ശിവപുരാണമ്

യത്രപ്രതിഷ്ഠിതം യേന മദീയം ലിംഗമീദൃശമ് തത്ര പ്രതിഷ്ഠിതഃ സോഹമപ്രതിഷ്ഠോപി വത്സകൌ

എവിടെയും ആരാൽ എന്റെ ഇത്തരത്തിലുള്ള ലിംഗം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നുവോ അവിടെയെ ഞാൻ നിലകൊള്ളുന്നു, പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, മറ്റിടങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും.

മത്സാമ്യമേകലിംഗസ്യ സ്ഥാപനേ ഫലമീരിതമ് ദ്വിതീയേ സ്ഥാപിതേ ലിംഗേ മദൈക്യം ഫലമേവ ഹി

ഒരു ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചാൽ എന്നോട് സമത്വം എന്ന ഫലം ലഭിക്കും; രണ്ടാമത്തെ ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചാൽ എന്നോടുള്ള ഐക്യം തന്നെയാണ് ഫലം.

ലിംഗം പ്രാധാന്യതഃ സ്ഥാപ്യം തഥാബേരം തു ഗൌണകമ് ലിംഗാഭാവേന തത്ക്ഷേത്രം സബേരമപി സര്വതഃ

ലിംഗം പ്രധാനമായിട്ടാണ് സ്ഥാപിക്കേണ്ടത്, പ്രതിമ രണ്ടാമതായിരിക്കണം; ലിംഗം ഇല്ലെങ്കിൽ പ്രതിമയോടുകൂടിയ ആ സ്ഥലം പൂർണ്ണമല്ല.

സര്ഗാദിപഞ്ചകൃത്യസ്യ ലക്ഷണം ബ്രൂഹി നൌ പ്രഭോ മത്കൃത്യബോധനം ഗുഹ്യം കൃപയാ പ്രബ്രവീമി വാമ്

പ്രഭോ, സൃഷ്ടി മുതലായ അഞ്ചു കർമ്മങ്ങളുടെ സ്വഭാവം ഞങ്ങളോട് പറയൂ; എന്റെ കർമ്മങ്ങളുടെ രഹസ്യം കരുണയോടെ ഞാനിങ്ങോട്ട് വിശദീകരിക്കാം.

സൃഷ്ടിഃ സ്ഥിതിശ്ച സംഹാരസ്തിരോഭാവോ ഽപ്യനുഗ്രഹഃ പഞ്ചൈവ മേ ജഗത്കൃത്യം നിത്യസിദ്ധമജാച്യുതൌ

സൃഷ്ടി, നിലനിൽപ്പ്, ലയനം, മറച്ചുവെക്കൽ, അനുഗ്രഹം — ഈ അഞ്ചും, അജനും അക്ഷയരായവരേ, ലോകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ ശാശ്വതമായ കർമ്മങ്ങളാണ്.

സര്ഗഃ സംസാരസംരംഭസ്തത്പ്രതിഷ്ഠാ സ്ഥിതിര്മതാ സംഹാരോ മര്ദനം തസ്യ തിരോഭാവസ്തദുത്ക്രമഃ

സൃഷ്ടി എന്നത് സാംസാരിക ചക്രത്തിന്റെ ആരംഭമാണ്; അതിന്റെ നിലനിൽപ്പാണ് നില; അതിന്റെ നാശം ലയനം; മറച്ചുവെക്കൽ അതിന്റെ പിൻവലിപ്പാണ്.

തന്മോക്ഷോ ഽനുഗ്രഹസ്തന്മേ കൃത്യമേവം ഹി പഞ്ചകമ് കൃത്യമേതദ്വഹത്യന്യസ്തൂഷ്ണീം ഗോപുരബിംബവത്

മോക്ഷം അനുഗ്രഹമാണ്; അങ്ങനെ ഈ അഞ്ചു കർമ്മങ്ങളാണ് എന്റെ പ്രവർത്തനം. ഞാൻ ഇവ ചെയ്യുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവർ നഗരവാതിലിലെ പ്രതിബിംബംപോലെ നിശബ്ദരായിരിക്കുന്നു.

സര്ഗാദി യച്ചതുഷ്കൃത്യം സംസാരപരിജൃംഭണമ് പഞ്ചമം മുക്തിഹേതുര്വൈ നിത്യം മയി ച സുസ്ഥിരമ്

സൃഷ്ടി മുതലായ നാലു കർമ്മങ്ങൾ സാംസാരിക ജീവിതത്തിന്റെ വ്യാപനമാണ്; അഞ്ചാമത്തേത്, മോക്ഷം, എപ്പോഴും എന്നിൽ ഉറപ്പുള്ള മോക്ഷകാരണമാണ്.

തദിദം പഞ്ചഭൂതേഷു ദൃശ്യതേ മാമകൈര്ജനൈഃ സൃഷ്ടിര്ഭൂമൌ സ്ഥിതിസ്തോയേ സംഹാരഃ പാവകേ തഥാ

ഈ അഞ്ചു പ്രവർത്തികളും എന്റെ ഭക്തന്മാരിൽ അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളിൽ കാണാം: സൃഷ്ടി ഭൂമിയിൽ, നിലനിൽപ്പ് വെള്ളത്തിൽ, ലയനം അഗ്നിയിൽ.

തിരോഭാവോ ഽനിലേ തദ്വദനുഗ്രഹ ഇഹാമ്ബരേ സൃജ്യതേ ധരയാ സര്വമദ്ഭിഃ സര്വം പ്രവര്ധതേ

മറച്ചുവെക്കൽ വായുവിൽ, അനുഗ്രഹം ആകാശത്തിലും; ഭൂമിയാൽ എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു, വെള്ളംകൊണ്ട് എല്ലാം വളരുന്നു.

അര്ദ്യതേ തേജസാ സര്വം വായുനാ ചാപനീയതേ വ്യോമ്നാനുഗൃഹ്യതേ സര്വം ജ്ഞേയമേവം ഹി സൂരിഭിഃ

എല്ലാം അഗ്നിയിൽ ദഹിക്കുന്നു, വായുവിൽ കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു, ആകാശംകൊണ്ട് പിന്തുണയ്ക്കപ്പെടുന്നു; ഇതെങ്ങനെ എന്നാണു ജ്ഞാനികൾ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

പഞ്ചകൃത്യമിദം ബോഢും മമാസ്തി മുഖപഞ്ചകമ് ചതുര്ദിക്ഷു ചതുര്വക്ത്രം തന്മധ്യേ പഞ്ചമം മുഖമ്

എന്റെ ഈ അഞ്ചു പ്രവർത്തികൾ മനസ്സിലാക്കാൻ അഞ്ചു മുഖങ്ങളുണ്ട്; നാലു ദിക്കുകളിൽ നാലു മുഖങ്ങൾ, നടുവിൽ അഞ്ചാമത്തെ മുഖം.

യുവാഭ്യാം തപസാ ലബ്ധമേതത്കൃത്യദ്വയം സുതൌ സൃഷ്ടിസ്ഥിത്യഭീധം ഭാഗ്യം മത്തഃ പ്രീതാദതിപ്രിയമ്

മക്കളേ, നിങ്ങളുടെ തപസ്സുകൊണ്ട് നിങ്ങൾക്ക് സൃഷ്ടിയും നിലനിൽപ്പും എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു പ്രവർത്തികൾ ലഭിച്ചു; ഈ ഭാഗ്യം എനിക്ക് അത്യന്തം പ്രിയമായതുകൊണ്ട് ഞാൻ തന്നതാണ്.

തഥാ രുദ്രമഹേശാഭ്യാമന്യത്കൃത്യദ്വയം പരമ് അനുഗ്രഹാഖ്യം കേനാപി ലബ്ധും നൈവ ഹി ശക്യതേ

അങ്ങനെ തന്നെ, രുദ്രനും മഹേശ്വരനും മാത്രം ചെയ്യുന്ന പരമമായ അനുഗ്രഹം എന്ന ഈ രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ മറ്റാരാലും നേടാൻ കഴിയില്ല.

തത്സര്വം പൌര്വികം കര്മ യുവാഭ്യാം കാലവിസ്മൃതമ് ന തദ്രുദ്ര മഹേശാഭ്യാം വിസ്മൃതം കര്മ താദൃശമ്

കാലത്തിന്റെ ഒഴുക്കിൽ നിങ്ങൾ ഇരുവരും മറന്നുപോയ ആ പഴയ പ്രവർത്തികൾ രുദ്രനും മഹേശ്വരനും മറന്നിട്ടില്ല.

രൂപേ വേശേ ച കൃത്യേ ച വാഹനേ ചാസനേ തഥാ ആയുധാദൌ ച മത്സാമ്യമസ്മാഭിസ്തത്കൃതേ കൃതമ്

രൂപത്തിലും വേഷത്തിലും പ്രവർത്തിയിലും വാഹനത്തിലും ഇരിപ്പിടത്തിലും ആയുധങ്ങളിലും എല്ലാം ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളോടു തുല്യമായി നിങ്ങൾക്കായി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.

മദ്ധ്യാനവിരഹാദ്വത്സൌ മൌഢ്യം വാമേവമാഗതമ് മജ്ജ്ഞാനേ സതി നൈവം സ്യാന്മാനം രൂപേ മഹേശവത്

എന്റെ ജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് അകന്നു നിന്നതിനാൽ, കുഞ്ഞുങ്ങളേ, നിങ്ങൾക്ക് ഈ ആശയക്കുഴപ്പം ഉണ്ടായി; എന്റെ ജ്ഞാനം ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ, മഹേശ്വരനുപോലുള്ള രൂപത്തിൽ അഹങ്കാരം ഉണ്ടാകില്ലായിരുന്നു.

തസ്മാന്മജ്ജ്ഞാനസിദ്ധ്യര്ഥം മംത്രമോംകാരനാമകമ് ഇതഃ പരം പ്രജപതം മാമകം മാനഭംജനമ്

അതിനാൽ, എന്റെ ജ്ഞാനം നേടാൻ ഇനി മുതൽ എന്റെ അഹങ്കാരം നശിപ്പിക്കുന്ന 'ഓം' എന്ന മന്ത്രം ജപിക്കണം.

ഉപാദിശം നിജം മംത്രമോംകാരമുരുമംഗലമ് ഓംകാരോ മന്മുഖാജ്ജജ്ഞേ പ്രഥമം മത്പ്രബോധകഃ

ഞാൻ എന്റെ സ്വന്തം മഹാമംഗളമായ 'ഓം' മന്ത്രം നിങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചു; ഈ 'ഓം' ആദ്യമായി എന്റെ വായിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചുവന്ന് എന്റെ ബോധം ഉണർത്തി.

വാചകോ ഽയമഹം വാച്യോ മംത്രോ ഽയം ഹി മദാത്മകഃ തദനുസ്മരണം നിത്യം മമാനുസ്മരണം ഭവേത്

ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കുന്നതും ഞാൻ ഉച്ചരിക്കപ്പെടുന്നതുമാണ്; ഈ മന്ത്രം എനിക്ക് തന്നെ സമാനമാണ്; അതിനെ സ്മരിക്കുന്നത് എന്നെ സ്മരിക്കുന്നതുപോലെയാണ്.

അകാരൌത്തരാത്പൂര്വമുകാരഃ പശ്ചിമാനനാത് മകാരോ ദക്ഷിണമുഖാദ്ബിംദുഃ പ്രാങ്മുഖതസ്തഥാ

ഉത്തരദിശയിലേക്കുള്ള മുഖത്തിൽ നിന്ന് 'ഉ' എന്ന അക്ഷരം, പടിഞ്ഞാറ് മുഖത്തിൽ നിന്ന് 'ക', തെക്കു മുഖത്തിൽ നിന്ന് 'മ', കിഴക്ക് മുഖത്തിൽ നിന്ന് ബിന്ദു എന്നതും ഉദിക്കുന്നു.

നാദോ മധ്യമുഖാദേവം പഞ്ചധാ ഽസൌ വിജൃംഭിതഃ ഏകീഭൂതഃ പുനസ്തദ്വദോമിത്യേകാക്ഷരോ ഭവേത്

നടുവിലുള്ള മുഖത്തിൽ നിന്ന് ശബ്ദം ഉത്ഭവിക്കുന്നു; അങ്ങനെ അഞ്ചു വകഭേദങ്ങളായി വ്യാപിക്കുന്നു; പിന്നെ വീണ്ടും ഒന്നായി ചേരുമ്പോൾ അതാണ് 'ഓം' എന്ന ഏകാക്ഷരം.

നാമരൂപാത്മകം സര്വം വേദഭൂതകുലദ്വയമ് വ്യാപ്തമേതേന മംത്രേണ ശിവശക്ത്യോശ്ച ബോധകഃ

പേരു രൂപം എന്നിവയാൽ ഉള്ള എല്ലാം, വേദത്തിന്റെ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളും, ഈ മന്ത്രം കൊണ്ട് വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അതു ശിവനും ശക്തിയെയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

അസ്മാത്പഞ്ചാക്ഷരം ജജ്ഞേ ബോധകം സകലസ്യതത് ആകാരാദിക്രമേണൈവ നകാരാദിയഥാക്രമമ്

ഇതിൽ നിന്ന് അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ഉദിച്ചു, അത് എല്ലാം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; 'അ' എന്ന അക്ഷരത്തിൽ നിന്ന് തുടങ്ങുന്നതും 'ന' എന്നതിൽ നിന്ന് തുടങ്ങുന്നതുമാണ്.

അസ്മാത്പഞ്ചാക്ഷരാജ്ജാതാ മാതൃകാഃ പഞ്ചഭേദതഃ തസ്മാച്ഛിരശ്ചതുര്വക്ത്രാത്ത്രിപാദ്ഗായ ത്രിരേവ ഹി

ഈ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രത്തിൽ നിന്ന് അഞ്ചുവിധമായി മാതാക്കൾ ഉത്ഭവിച്ചു; അതിൽ നിന്ന് തലയും നാലു മുഖങ്ങളും ചേർന്ന് മൂന്ന് പാദങ്ങളുള്ള ഗായത്രീ മൂന്നു തവണയായി ഉത്ഭവിച്ചു.

വേദഃ സര്വസ്തതോ ജജ്ഞേ തതോ വൈ മംത്രകോടയഃ തത്തന്മംത്രേണ തത്സിദ്ധിഃ സര്വസിദ്ധിരിതോ ഭവേത്

അതിനാൽ എല്ലാ വേദവും അവിടെ നിന്ന് ജനിച്ചു; അതിൽ നിന്ന് അനേകം മന്ത്രങ്ങളും; ആ മന്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് അതത് സിദ്ധികളും, ഇതിൽ നിന്ന് എല്ലാ സിദ്ധികളും ലഭിക്കുന്നു.

അനേന മംത്രകംദേന ഭോഗോ മോക്ഷശ്ച സിദ്ധ്യതി സകലാ മംത്രരാജാനഃ സാക്ഷാദ്ഭോഗപ്രദാഃ ശുഭാഃ

ഈ മൂലമന്ത്രം കൊണ്ട് ഭോഗവും മോക്ഷവും ലഭിക്കുന്നു; എല്ലാ മന്ത്രരാജന്മാരും നേരിട്ട് ഭോഗം നൽകുന്നവയും ശുഭകരവുമാണ്.

പുനസ്തയോസ്തത്ര തിരഃ പടം ഗുരുഃ പ്രകല്പ്യ മംത്രം ച സമാദിശത്പരമ് നിധായ തച്ഛീര്ഷ്ണി കരാംബുജം ശനൈരുദങ്മുഖം സംസ്ഥിതയോഃ സഹാംബികഃ

പിന്നീട് ഗുരു അവിടെ ഇരുവരുടെയും മുന്നിൽ ഒരു മറയിട്ടു, പരമമായ മന്ത്രം ഉപദേശിച്ചു; അവർ വടക്കോട്ടു നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോൾ, ഗുരു തന്റെ കമലപോലുള്ള കൈ അവരുടേതു തലയിൽ സ്നേഹത്തോടെ വച്ചു, അംബികയോടൊപ്പം.

ത്രിരുച്ചാര്യാഗ്രഹീന്മംത്രം യംത്രതംത്രോക്തിപൂര്വകമ് ശിഷ്യൌ ച തൌ ദക്ഷിണായാമാത്മാനം ച സമര്പയത്

യന്ത്ര, തന്ത്രങ്ങളിൽ പറയുന്നപോലെ മന്ത്രം മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഉച്ചരിച്ച ശേഷം, ഗുരു അവരെയും തന്റെ വലതുവശത്തിരുന്ന ശിഷ്യന്മാരെയും, തന്നെതന്നെയും സമർപ്പിച്ചു.