ശിവപുരാണമ്

യദാ ഭവദ്ഗിരീന്ദ്രസ്തേ പുത്രോ മമ പിതാ സ്വയമ് തദാ പിതാമഹസ്ത്വം മേ ജാതോ ലോകപിതാമഹ

പർവതാധിപതി നിന്റെ അച്ഛനായി, അതേ സമയം എന്റെ അച്ഛനായി ഉണ്ടായപ്പോൾ, നീ ലോകങ്ങളുടെ പിതാമഹനായി, എന്റെ പിതാമഹനായി.

തദീദൃശസ്യ ഭവതോ ലോകയാത്രാവിധായിനഃ വൃത്തവന്തഃപുരേ ഭര്താ കഥയിഷ്യേ കഥം പുനഃ

ഇങ്ങനെ ലോകത്തിന്റെ നടത്തിപ്പ് നിശ്ചയിക്കുന്നവനായി നീ ഭർത്താവിന്റെ എല്ലാ കടമകളും നേരത്തെ നിർവഹിച്ചുവല്ലോ; ഇനി വീണ്ടും ഭർത്താവിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ എന്ത് പറയണം?

കിമത്ര ബഹുനാ ദേഹേ യശ്ചായം മമ കാലിമാ ത്യക്ത്വാ സത്ത്വവിധാനേന ഗൌരീ ഭവിതുമുത്സഹേ

കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല. ഈ കറുത്ത വർണ്ണം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, സത്വഗുണത്തിന്റെ ക്രമത്തിൽ ഞാൻ ഗൗരിയായി മാറാൻ കഴിയും.

ഏതാവതാ കിമര്ഥേന തീവ്രം ദേവി തപഃ കൃതമ് സ്വേച്ഛൈവ കിമപര്യാപ്താ ക്രീഡേയം ഹി തവേദൃശീ

ഇത്രയും കടുത്ത തപസ്സിനുള്ള കാരണം എന്താണ്, ദേവി? നിന്റെ സ്വന്തം ഇച്ഛ മാത്രം മതിയാകുന്നില്ലേ? ഇങ്ങനെയുള്ള കളി നിനക്കാണ് യോജിച്ചത്.

ക്രീഡാ ഽപി ച ജഗന്മാതസ്തവ ലോകഹിതായ വൈ അതോ മമേഷ്ടമനയാ ഫലം കിമപി സാധ്യതാമ്

ലോകമാതാവേ, നിന്റെ കളിയും ലോകഹിതത്തിനായാണ്. അതിനാൽ, ഇതിലൂടെ എങ്കിലും എനിക്ക് ഇഷ്ടമായ ഒരു ഫലം നേടട്ടെ.

നിശുംഭശുംഭനാമാനൌ ദൈത്യൌ ദത്തവരൌ മയാ ദൃപ്തൌ ദേവാന്പ്രബാധേതേ ത്വത്തോ ലബ്ധസ്തയോര്വധഃ

നിശുംബനും ശുംബനും എന്ന പേരിലുള്ള രണ്ടു ദൈത്യന്മാർ എനിക്ക് നിന്നു വരങ്ങൾ ലഭിച്ചതിനാൽ അത്യന്തം അഹങ്കാരികൾ ആയി ദേവന്മാരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു. അവരെ കൊല്ലേണ്ടത് നിന്റെ മുഖാന്തിരം നിർണ്ണയിച്ചിരിക്കുന്നു.

അലം വിലംബനേനാത്ര ത്വം ക്ഷണേന സ്ഥിരാ ഭവ ശക്തിര്വിസൃജ്യമാനാ ഽദ്യ തയോര്മൃത്യുര്ഭവിഷ്യതി

ഇവിടെ ഇനി വൈകേണ്ടതില്ല; നീ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ഉറച്ച മനസ്സോടെ നിലകൊൾക. ഇന്ന് നിന്റെ ശക്തി പുറത്തുവരുമ്പോൾ ആ ഇരുവരുടെയും മരണവും സംഭവിക്കും.

ബ്രാഹ്മണാഭ്യര്ഥിതാ ചൈവ ദേവീ ഗിരിവരാത്മജാ ത്വക്കോശം സഹസോത്സൃജ്യ ഗൌരീ സാ സമജായത

ബ്രാഹ്മണന്മാർ അപേക്ഷിച്ചതിനാൽ, പർവതപുത്രിയായ ദേവി ധൈര്യത്തോടെ തൻറെ പുറംതോൽ ഉപേക്ഷിച്ചു. അങ്ങനെ ഗൗരി അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി.

സാ ത്വക്കോശാത്മനോത്സൃഷ്ടാ കൌശികീ നാമ നാമതഃ കാലീ കാലാമ്ബുദപ്രഖ്യാ കന്യകാ സമപദ്യത

ആ ഉപേക്ഷിച്ച തോലിൽ നിന്ന് കൗശികി എന്ന പേരിൽ, കാളി എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്ന, കറുത്ത മഴമേഘംപോലെയുള്ള ഒരു കന്യക അവിടെ ജനിച്ചു.

സാ തു മായാത്മികാ ശക്തിര്യോഗനിദ്രാ ച വൈഷ്ണവീ ശംഖചക്രത്രിശൂലാദിസായുധാഷ്ടമഹാഭുജാ

അവൾ മായാമയമായ ശക്തിയാണ്, വിഷ്ണുവിന്റെ യോഗനിദ്രയും കൂടിയാണ്. ശംഖ്, ചക്രം, ത്രിശൂലം തുടങ്ങിയ ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വച്ച, എട്ടു ശക്തിയുള്ള ഭുജങ്ങൾ ഉള്ളവളാണ്.

സൌമ്യാ ഘോരാ ച മിശ്രാ ച ത്രിനേത്രാ ചന്ദ്രശേഖരാ അജാതപുംസ്പര്ശരതിരധൃഷ്യാ ചാതിസുന്ദരീ

അവൾ സൗമ്യയും ഭയങ്കരയും കൂടിയാണ്, തമ്മിൽ കലർന്ന രൂപവും ഉണ്ട്. മൂന്നു കണ്ണുകളും ചന്ദ്രനെ അലങ്കാരമായി ധരിച്ചവളും, പുരുഷന്മാരുടെ സ്പർശം അറിയാത്തവളും, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവളും അത്യന്തം സുന്ദരിയും ആണ്.

ദത്താ ച ബ്രഹ്മണേ ദേവ്യാ ശക്തിരേഷാ സനാതനീ നിശുംഭസ്യ ച ശുംഭസ്യ നിഹംത്രീ ദൈത്യസിംഹയോഃ

ഈ ശാശ്വതമായ ശക്തി ദേവിയാൽ ബ്രഹ്മാവിന് നൽകിയതും, നിശുംബനും ശുംബനും എന്ന ദൈത്യസിംഹന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നതുമായവളാണ്.

ബ്രഹ്മണാപി പ്രഹൃഷ്ടേന തസ്യൈ പരമശക്തയേ പ്രബലഃ കേസരീ ദത്തോ വാഹനത്വേ സമാഗതഃ

ആ പരമശക്തിക്ക് വേണ്ടി സന്തോഷത്തോടെ ബ്രഹ്മാവ് അവളെ കയറ്റാൻ ശക്തിയുള്ള ഒരു സിംഹം വഹനമായി നൽകി.

വിന്ധ്യേ ച വസതിം തസ്യാഃ പൂജാമാസവപൂര്വകൈഃ മാംസൈര്മത്സ്യൈരപൂപൈശ്ച നിര്വര്ത്യാസൌ സമാദിശത്

വിന്ദ്യപർവതങ്ങളിൽ അവളെ ആരാധിക്കേണ്ടതും, മദ്യം, മാംസം, മീൻ, അപ്പം എന്നിവയാൽ പൂജ നടത്തേണ്ടതുമാണ് എന്ന് ബ്രഹ്മാവ് നിർദ്ദേശിച്ചു.

സാ ചൈവ സംമതാ ശക്തിര്ബ്രഹ്മണോ വിശ്വകര്മണഃ പ്രണമ്യ മാതരം ഗൌരീം ബ്രഹ്മാണം ചാനുപൂര്വശഃ

ആ ശക്തി ബ്രഹ്മാവും വിശ്വകർമാവും അംഗീകരിച്ചു. അവൾ ആദ്യം മാതാവായ ഗൗരിയെയും പിന്നീട് ബ്രഹ്മാവിനെയും വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.

ശക്തിഭിശ്ചാപി തുല്യാഭിഃ സ്വാത്മജാഭിരനേകശഃ പരീതാ പ്രയയൌ വിന്ധ്യം ദൈത്യേന്ദ്രൌ ഹന്തുമുദ്യതാ

തനിക്കു തുല്യമായ ശക്തിയുള്ള, തൻറെ സ്വന്തം പുത്രികളായ അനേകം ശക്തികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ദൈത്യാധിപന്മാരെ സംഹരിക്കാൻ അവൾ വിന്ദ്യപർവതത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.

നിഹതൌ ച തയാ തത്ര സമരേ ദൈത്യപുംഗവൌ തദ്ബാണൈഃ കാമബാണൈശ്ച ച്ഛിന്നഭിന്നാംഗമാനസൌ

അവിടെ യുദ്ധത്തിൽ ആ ദൈത്യപ്രമുഖന്മാർ അവളുടെ അമ്പുകളും, കാമദേവന്റെ അമ്പുകളും കൊണ്ടു പരാജയപ്പെട്ടു. അവരുടെ ശരീരവും മനസ്സും തകർന്നു അവൾ അവരെ കൊല്ലപ്പെട്ടു.

തദ്യുദ്ധവിസ്തരശ്ചാത്ര ന കൃതോ ഽന്യത്ര വര്ണനാത് ഊഹനീയം പരസ്മാച്ച പ്രസ്തുതം വര്ണയാമി വഃ

ആ യുദ്ധത്തിന്റെ മുഴുവൻ വിവരവും ഇവിടെ പറയുന്നില്ല; മറ്റിടങ്ങളിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. എന്നാൽ പ്രസക്തമായത് ഞാൻ നിങ്ങളോട് വിവരിക്കുന്നു.

ഉത്പാദ്യ കൌശികീം ഗൌരീ ബ്രഹ്മണേ പ്രതിപാദ്യ താമ് തസ്യ പ്രത്യുപകാരായ പിതാമഹമഥാബ്രവീത്

കൗശികിയെ സൃഷ്ടിച്ച ശേഷം ഗൗരി അവളെ ബ്രഹ്മാവിന് ഏല്പിച്ചു. അതിന് മറുപകരമായി പിതാമഹൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

ദൃഷ്ടഃ കിമേഷ ഭവതാ ശാര്ദൂലോ മദുപാശ്രയഃ അനേന ദുഷ്ടസത്ത്വേഭ്യോ രക്ഷിതം മത്തപോവനമ്

നീ ഈ കടുവയെ കണ്ടോ? അവൻ എന്റെ അഭയം തേടിയവനാണ്. അവന്റെ സഹായത്തോടെ എന്റെ തപോവനം ദുഷ്ടശക്തികളിൽ നിന്ന് രക്ഷപെട്ടു.

മയ്യര്പിതമനാ ഏഷ ഭജതേ മാമനന്യധീഃ അസ്യ സംരക്ഷണാദന്യത്പ്രിയം മമ ന വിദ്യതേ

അവൻ മനസ്സിൽ എന്നെ മാത്രം ചിന്തിച്ച്, എന്നിൽ മാത്രം ഭക്തിയോടെ ഇരിക്കുന്നു. അവനെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനെക്കാൾ എനിക്ക് പ്രിയം മറ്റൊന്നുമില്ല.

ഭവിതവ്യമനേനാതോ മമാന്തഃപുരചാരിണാ ഗണേശ്വരപദം ചാസ്മൈ പ്രീത്യാ ദാസ്യതി ശംകരഃ

അതിനാൽ, അവൻ എന്റെ അന്തഃപുരത്തിൽ വസിക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സ്നേഹത്താൽ ശങ്കരൻ അവന് ഗണാധിപതിയുടെ സ്ഥാനം നൽകും.

ഏനമഗ്രേസരം കൃത്വാ സഖീഭിര്ഗന്തുമുത്സഹേ

അവനെ മുന്നോട്ട് നിർത്തി, എന്റെ സഖികളോടൊപ്പം ഞാൻ പോകാൻ കഴിയും.

ഇത്യുക്തഃ പ്രഹസന്ബ്രഹ്മാ ദേവീമ്മുഗ്ധാമിവ സ്മയന്

ഇങ്ങനെ ദേവിയോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് ചിരിച്ചു, അവളെ ഒരു നിരപരാധിയെന്നപോലെ നോക്കി സ്നേഹത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.

പശൌ ദേവി മൃഗാഃ ക്രൂരാഃ ക്വ ച തേ ഽനുഗ്രഹഃ ശുഭഃ ആശീവിഷമുഖേ സാക്ഷാദമൃതം കിം നിഷിച്യതേ

ദേവി, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ ക്രൂരരാണ്; നിന്റെ ദയയും കരുണയും ഇവിടെയുണ്ടോ? വിഷമുള്ള പാമ്പിന്റെ വായിൽ നേരിട്ട് അമൃതം ഒഴിക്കുന്നവൻ ആരാണ്?

വ്യാഘ്രമാത്രേണ സന്നേഷ ദുഷ്ടഃ കോ ഽപി നിശാചരഃ അനേന ഭക്ഷിതാ ഗാവോ ബ്രാഹ്മണാശ്ച തപോധനാഃ

ഒരു കടുവയോടൊപ്പം ചുറ്റി നടക്കുന്ന ദുഷ്ടനായ ഒരു നിശാചരൻ പശുക്കളെയും തപസ്സിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും തിന്നുകളഞ്ഞു.

തര്പയംസ്താന്യഥാകാമം കാമരൂപീ ചരത്യസൌ അവശ്യം ഖലു ഭോക്തവ്യം ഫലം പാപസ്യ കര്മണഃ

അവൻ ഇഷ്ടമുള്ള രൂപം സ്വീകരിച്ച്, ആ മൃഗങ്ങളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് എവിടെയും സഞ്ചരിക്കുന്നു; പാപകർമങ്ങൾ ചെയ്താൽ അതിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കേണ്ടത് നിർബന്ധമാണ്.

അതഃ കിം കൃപയാ കൃത്യമീദൃശേഷു ദുരാത്മസു അനേന ദേവ്യാഃ കിം കൃത്യം പ്രകൃത്യാ കലുഷാത്മനാ

അങ്ങനെ ദുഷ്ടഹൃദയമുള്ളവർക്കു ദയ കാണിച്ച് എന്ത് പ്രയോജനം? സ്വഭാവത്തിൽ മലിനനായവനോട് ദേവിക്ക് എന്ത് ചെയ്യാനുണ്ട്?

യദുക്തം ഭവതാ സര്വം തഥ്യമസ്ത്വയമീദൃശഃ തഥാപി മാം പ്രപന്നോ ഽഭൂന്ന ത്യാജ്യോ മാമുപാശ്രിതഃ

നീ പറഞ്ഞതൊക്കെയും സത്യമാണ്; അവൻ അങ്ങനെയാണെന്നു ഞാൻ സമ്മതിക്കുന്നു. എങ്കിലും, അവൻ എന്നെ ആശ്രയിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ഞാൻ അവനെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്.