കുന്നു.

നിഗ്രഹം ചാപ്യസാധൂനാമീശാനശ്ശിവശാസനാത് ധത്തേ തു ധരണീം മൂര്ധ്നാ ശേഷഃ ശിവനിയോഗതഃ

ശിവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ദുഷ്ടരെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു; ശേഷൻ ശിവന്റെ കല്പനപ്രകാരം ഭൂമിയെ തലയിലേറ്റി താങ്ങുന്നു.

യാമാഹുസ്താമസീം രൌദ്രീം മൂര്തിമംതകരീം ഹരേഃ സൃജത്യശേഷമീശസ്യ ശാസനാച്ചതുരാനനഃ

ഹരിയുടെ ഇരുണ്ടതും ക്രൂരവുമായ മരണമെത്തിക്കുന്ന രൂപം മുഴുവനും ഈശന്റെ ആജ്ഞയാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു.

അന്യാഭിര്മൂര്തിഭിഃ സ്വാഭിഃ പാതി ചാംതേ നിഹന്തി ച വിഷ്ണുഃ പാലയതേ വിശ്വം കാലകാലസ്യ ശാസനാത്

സ്വന്തം വിവിധ രൂപങ്ങളാൽ വിഷ്ണു സംരക്ഷിക്കുകയും അവസാനം നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; കാലത്തിന്റെ അധിപന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം അവൻ ലോകത്തെ രക്ഷിക്കുന്നു.

സൃജതേ ത്രസതേ ചാപി സ്വകാഭിസ്തനുഭിസ്ത്രിഭിഃ ഹരത്യംതേ ജഗത്സര്വം ഹരസ്തസ്യൈവ ശാസനാത്

അവൻ സൃഷ്ടിക്കുന്നു, ഭയപ്പെടുന്നു, മൂന്ന് ശരീരങ്ങളാൽ എല്ലാം അവസാനം നശിപ്പിക്കുന്നു; ഹരി അതെ ആജ്ഞപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

സൃജത്യപി ച വിശ്വാത്മാ ത്രിധാ ഭിന്നസ്തു രക്ഷതി കാലഃ കരോതി സകലം കാലസ്സംഹരതി പ്രജാഃ

വിശ്വാത്മാവ് സൃഷ്ടിക്കുകയും, മൂന്നു രൂപങ്ങളാൽ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; കാലം എല്ലാം നടത്തുന്നു, കാലം എല്ലാ ജീവികളെയും നശിപ്പിക്കുന്നു.

കാലഃ പാലയതേ വിശ്വം കാലകാലസ്യ ശാസനാത് ത്രിഭിരംശൈര്ജഗദ്ബിഭ്രത്തേജോഭിര്വൃഷ്ടിമാദിശന്

കാലം ലോകത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നു, കാലങ്ങളുടെ അധിപന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം; മൂന്ന് ഭാഗങ്ങളാൽ ലോകത്തെ താങ്ങുന്നു, മഴയും മറ്റു ഘടകങ്ങളും അയയ്ക്കുന്നു.

ദിവി വര്ഷത്യസൌ ഭാനുര്ദേവദേവസ്യ ശാസനാത് പുഷ്ണാത്യോഷധിജാതാനി ഭൂതാന്യാഹ്ലാദയത്യപി

ആ ദൈവദേവന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ആകാശത്ത് സൂര്യൻ മഴ പെയ്യിക്കുന്നു; അതുവഴി ഔഷധികൾ വളരുന്നു, എല്ലാം ജീവികൾക്കും സന്തോഷം പകരുന്നു.

ദേവൈശ്ച പീയതേ ചംദ്രശ്ചന്ദ്രഭൂഷണശാസനാത് ആദിത്യാ വസവോ രുദ്രാ അശ്വിനൌ മരുതസ്തഥാ

ചന്ദ്രഭൂഷണനായ പ്രഭുവിന്റെ കല്പനയാൽ ദേവന്മാർ ചന്ദ്രനെ ആസ്വദിക്കുന്നു; ആദിത്യന്മാർ, വസുക്കൾ, രുദ്രന്മാർ, അശ്വിനികൾ, മരുതുകൾ ഇവരും അങ്ങനെ തന്നെ.

ഖേചരാ ഋഷയസ്സിദ്ധാ ഭോഗിനോ മനുജാ മൃഗാഃ പശവഃ പക്ഷിണശ്ചൈവ കീടാദ്യാഃ സ്ഥാവരാണി ച

ആകാശവാസികൾ, ഋഷികൾ, സിദ്ധന്മാർ, ഭോഗികൾ, മനുഷ്യർ, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ, പശുക്കൾ, പക്ഷികൾ, കീടങ്ങൾ, നിലനിൽക്കുന്ന ജീവികൾ ഇവരും എല്ലാം—

നദ്യസ്സമുദ്രാ ഗിരയഃ കാനനാനി സരാംസി ച വേദാഃ സാംഗാശ്ച ശാസ്ത്രാണി മംത്രസ്തോമമഖാദയഃ

നദികൾ, സമുദ്രങ്ങൾ, പർവതങ്ങൾ, കാടുകൾ, തടാകങ്ങൾ, വേദങ്ങൾ അതിന്റെ ഉപവേദങ്ങളോടുകൂടി, ശാസ്ത്രങ്ങൾ, മന്ത്രങ്ങൾ, സ്തോത്രങ്ങൾ, യാഗങ്ങൾ—

കാലാഗ്ന്യാദിശിവാംതാനി ഭുവനാനി സഹാധിപൈഃ ബ്രഹ്മാംഡാന്യപ്യസംഖ്യാനി തേഷാമാവരണാനി ച

കാലാഗ്നിയിൽ നിന്ന് ശിവൻവരെ ഉള്ള ലോകങ്ങൾ അതിന്റെ അധിപന്മാരോടുകൂടി, അനേകം ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങൾ, അവയുടെ ആവരണങ്ങൾ—

വര്തമാനാന്യതീതാനി ഭവിഷ്യന്ത്യപി കൃത്സ്നശഃ ദിശശ്ച വിദിശശ്ചൈവ കാലഭേദാഃ കലാദയഃ

ഇപ്പോൾ ഉള്ളതും, കഴിഞ്ഞതും, വരാനിരിക്കുന്നതും എല്ലാം; എല്ലാ ദിശകളും ഇടക്കാല ദിശകളും, കാലത്തിന്റെ വിഭജനങ്ങളും അതിന്റെ അംശങ്ങളും—

യച്ച കിംചിജ്ജഗത്യസ്മിന് ദൃശ്യതേ ശ്രൂയതേ ഽപി വാ തത്സര്വം ശംകരസ്യാജ്ഞാ ബലേന സമധിഷ്ഠിതമ്

ഈ ലോകത്ത് കാണുന്നതും കേൾക്കുന്നതും എല്ലാം ശങ്കരന്റെ ആജ്ഞയുടെ ശക്തിയാൽ നിലനിൽക്കുന്നു.

ആജ്ഞാബലാത്തസ്യ ധരാ സ്ഥിതേഹ ധരാധരാ വാരിധരാഃ സമുദ്രാഃ ജ്യോതിര്ഗണാഃ ശക്രമുഖാശ്ച ദേവാഃ സ്ഥിരം ചിരം വാ ചിദചിദ്യദസ്തി

അവന്റെ കല്പനയുടെ ശക്തിയാൽ ഭൂമി ഇവിടെ ഉറപ്പോടെ നില്ക്കുന്നു; പർവതങ്ങൾ, മേഘങ്ങൾ, സമുദ്രങ്ങൾ, നക്ഷത്രങ്ങൾ, ഇന്ദ്രനെ മുന്നിൽ വെച്ചുള്ള ദേവന്മാർ, ചലിക്കുന്നതും അചലവുമായ, ചൈതന്യമുള്ളതും ഇല്ലാത്തതുമായ എല്ലാം നിലനിൽക്കുന്നു.

അത്യാശ്ചര്യമിദം കൃഷ്ണ ശംഭോരമിതകര്മണഃ ആജ്ഞാകൃതം ശൃണുഷ്വൈതച്ഛ്രുതം ശ്രുതിമുഖേ മയാ

കൃഷ്ണാ, ശംഭുവിന്റെ അതിരില്ലാത്ത കർമ്മങ്ങൾ അത്ഭുതകരമാണ്; ഞാൻ വേദത്തിന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേട്ടത് നീ കേൾക്കുക.

പുരാ കില സുരാഃ സേംദ്രാ വിവദംതഃ പരസ്പരമ് അസുരാന്സമരേ ജിത്വാ ജേതാഹമഹമിത്യുത

പഴയകാലത്ത് ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവന്മാർ തമ്മിൽ തർക്കിച്ചു, യുദ്ധത്തിൽ അസുരന്മാരെ ജയിച്ച്, 'ഞാനാണ് ജയിച്ചവൻ, ഞാനാണ്' എന്ന് അവകാശപ്പെട്ടു.

തദാ മഹേശ്വരസ്തേഷാം മധ്യതോ വരവേഷധൃക് സ്വലക്ഷണൈര്വിഹീനാംഗഃ സ്വയം യക്ഷ ഇവാഭവത്

അപ്പോൾ മഹേശ്വരൻ അവരിടയിൽ അത്ഭുതരൂപത്തിൽ, യാതൊരു പ്രത്യേക ലക്ഷണങ്ങളും ഇല്ലാതെ, യക്ഷനായി സ്വയം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

സ താനാഹ സുരാനേകം തൃണമാദായ ഭൂതലേ യ ഏതദ്വികൃതം കര്തും ക്ഷമതേ സ തു ദൈത്യജിത്

അവൻ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഒരു പുല്ല് എടുത്ത് ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'ഇതിൽ ആരെങ്കിലും മാറ്റം വരുത്താൻ കഴിയുമെങ്കിൽ, അവനാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ അസുരന്മാരെ ജയിച്ചവൻ.'

യക്ഷസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ വജ്രപാണിഃ ശചീപതിഃ കിംചിത്ക്രുദ്ധോ വിഹസ്യൈനം തൃണമാദാതുമുദ്യതഃ

യക്ഷന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് വജ്രധാരി, ശചീഭർത്താവ്, അല്പം കോപത്തോടെ ചിരിച്ചു, ആ പുല്ല് എടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

ന തത്തൃണമുപദാതും മനസാപി ച ശക്യതേ യഥാ തഥാപി തച്ഛേത്തും വജ്രം വജ്രധരോ ഽസൃജത്

അവൻ ആ പുല്ല് മനസ്സിൽ പോലും എടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; എങ്കിലും അതു വെട്ടാൻ വജ്രം എറിഞ്ഞു.