തതഃ പ്രഭൃതി ശക്രാദീന്വിജിത്യ സമരേ സുരാന് നിഃസ്വാധ്യായവഷട്കാരം ജഗച്ചക്രതുരക്രമാത്
അതിനുശേഷം, ശക്രനും മറ്റു ദേവന്മാരെയും യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ച്, അവർ ബലമായി വേദപാരായണവും യജ്ഞങ്ങളും തടഞ്ഞു ലോകം കൈവശമാക്കി.
തയോര്വധായ ദേവേശം ബ്രഹ്മാഭ്യര്ഥിതവാന്പുനഃ വിനിംദ്യാപി രഹസ്യം വാം ക്രോധയിത്വാ യഥാ തഥാ
അവരെ സംഹരിക്കാൻ, ബ്രഹ്മാവ് വീണ്ടും ദേവന്മാരുടെ അധിപതിയെ അപേക്ഷിച്ചു; ആവശ്യമെങ്കിൽ രഹസ്യമായി നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തി, കോപിപ്പിച്ചും ചെയ്തു.
തദ്വര്ണകോശജാം ശക്തിമകാമാം കന്യകാത്മികാമ് നിശുമ്ഭശുംഭയോര്ഹംത്രീം സുരേഭ്യോ ദാതുമര്ഹസി
നിറങ്ങളുടെ ഭണ്ഡാരത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച, ആഗ്രഹമില്ലാത്ത, കന്യകാസ്വരൂപിയായ ശക്തിയെ, ശുംഭനും നിശുംഭനും സംഹരിക്കാൻ ദേവന്മാർക്ക് നിങ്ങൾ നൽകണം.
ഏവമഭ്യര്ഥിതോ ധാത്രാ ഭഗവാന്നീലലോഹിതഃ കാലീത്യാഹ രഹസ്യം വാം നിന്ദയന്നിവ സസ്മിതഃ
ഇങ്ങനെ സൃഷ്ടാവൻ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, നീലയും ചുവപ്പും നിറമുള്ള ഭഗവാൻ, രഹസ്യമായി നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നപോലെ, ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കാളിയായി പറഞ്ഞു.
തതഃ ക്രുദ്ധാ തദാ ദേവീ സുവര്ണാ വര്ണകാരണാത് സ്മയന്തീ ചാഹ ഭര്താരമസമാധേയയാ ഗിരാ
അപ്പോൾ, സ്വർണ്ണനിറം കൊണ്ടു ജനിച്ച ദേവി, കോപത്തോടെ, ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, ഭർത്താവിനോട് മനസ്സു തണിയാത്ത വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞു.
ഈദൃശോ മമ വര്ണേസ്മിന്ന രതിര്ഭവതോ ഽസ്തി ചേത് ഏവാവന്തം ചിരം കാലം കഥമേഷാ നിയമ്യതേ
എന്റെ ഈ നിറത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഇങ്ങനെ ആസ്വാദനമുണ്ടെങ്കിൽ, ഇത്രയും കാലം എങ്ങനെ അതിനെ നിയന്ത്രിക്കാമെന്നു പറയൂ.
അരത്യാ വര്തമാനോ ഽപി കഥം ച രമസേ മയാ ന ഹ്യശക്യം ജഗത്യസ്മിന്നീശ്വരസ്യ ജഗത്പ്രഭോഃ
നിങ്ങൾക്ക് ആഗ്രഹമില്ലാത്തപോലും എങ്ങനെ എന്നോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നു? ലോകത്തിൽ എല്ലാം ചെയ്യാൻ കഴിവുള്ളവനും, സർവ്വലോകാധിപതിയുമായ ഭർത്താവിന് എന്തും അസാധ്യമായില്ലല്ലോ.
സ്വാത്മാരാമസ്യ ഭവതോ രതിര്ന സുഖസാധനമ് ഇതി ഹേതോഃ സ്മരോ യസ്മാത്പ്രസഭം ഭസ്മസാത്കൃതഃ
സ്വന്തം ആത്മാവിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നവർക്കു ആസ്വാദനം സന്തോഷത്തിന്റെ മാർഗമല്ല; അതുകൊണ്ടാണ് കാമദേവനെ ബലമായി ചിതലാക്കിയതെന്ന്.
യാ ച നാഭിമതാ ഭര്തുരപി സര്വാംഗസുന്ദരീ സാ വൃഥൈവ ഹി ജായേത സര്വൈരപി ഗുണാന്തരൈഃ
ഭർത്താവിന് ഇഷ്ടമില്ലാത്തവളായിട്ടും, എല്ലാ അവയവങ്ങളും സുന്ദരിയാണെങ്കിൽ പോലും, അവളുടെ ജനനം വെറുതെയാണു, എത്ര ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും.
ഭര്തുര്ഭോഗൈകശേഷോ ഹി സര്ഗ ഏവൈഷ യോഷിതാമ് തഥാസത്യന്യഥാഭൂതാ നാരീ കുത്രോപയുജ്യതേ
ഭർത്താവിന്റെ ആനന്ദത്തിനായാണ് സ്ത്രീകളുടെ സൃഷ്ടി; അങ്ങനെ അല്ലെങ്കിൽ, മറ്റെന്തിനാണ് സ്ത്രീയുടെ പ്രയോജനം?
തസ്മാദ്വര്ണമിമം ത്യക്ത്വാ ത്വയാ രഹസി നിന്ദിതമ് വര്ണാന്തരം ഭജിഷ്യേ വാ ന ഭജിഷ്യാമി വാ സ്വയമ്
അതുകൊണ്ട്, നീ രഹസ്യമായി കുറ്റപ്പെടുത്തിയ ഈ നിറം ഞാൻ ഉപേക്ഷിക്കും; വേണമെങ്കിൽ മറ്റൊരു നിറം സ്വീകരിക്കും, അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നും സ്വീകരിക്കാതെയും ഇരിക്കും.
ഇത്യുക്ത്വോത്ഥായ ശയനാദ്ദേവീ സാചഷ്ട ഗദ്ഗദമ് യയാചേ ഽനുമതിം ഭര്തുസ്തപസേ കൃതനിശ്ചയാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദേവി കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു, വാക്കുകൾ തളർന്നു, ഭർത്താവിനോട് തപസ്സിന് അനുമതി ചോദിച്ചു.
തഥാ പ്രണയഭംഗേന ഭീതോ ഭൂതപതിഃ സ്വയമ് പാദയോഃ പ്രണമന്നേവ ഭവാനീം പ്രത്യഭാഷത
പ്രണയം തകരുന്നതിൽ ഭയപ്പെട്ട്, ഭൂതങ്ങളുടെ നാഥൻ സ്വയം ഭവാനിയുടെ കാലിൽ വണങ്ങി അവളോട് പറഞ്ഞു.
അജാനതീ ച ക്രീഡോക്തിം പ്രിയേ കിം കുപിതാസി മേ രതിഃ കുതോ വാ ജായേത ത്വത്തശ്ചേദരതിര്മമ
ആ കളിയോടുള്ള വാക്കാണെന്ന് അറിഞ്ഞില്ലാതെ, അവൻ പറഞ്ഞു: പ്രിയേ, നീ എനിക്ക് എന്തുകൊണ്ട് കോപിക്കുന്നു? എനിക്ക് നിന്നിൽ നിന്നുള്ള ആനന്ദം എങ്ങനെ ഇല്ലാതാകും? മറ്റാരിൽ നിന്നാണ് എനിക്ക് സന്തോഷം ഉണ്ടാകുന്നത്?
മാതാ ത്വമസ്യ ജഗതഃ പിതാഹമധിപസ്തഥാ കഥം തദുത്പപദ്യേത ത്വത്തോ നാഭിരതിര്മമ
ഈ ലോകത്തിന്റെ അമ്മ നീയാണല്ലോ, ഞാൻ അതിന്റെ അച്ഛനും അധിപനുമാണ്. അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, എനിക്ക് നിന്നിൽ ആനന്ദം ഉണ്ടാകാതിരിക്കാൻ എന്താണ് കാര്യം?
ആവയോരഭികാമോ ഽപി കിമസൌ കാമകാരിതഃ യതഃ കാമസമുത്പത്തിഃ പ്രാഗേവ ജഗദുദ്ഭവഃ
നമ്മിൽ ആഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിൽ പോലും, അതിന് കാരണമാകുന്നത് കാമനോ? ലോകം പിറവിയെടുക്കുന്നതിന് മുമ്പേ കാമൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ?
പൃഥഗ്ജനാനാം രതയേ കാമാത്മാ കല്പിതോ മയാ തതഃ കഥമുപാലബ്ധഃ കാമദാഹാദഹം ത്വയാ
സാധാരണ ജനങ്ങൾക്ക് സന്തോഷം ലഭിക്കാനായി ഞാൻ കാമനെ ആഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ചു. അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ കാമനെ ദഹിപ്പിച്ചതിന് നീ എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് എന്തിന്?
മാം വൈ ത്രിദശസാമാന്യം മന്യമാനോ മനോഭവഃ മനാക്പരിഭവം കുര്വന്മയാ വൈ ഭസ്മസാത്കൃതഃ
മനോഭവൻ എന്നെ മറ്റേതെങ്കിലും ദേവനെന്നപോലെ സാധാരണയെന്ന് കരുതി, അല്പം അവഹേളനം കാണിച്ചു. അതിനാൽ ഞാൻ അവനെ ചാരമാക്കി മാറ്റി.
വിഹാരോപ്യാവയോരസ്യ ജഗതസ്ത്രാണകാരണാത് തതസ്തദര്ഥം ത്വയ്യദ്യ ക്രീഡോക്തിം കൃതവാഹനമ്
ലോകത്തെ രക്ഷിക്കാനായി, നമ്മുടെ ഇടയിലെ ആഗ്രഹം ഞാൻ വിട്ടുവച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് നീ ഇന്നിവിടെ കളിയോടുള്ള വാക്ക് എന്നോട് പറഞ്ഞത്.
സ ചായമചിരാദര്ഥസ്തവൈവാവിഷ്കരിഷ്യതേ ക്രോധസ്യ ജനകം വാക്യം ഹൃദി കൃത്വേദമബ്രവീത്
നിന്റെ ഈ ഉദ്ദേശം ഉടൻ തന്നെ വെളിപ്പെടും; കോപം ഉണർത്തിയ ഈ വാക്കുകൾ മനസ്സിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു.
ശ്രുതപൂര്വം ഹി ഭഗവംസ്തവ ചാടു വചോ മയാ യേനൈവമതിധീരാഹമപി പ്രാഗഭിവംചിതാ
ഭാഗ്യവതിയായേ, നിന്റെ ഈ മധുരവാക്കുകൾ ഞാൻ മുമ്പും കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ തന്നെ, വളരെ സ്ഥിരതയുള്ള ഞാൻ പോലും ഒരിക്കൽ വഞ്ചിതനായി.
പ്രാണാനപ്യപ്രിയാ ഭര്തുര്നാരീ യാ ന പരിത്യജേത് കുലാംഗനാ ശുഭാ സദ്ഭിഃ കുത്സിതൈവ ഹി ഗമ്യതേ
ഭർത്താവിനുവേണ്ടി ജീവൻ പോലും ഉപേക്ഷിക്കാത്ത സ്ത്രീ, അവൾ നല്ലവളായാലും, ഉന്നതകുലത്തിൽ പിറന്നവളായാലും, ജ്ഞാനികൾ അവളെ അവഹേളിക്കും.
ഭൂയസീ ച തവാപ്രീതിരഗൌരമിതി മേ വപുഃ ക്രീഡോക്തിരപി കാലീതി ഘടതേ കഥമന്യഥാ
നീ എന്നോട് അതിയായ അപ്രസന്നത കാണിക്കുന്നു, അതിന് കാരണം എന്റെ കറുത്ത രൂപമാണ്. നീ പറഞ്ഞ കളിയോടുള്ള വാക്ക് സമയോചിതമാണ്; അതിന് മറ്റെന്ത് കാരണമുണ്ടാകാം?
സദ്ഭിര്വിഗര്ഹിതം തസ്മാത്തവ കാര്ഷ്ണ്യമസംമതമ് അനുത്സൃജ്യ തപോയോഗാത്സ്ഥാതുമേവേഹ നോത്സഹേ
അതുകൊണ്ട്, നിന്റെ കറുത്ത നിറം സദാചാരികൾ അംഗീകരിക്കുന്നതല്ല, അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നതുമല്ല. ഞാൻ എന്റെ തപസ്സു ഉപേക്ഷിച്ച് ഇവിടെ തുടരാൻ കഴിയില്ല.
സ യദ്യേവംവിധതാപസ്തേ തപസാ കിം പ്രയോജനമ് മമേച്ഛയാ സ്വേച്ഛയാ വാ വര്ണാന്തരവതീ ഭവ
നിന്റെ തപസ്സിന് ഇങ്ങനെയാണെങ്കിൽ, അത്തരം തപസ്സിന് എന്താണ് പ്രയോജനം? എന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം അല്ലെങ്കിൽ നിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം, നീ വേറൊരു നിറം സ്വീകരിക്കൂ.
നേച്ഛാമി ഭവതോ വര്ണം സ്വയം വാ കര്തുമന്യഥാ ബ്രഹ്മാണം തപസാരാധ്യ ക്ഷിപ്രം ഗൌരീ ഭവാമ്യഹമ്
നിന്റെ നിറം മാറ്റാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റെന്തെങ്കിലും വഴി ചെയ്യാനും ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല. തപസ്സിലൂടെ ബ്രഹ്മാവിനെ ആരാധിച്ച് ഞാൻ വേഗത്തിൽ ഗൗരിയായിത്തീരും.
മത്പ്രസാദാത്പുരാ ബ്രഹ്മാ ബ്രഹ്മത്വം പ്രാപ്തവാന്പുരാ തമാഹൂയ മഹാദേവി തപസാ കിം കരിഷ്യസി
എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ബ്രഹ്മാവ് മുമ്പ് ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്ഥാനം നേടി. മഹാദേവി, അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, തപസ്സിലൂടെ നീ എന്താണ് നേടാൻ പോകുന്നത്?
ത്വത്തോ ലബ്ധപദാ ഏവ സര്വേ ബ്രഹ്മാദയഃ സുരാഃ തഥാപ്യാരാധ്യ തപസാ ബ്രഹ്മാണം ത്വന്നിയോഗതഃ
നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ തന്നെ ബ്രഹ്മാവും മറ്റ് ദേവന്മാരും അവരുടെ സ്ഥാനങ്ങൾ നേടി. എന്നിരുന്നാലും, നിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ബ്രഹ്മാവ് തപസ്സിലൂടെ നിന്നെ ആരാധിച്ചു.
പുരാ കില സതീ നാമ്നാ ദക്ഷസ്യ ദുഹിതാ ഽഭവമ് ജഗതാം പതിമേവം ത്വാം പതിം പ്രാപ്തവതീ തഥാ
പണ്ടു ഞാൻ സതീ എന്ന പേരിൽ ദക്ഷന്റെ മകളായി ജനിച്ചു. അങ്ങനെ ഞാൻ ലോകത്തിന്റെ നാഥനായ നിന്നെ ഭർത്താവായി നേടി.
ഏവമദ്യാപി തപസാ തോഷയിത്വാ ദ്വിജം വിധിമ് ഗൌരീ ഭവിതുമിച്ഛാമി കോ ദോഷഃ കഥ്യതാമിഹ
അങ്ങനെ തന്നെ, ഇപ്പോഴും ഞാൻ തപസ്സിലൂടെ ദ്വിജനായ ബ്രഹ്മാവിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ച് ഗൗരിയായിത്തീർക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇതിൽ എന്താണ് തെറ്റ്? ഇവിടെ പറയൂ.