ശിവപുരാണമ്

സൌമ്യാ ഘോരാ ച മിശ്രാ ച ത്രിനേത്രാ ചന്ദ്രശേഖരാ അജാതപുംസ്പര്ശരതിരധൃഷ്യാ ചാതിസുന്ദരീ

അവൾ സൗമ്യയും ഭയങ്കരയും കൂടിയാണ്, തമ്മിൽ കലർന്ന രൂപവും ഉണ്ട്. മൂന്നു കണ്ണുകളും ചന്ദ്രനെ അലങ്കാരമായി ധരിച്ചവളും, പുരുഷന്മാരുടെ സ്പർശം അറിയാത്തവളും, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവളും അത്യന്തം സുന്ദരിയും ആണ്.

ദത്താ ച ബ്രഹ്മണേ ദേവ്യാ ശക്തിരേഷാ സനാതനീ നിശുംഭസ്യ ച ശുംഭസ്യ നിഹംത്രീ ദൈത്യസിംഹയോഃ

ഈ ശാശ്വതമായ ശക്തി ദേവിയാൽ ബ്രഹ്മാവിന് നൽകിയതും, നിശുംബനും ശുംബനും എന്ന ദൈത്യസിംഹന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നതുമായവളാണ്.

ബ്രഹ്മണാപി പ്രഹൃഷ്ടേന തസ്യൈ പരമശക്തയേ പ്രബലഃ കേസരീ ദത്തോ വാഹനത്വേ സമാഗതഃ

ആ പരമശക്തിക്ക് വേണ്ടി സന്തോഷത്തോടെ ബ്രഹ്മാവ് അവളെ കയറ്റാൻ ശക്തിയുള്ള ഒരു സിംഹം വഹനമായി നൽകി.

വിന്ധ്യേ ച വസതിം തസ്യാഃ പൂജാമാസവപൂര്വകൈഃ മാംസൈര്മത്സ്യൈരപൂപൈശ്ച നിര്വര്ത്യാസൌ സമാദിശത്

വിന്ദ്യപർവതങ്ങളിൽ അവളെ ആരാധിക്കേണ്ടതും, മദ്യം, മാംസം, മീൻ, അപ്പം എന്നിവയാൽ പൂജ നടത്തേണ്ടതുമാണ് എന്ന് ബ്രഹ്മാവ് നിർദ്ദേശിച്ചു.

സാ ചൈവ സംമതാ ശക്തിര്ബ്രഹ്മണോ വിശ്വകര്മണഃ പ്രണമ്യ മാതരം ഗൌരീം ബ്രഹ്മാണം ചാനുപൂര്വശഃ

ആ ശക്തി ബ്രഹ്മാവും വിശ്വകർമാവും അംഗീകരിച്ചു. അവൾ ആദ്യം മാതാവായ ഗൗരിയെയും പിന്നീട് ബ്രഹ്മാവിനെയും വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.

ശക്തിഭിശ്ചാപി തുല്യാഭിഃ സ്വാത്മജാഭിരനേകശഃ പരീതാ പ്രയയൌ വിന്ധ്യം ദൈത്യേന്ദ്രൌ ഹന്തുമുദ്യതാ

തനിക്കു തുല്യമായ ശക്തിയുള്ള, തൻറെ സ്വന്തം പുത്രികളായ അനേകം ശക്തികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ദൈത്യാധിപന്മാരെ സംഹരിക്കാൻ അവൾ വിന്ദ്യപർവതത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.

നിഹതൌ ച തയാ തത്ര സമരേ ദൈത്യപുംഗവൌ തദ്ബാണൈഃ കാമബാണൈശ്ച ച്ഛിന്നഭിന്നാംഗമാനസൌ

അവിടെ യുദ്ധത്തിൽ ആ ദൈത്യപ്രമുഖന്മാർ അവളുടെ അമ്പുകളും, കാമദേവന്റെ അമ്പുകളും കൊണ്ടു പരാജയപ്പെട്ടു. അവരുടെ ശരീരവും മനസ്സും തകർന്നു അവൾ അവരെ കൊല്ലപ്പെട്ടു.

തദ്യുദ്ധവിസ്തരശ്ചാത്ര ന കൃതോ ഽന്യത്ര വര്ണനാത് ഊഹനീയം പരസ്മാച്ച പ്രസ്തുതം വര്ണയാമി വഃ

ആ യുദ്ധത്തിന്റെ മുഴുവൻ വിവരവും ഇവിടെ പറയുന്നില്ല; മറ്റിടങ്ങളിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. എന്നാൽ പ്രസക്തമായത് ഞാൻ നിങ്ങളോട് വിവരിക്കുന്നു.

ഉത്പാദ്യ കൌശികീം ഗൌരീ ബ്രഹ്മണേ പ്രതിപാദ്യ താമ് തസ്യ പ്രത്യുപകാരായ പിതാമഹമഥാബ്രവീത്

കൗശികിയെ സൃഷ്ടിച്ച ശേഷം ഗൗരി അവളെ ബ്രഹ്മാവിന് ഏല്പിച്ചു. അതിന് മറുപകരമായി പിതാമഹൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

ദൃഷ്ടഃ കിമേഷ ഭവതാ ശാര്ദൂലോ മദുപാശ്രയഃ അനേന ദുഷ്ടസത്ത്വേഭ്യോ രക്ഷിതം മത്തപോവനമ്

നീ ഈ കടുവയെ കണ്ടോ? അവൻ എന്റെ അഭയം തേടിയവനാണ്. അവന്റെ സഹായത്തോടെ എന്റെ തപോവനം ദുഷ്ടശക്തികളിൽ നിന്ന് രക്ഷപെട്ടു.

മയ്യര്പിതമനാ ഏഷ ഭജതേ മാമനന്യധീഃ അസ്യ സംരക്ഷണാദന്യത്പ്രിയം മമ ന വിദ്യതേ

അവൻ മനസ്സിൽ എന്നെ മാത്രം ചിന്തിച്ച്, എന്നിൽ മാത്രം ഭക്തിയോടെ ഇരിക്കുന്നു. അവനെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനെക്കാൾ എനിക്ക് പ്രിയം മറ്റൊന്നുമില്ല.

ഭവിതവ്യമനേനാതോ മമാന്തഃപുരചാരിണാ ഗണേശ്വരപദം ചാസ്മൈ പ്രീത്യാ ദാസ്യതി ശംകരഃ

അതിനാൽ, അവൻ എന്റെ അന്തഃപുരത്തിൽ വസിക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സ്നേഹത്താൽ ശങ്കരൻ അവന് ഗണാധിപതിയുടെ സ്ഥാനം നൽകും.

ഏനമഗ്രേസരം കൃത്വാ സഖീഭിര്ഗന്തുമുത്സഹേ

അവനെ മുന്നോട്ട് നിർത്തി, എന്റെ സഖികളോടൊപ്പം ഞാൻ പോകാൻ കഴിയും.

ഇത്യുക്തഃ പ്രഹസന്ബ്രഹ്മാ ദേവീമ്മുഗ്ധാമിവ സ്മയന്

ഇങ്ങനെ ദേവിയോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് ചിരിച്ചു, അവളെ ഒരു നിരപരാധിയെന്നപോലെ നോക്കി സ്നേഹത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.

പശൌ ദേവി മൃഗാഃ ക്രൂരാഃ ക്വ ച തേ ഽനുഗ്രഹഃ ശുഭഃ ആശീവിഷമുഖേ സാക്ഷാദമൃതം കിം നിഷിച്യതേ

ദേവി, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ ക്രൂരരാണ്; നിന്റെ ദയയും കരുണയും ഇവിടെയുണ്ടോ? വിഷമുള്ള പാമ്പിന്റെ വായിൽ നേരിട്ട് അമൃതം ഒഴിക്കുന്നവൻ ആരാണ്?

വ്യാഘ്രമാത്രേണ സന്നേഷ ദുഷ്ടഃ കോ ഽപി നിശാചരഃ അനേന ഭക്ഷിതാ ഗാവോ ബ്രാഹ്മണാശ്ച തപോധനാഃ

ഒരു കടുവയോടൊപ്പം ചുറ്റി നടക്കുന്ന ദുഷ്ടനായ ഒരു നിശാചരൻ പശുക്കളെയും തപസ്സിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും തിന്നുകളഞ്ഞു.

തര്പയംസ്താന്യഥാകാമം കാമരൂപീ ചരത്യസൌ അവശ്യം ഖലു ഭോക്തവ്യം ഫലം പാപസ്യ കര്മണഃ

അവൻ ഇഷ്ടമുള്ള രൂപം സ്വീകരിച്ച്, ആ മൃഗങ്ങളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് എവിടെയും സഞ്ചരിക്കുന്നു; പാപകർമങ്ങൾ ചെയ്താൽ അതിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കേണ്ടത് നിർബന്ധമാണ്.

അതഃ കിം കൃപയാ കൃത്യമീദൃശേഷു ദുരാത്മസു അനേന ദേവ്യാഃ കിം കൃത്യം പ്രകൃത്യാ കലുഷാത്മനാ

അങ്ങനെ ദുഷ്ടഹൃദയമുള്ളവർക്കു ദയ കാണിച്ച് എന്ത് പ്രയോജനം? സ്വഭാവത്തിൽ മലിനനായവനോട് ദേവിക്ക് എന്ത് ചെയ്യാനുണ്ട്?

യദുക്തം ഭവതാ സര്വം തഥ്യമസ്ത്വയമീദൃശഃ തഥാപി മാം പ്രപന്നോ ഽഭൂന്ന ത്യാജ്യോ മാമുപാശ്രിതഃ

നീ പറഞ്ഞതൊക്കെയും സത്യമാണ്; അവൻ അങ്ങനെയാണെന്നു ഞാൻ സമ്മതിക്കുന്നു. എങ്കിലും, അവൻ എന്നെ ആശ്രയിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ഞാൻ അവനെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്.

അസ്യ ഭക്തിമവിജ്ഞായ പ്രാഗ്വൃത്തം തേ നിവേദിതമ് ഭക്തിശ്ചേദസ്യ കിം പാപൈര്ന തേ ഭക്തഃ പ്രണശ്യതി

അവന്റെ ഭക്തി അറിയാതെ നീ അവന്റെ പഴയ പ്രവൃത്തികൾ പറഞ്ഞുവെച്ചു; പക്ഷേ, അവൻ ഭക്തനാണെങ്കിൽ പാപങ്ങൾ有什么 പ്രാധാന്യമുണ്ട്? ഭക്തൻ നശിക്കില്ല.

പുണ്യകര്മാപി കിം കുര്യാത്ത്വദീയാജ്ഞാനപേക്ഷയാ അജാ പ്രജ്ഞാ പുരാണീ ച ത്വമേവ പരമേശ്വരീ

പുണ്യപ്രവൃത്തികൾ പോലും നിന്റെ അനുമതിയോടെയാണ് നടക്കുന്നത്; നീ ജനനമില്ലാത്തതും പ്രാചീനമായ ജ്ഞാനവും പരമേശ്വരിയുമാണ്.

ത്വദധീനാ ഹി സര്വേഷാം ബംധമോക്ഷവ്യവസ്ഥിതിഃ ത്വദൃതേ പരമാ ശക്തിഃ സംസിദ്ധിഃ കസ്യ കര്മണാ

എല്ലാവർക്കും ബന്ധവും മോക്ഷവും നിന്റെ അധീനത്തിലാണ്; നിന്നെ വിട്ട് ആരുടെ കർമ്മം പരമശക്തിയിലേക്കോ സിദ്ധിയിലേക്കോ എത്തും?

ത്വമേവ വിവിധാ ശക്തിഃ ഭവാനാമഥ വാ സ്വയമ് അശക്തഃ കര്മകരണേ കര്താ വാ കിം കരിഷ്യതി

നീ തന്നെയാണ് എല്ലാ വിധത്തിലുള്ള ശക്തി; ജീവികൾ ചെയ്യുകയോ ചെയ്യാതിരിയ്ക്കുകയോ ചെയ്താൽ പോലും, നിന്നില്ലാതെ ചെയ്യുന്നവൻ എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയും?

വിഷ്ണോശ്ച മമ ചാന്യേഷാം ദേവദാനവരക്ഷസാമ് തത്തദൈശ്വര്യസമ്പ്രാപ്ത്യൈ തവൈവാജ്ഞാ ഹി കാരണമ്

വിഷ്ണുവിനും എനിക്കും മറ്റുള്ള ദേവന്മാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും രാക്ഷസന്മാർക്കും ഓരോരുത്തരുടെ ഐശ്വര്യം നേടാൻ കാരണം നിന്റെ ആജ്ഞ മാത്രമാണ്.

അതീതാഃ ഖല്വസംഖ്യാതാ ബ്രഹ്മാണോ ഹരയോ ഭവാഃ അനാഗതാസ്ത്വസംഖ്യാതാസ്ത്വദാജ്ഞാനുവിധായിനഃ

അനവധി ബ്രഹ്മാക്കളും ഹരികളും ശിവന്മാരും കഴിഞ്ഞുപോയിട്ടുണ്ട്; അനവധി പേരാണ് വരാനിരിക്കുന്നതും, എല്ലാവരും നിന്റെ ആജ്ഞ അനുസരിച്ചവരാണ്.

ത്വാമനാരാധ്യ ദേവേശി പുരുഷാര്ഥചതുഷ്ടയമ് ലബ്ധും ന ശക്യമസ്മാഭിരപി സര്വൈഃ സുരോത്തമൈഃ

ദേവതകളുടെ ദേവിയായ നിന്നെ ആരാധിക്കാതെ, ഞങ്ങളിലേയും ഏറ്റവും ഉന്നതരായവർക്കും മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ നാലു ലക്ഷ്യങ്ങൾ നേടാൻ കഴിയില്ല.

വ്യത്യാസോ ഽപി ഭവേത്സദ്യോ ബ്രഹ്മത്വസ്ഥാവരത്വയോഃ സുകൃതം ദുഷ്കൃതം ചാപി ത്വയേവ സ്ഥാപിതം യതഃ

ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്ഥാനം മുതൽ ജഡമായ ജീവിയുടെ സ്ഥാനം വരെ ഉടൻ മാറാം; പുണ്യവും പാപവും നീയാണു നിശ്ചയിക്കുന്നത്.

ത്വം ഹി സര്വജഗദ്ഭര്തുശ്ശിവസ്യ പരമാത്മനഃ അനാദിമധ്യനിധനാ ശക്തിരാദ്യാ സനാതനീ

സകലജഗത്തിൻറെ ഭർത്താവായ ശിവന്റെ ആദിമവും അനന്തവുമായ ശക്തി നീയാണു; ആരംഭവുമില്ല, മധ്യവും ഇല്ല, അവസാനം ഇല്ലാത്തതുമാണ് നീ.

സമസ്തലോകയാത്രാര്ഥം മൂര്തിമാവിശ്യ കാമപി

ലോകത്തിന്റെ സഞ്ചാരം തുടരാൻ നീ ഏതെങ്കിലും രൂപം സ്വീകരിക്കുന്നു.