ശിവപുരാണമ്

ഹൃത്കണ്ഠതാലുഭ്രൂമധ്യബ്രഹ്മരന്ധ്രസമന്വിതാമ് ഛിത്ത്വാ പര്യഷ്ടകാകാരം സ്വാത്മാനം ച സുഷുമ്ണയാ

ഹൃദയം, കഴുത്ത്,तालു, കണ്മധ്യത്തിൽ, ബ്രഹ്മരന്ധ്രത്തിൽ — ഇവയിലൂടെ കടന്ന്, അഷ്ടാകാരത്തിൽ ചുറ്റി, ആത്മാവിനെ സുഷുമ്ണനാളിലൂടെ നയിക്കണം.

ദ്വാദശാംതഃസ്ഥിതസ്യേന്ദോര്നീത്വോപരി ശിവൌജസി സംഹൃത്യം വദനം പശ്ചാദ്യഥാസംസ്കരണം ലയാത്

പന്ത്രണ്ടാംതത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ചന്ദ്രനെ ശിവന്റെ പ്രകാശത്തിലേക്ക് മേലോട്ടു നയിച്ച്, വാക്ക് അകറ്റി, നിർദ്ദേശപ്രകാരം അതിനെ ലയിപ്പിക്കണം.

ശാക്തേനാമൃതവര്ഷേണ സംസിക്തായാം തനൌ പുനഃ അവതാര്യ സ്വമാത്മാനമമൃതാത്മാകൃതിം ഹൃദി

ശക്തിയുടെ അമൃതവർഷം ശരീരത്തിൽ ചൊരിഞ്ഞശേഷം, വീണ്ടും ആത്മാവിനെ അമൃതസ്വരൂപത്തിൽ ഹൃദയത്തിലേക്ക് ഇറക്കണം.

ദ്വാദശാംതഃസ്ഥിതസ്യേന്ദോഃ പരസ്താച്ഛ്വേതപംകജേ സമാസീനം മഹാദേവം ശംകരമ്ഭക്തവത്സലമ്

പന്ത്രണ്ടാംതത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ചന്ദ്രനു മുകളിൽ, വെള്ളയമ്പലിൽ, ഭക്തന്മാരോട് സ്നേഹമുള്ള മഹാദേവനായ ശങ്കരനെ കാണണം.

അര്ധനാരീശ്വരം ദേവം നിര്മലം മധുരാകൃതിമ് ശുദ്ധസ്ഫടികസംകാശം പ്രസന്നം ശീതലദ്യുതിമ്

അർദ്ധനാരീശ്വരനായ ദൈവത്തെ, നിർമലനും മധുരസ്വരൂപനുമായവനെ, ശുദ്ധസ്ഫടികംപോലെയുള്ള പ്രകാശത്തോടെയും, ശാന്തനും തണുത്ത ദീപ്തിയോടെയും ധ്യാനിക്കണം.

ധ്യാത്വാ ഹി മാനസേ ദേവം സ്വസ്ഥചിത്തോ ഽഥ മാനവഃ ശിവനാമാഷ്ടകേനൈവ ഭാവപുഷ്പൈസ്സമര്ചയേത്

മനസ്സിൽ ദൈവത്തെ ധ്യാനിച്ച്, മനസ്സ് ശാന്തമാക്കി, ശിവന്റെ അഷ്ടനാമം ഉപയോഗിച്ച് ഭക്തിപുഷ്പങ്ങൾ അർപ്പിച്ച് പൂജിക്കണം.

അഭ്യര്ചനാന്തേ തു പുനഃ പ്രാണാനായമ്യ മാനവഃ സമ്യക്ചിത്തം സമാധായ ശാര്വം നാമാഷ്ടകം ജപേത്

പൂജക്ക് ശേഷം, വീണ്ടും പ്രാണായാമം ചെയ്ത്, മനസ്സിനെ നന്നായി ഏകാഗ്രമാക്കി, ശാർവ അഷ്ടനാമം ജപിക്കണം.

നാഭൌ ചാഷ്ടാഹുതീര്ഹുത്വാ പൂര്ണാഹുത്യാ നമസ്തതഃ അഷ്ടപുഷ്പപ്രദാനേന കൃത്വാഭ്യര്ചനമംതിമമ്

നാഭിയിൽ എട്ട് ഹോമങ്ങൾ സമർപ്പിച്ച ശേഷം, പൂർണ്ണഹോം ഭക്തിപൂർവ്വം കഴിച്ചാൽ, എട്ട് പുഷ്പങ്ങൾ അർപ്പിച്ച് അവസാന പൂജ നടത്തണം.

നിവേദയേത്സ്വമാത്മാനം ചുലുകോദകവര്ത്മനാ ഏവം കൃത്വാ ചിരാദേവ ജ്ഞാനം പാശുപതം ശുഭമ്

കുഴിച്ചുള്ള വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് സ്വന്തം ആത്മാവിനെ സമർപ്പിക്കണം; ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ, കുറേ കാലം കഴിഞ്ഞ്, പാവനമായ പാശുപത ജ്ഞാനം ലഭിക്കും.

ലഭതേ തത്പ്രതിഷ്ഠാം ച വൃത്തം ചാനുത്തമം തഥാ യോഗം ച പരമം ലബ്ധ്വാ മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ

അത് വഴി സ്ഥിരതയും, ഉത്തമമായ ആചാരവും, പരമമായ യോഗവും ലഭിക്കും; ഇതൊക്കെയും നേടിയാൽ മോക്ഷം ഉറപ്പാണ്—ഇതിൽ സംശയമില്ല.

ഭഗവഞ്ഛ്രോതുമിച്ഛാമോ വ്രതം പാശുപതം പരമ് ബ്രഹ്മാദയോ ഽപി യത്കൃത്വാ സര്വേ പാശുപതാഃ സ്മൃതാഃ

പ്രഭോ, ഞങ്ങൾ പാശുപത വ്രതം കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ബ്രഹ്മാദിമാർ ഈ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചപ്പോൾ എല്ലാവരും പാശുപതന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടു.

രഹസ്യം വഃ പ്രവക്ഷ്യാമി സര്വപാപനികൃന്തനമ് വ്രതം പാശുപതം ശ്രൌതമഥര്വശിരസി ശ്രുതമ്

എല്ലാ പാപങ്ങളും അകറ്റുന്ന രഹസ്യമായ പാശുപത വ്രതം, അതർവശിരസ്സിൽ പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ, ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു.

കാലശ്ചൈത്രീ പൌര്ണമാസീ ദേശഃ ശിവപരിഗ്രഹഃ ക്ഷേത്രാരാമാദ്യരണ്യം വാ പ്രശസ്തശ്ശുഭലക്ഷണഃ

ചൈത്ര മാസത്തിലെ പൗർണമി സമയവും, ശിവഭക്തിക്ക് ഉചിതമായ സ്ഥലവും—ക്ഷേത്രം, തോട്ടം, അല്ലെങ്കിൽ നല്ല ലക്ഷണങ്ങളുള്ള കാട്—ഇവയാണ് ഉത്തമം.

തത്ര പൂര്വം ത്രയോദശ്യാം സുസ്നാതഃ സുകൃതാഹ്നികഃ അനുജ്ഞാപ്യ സ്വമാചാര്യം സംപൂജ്യ പ്രണിപത്യ ച

അവിടെ, തിരയൊമ്പതാം ദിവസം നല്ലപോലെ കുളിച്ച്, നിത്യകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു, ഗുരുവിനോട് അനുമതി വാങ്ങി, അവനെ പൂജിച്ച് നമസ്കരിക്കണം.

പൂജാം വൈശേഷികീം കൃത്വാ ശുക്ലാംബരധരഃ സ്വയമ് ശുക്ലയജ്ഞോപവീതീ ച ശുക്ലമാല്യാനുലേപനഃ

പ്രത്യേകമായ പൂജ നടത്തി, സ്വയം വെള്ളയുടുപ്പും വെള്ളയജ്ഞോപവീതവും ധരിച്ച്, വെള്ളപൂക്കളും ചന്ദനവും അണിയണം.

ദര്ഭാസനേ സമാസീനോ ദര്ഭമുഷ്ടിം പ്രഗൃഹ്യ ച പ്രാണായാമത്രയം കൃത്വാ പ്രാങ്മുഖോ വാപ്യുദങ്മുഖഃ ധ്യാത്വാ ദേവം ച ദേവീം ച തദ്വിജ്ഞാപനവര്ത്മനാ

ദർഭയിലിരുന്ന്, ഒരു കയ്യിൽ ദർഭ പിടിച്ച്, കിഴക്കോ വടക്കോ നോക്കി, മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള പ്രാണായാമം ചെയ്ത്, ദേവനും ദേവിയെയും ധ്യാനിച്ച് അവരെ ആഹ്വാനിക്കേണ്ട വിധം അനുസരിക്കണം.

വ്രതമേതത്കരോമീതി ഭവേത്സംകല്പ്യ ദീക്ഷിതഃ യാവച്ഛരീരപാതം വാ ദ്വാദശാബ്ദമഥാപി വാ

‘ഈ വ്രതം ഞാൻ അനുഷ്ഠിക്കുന്നു’ എന്ന് മനസ്സിൽ ഉറപ്പാക്കി, ദീക്ഷിതനാകണം; ശരീരം നിലനിൽക്കുന്നത്രയും, അല്ലെങ്കിൽ പന്ത്രണ്ട് വർഷം വരെ ഈ വ്രതം തുടരാം.

തദര്ധം വാ തദര്ധം വാ മാസദ്വാദശകം തു വാ തദര്ധം വാ തദര്ധം വാ മാസമേകമഥാപി വാ

അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ പകുതി, അതിന്റെ പകുതിയും, പന്ത്രണ്ട് മാസം, അതിന്റെ പകുതി, അതിന്റെ പകുതിയും, ഒരു മാസം—ഇങ്ങനെ കാലാവധി നിശ്ചയിക്കാം.

ദിനദ്വാദശകം വാ ഽഥ ദിനഷട്കമഥാപി വാ തദര്ധം ദിനമേകം വാ വ്രതസംകല്പനാവധി

അല്ലെങ്കിൽ പന്ത്രണ്ട് ദിവസം, ആറു ദിവസം, അതിന്റെ പകുതി, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ദിവസം—വ്രതം എത്രനാൾ എന്നത് ഇങ്ങനെ തീരുമാനിക്കാം.

അഗ്നിമാധായ വിധിവദ്വിരജാഹോമകാരണാത് ഹുത്വാജ്യേന സമിദ്ഭിശ്ച ചരുണാ ച യഥാക്രമമ്

വിധിപ്രകാരം അഗ്നി സ്ഥാപിച്ച്, നിർമലമായ ഹോമത്തിനായി, നെയ്യും സമിതും പാചകമാക്കിയ അന്നവും ക്രമത്തിൽ അർപ്പിക്കണം.

പൂര്ണാമാപൂര്യ താം ഭൂയസ്തത്ത്വാനാം ശുദ്ധിമുദ്ദിശന് ജുഹുയാന്മൂലമന്ത്രേണ തൈരേവ സമിദാദിഭിഃ

പാത്രം വീണ്ടും നിറച്ച്, തത്വങ്ങളുടെ ശുദ്ധിക്കായി, അതേ സമിതുകളും മറ്റു ദ്രവ്യങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് മൂലമന്ത്രം ചൊല്ലി ഹോമം നടത്തണം.

പഞ്ചഭൂതാനി തന്മാത്രാഃ പഞ്ചകര്മേന്ദ്രിയാണി ച

അഞ്ചു ഭൂതങ്ങൾ, അവയുടെ സൂക്ഷ്മരൂപങ്ങൾ, അഞ്ചു കര്‍മ്മേന്ദ്രിയങ്ങൾ.

ജ്ഞാനകര്മവിഭേദേന പഞ്ചകര്മവിഭാഗശഃ ത്വഗാദിധാതവസ്സപ്ത പഞ്ച പ്രാണാദിവായവഃ

ജ്ഞാനവും കര്‍മ്മവും വേർതിരിച്ച്, കര്‍മ്മത്തിന്റെ അഞ്ചു വിഭാഗങ്ങൾ, ത്വക്ക് മുതലായ ഏഴ് ധാതുക്കൾ, അഞ്ചു പ്രാണവായുക്കൾ.

മനോബുദ്ധിരഹം ഖ്യാതിര്ഗുണാഃ പ്രകൃതിപൂരുഷൌ രാഗോ വിദ്യാകലേ ചൈവ നിയതിഃ കാല ഏവ ച

മനസ്സ്, ബുദ്ധി, അഹങ്കാരം, വിവേകം, ഗുണങ്ങൾ, പ്രകൃതിയും പുരുഷനും, രാഗം, ജ്ഞാനം, കലകൾ, നിയമം, കാലം.

മായാ ച ശുദ്ധിവിദ്യാ ച മഹേശ്വരസദാശിവൌ ശക്തിശ്ച ശിവതത്ത്വം ച തത്ത്വാനി ക്രമശോ വിദുഃ

മായയും ശുദ്ധജ്ഞാനവും, മഹേശ്വരനും സദാശിവനും, ശക്തിയും ശിവതത്വവും—ഇവയെല്ലാം ക്രമമായി അറിയപ്പെടുന്നു.

മന്ത്രൈസ്തു വിരജൈര്ഹുത്വാ ഹോതാസൌ വിരജാ ഭവേത് ശിവാനുഗ്രഹമാസാദ്യ ജ്ഞാനവാന്സ ഹി ജായതേ

ശുദ്ധമായ മന്ത്രങ്ങളാൽ ഹോമം കഴിച്ചാൽ, യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവൻ ശുദ്ധനാകുന്നു; ശിവന്റെ കൃപ ലഭിച്ചാൽ, അവൻ ജ്ഞാനി ആകുന്നു.

അഥ ഗോമയമാദായ പിണ്ഡീകൃത്യാഭിമംത്ര്യ ച വിന്യസ്യാഗ്നൌ ച സമ്പ്രോക്ഷ്യ ദിനേ തസ്മിന്ഹവിഷ്യഭുക്

അതിനുശേഷം പശുവിന്റെ ചാണകം എടുത്ത്, അതിനെ ഒരു കട്ടയാക്കി, മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലി ശുദ്ധീകരിച്ച്, അഗ്നിയിൽ വെച്ച് തളിച്ച്, അന്ന് ഹവിഷ് ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

പ്രഭാതേ തു ചതുര്ദശ്യാം കൃത്വാ സര്വം പുരോദിതമ് ദിനേ തസ്മിന്നിരാഹാരഃ കാലം ശേഷം സമാപയേത്

ചതുര്ദശി ദിവസത്തിന്റെ രാവിലെ, മുമ്പ് പറഞ്ഞ എല്ലാ കര്‍മങ്ങളും ചെയ്തശേഷം, ആ ദിവസം ശേഷിക്കുന്ന സമയമൊക്കെയും ഉപവാസം പാലിക്കണം.

പ്രാതഃ പര്വണി ചാപ്യേവം കൃത്വാ ഹോമാ വസാനതഃ ഉപസംഹൃത്യ രുദ്രാഗ്നിം ഗൃഹ്ണീയാദ്ഭസ്മ യത്നതഃ

പർവ്വകാലത്തിന്റെ രാവിലെ, ഈ വിധത്തിൽ ഹോമം നടത്തി, രുദ്രാഗ്നിയിൽ നിന്നുള്ള ബസ്മം ശ്രദ്ധയോടെ ശേഖരിക്കണം.