ശിവപുരാണമ്

പൂര്ണാമാപൂര്യ താം ഭൂയസ്തത്ത്വാനാം ശുദ്ധിമുദ്ദിശന് ജുഹുയാന്മൂലമന്ത്രേണ തൈരേവ സമിദാദിഭിഃ

പാത്രം വീണ്ടും നിറച്ച്, തത്വങ്ങളുടെ ശുദ്ധിക്കായി, അതേ സമിതുകളും മറ്റു ദ്രവ്യങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് മൂലമന്ത്രം ചൊല്ലി ഹോമം നടത്തണം.

പഞ്ചഭൂതാനി തന്മാത്രാഃ പഞ്ചകര്മേന്ദ്രിയാണി ച

അഞ്ചു ഭൂതങ്ങൾ, അവയുടെ സൂക്ഷ്മരൂപങ്ങൾ, അഞ്ചു കര്‍മ്മേന്ദ്രിയങ്ങൾ.

ജ്ഞാനകര്മവിഭേദേന പഞ്ചകര്മവിഭാഗശഃ ത്വഗാദിധാതവസ്സപ്ത പഞ്ച പ്രാണാദിവായവഃ

ജ്ഞാനവും കര്‍മ്മവും വേർതിരിച്ച്, കര്‍മ്മത്തിന്റെ അഞ്ചു വിഭാഗങ്ങൾ, ത്വക്ക് മുതലായ ഏഴ് ധാതുക്കൾ, അഞ്ചു പ്രാണവായുക്കൾ.

മനോബുദ്ധിരഹം ഖ്യാതിര്ഗുണാഃ പ്രകൃതിപൂരുഷൌ രാഗോ വിദ്യാകലേ ചൈവ നിയതിഃ കാല ഏവ ച

മനസ്സ്, ബുദ്ധി, അഹങ്കാരം, വിവേകം, ഗുണങ്ങൾ, പ്രകൃതിയും പുരുഷനും, രാഗം, ജ്ഞാനം, കലകൾ, നിയമം, കാലം.

മായാ ച ശുദ്ധിവിദ്യാ ച മഹേശ്വരസദാശിവൌ ശക്തിശ്ച ശിവതത്ത്വം ച തത്ത്വാനി ക്രമശോ വിദുഃ

മായയും ശുദ്ധജ്ഞാനവും, മഹേശ്വരനും സദാശിവനും, ശക്തിയും ശിവതത്വവും—ഇവയെല്ലാം ക്രമമായി അറിയപ്പെടുന്നു.

മന്ത്രൈസ്തു വിരജൈര്ഹുത്വാ ഹോതാസൌ വിരജാ ഭവേത് ശിവാനുഗ്രഹമാസാദ്യ ജ്ഞാനവാന്സ ഹി ജായതേ

ശുദ്ധമായ മന്ത്രങ്ങളാൽ ഹോമം കഴിച്ചാൽ, യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവൻ ശുദ്ധനാകുന്നു; ശിവന്റെ കൃപ ലഭിച്ചാൽ, അവൻ ജ്ഞാനി ആകുന്നു.

അഥ ഗോമയമാദായ പിണ്ഡീകൃത്യാഭിമംത്ര്യ ച വിന്യസ്യാഗ്നൌ ച സമ്പ്രോക്ഷ്യ ദിനേ തസ്മിന്ഹവിഷ്യഭുക്

അതിനുശേഷം പശുവിന്റെ ചാണകം എടുത്ത്, അതിനെ ഒരു കട്ടയാക്കി, മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലി ശുദ്ധീകരിച്ച്, അഗ്നിയിൽ വെച്ച് തളിച്ച്, അന്ന് ഹവിഷ് ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

പ്രഭാതേ തു ചതുര്ദശ്യാം കൃത്വാ സര്വം പുരോദിതമ് ദിനേ തസ്മിന്നിരാഹാരഃ കാലം ശേഷം സമാപയേത്

ചതുര്ദശി ദിവസത്തിന്റെ രാവിലെ, മുമ്പ് പറഞ്ഞ എല്ലാ കര്‍മങ്ങളും ചെയ്തശേഷം, ആ ദിവസം ശേഷിക്കുന്ന സമയമൊക്കെയും ഉപവാസം പാലിക്കണം.

പ്രാതഃ പര്വണി ചാപ്യേവം കൃത്വാ ഹോമാ വസാനതഃ ഉപസംഹൃത്യ രുദ്രാഗ്നിം ഗൃഹ്ണീയാദ്ഭസ്മ യത്നതഃ

പർവ്വകാലത്തിന്റെ രാവിലെ, ഈ വിധത്തിൽ ഹോമം നടത്തി, രുദ്രാഗ്നിയിൽ നിന്നുള്ള ബസ്മം ശ്രദ്ധയോടെ ശേഖരിക്കണം.

തതശ്ച ജടിലോ മുണ്ഡീ ശിഖൈകജട ഏവ വാ ഭൂത്വാ സ്നാത്വാ തതോ വീതലജ്ജശ്ചേത്സ്യാദ്ദിഗമ്ബരഃ

ശേഷം ജടയുള്ളവനോ, മുണ്ടനായവനോ, അല്ലെങ്കിൽ ഒറ്റ ചൂണ്ടയുള്ളവനോ ആയി, കുളിച്ച്, ലജ്ജയില്ലാതെ ദിക്കുകൾ മാത്രമണിഞ്ഞ് നില്ക്കണം.

അപി കാഷായവസനശ്ചര്മചീരാമ്ബരോ ഽഥ വാ ഏകാമ്ബരോ വല്കലീ വാ ഭവേദ്ദണ്ഡീ ച മേഖലീ

അല്ലെങ്കിൽ കാശായ വസ്ത്രം ധരിച്ചാലും, ചർമ്മം അണിഞ്ഞാലും, ഒറ്റ വസ്ത്രം ധരിച്ചാലും, വൃക്ഷച്ചൊരിയും അണിഞ്ഞാലും, ദണ്ഡവും മേഖലയുമുമായി നില്ക്കാം.

പ്രക്ഷാല്യ ചരണൌ പശ്ചാദ്ദ്വിരാചമ്യാത്മനസ്തനുമ് സംകുലീകൃത്യ തദ്ഭസ്മ വിരജാനലസംഭവമ്

പിറകെ കാലുകൾ കഴുകി, ഇരുന്നു, ശരീരം ഒരുമിപ്പിച്ച്, ശുദ്ധമായ അഗ്നിയിൽ നിന്നുള്ള ബസ്മം ശ്രദ്ധയോടെ പുരട്ടണം.

അഗ്നിരിത്യാദിഭിര്മംത്രൈഃ ഷഡ്ഭിരാഥര്വണൈഃ ക്രമാത് വിഭൃജ്യാംഗാനി മൂര്ധാദിചരണാംതാനി തൈസ്സ്പൃശേത്

'അഗ്നി' മുതലായ ആറു അതർവണമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലി, തലയിൽ നിന്ന് കാലുകൾ വരെ ശരീരഭാഗങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ സ്പർശിച്ച് പുരട്ടണം.

തതസ്തേന ക്രമേണൈവ സമുദ്ധൃത്യ ച ഭസ്മനാ സര്വാംഗോദ്ധൂലനം കുര്യാത്പ്രണവേന ശിവേന വാ

അതിനുശേഷം അതേ ക്രമത്തിൽ ബസ്മം എടുത്ത്, 'ഓം' എന്ന പ്രണവം ചൊല്ലി അല്ലെങ്കിൽ 'ശിവ' എന്ന നാമം ഉച്ചരിച്ച്, മുഴുവൻ ശരീരത്തിലും തളിക്കണം.

തതസ്ത്രിപുണ്ഡ്രം രചയേത്ത്രിയായുഷസമാഹ്വയമ് ശിവഭാവം സമാഗമ്യ ശിവയോഗമഥാചരേത്

ശേഷം 'ത്രിയായുഷ' എന്ന പേരിലുള്ള മൂന്നു രേഖകളും വരച്ച്, ശിവഭാവം പ്രാപിച്ച്, ശിവയോഗം ആചരിക്കണം.

കുര്യാത്സ്ത്രിസന്ധ്യമപ്യേവമേതത്പാശുപതം വ്രതമ് ഭുക്തിമുക്തിപ്രദം ചൈതത്പശുത്വം വിനിവര്തയേത്

ഇങ്ങനെ തന്നെ മൂന്ന് സന്ധ്യകളും നിർവഹിക്കണം; ഇതാണ് പാശുപത വ്രതം, ഇത് ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു, പാശുത്വം അകറ്റുന്നു.

തത്പശുത്വം പരിത്യജ്യ കൃത്വാ പാശുപതം വ്രതമ് പൂജനീയോ മഹാദേവോ ലിംഗമൂര്തിസ്സനാതനഃ

ആ പാശുത്വം ഉപേക്ഷിച്ച്, പാശുപത വ്രതം ആചരിച്ച്, ശാശ്വതനായ മഹാദേവനെ ലിംഗരൂപത്തിൽ ആരാധിക്കണം.

പദ്മമഷ്ടദലം ഹൈമം നവരത്നൈരലംകൃതമ് കര്ണികാകേശരോപേതമാസനം പരികല്പയേത്

എട്ടു ദളങ്ങളുള്ള പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള കമലം, ഒമ്പതു രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചും, നടുവിൽ കർണികയും കേശരവും ഉള്ളതും ആയ ആസനം ഒരുക്കണം.

വിഭവേ തദഭാവേ തു രക്തം സിതമഥാപി വാ പദ്മം തസ്യാപ്യഭാവേ തു കേവലം ഭാവനാമയമ്

സാധ്യതയുണ്ടെങ്കിൽ അങ്ങനെ ചെയ്യണം; ഇല്ലെങ്കിൽ ചുവന്നതോ വെളുത്തതോ ആയ കമലം ഉപയോഗിക്കാം; അതും ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ ഭാവനയിൽ മാത്രം ആസനം സൃഷ്ടിക്കണം.

തത്പദ്മകര്ണികാമധ്യേ കൃത്വാ ലിംഗം കനീയസമ് സ്ഫീടികം പീഠികോപേതം പൂജയേദ്വിധിവത്ക്രമാത്

ആ കമലത്തിന്റെ നടുവിൽ ചെറിയ ലിംഗം, സ്ഫടിക പീഠത്തിൽ വെച്ച്, യഥാക്രമം ശുദ്ധമായി പൂജിക്കണം.

പ്രതിഷ്ഠാപ്യ വിധാനേന തല്ലിംഗം കൃതശോധനമ് പരികല്പ്യാസനം മൂര്തിം പഞ്ചവക്ത്രപ്രകാരതഃ

ആ ലിംഗം വിധിപ്രകാരം പ്രതിഷ്ഠിച്ച്, ശുദ്ധീകരിച്ച്, ആസനം ഒരുക്കി, അഞ്ചു മുഖങ്ങളുള്ള രൂപം ഭാവന ചെയ്യണം.

പഞ്ചഗവ്യാദിഭിഃ പൂര്ണൈര്യഥാവിഭവസംഭൃതൈഃ സ്നാപയേത്കലശൈഃ പൂര്ണൈരഷ്ടാപദസമുദ്ഭവൈഃ

പഞ്ചഗവ്യാദികൾ നിറഞ്ഞ കലശങ്ങൾ കൊണ്ട്, എത്രയും സാധ്യതയുള്ളത്രയും, എട്ടു ജലസ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച്, ലിംഗം സ്നാനമിടണം.

ഗംധദ്രവ്യൈസ്സകര്പൂരൈശ്ചന്ദനാദ്യൈസ്സകുംകുമൈഃ സവേദികം സമാലിപ്യ ലിംഗം ഭൂഷണഭൂഷിതമ്

സুগന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ, കർപ്പൂരം, ചന്ദനം, കുങ്കുമം മുതലായവകൊണ്ട്, ലിംഗവും അതിന്റെ പീഠവും പുരട്ടി, ഭൂഷണങ്ങൾ അണിയിച്ച് അലങ്കരിക്കണം.

ബില്വപത്രൈശ്ച പദ്മൈശ്ച രക്തൈഃ ശ്വേതൈസ്തഥോത്പലൈഃ നീലോത്പലൈസ്തഥാന്യൈശ്ച പുഷ്പൈസ്തൈസ്തൈസ്സുഗംധിഭിഃ

ബില്വ ഇലകളും ചുവപ്പും വെള്ളയും താമരകളും നീല താമരകളും മറ്റും സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച്,

പുണ്യൈഃ പ്രശസ്തൈഃ പത്രൈശ്ച ചിത്രൈര്ദൂര്വാക്ഷതാദിഭിഃ സമഭ്യര്ച്യ യഥാലാഭം മഹാപൂജാവിധാനതഃ

ശുഭമായും ഉത്തമമായും ഇലകളും, ദർഭയും അക്ഷതയും പോലുള്ള പലവിധ വസ്തുക്കളും, സ്വന്തമായുള്ള ശേഷിയനുസരിച്ച് മഹാപൂജയുടെ ക്രമത്തിൽ അർപ്പിക്കണം.

ധൂപം ദീപം തഥാ ചാപി നൈവേദ്യം ച സമാദിശേത് നിവേദയിത്വാ വിഭവേ കല്യാണം ച സമാചരേത്

ധൂപവും ദീപവും കൂടാതെ ഭോജനനൈവേദ്യവും അർപ്പിച്ച്, കഴിവനുസരിച്ച് ഇവ സമർപ്പിച്ചശേഷം, ശുഭമായ കര്‍മ്മങ്ങൾ നടത്തണം.

ഇഷ്ടാനി ച വിശിഷ്ടാനി ന്യായേനോപാര്ജിതാനി ച സര്വദ്രവ്യാണി ദേയാനി വ്രതേ തസ്മിന്വിശേഷതഃ

ആഗ്രഹിക്കുന്നതും വിശിഷ്ടവുമായതും, ന്യായമായ മാർഗ്ഗത്തിൽ സമ്പാദിച്ച എല്ലാ വസ്തുക്കളും പ്രത്യേകിച്ച് ഈ വ്രതത്തിൽ അർപ്പിക്കണം.

ശ്രീപത്രോത്പലപദ്മാനാം സംഖ്യാ സാഹസ്രികീ മതാ പ്രത്യേകമപരാ സംഖ്യാ ശതമഷ്ടോത്തരം ദ്വിജാഃ

ശ്രീപത്രം, നീല താമര, താമര എന്നിവയ്ക്ക് ആയിരം വീതം അർപ്പിക്കേണ്ടതാണു്; മറ്റൊരു എണ്ണം ഒരു നൂറും എട്ടും ആണ്, ദ്വിജന്മാരേ.

തത്രാപി ച വിശേഷേണ ന ത്യജേദ്ബില്വപത്രകമ് ഹൈമമേകം പരം പ്രാഹുഃ പദ്മം പദ്മസഹസ്രകാത്

എന്തായാലും, ബില്വ ഇല ഒരിക്കലും ഒഴിവാക്കരുത്; ഒരു പൊന്നിൻ താമര ആയിരം താമരയെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമാണെന്ന് പറയുന്നു.