ശിവപുരാണമ്

രാജ്യം സ്വര്ഗം ച മോക്ഷം ച ഭോജനം ക്ഷീരസംഭവമ് ന ലഭന്തേ പ്രിയാണ്യേഷാം ന തുഷ്യതി യദാ ശിവഃ

രാജ്യം, സ്വര്‍ഗ്ഗം, മോക്ഷം, പാല്‍ നിന്നുണ്ടാകുന്ന ഭക്ഷണം — ശിവന്‍ സന്തോഷിക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ ഇവയൊന്നും പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ലഭിക്കില്ല.

ഭവപ്രസാദജം സര്വം നാന്യദ്ദേവപ്രസാദജമ് അന്യദേവേഷു നിരതാ ദുഃഖാര്താ വിഭ്രമന്തി ച

എല്ലാം ഭവന്റെ കൃപയാല്‍ മാത്രമാണ് ലഭിക്കുന്നത്; മറ്റുദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹത്തില്‍ നിന്നല്ല. മറ്റുദേവന്മാരില്‍ ലീനരായവര്‍ ദുഃഖത്തില്‍ ആകുലരായി ഭ്രമിച്ചു നടക്കുന്നു.

ക്ഷീരം തത്ര കുതോ ഽസ്മാകം വനേ നിവസതാം സദാ ക്വ ദുഗ്ധസാധനം വത്സ ക്വ വയം വനവാസിനഃ

നാം എല്ലായ്പ്പോഴും കാട്ടില്‍ താമസിക്കുന്നവരല്ലേ, ഇവിടെ എങ്ങനെ പാല്‍ കിട്ടും? മകനേ, പാല്‍ കിട്ടാനുള്ള മാര്‍ഗ്ഗം എവിടെ? കാട്ടില്‍ കഴിയുന്ന നാം എവിടെ?

കൃത്സ്നാഭാവേന ദാരിദ്ര്യാന്മയാ തേ ഭാഗ്യഹീനയാ മിഥ്യാദുഗ്ധമിദം ദത്തമ്പിഷ്ടമാലോഡ്യ വാരിണാ

എന്റെ പൂർണ്ണ ദാരിദ്ര്യത്താൽ, ഭാഗ്യം ഇല്ലാത്തവളായ ഞാൻ, വെള്ളം കലർത്തി ചതിച്ചുപോലും ഈ പാൽ നിന്നെക്കായി കൊടുത്തിരിക്കുന്നു.

ത്വം മാതുലഗൃഹേ സ്വല്പം പീത്വാ സ്വാദു പയഃ ശൃതമ് ജ്ഞാത്വാ സ്വാദു ത്വയാ പീതം തജ്ജാതീയമനുസ്മരന്

നിന്റെ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നീ കുറച്ച് തിളപ്പിച്ച ശുദ്ധവും മധുരവുമായ പാൽ കുടിച്ചു. അതിന്റെ രുചി അറിഞ്ഞ് നീ അതു കുടിച്ചു, ഇപ്പോൾ അതേപോലെയുള്ളതിനെ ഓർക്കുന്നു.

ദത്തം ന പയ ഇത്യുക്ത്വാ രുദന് ദുഃഖീകരോഷി മാമ് പ്രസാദേന വിനാ ശംഭോ പയസ്തവ ന വിദ്യതേ

‘ഇത് പാൽ അല്ല’ എന്ന് പറഞ്ഞ് നീ കരയുകയും എന്നെ ദുഃഖിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ശംഭുവിന്റെ കൃപ ഇല്ലാതെ, നിനക്ക് പാൽ ലഭിക്കില്ല.

പാദപംകജയോസ്തസ്യ സാമ്ബസ്യ സഗണസ്യ ച ഭക്ത്യാ സമര്പിതം യത്തത്കാരണം സര്വസമ്പദാമ്

സാംബനും അവന്റെ അനുചിതരും ഉള്ള കമലപാദങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ സമർപ്പിക്കുന്നതൊക്കെയും എല്ലാ ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും കാരണം ആകുന്നു.

അധുനാ വസുദോസ്മാഭിര്മഹാദേവോ ന പൂജിതഃ സകാമാനാം യഥാകാമം യഥോക്തഫലദായകഃ

ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ധനസഹിതം മഹാദേവനെ ആരാധിച്ചിട്ടില്ല. ആഗ്രഹമുള്ളവർക്കു അവരുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഫലം നൽകുന്നവനാണ് അദ്ദേഹം.

ധനാന്യുദ്ദിശ്യ നാസ്മാഭിരിതഃ പ്രാഗര്ചിതഃ ശിവഃ അതോ ദരിദ്രാസ്സംജാതാ വയം തസ്മാന്ന തേ പയഃ

ധനം ലഭിക്കാനായി ഞങ്ങൾ ഇവിടെ മുമ്പ് ശിവനെ ആരാധിച്ചിട്ടില്ല. അതിനാലാണ് ഞങ്ങൾ ദരിദ്രരായത്, അതുകൊണ്ടാണ് നിനക്ക് പാൽ ഇല്ലാത്തത്.

പൂര്വജന്മനി യദ്ദത്തം ശിവമുദ്ദിശ്യ വൈ സുതഃ തദേവ ലഭ്യതേ നാന്യദ്വിഷ്ണുമുദ്ദിശ്യ വാ പ്രഭുമ്

മുൻജന്മത്തിൽ ശിവനുവേണ്ടി നൽകിയതെന്താണോ, അതേ മകനേ, അതാണ് ലഭിക്കുന്നത്; വിഷ്ണുവിനോ മറ്റേതെങ്കിലും ദൈവത്തിനോ നൽകിയാലും മറ്റൊന്നും ലഭിക്കില്ല.

ഇതി മാതൃവചഃ ശ്രുത്വാ തഥ്യം ശോകാദിസൂചകമ് ബാലോ ഽപ്യനുതപന്നംതഃ പ്രഗല്ഭമിദമബ്രവീത്

അമ്മയുടെ ഈ സത്യമുള്ള, ദുഃഖം സൂചിപ്പിക്കുന്ന വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ബാലനാണെങ്കിലും, അകത്തൊന്നും വിഷമമില്ലാതെ ധൈര്യത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

ശോകേനാലമിതോ മതഃ സാംബോ യദ്യസ്തി ശംകരഃ ത്യജ ശോകം മഹാഭാഗേ സര്വം ഭദ്രം ഭവിഷ്യതി

ശോകത്തിൽ നിന്നാണ് സാംബൻ മരിച്ചുവെന്നു സത്യമായാൽ, ശംകരൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ, മഹാഭാഗ്യവതിയേ, നീ ശോകം ഉപേക്ഷിക്കൂ; എല്ലാം നല്ലതായിരിക്കും.

ശൃണു മാതര്വചോ മേദ്യ മഹാദേവോ ഽസ്തി ചേത്ക്വചിത് ചിരാദ്വാ ഹ്യചിരാദ്വാപി ക്ഷീരോദം സാധയാമ്യഹമ്

അമ്മേ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ: മഹാദേവൻ എവിടെയെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ, വൈകിയാലോ ഉടനെയോ, ഞാൻ ക്ഷീരസമുദ്രം നേടും.

ഇതി ശ്രുത്വാ വചസ്തസ്യ ബാലകസ്യ മഹാമതേഃ പ്രയ്തുവാച തദാ മാതാ സുപ്രസന്നാ മനസ്വിനീ

ആ ബുദ്ധിമാൻ ബാലന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, അമ്മയുടെ മനസ്സ് അതിയായി സന്തോഷിച്ചു, പിന്നെ അവൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

ശുഭം വിചാരിതം താത ത്വയാ മത്പ്രീതിവര്ധനമ് വിലംബം മാ കഥാസ്ത്വം ഹി ഭജ സാംബം സദാശിവമ്

കുഞ്ഞേ, നീ നല്ലതായാണ് ആലോചിച്ചത്, എന്റെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിച്ചു. നീ വൈകരുത്, സാംബ സദാശിവനെ എപ്പോഴും ഭജിക്കൂ.

സര്വസ്മാദധികോ ഽസ്ത്യേവ ശിവഃ പരമകാരണമ് തത്കൃതം ഹി ജഗത്സര്വം ബ്രഹ്മാദ്യാസ്തസ്യ കിംകരാഃ

ശിവൻ മാത്രമാണ് എല്ലാത്തിലും പരമോന്നതനും പരമകാരണമുമാണ്. അവന്റെ കൃപയാൽ തന്നെയാണ് ലോകം മുഴുവൻ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്; ബ്രഹ്മാദിമാർ പോലും അവന്റെ ദാസന്മാരാണ്.

തത്പ്രസാദകൃതൈശ്വര്യാ ദാസാസ്തസ്യ വയം പ്രഭോഃ തം വിനാന്യം ന ജാനീമശ്ശംകരം ലോകശംകരമ്

അവന്റെ കൃപയാൽ ലഭിച്ച ഐശ്വര്യത്താൽ ഞങ്ങൾ അവന്റെ ദാസന്മാരാണ്. ശംകരനെ ഒഴികെ മറ്റാരെയും ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല, ലോകത്തിന് അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവനാണ് ശംകരൻ.

അന്യാന്ദേവാന്പരിത്യജ്യ കര്മണാ മനസാ ഗിരാ തമേവ സാംബം സഗണം ഭജ ഭാവപുരസ്സരമ്

മറ്റു ദേവന്മാരെ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്, പ്രവർത്തിയിലും മനസിലും വാക്കിലും, ഭാവപൂർവ്വം സാംബനും അവന്റെ അനുചിതരും മാത്രം ഭജിക്കൂ.

തസ്യ ദേവാധിദേവസ്യ ശിവസ്യ വരദായിനഃ സാക്ഷാന്നമശ്ശിവായേതി മംത്രോ ഽയം വാചകഃ സ്മൃതഃ

ദേവന്മാരുടെ ദേവനായ, അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന ശിവന്റെ ‘നമഃ ശിവായ’ എന്ന മന്ത്രം നേരിട്ട് അവനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണെന്ന് പറയുന്നു.

സപ്തകോടിമഹാമംത്രാഃ സര്വേ സപ്രണവാഃ പരേ തസ്മിന്നേവ വിലീയംതേ പുനസ്തസ്മാദ്വിനിര്ഗതാഃ

ഏഴു കോടി മഹാമന്ത്രങ്ങളും പ്രണവത്തോടുകൂടി ഒടുവിൽ അവനിൽ ലയിക്കുന്നു, പിന്നെയും അവനിൽ നിന്നാണ് വീണ്ടും ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്.

സപ്രസാദാശ്ച തേ മംത്രാഃ സ്വാധികാരാദ്യപേക്ഷയാ സര്വാധികാരസ്ത്വേകോ ഽയം മംത്ര ഏവേശ്വരാജ്ഞയാ

കൃപയോടോ അതില്ലാതെയോ ആ മന്ത്രങ്ങൾ ഓരോരുത്തരുടെയും യോഗ്യതപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ ഒരു മന്ത്രത്തിന് മാത്രം എല്ലാ അധികാരവും ഉണ്ട്, ഈശ്വരന്റെ ആജ്ഞയാൽ.

യഥാ നികൃഷ്ടാനുത്കൃഷ്ടാന്സര്വാനപ്യാത്മനഃ ശിവഃ ക്ഷമതേ രക്ഷിതും തദ്വന്മംത്രോ ഽയമപി സര്വദാ

ശിവൻ തന്നെ താഴ്ന്നവരെയും ഉയർന്നവരെയും എല്ലാവരെയും രക്ഷിക്കാൻ കഴിയുന്നതുപോലെ, ഈ മന്ത്രവും എല്ലായ്പ്പോഴും അങ്ങനെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയും.

പ്രബലശ്ച തഥാ ഹ്യേഷ മംത്രോ മന്ത്രാന്തരാദപി സര്വരക്ഷാക്ഷമോ ഽപ്യേഷ നാപരഃ കശ്ചിദിഷ്യതേ

മറ്റെല്ലാ മന്ത്രങ്ങളേക്കാളും ഈ മന്ത്രം ശക്തിയേറിയതാണ്; പൂർണ്ണരക്ഷ നൽകുന്നതിൽ ഇതിന് തുല്യമായ മറ്റൊന്നുമില്ല.

തസ്മാന്മന്ത്രാന്തരാംസ്ത്യക്ത്വാ പഞ്ചാക്ഷരപരോ ഭവ തസ്മിഞ്ജിഹ്വാംതരഗതേ ന കിംചിദിഹ ദുര്ലഭമ്

അതിനാല്‍ മറ്റുള്ള മന്ത്രങ്ങളെ വിട്ട്, അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രത്തില്‍ മാത്രം മനസ്സ് നിക്ഷേപിക്കണം. ആ മന്ത്രം നാവിനകത്ത് നിലകൊള്ളുമ്പോള്‍ ഇവിടെ ഒന്നും പ്രാപിക്കാനാവാത്തതല്ല.

അധോരാസ്ത്രം ച ശൈവാനാം രക്ഷാഹേതുരനുത്തമമ് തച്ച തത്പ്രഭവം മത്വാ തത്പരോ ഭവ നാന്യഥാ

ശൈവന്മാര്‍ക്ക് അതി ശ്രേഷ്ഠമായ സംരക്ഷണമാര്‍ഗ്ഗം ആധോരാസ്ത്രം തന്നെയാണ്. അതു അതില്‍ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിക്കുന്നത് എന്നു മനസ്സിലാക്കി, അതില്‍ മാത്രം ഭക്തിയോടെ നിലകൊള്ളണം; മറ്റൊന്നിലും ആസക്തി വേണ്ട.

ഭസ്മേദന്തു മയാ ലബ്ധം പിതുരേവ തവോത്തമമ് വിരജാനലസംസിദ്ധം മഹാവ്യാപന്നിവാരണമ്

നിന്റെ അച്ഛനില്‍ നിന്നു ലഭിച്ച ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഭസ്മം ഞാന്‍ തന്നെയാണ് നേടിയത്. അതു നിര്‍മലവും, അഗ്നിയില്‍ പാകപ്പെട്ടതുമായതും, വലിയ ദുരന്തങ്ങള്‍ അകറ്റുന്നതുമായതാണ്.

മംത്രം ച തേ മയാ ദത്തം ഗൃഹാണ മദനുജ്ഞയാ അനേനൈവാശു ജപ്തേന രക്ഷാ തവ ഭവിഷ്യതി

മന്ത്രവും ഞാന്‍ നിന്നെ ഏല്‍പ്പിച്ചു; എന്റെ അനുമതിയോടെ അതു സ്വീകരിക്കണം. ഇതു മാത്രം ജപിച്ചാല്‍ നിന്നെ സംരക്ഷണം ഉറപ്പായിരിക്കും.

ഏവം മാത്രാ സമാദിശ്യ ശിവമസ്ത്വിത്യുദീര്യ ച വിസൃഷ്ടസ്തദ്വചോ മൂര്ധ്നി കുര്വന്നേവ തദാ മുനിഃ

അവളിങ്ങനെ ഉപദേശിച്ച് 'ശിവൻ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ' എന്നു ആശംസിച്ച്, ആ വാക്കുകൾ അവന്റെ തലയിൽ വച്ച് അവിടെ നിന്നു വിട്ടുപോയി.

താം പ്രണമ്യൈവമുക്ത്വാ ച തപഃ കര്തും പ്രചക്രമേ തമാഹ ച തദാ മാതാ ശുഭം കുര്വംതു തേ സുരാഃ

അവളെ നമസ്കരിച്ചു ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, അവൻ തപസ്സിന് തുടക്കം കുറിച്ചു. അപ്പോൾ അമ്മ പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാർ നിനക്കു ശുഭം വരുത്തട്ടെ.'