തദജ്ഞാനേന വാം വൃത്തമീശമാനം മഹാദ്ഭുതമ് തന്നിരാകര്തുമത്രൈവമുത്ഥിതോ ഽഹം രണക്ഷിതൌ
അജ്ഞാനത്താൽ നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും തമ്മിൽ ഈശ്വരത്വത്തിനായി അത്ഭുതമായ മത്സരമുണ്ടായി. അതു നീക്കാൻ ഞാൻ ഈ യുദ്ധഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ത്യജതം മാനമാത്മീയം മയീശേ കുരുതം മതിമ് മത്പ്രസാദേന ലോകേഷു സര്വോപ്യര്ഥഃ പ്രകാശതേ
നിങ്ങളുടെ അഹങ്കാരം ഉപേക്ഷിച്ച് എന്നിൽ, ഈശ്വരനിൽ, മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കൂ. എന്റെ കൃപയാൽ ലോകങ്ങളിൽ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും വെളിപ്പെടും.
ഗുരൂക്തിര്വ്യംജകം തത്ര പ്രമാണം വാ പുനഃ പുനഃ ബ്രഹ്മതത്ത്വമിദം ഗൂഢം ഭവത്പ്രീത്യാ ഭണാമ്യഹമ്
ഗുരുവിന്റെ വാക്ക് അവിടെ സൂചനയും വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രമാണവുമാണ്. ഈ ബ്രഹ്മതത്ത്വം രഹസ്യമായതും, നിങ്ങളുടെ പ്രീതിക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ പറയുന്നു.
അഹമേവ പരം ബ്രഹ്മ മത്സ്വരൂപം കലാകലമ് ബ്രഹ്മത്വാദീശ്വരശ്ചാഹം കൃത്യം മേനുഗ്രഹാദികമ്
ഞാനാണ് പരബ്രഹ്മം. എന്റെ സ്വരൂപം കലയും അകലവും ഉള്ളതാണ്. ബ്രഹ്മത്വംകൊണ്ടു ഞാൻ ഈശ്വരനും, സൃഷ്ടിയും അനുഗ്രഹവും എന്റെതാണ്.
ബൃഹത്ത്വാദ്ബൃംഹണത്വാച്ച ബ്രഹ്മാഹം ബ്രഹ്മകേശവൌ സമത്വാദ്വ്യാപകത്വാച്ച തഥൈവാത്മാഹമര്ഭകൌ
വിസാലതയും വികസിപ്പിക്കുന്നതും കൊണ്ടു ഞാൻ ബ്രഹ്മമാണ്. നിങ്ങൾ ബ്രഹ്മാവും കേശവനും എനിക്ക് തുല്യരാണ്. വ്യാപകതുകൊണ്ട് ഞാൻ ആത്മാവും ആകുന്നു, കുട്ടികളേ.
അനാത്മാനഃ പരേ സര്വേ ജീവാ ഏവ ന സംശയഃ അനുഗ്രഹാദ്യം സര്ഗാംഗം ജഗത്കൃത്യം ച പംകജമ്
മറ്റുള്ളവർ ആത്മാവല്ല, അവർ ജീവികൾ മാത്രമാണ് — ഇതിൽ സംശയമില്ല. അനുഗ്രഹംകൊണ്ടു സൃഷ്ടിയും നിലനിൽപ്പും പദ്മത്തിൽ ജനിച്ച ലോകവും ഉണ്ടാകുന്നു.
ഈശത്വാദേവ മേ നിത്യം ന മദന്യസ്യ കസ്യചിത് ആദൌ ബ്രഹ്മത്ത്വബുദ്ധ്യര്ഥം നിഷ്കലം ലിംഗമുത്ഥിതമ്
എന്റെ ശാശ്വതമായ അധിപത്യം മറ്റാര്ക്കുമില്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ് ആദിയിൽ ബ്രഹ്മസ്വഭാവം തിരിച്ചറിയാൻ രൂപരഹിതമായ ലിംഗം ഉദിച്ചത്.
തസ്മാദജ്ഞാതമീശത്വം വ്യക്തം ദ്യോതയിതും ഹി വാമ് സകലോഹമതോ ജാതഃ സാക്ഷാദീശസ്തു തത്ക്ഷണാത്
അതിനാൽ, വാമേ, എന്റെ അധിപത്യം ആരും അറിയാത്തതുകൊണ്ടു അതിനെ വെളിപ്പെടുത്താൻ ഞാൻ പ്രത്യക്ഷമായി; അങ്ങനെ എല്ലാ ഗുണങ്ങളോടുകൂടിയവനായി, അക്ഷണത്തിൽ തന്നെ ഞാൻ പ്രസിദ്ധനായി.
സകലത്വമതോ ജ്ഞേയമീശത്വം മയി സത്വരമ് യദിദം നിഷ്കലം സ്തംഭം മമ ബ്രഹ്മത്വബോധകമ്
എന്റെ അധിപത്യം എല്ലാ ഗുണങ്ങളോടും കൂടിയതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം; ഈ രൂപരഹിതമായ തൂണാണ് എന്റെ ബ്രഹ്മസ്വഭാവം അറിയാനുള്ള മാർഗം.
ലിംഗലക്ഷണയുക്തത്വാന്മമ ലിംഗം ഭവേദിദമ് തദിദം നിത്യമഭ്യര്ച്യം യുവാഭ്യാമത്ര പുത്രകൌ
ലിംഗത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ് ഇതു എന്റെ ലിംഗം; അതുകൊണ്ട്, മക്കളേ, നിങ്ങൾ ഇവിടെയെപ്പോഴും ഇതിനെ ആരാധിക്കണം.
മദാത്മകമിദം നിത്യം മമ സാന്നിധ്യകാരണമ് മഹത്പൂജ്യമിദം നിത്യമഭേദാല്ലിംഗസിംഗിനോഃ
ഇത് എപ്പോഴും എന്റെ സ്വരൂപം, എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിന്റെ കാരണമാണ്; ലിംഗത്തെയും ലിംഗധാരിയെയും തമ്മിൽ യാതൊരു ഭേദവും ഇല്ലാത്തതിനാൽ ഇത് എപ്പോഴും മഹത്വത്തോടെ ആരാധിക്കേണ്ടതാണ്.
യത്രപ്രതിഷ്ഠിതം യേന മദീയം ലിംഗമീദൃശമ് തത്ര പ്രതിഷ്ഠിതഃ സോഹമപ്രതിഷ്ഠോപി വത്സകൌ
എവിടെയും ആരാൽ എന്റെ ഇത്തരത്തിലുള്ള ലിംഗം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നുവോ അവിടെയെ ഞാൻ നിലകൊള്ളുന്നു, പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, മറ്റിടങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും.
മത്സാമ്യമേകലിംഗസ്യ സ്ഥാപനേ ഫലമീരിതമ് ദ്വിതീയേ സ്ഥാപിതേ ലിംഗേ മദൈക്യം ഫലമേവ ഹി
ഒരു ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചാൽ എന്നോട് സമത്വം എന്ന ഫലം ലഭിക്കും; രണ്ടാമത്തെ ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചാൽ എന്നോടുള്ള ഐക്യം തന്നെയാണ് ഫലം.
ലിംഗം പ്രാധാന്യതഃ സ്ഥാപ്യം തഥാബേരം തു ഗൌണകമ് ലിംഗാഭാവേന തത്ക്ഷേത്രം സബേരമപി സര്വതഃ
ലിംഗം പ്രധാനമായിട്ടാണ് സ്ഥാപിക്കേണ്ടത്, പ്രതിമ രണ്ടാമതായിരിക്കണം; ലിംഗം ഇല്ലെങ്കിൽ പ്രതിമയോടുകൂടിയ ആ സ്ഥലം പൂർണ്ണമല്ല.
സര്ഗാദിപഞ്ചകൃത്യസ്യ ലക്ഷണം ബ്രൂഹി നൌ പ്രഭോ മത്കൃത്യബോധനം ഗുഹ്യം കൃപയാ പ്രബ്രവീമി വാമ്
പ്രഭോ, സൃഷ്ടി മുതലായ അഞ്ചു കർമ്മങ്ങളുടെ സ്വഭാവം ഞങ്ങളോട് പറയൂ; എന്റെ കർമ്മങ്ങളുടെ രഹസ്യം കരുണയോടെ ഞാനിങ്ങോട്ട് വിശദീകരിക്കാം.
സൃഷ്ടിഃ സ്ഥിതിശ്ച സംഹാരസ്തിരോഭാവോ ഽപ്യനുഗ്രഹഃ പഞ്ചൈവ മേ ജഗത്കൃത്യം നിത്യസിദ്ധമജാച്യുതൌ
സൃഷ്ടി, നിലനിൽപ്പ്, ലയനം, മറച്ചുവെക്കൽ, അനുഗ്രഹം — ഈ അഞ്ചും, അജനും അക്ഷയരായവരേ, ലോകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ ശാശ്വതമായ കർമ്മങ്ങളാണ്.
സര്ഗഃ സംസാരസംരംഭസ്തത്പ്രതിഷ്ഠാ സ്ഥിതിര്മതാ സംഹാരോ മര്ദനം തസ്യ തിരോഭാവസ്തദുത്ക്രമഃ
സൃഷ്ടി എന്നത് സാംസാരിക ചക്രത്തിന്റെ ആരംഭമാണ്; അതിന്റെ നിലനിൽപ്പാണ് നില; അതിന്റെ നാശം ലയനം; മറച്ചുവെക്കൽ അതിന്റെ പിൻവലിപ്പാണ്.
തന്മോക്ഷോ ഽനുഗ്രഹസ്തന്മേ കൃത്യമേവം ഹി പഞ്ചകമ് കൃത്യമേതദ്വഹത്യന്യസ്തൂഷ്ണീം ഗോപുരബിംബവത്
മോക്ഷം അനുഗ്രഹമാണ്; അങ്ങനെ ഈ അഞ്ചു കർമ്മങ്ങളാണ് എന്റെ പ്രവർത്തനം. ഞാൻ ഇവ ചെയ്യുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവർ നഗരവാതിലിലെ പ്രതിബിംബംപോലെ നിശബ്ദരായിരിക്കുന്നു.
സര്ഗാദി യച്ചതുഷ്കൃത്യം സംസാരപരിജൃംഭണമ് പഞ്ചമം മുക്തിഹേതുര്വൈ നിത്യം മയി ച സുസ്ഥിരമ്
സൃഷ്ടി മുതലായ നാലു കർമ്മങ്ങൾ സാംസാരിക ജീവിതത്തിന്റെ വ്യാപനമാണ്; അഞ്ചാമത്തേത്, മോക്ഷം, എപ്പോഴും എന്നിൽ ഉറപ്പുള്ള മോക്ഷകാരണമാണ്.
തദിദം പഞ്ചഭൂതേഷു ദൃശ്യതേ മാമകൈര്ജനൈഃ സൃഷ്ടിര്ഭൂമൌ സ്ഥിതിസ്തോയേ സംഹാരഃ പാവകേ തഥാ
ഈ അഞ്ചു പ്രവർത്തികളും എന്റെ ഭക്തന്മാരിൽ അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളിൽ കാണാം: സൃഷ്ടി ഭൂമിയിൽ, നിലനിൽപ്പ് വെള്ളത്തിൽ, ലയനം അഗ്നിയിൽ.
തിരോഭാവോ ഽനിലേ തദ്വദനുഗ്രഹ ഇഹാമ്ബരേ സൃജ്യതേ ധരയാ സര്വമദ്ഭിഃ സര്വം പ്രവര്ധതേ
മറച്ചുവെക്കൽ വായുവിൽ, അനുഗ്രഹം ആകാശത്തിലും; ഭൂമിയാൽ എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു, വെള്ളംകൊണ്ട് എല്ലാം വളരുന്നു.
അര്ദ്യതേ തേജസാ സര്വം വായുനാ ചാപനീയതേ വ്യോമ്നാനുഗൃഹ്യതേ സര്വം ജ്ഞേയമേവം ഹി സൂരിഭിഃ
എല്ലാം അഗ്നിയിൽ ദഹിക്കുന്നു, വായുവിൽ കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു, ആകാശംകൊണ്ട് പിന്തുണയ്ക്കപ്പെടുന്നു; ഇതെങ്ങനെ എന്നാണു ജ്ഞാനികൾ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.
പഞ്ചകൃത്യമിദം ബോഢും മമാസ്തി മുഖപഞ്ചകമ് ചതുര്ദിക്ഷു ചതുര്വക്ത്രം തന്മധ്യേ പഞ്ചമം മുഖമ്
എന്റെ ഈ അഞ്ചു പ്രവർത്തികൾ മനസ്സിലാക്കാൻ അഞ്ചു മുഖങ്ങളുണ്ട്; നാലു ദിക്കുകളിൽ നാലു മുഖങ്ങൾ, നടുവിൽ അഞ്ചാമത്തെ മുഖം.
യുവാഭ്യാം തപസാ ലബ്ധമേതത്കൃത്യദ്വയം സുതൌ സൃഷ്ടിസ്ഥിത്യഭീധം ഭാഗ്യം മത്തഃ പ്രീതാദതിപ്രിയമ്
മക്കളേ, നിങ്ങളുടെ തപസ്സുകൊണ്ട് നിങ്ങൾക്ക് സൃഷ്ടിയും നിലനിൽപ്പും എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു പ്രവർത്തികൾ ലഭിച്ചു; ഈ ഭാഗ്യം എനിക്ക് അത്യന്തം പ്രിയമായതുകൊണ്ട് ഞാൻ തന്നതാണ്.
തഥാ രുദ്രമഹേശാഭ്യാമന്യത്കൃത്യദ്വയം പരമ് അനുഗ്രഹാഖ്യം കേനാപി ലബ്ധും നൈവ ഹി ശക്യതേ
അങ്ങനെ തന്നെ, രുദ്രനും മഹേശ്വരനും മാത്രം ചെയ്യുന്ന പരമമായ അനുഗ്രഹം എന്ന ഈ രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ മറ്റാരാലും നേടാൻ കഴിയില്ല.
തത്സര്വം പൌര്വികം കര്മ യുവാഭ്യാം കാലവിസ്മൃതമ് ന തദ്രുദ്ര മഹേശാഭ്യാം വിസ്മൃതം കര്മ താദൃശമ്
കാലത്തിന്റെ ഒഴുക്കിൽ നിങ്ങൾ ഇരുവരും മറന്നുപോയ ആ പഴയ പ്രവർത്തികൾ രുദ്രനും മഹേശ്വരനും മറന്നിട്ടില്ല.
രൂപേ വേശേ ച കൃത്യേ ച വാഹനേ ചാസനേ തഥാ ആയുധാദൌ ച മത്സാമ്യമസ്മാഭിസ്തത്കൃതേ കൃതമ്
രൂപത്തിലും വേഷത്തിലും പ്രവർത്തിയിലും വാഹനത്തിലും ഇരിപ്പിടത്തിലും ആയുധങ്ങളിലും എല്ലാം ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളോടു തുല്യമായി നിങ്ങൾക്കായി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.
മദ്ധ്യാനവിരഹാദ്വത്സൌ മൌഢ്യം വാമേവമാഗതമ് മജ്ജ്ഞാനേ സതി നൈവം സ്യാന്മാനം രൂപേ മഹേശവത്
എന്റെ ജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് അകന്നു നിന്നതിനാൽ, കുഞ്ഞുങ്ങളേ, നിങ്ങൾക്ക് ഈ ആശയക്കുഴപ്പം ഉണ്ടായി; എന്റെ ജ്ഞാനം ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ, മഹേശ്വരനുപോലുള്ള രൂപത്തിൽ അഹങ്കാരം ഉണ്ടാകില്ലായിരുന്നു.
തസ്മാന്മജ്ജ്ഞാനസിദ്ധ്യര്ഥം മംത്രമോംകാരനാമകമ് ഇതഃ പരം പ്രജപതം മാമകം മാനഭംജനമ്
അതിനാൽ, എന്റെ ജ്ഞാനം നേടാൻ ഇനി മുതൽ എന്റെ അഹങ്കാരം നശിപ്പിക്കുന്ന 'ഓം' എന്ന മന്ത്രം ജപിക്കണം.
ഉപാദിശം നിജം മംത്രമോംകാരമുരുമംഗലമ് ഓംകാരോ മന്മുഖാജ്ജജ്ഞേ പ്രഥമം മത്പ്രബോധകഃ
ഞാൻ എന്റെ സ്വന്തം മഹാമംഗളമായ 'ഓം' മന്ത്രം നിങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചു; ഈ 'ഓം' ആദ്യമായി എന്റെ വായിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചുവന്ന് എന്റെ ബോധം ഉണർത്തി.